Marcos 5

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 IJesu ali eniyẹ odukhokho eyọli e da okẹ iGalili je ukiẹkiẹ ekẹ iGẹrasẹnẹsi.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Abi iJesu ọ lẹsẹ rọte elemhi ọkọ-okẹ lasele, ọmọse ni ọ mhọli ayẹmhẹ ebe, ọ rọte atalimhi ni o la aghọ bhale deba iJesu.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ifui atalimhi ọni ọmọse ọọ la. Ọgbọkhọghuo ọa ke dobẹ ri iwẹghẹ gẹ ọli.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ẹghẹghẹ kpa, a rọ́ ri iwẹghẹ gẹ ọli abọ ali awẹ, ama eri ọọ kphuru wẹ a, ọ taghiẹ wẹ a, ọ shashe wẹ a. Ọgbọkhọghuo ọa dobẹ mu ọli.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Nobi-nogbe ọ́ rọ la ifui atalimhi ali ikhomhi ite dudu gasẹ. Ọọ pfi okokokhuẹ. Ọ ri echẹ fianọ egbeọli.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Abi ọ lẹsẹ ta pfia mẹ iJesu te, ọ na bhale ya wugha li odalo.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ọ tsẹsẹ leghe, ọ́ọ́, “IJesu Omi Ẹshinẹgba ni ọ Yagha Ne Nyaa, elọ wa nono mhẹ egbe? Mhi ri Ẹshinẹgba lema ẹ khi na mhẹ osoli!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Itobọ emini ọ rọ ngme na khi, iJesu ọ she kpẹ gueyẹ ọli, “Yẹyẹ ayẹmhẹ obe, lase ọni ọmọse ọna egbe le.”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ighọ iJesu ọ mhila li, “Sẹ a lui eva oyẹ?” Ọọ, “Eva oyẹmhẹ o khi Olele ẹgbọ, itobọ khi anye bu gba.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ọ gbo lema iJesu ọ kpẹkpẹ, ọ khi khu ẹwẹ oni ekẹ ya lase.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Igulu ni e bububu e la epfẹ ute ni o la aghọ le eminale.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Eni ayẹmhẹ e lema iJesu, “Khu anye ya lo igulu eghọ, zẹ ni anye ya lo wẹ egbe.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 IJesu ọ ri ẹghẹghẹ na wẹ, e ka lo eni igulu egbe. Ighọ e rọte ọni ọmọse egbe lasele e ya lo eni igulu egbe. Eni igulu ni e ramhi agbẹlẹ eva, e rọte egele na ya kulo oni okẹ, e ghuloa nya.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Eni e ri ukpẹloe ẹ khu eni igulu e na je ifui apfẹ ali ẹoli nya ni e la oni ekẹ ya guele emini a mẹ. Ighọ ẹgbọ e bhale ya bino emini a mẹ.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Abi eni ẹgbọ e rọ bhale deba iJesu, e mẹ ọni ọmọse ni ayẹmhẹ ebe ni e bu e kpẹ la egbe, khi ọ shitọ aghọ, ọ ri itsua sọ, ẹgbhali eyọli e she gba na li. Ulishi oo mu wẹ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Eni e mẹ emini a mẹ e gueyẹ ẹgbọ emini ọni ọmọse ni ayẹmhẹ obe e la egbe ọ mẹ egbe ali emini e li eni igulu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ighọ, e gueyẹ iJesu ọ lase wẹwẹ ekẹ le.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Abi iJesu ọ lo elemhi ọkọ-okẹ oniẹmhi khi ọọ ke vu, ọni ọmọse ni ayẹmhẹ ebe e kpẹ la egbe, ọ lema iJesu ọ zẹ ni lọli deba li vu.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ama iJesu ọa lama na li. Ọ ri ochoghọ liẹ ọli, “Ke je apfẹ ni u ya gueyẹ ẹgbọ ena unuẹkpẹ oyẹ emini Ọnọmhuẹ ọ riẹlẹ nẹ, ali abi ọ li lẹ elemhi ẹ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ighọ ọni ọmọse ọ lui ifui ẹoli igbe ọdọda ena ekẹ iDikapolisi. Ọ kia gueyẹ ẹgbọ abi iJesu ọ li riẹlẹ na luẹ. O ri abọ sha ẹgbọ nya.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Abi iJesu ọ rọ gbo nyenẹ egbe da je ukiẹkiẹ okẹ obini o kpọle, ẹgbọ e le gasẹ ọli.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ọmọse ọghuo ni a lu iJarọsi, ni ọ khi ọtuọghuo eni ẹ mhẹsẹ shi owa ugamhi, ọ bhale akaghọ. Abi ọọ mẹ iJesu te, ọ de ya wugha li odalo.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ọ mema lolo lema li, ọ́ọ́ li, “Omimhẹ ọni ọmueshi ọ ma ghua gba memena, kpẹkpẹ bhale ya ri obọ ti ọ li egbe ni ọ ze, ini ọ khi ghua.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ighọ iJesu ọ deba li vu.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ọkpotso ọghuo ọ la aghọ ni ọ she ku ọlia ishitọ egbe ramhi ikpe igbẹva.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ọ̀ she mẹ osoli obọ oyi ebubu ẹgbọ abi ọ rọ kia dua oni ughuamhi. Ọ́ she ri ẹpfue eyọli nya dua ọ, ama ọa pfo, oo ga khọlọ ọli egbe.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Abi ọ rọ suọ ingme oyi iJesu, ighọ ọ te ifuabọ oyi ẹgbọ ri obọ ti ọli awulu ni ọ sọ.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ọ rọ li shi udu khi, “Ini mhi da mẹ asha ri obọ ti ọli awulu ne, mhi ya ze.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Abi ọ ri obọ ti ọli awulu te, eni ọlia ni e ku ọli egbe, e khakha utoghuo kpe. Aghọaghọ ọ lẹsẹ khi emini o yẹsẹ luẹ ẹ ngme, khi o pfo.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Aghọaghọ, iJesu ọ lẹsẹ khi itoto o she rọte luẹ egbe ya lase. Ighọ ọ migha, ọ mu egbe pfi iteva ẹgbọ ni e sha mu ọ. Ọ mhila wẹ, ọ́ọ́. “Ọghuo ọ ri obọ ti mhẹ awulu?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹẹ ọli, u ga mẹ abi ẹgbọ e liẹ vẹ mu ẹ, u kiele ẹ mhila, “Ọghuo ọ ri obọ ti mhẹ?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ama, iJesu ọ kie bino gasẹ ini ọ mẹ ọni ọ ri obọ ti ọ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Abi ọni ọkpotso ọ rọ mẹ abi o ke li ọli egbe, ọ bhale odalo oyi iJesu ya wugha, ulishi o mema mu ọli, ọ gue igẹsikia le abi o ga li kia nya.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 IJesu ọ́ọ́ ọni ọkpotso, “Omi mhẹ, irudunga oyẹ o she mie ẹ pfuese. Ri opfọmhẹ ke je, anasẹmhẹ oyẹ o she pfo.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Abi iJesu ọ kie li ngme, emọse eghuo, e rọte owa oyi iJarọsi bhale. Ẹẹ iJarọsi, “Omiẹ ọ she ghua, khi ke yẹsẹ Ọsẹsẹ ngme.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 IJesu ọa fẹ ri esọ shi emini e ngme, ọ́ọ́ ọni ọmọse “Khi zẹ ni ulishi o mu ẹ, ama lẹsẹ mhọli irudunga.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ọa zẹ ni ọgbọkhọghuo ọ deba li sẹ ni iPita, ali iJemhisi ali iJọni inyọghuo iJemhisi.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Abi e rọ bhale owa oyi iJarọsi, iJesu ọ mẹ abi ẹgbọ e li i kpe okeke, ni e li i viẹ gbii.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ighọ, ọ lo elemhi oni owa, ọ́ọ́, “Elọ o pfi onyaghu onana? Elọ o rẹ ẹ viẹ? Ọni ọmọ ọa ghu, eri ọ lesẹ a.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ama eni ẹgbọ e gia li. Abi ọ rọ khu wẹ fiẹ se, ọ rue ita ali inyọ ọni ọmueshi ali eniyẹ odukhokho otuasẹ eghọ mhuẹ obọ je ashini ọni ọmọ ọ yẹshi.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 IJesu ọ mu ọli obọ, ọọ ọni ọmueshi, “Talita kumi.” Emini a ri ona ngme khi, “Ọnọmueshi, mhiẹ yẹ u vule.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Utoghuo kpe, ọni ọmueshi ọ vule, ọ́ kia gasẹ. [Ọmọ ikpe igbẹva ọ khi.] Abi a rọ mẹ ona, o ri abọ sha wẹ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ama iJesu ọ lolo tsẹ agua yẹ wẹ e khi gueyẹ ọgbọkhọghuo. Ọọ wẹ, “A ri emhi na li le.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.