Marcos 15
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT
1 Ẹluzogbe fiefie, ighie eyi ekpodalo-ugamhi, ali egbhali ali esẹsẹ Ishi eyi iMosisi ali igbaa eyi iSaẹdiri nya, e ye ugbamhi. E gẹ iJesu rue vu ghi iPaleti.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ọni iPaleti ọ mhila iJesu ogbọ, ọọ li, “Oghie ọyi ẹgbọ iJu u khi?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Eni ighie eyi ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba e ga gue ẹzọ emhi ebubu shi iJesu egbe.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ighọ iPaleti ọ gbo mhila li ogbọ, ọ́ọ́, “Wa ya pfunu, u suọ iwali ẹzọ ni e gue ẹ shi ẹ egbe?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ama iJesu ọa sọ li ọ. O ri abọ sha iPaleti.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Abi áá li ini o lina ramhi ẹghẹghẹ ukpe iPasova, eri iPaleti ọ rue ọgbọ ọghuo owa ighumha lasele na wẹ abi o ghọle wẹ shi.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ẹghẹghẹ aghọ ọmọse ọghuo ni a lu iBarabasi ọ la owa ighumha, ni ọ khi ọghuo ẹgbọ ni a mu. Eri a mu ọli shi ugbeli ni ọ gbe ẹghẹghẹ ni a rọ mẹ onyaghu.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Abi eni ẹgbọ e rọ bhale gbii ya mhila iPaleti ọ riẹlẹ emini ọ kie kpẹ riẹlẹ na wẹ,
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 IPaleti ọ mhila wẹ, ọọ, “A nono ni mhi rue oghie iJu abọ a na ẹ?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ọ́ ga lẹsẹ gboo khi itobọ ibiselemhi, ighie eyi ekpodalo-ugamhi e rọ mu iJesu ghi luẹ.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ama ighie eyi ekpodalo-ugamhi e sẹsẹ ẹgbọ e gueyẹ iPaleti ọ ri ochoghọ wolọ iBarabasi obọ a na ẹwẹ.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 IPaleti ọ mhila wẹ, ọ́ọ́, “Elọ mhi kẹ li ọni a lu oghie iJu shọ?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 E tsẹsẹ leghe, “A ta li ma ọara apfida.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 IPaleti ọ mhila wẹ, ọ́ọ́, “Elọ o zẹ, umha-guẹkia onoghuo ọ riẹlẹ?” Ama eena e tsẹsẹ nẹ, “A ta li ma ọara apfida!”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Ni ọ rọ riẹlẹ emini oo ghọle eni ẹgbọ, ọ wolọ iBarabasi abọ-a na wẹ. Ọ́ọ́ e gbe iJesu itẹ, ọ rue ọli na wẹ e ka ta li ma ọara apfida.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Eni ekhọli-okhuẹ e rue iJesu lo elemhi apfẹ agbala oyi igọvunọ. E lu ekhọli-okhuẹ apfẹwẹ eni e kpọle.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 E ri awulu ichẹ ni o khi ẹgholi ibulu, sọ li, e ri igba do arula rughu ọli ukhomhi.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 E liẹ ọli, “A da abọ na oghie ọyi ẹgbọ iJu!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 E pfino ọli ukpokpo ukhomhi iti ingmi-ingmẹ, e tono etẹ ku ọli. E de ya wugha li odalo, e nyẹsẹ ukhomhi na li.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Abi e rọ lighọ ri iJesu li egia se nya, e gueghie ọli oni awulu ichẹ ni o khi ẹgholi ibulu oghọ, e nyenẹ egbe ri itsua eyọli sọ li. Ighọ e rue ọli vu ya tama ọara apfida.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Abi e rọ lẹ, e ya ẹ ọmọse ọghuo ni a lu iSamọ ni ọ rọte odẹ oyọli dọsẹ, ni ọ rọte asha jele. Ighọ eni ekhọli-okhuẹ e ri itoto mu ọli ọ tsua ọara apfida oyi iJesu. ISamọ ọngi iZirẹni ọ khi, ọ gbo khi ita Alẹzada ali iRufọsi.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 E rue iJesu bhale ashini a lu iGọgọta. [Ugua ukhomhi olimhi a ri iGọgọta ngme]
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 A ri onyọ ni a ku ikhumhi na lui Imari shi na li ọ rọ da, ama ọa lama da li.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 E ta li ma ọara apfida. E kemhi itsua ni ọ sọ mhọli egbe abọ. E ti ebe rọ kemhi eni ide eyọli, ni e lẹsẹ oni o ya tẹ ọgbọgbọ.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ẹghẹghẹ agogo itili ẹluzogbe a rọ ta li ma ọara apfida.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Emini e kẹkẹ rọ kphase oni ọara apfida kpeda na li khi. Oghie Ọyi Ẹgbọ iJu.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 E li gbo ta ighiatọ etuava ma ọara apfida mama li, ọtuọghuo ọ la li obọ-ita, ọnọkpọle ọ la li obọgobọ.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ona o ri emini a kẹkẹ shi Ebe-no-pfuasẹ bhale ya tsẹ, ni ọ́ọ́, “A leli ọli ma ighiatọ.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ẹgbọ eni e te epfẹ aghọ dọsẹ, e pfi itsue manya iJesu, ee nighise ukhomhi, e liẹ, “Ebanẹkẹ! Yẹyẹ ni u ya guọghọ Owa oyi Ẹshinẹgba-a, u gbo riẹlẹ ọ tọ ogbẹlẹ esẹ.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Rọ te ọara apfida tiemhie shọ ya mie egbe ẹ pfuese.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ighọ ighie eyi ekpodalo-ugamhi, ali esẹsẹ Ishi eyi iMosisi e li ri iJesu li egia, e liẹ egbe wẹ. “Ọ mie ẹgbọẹse pfuese, ama ọa dobẹ mie egbọli pfuese.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 A zẹ ni ọni Ọmiepfuese ọna, ikhi oghie iZirẹni, ni ọ rọte ọara apfida tiemhie ni awa mẹ, ni awa mie ọli suọ.” Eni a li ta ma ọara apfida mama li, e ga li nu wẹ tsue ọli.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Agogo igbẹva ọguota, obili o bi oni ekẹ a nya. Elemhi iwakati esẹ oni obili o la ogbe ramhi.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Agogo esẹ o ramhi, iJesu ọ tsẹsẹ leghe, ọ ri unu ẹoli oyẹwẹ liẹ, “Eloi, Eloi, Lama Sabachi tani?” Emini a ri ona ngme khi, “Ẹshinẹgba ọyẹmhẹ, Ẹshinẹgba ọyẹmhẹ, elọ o zẹ ni u rọ tsua mhẹ pfia.”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Abi ẹgbọ eghuo ni e migha epfẹ aghọ e rọ suọ khi ọ ngme na, e kẹ, “Ri esọ shi ekẹ khi ọ lui Elaja.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ọmọse ọghuo elemhi eni ẹgbọ ọ na ya rue isoso sọ li onyọ ni okhẹ a, ọ gẹ ọli shi ukpokpo rọli kpẹ iJesu unu ọ rọ da. Ọni ọmọse ọ kẹ. “A zẹ ọli obọ, ni awa mẹ ini Elaja ọ ya bhale ya rue ọli ukhomhi ọara apfida tiemhie.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 IJesu ọ tsẹsẹ leghe, ọ ghua.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ukpokpomhi ode ugbakpi ni a rọ pfa odẹ-a shi elemhi Owa Oyi Ẹshinẹgba, o rọte idane kiẹsẹ-a asha eva ya to ekẹ.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Abi ọkhọli-okhuẹ ọniẹmhi ni ọ migha odalo oni ọara apfida ọ rọ suọ abi iJesu ọ́ tsẹsẹ leghe, ni ọ rọ mẹ abi ọ li ghua, ọ́ọ́, “Egbegbọ lọ khi, Omi Ẹshinẹgba ọmọse ọna ọ khi.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ikpotso eghuo e ta pfia bino, iMeli ọnge iMagidaleni, ali iMeli inyi iJemhisi ọni ọ kpọkẹ, ni ọ gbo khi inyi iJosisi ali iSalomẹ.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Ikpotso ena e mema deba iJesu ni e ri ukpẹloe khu ọli obini iGalili. Ikpotso elese ni e deba iJesu bhale iJerusalẹmu e li ga migha aghọ.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ogbọmhi o she mu ekẹ ẹlẹghọ ni o khi ẹlẹ ni a rọ mu egbe khẹ ẹlẹ iyẹmhẹa ọyi ẹgbọ iJu.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 IJosẹfu ọnge Arimatia, ni ọ khi ọghuo eni ẹ mhẹsẹ, ni ọ khi ọgbọ ni ọ li mu ẹloe. Eri ọ bie kpẹ ri ẹloe shi ekẹ khẹ Eghiele oyi Ẹshinẹgba. Ọ gbe udu lẹ ya gueyẹ iPaleti o rue olimhi oyi iJesu na luẹ ya tọ.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 O ga sha iPaleti abọ khi iJesu ọ she gbhẹ ghọ kẹlẹ ghua. Ọ lui ọni ọkhọli-okhuẹ ọniẹmhi ọghọ mhila ini iJesu ọ she gbhẹ ghua.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Abi iPaleti ọ rọ rọte unu oyi ọni ọkhọli-okhuẹ ọniẹmhi ọghọ suọ khi ighọ o khi egbegbọ, ọ tsua olimhi ọyi iJesu na iJosẹfu.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ighọ iJosẹfu ọ dẹ ide, ọ rue ọni olimhi tiemhile ọara, ọ khuli ọli, ọ ri ọli tọ uji ni a tọ shi echẹ. Ọ gheghele ẹchẹ oniẹmhi guese oni uji.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 IMeli ọnge iMagidaleni, ali iMeli inyọ iJosisi e mẹ ashini a ri ọli tọ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.