Marcos 6

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 IJesu ọ rọte aghọ vu je ẹoli oyọli, eniyẹ odukhokho eyọli e deba li.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ogbẹlẹ iyẹmhẹa oyi ẹgbọ iJu o ramhi, ọ́ọ́ sẹsẹ elemhi owa ugamhi. O ri abọ sha ebubu ẹgbọ eni e ri esọ shi ọli ọ.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Ọna ọa she khi ikapita, omi iMeli, ni ọ gbo khi inyọghuo iJemhisi ali iJosisi ali iJudasi ali iSamọ? Ena ẹa khi inyọghuo ọli eni imueshi, ni e ga li nu awa la akana enana?” O ri elemhi bi wẹ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ama iJesu ọ́ọ́, “Ashakpa a la mu ekpẹ na ọmekẹguele, sẹ ni apfẹ oyọli ali unuẹkpẹ oyọli aa la mu ekpẹ na li.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ọa dobẹ la akaghọ gbe akanya ọnyaloa okhọghuo, sẹ ni ikuku ẹgbọ ni ẹa ze ni ọ́ rọ ze abi ọ rọ ri obọ ti wẹ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Umha-mhọli irudunga oyẹwẹ o ri abọ sha iJesu.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ọ lu eniyẹ odukhokho etuogbava eyọli tigbili, ọ ghie wẹ ava-ava fiẹ, ọ ri ekpabọ na wẹ ni e rọ́ mhuẹ itoto rọ khu ayẹmhẹ ebe.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ọ gueyẹ wẹ, “Ini a lẹ, a lẹsẹ rue orọkpọ mhuẹ obọ, a khi tsua eminale, wẹkhi akpaba ni a pfi ẹ sọ, wẹkhi ukpaghọ.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 A sọ ekuẹ, ama a khi tsua awulu olese ma oni a rọ sọ.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ọ gbolo ẹ wẹ, a kha da lo apfẹ okhọghuo le ni e rọ da mie ẹ, a la akaghọ ramhi ni a rọ ya rọte oni ẹoli vu.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ini o khia khi a bhale ẹoli okhọghuo khi eni ẹgbọ ẹa mie ẹ, ni ẹa rọ gbo ri esọ shi emini a ngme, a rọte aghọ vu. A kpe abọ ọ-a na wẹ, a rọte aghọ vu. Eri ona o ya khi ọtsẹlẹ shi wẹ egbe.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ighọ e fiẹ ya tsẹ abọ gasẹ, e liẹ ẹgbọ e rọte olamhẹ oyẹwẹ mu pfi.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 E khu ebubu ẹgbọ ayẹmhẹ ebe egbe-a, e ri oili to eni ẹẹ ghua ebubu egbe, e rẹwẹ ze.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ẹghẹghẹ ana, oghie Erọdu ọ li suọ eko eni ingme ena nya, itobọ khi eva oyi iJesu o she gasẹ asha kpa. Ẹgbọ eghuo e liẹ khi iJọni Ọni ọọ batazi lọ ni ọ nyenẹ egbe bhale agbọ, lọli o zẹ ni ọ rọ lighọ mhọli ekpabọ rọ gbe ikanya ọnyaloa.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ẹgbọ eghuo e liẹ khi, “Elaja Ọmekẹguele ọ khi.” Elese ẹ khi, “Ọmekẹguele nabi emekẹguele ena ẹlẹlẹ ọ khi.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ama abi Erọdu ọ rọ suọ ona, ọ kẹ, “IJọni, ni mhi khi ukhomhi ọ, a rọte eghuli guise le!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Itobọ khi Erọdu ọọ ke mhẹsẹ a mu iJọni gẹ pfilo owa ighumha. Ini egbe e ba mu Ẹrodiasi. Eri Erọdu ọ mie iFilipu inyọghuo ọli Ẹrodiasi.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Ẹghẹghẹ kpa IJọni ọ rọ gueyẹ Erọdu khi, ọa ti ni ọ rue ughuẹ inyọghuo ọli shi.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Itobọ ona, ọni Ẹrodiasi ọ̀ọ́ biselemhi iJọni, ọ̀ọ́ nono odẹ ni ọ te ya gbe ọli-a, ama ọa dobẹ.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 A gbo bhale ya ẹ khi Erọdu ọ̀ọ́ na ulishi iJọni itobọ khi ọ lẹsẹ khi iJọni khi ọgbọ onete ali ọgbọ ọ ni ọ pfuasẹ ọ khi. Ọ ri irarighọ ri ukpẹloe ẹ khu ọli. Ọ̀ ma nono ni lọli ri esọ ke shi ungmemhi oyi iJọni, ini o ri riẹ khia khi ingmemhi eyọli e ma yese ọli udu-a ẹghẹghẹ kpa ni ọ rọ suọ li.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ikpukhokho ọ, Ẹrodiasi ọ mẹ ashini ni ọ te ya mu ota sọ iJọni. Ighọ ẹlẹghuo ni o ikhi ogbẹlẹ ni Erọdu ọ rọ mhọli ukue ni ọ rọ yelele ogbẹlẹ ni a rọ bia li le. Ọ ya luno idenọmọ eyọli ali ẹgbọ eni mu ẹloe ali ẹgbọ igọmẹti ali eni ẹẹ gbe ikanya igọmẹti ni e la ekẹ iJudia shi oni ukue.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Abi ọmọ ọmueshi omi Ẹrodiasi ọ rọ fiẹ lasele gbe ishimhi, o mema ti Erọdu ali ẹgbọ eni e bhale ya bino ọli ẹloe.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ọ romhi isheli khasẹ ọni ọmueshi, “Emiemini u mhila, mhi ya rọli ne, o kha riẹ khi agbekhi-eva eghiele oyẹmhẹ.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ighọ ọni ọmueshi ọ fiẹ ya mhila inyọ li, “Elọ mhi ya mhila?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Aghọaghọ ọni ọmueshi ọ nyanya na ya lo deba oghie, ọ mhila li, “Ukhomhi oyi iJọni Ọni ọọ batazi ẹgbọ mhia nono ni u khi shi ukpẹko na mhẹ memena.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Udu o todẹ yese oghie a. Ama itobọ ekha ni ọ tse ukpẹloe oyi epfẹse ni ọ lu shi oni ukue, ọa ke dobẹ ti da oni ekha.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Aghọaghọ ọ ghie eni ẹẹ gbolo ẹgbọ-a e ka pfa iJọni ukhomhi ọ bhale. Eni emọse e je owa ighumha ya khi iJọni ukhomhi ọ.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 E rue ọli shi ukpẹko bhẹ. Ighọ oghie ọ kpha li na ọni ọmueshi. Ọni ọmueshi ọ kpha li na inyọ li.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Abi eniyẹ odukhokho eyi iJọni e rọ suọ ona, e bhale ya tsua etuli oyọli ya rọ tọ.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Eni ighiusomhi na kẹẹ e jele, e le gasẹ ọli, e gueyẹ ọli emini e riẹlẹ ali emini e sẹsẹ nya.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ighọ, itobọ ebubu ẹgbọ, ni ee bhale ni ee vu, iJesu ali eniyẹ odukhokho eyọli ẹa mẹ asha le eminale. IJesu ọọ wẹ, “A bhale ni awa je ashini awa-eghuo tsẹ awa ya la, ni a yẹmhẹ-a ukuku ọ.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ighọ wẹwẹghuo tsẹ ee lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ya je ashini o da-ya.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ama ebubu ẹgbọ ni e mẹ wẹ abi e rọ vu, e lẹsẹ khi wẹwẹ lọ. Ighọ eni ẹgbọ e rọte ẹoli nya ri awẹ na ya ralo ashini iJesu ali eniyẹ odukhokho eyọli e je.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Abi iJesu ọ rọ ramhi aghọ, ọ mẹ abi eni ẹgbọ e bu, elemhi wẹ e lala li. Itobọ khi eri e li abi isumha ni ẹa mhọli ọni ọ rẹ wẹ ẹ kia. Ighọ ọ li sẹsẹ wẹ emhi ebubu.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ẹghẹghẹ ana, ogbe o she vu. Ighọ eniyẹ odukhokho eyi iJesu e bhale deba li, e kẹ ọli, “Aborọkhia khi oola óó nuata shi apfẹ ena, ni ẹghẹghẹ o rọ she vu dọsẹ ena,
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 waa ke gueyẹ eni ẹgbọ ena e kia je ifui apfẹ ya nono emhi dẹ le.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ama, iJesu ọ́ọ́ wẹ, “A ri emhi na wẹ le.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ighọ iJesu ọ mhila wẹ, “Iruli ibulẹdi ingmẹ a mhọli shi aghọ? A ka bino ghue.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ighọ iJesu ọ́ọ́ wẹ e riẹlẹ eni ẹgbọ shitọ ikui-iku, ukhomhi ebuli.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 E shitọ ikui-iku, ẹgbọ egbhuẹshi-she ali egbhuẹ-eveva ali ogbogbe.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ighọ iJesu ọ́ọ́ rue eni ibulẹdi ishe ali ifẹlẹ aava eghọ, ọ bino idane, ọ tsẹ Ẹshinẹgba uwegbe. Ọ gbe eni ibulẹdi khia, ọ rọ na eniyẹ odukhokho eyọli e ke kemhi na ẹgbọ. Ọ gbo kemhi eni ifẹlẹ aava na wẹ nya.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ọgbọkpa ọ le, ọ khue.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Iku wẹ ni eniyẹ odukhokho eyọli e sanọ ekẹ, e vọ ighughu igbẹva.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Emọse agbẹlẹ ishe, e le eni eminale.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Aghọaghọ ọ ri ọmọ odukhokho eyọli lo ọkọ-okẹ oniẹmhi, e ka ralo iBẹtisaida ya migha khẹ luẹ ukiẹkiẹ obinokpọle. Ighọ ọ gueyẹ oni ukpokpomhi ebubu ẹgbọ e ke je apfẹ.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Abi ọ rọ tsẹ wẹ okhila se nya, ọ nga ukhomhi ute ya sọ iromhi.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Ogbọmhi ò mu ekẹ, oni ọkọ-okẹ oniẹmhi o kia ramhi iteva oni okẹ, o ke kpe iJesu lọlighuo tsẹ le shi ekẹ.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ọ́ mẹ́ khi akpekpeli óó nasẹ eniyẹ odukhokho eyọli. O ramhi itsotso ogbiẹ, iteteva elemhi agogo esẹ ali agogo esesa, ọ̀ọ́ kia ukhomhi oni okẹ lẹ deba wẹ. Ọ́ she kia ya dọsẹ wẹ.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ama abi e mẹ iJesu khi ọ́ọ́ kia ukhomhi amẹ, e dabi khi ayẹmhẹ olimhi lọ, e tsẹsẹ leghe.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Itobọ khi eri wẹwẹ nya e yila abi e rọ mẹ ọli.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ọ lo elemhi ọkọ-okẹ oniẹmhi deba wẹ, oni akpekpeli o pfọmhẹ. O ri abọ sha eni eniyẹ odukhokho,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 itobọ khi ẹa kie dobẹ lẹsẹ udi ingme eminale ni ọ kpẹ rọ na ẹgbọ agbẹlẹ ishe le; a toto wẹ udu.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Abi e rọ da oni okẹ se, e lasele shi iGẹnẹsarẹti, e mu oni ọkọ-okẹ oniẹmhi zu aghọ.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Abi e lẹsẹ rọte ọkọ-okẹ oniẹmhi tiemhie, ẹgbọ e she lẹsẹ khi iJesu lọ.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Ighọ eni ẹgbọ e nyanya kia gasẹ oni ekẹ nya, ashiashini e da suọ khi ọ da la ne, e tsua eni ẹẹ ghua shi iya bhale aghọ.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Obiobini iJesu ọ da je ne, o ke khi ẹoli ni e gbẹdi, o ke khi enikeke o, ghe ifui ishemhi o, eri ee tsua eni ẹẹ ghua bhale agbagbajighana atuoki. E lema iJesu ọ lẹsẹ zẹ ni eni ẹẹ ghua e ri obọ ti ọ esọ awulu ni ọ rọ sọ tsẹ. Eni e da ri obọ ti ọli nya e ze.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.