Lucas 24

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ẹlẹ ni ododẹ na elemhi ẹfo uka, ogbiẹ fiefie, eni ikpotso e bhale uji ni a ri iJesu tọ.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ẹ mẹ khi ẹchẹ ni a rọ khukhu oni uji, khi a gheghele ọli odẹ-a.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Ama abi e rọ lo elemhi oni uji, ẹa mẹ idiegbe oyi iJesu.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Abọ e sha wẹ, abi e li migha a sa ọ eghọ, e mẹ khi emọse aava ni e sọ itsua epfopfo ni e gẹ nyanyanya e nu wẹ migha.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ulishi oo mu wẹ, e nyẹsẹ ukhomhi sọ alo ghue ekẹ. Ama eni emọse e mhila wẹ, “Elọ o zẹ ni a rọ nono ọgbọ ni ọ la agbọ ifuabọ oyi ẹgbọ ni e ghua?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ọa ke la ana, ọ she guale. A sato emini ọ gueyẹ ẹ abi ọ rọ la iGalili khi:
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Omi Ọgbọ ọ mema ya mẹ osue obọ oyi ẹgbọ olamhẹ, e gbe ọli-a shi apfida, ama ẹlẹnuzi-esẹ ọ ya guale.’ ”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 E tigbe yele eni ingme eyọli le.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 E rọte atalimhi bhale, e gueyẹ eniyẹ odukhokho ogbaghuo enekpọle ali ẹgbọ elese ni e la aghọ.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 IMeli ọngi iMagidaleni ali iJoana ali iMeli inyi iJemhisi ali ikpotso ni e nu wẹ kia e gueyẹ eni ighiusomhi na kẹẹ.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ama eni eniyẹ odukhokho e dabi khi ingmemhi afuẹ eni ikpotso ee ngme, ẹa pfi esọ shi wẹ ọ
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ama iPita ọ vule, ọ na ya je oni atalimhi, ọ ramhi aghọ, ọ nyẹsẹ egbe bino elemhi oni uji, ọ lẹsẹ mẹ ide ni a rọ khuli ọli eghọ aghọ, ama ọa mẹ idiegbe oyi iJesu. Ighọ ọ li je apfẹ, abọ e sha li.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Oni ogbẹlẹ ni ẹ ngme ena, eniyẹ odukhokho aava eyi iJesu e je ẹoli Emausi ni o khi imali igbaghuo rọte iJerusalẹmu.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 E nu egbewẹ ngme ingme enana ni a mẹ.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Abi e li ngme ni e li lẹẹ eghọ, iJesu ọ khu wẹ ẹ, e ga kia lẹẹ.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 E mẹ ọli ama ẹa lẹsẹ ọni ọ khi.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 IJesu ọ mhila wẹ, “Elọ a nu egbe a ngme abi a li kia lẹẹ ena?” E mu migha, alo eyẹwẹ e khi osoli-osoli.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ọghuo elemhi wẹ ni a lu iKilopasi ọ mhila li, “Ọpfẹse ọshẹbhẹ u khi shi ekẹ iJerusalẹmu ni ọa lẹsẹ emini a mẹ ekẹ ona aenẹluẹ?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 “Emhi eneghuo a mẹ?” IJesu ọ mhila wẹ. Eni emọse ẹ ọli, “Emini e li iJesu ọna iNazarẹti. Ọmekẹguele ọmọse ọna ọ khi, ọ mhuẹ ekpabọ oyi Ẹshinẹgba. Ẹgbọ e lẹsẹ ọli shi emini ọ riẹlẹ ali ingmemhi ni ọ gbolo o ngme.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ighie eyi ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba ali enighie e rue ọli lasele ni a gbe-a shi ọọra apfida.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Eri anye dabi khi lọli ọ ya pfa ẹgbọ iZirẹni shi ekẹ. Amo li ẹlẹ esẹ abi a te mẹ ingme ena.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ikpotso eghuo eyi anye e ri abọ sha anye. E je uji oyọli amo uzogbe fiefie,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Ama ẹa mẹ idiegbe oyọli. E nyenẹ egbe bhale ya gue khi wẹwẹ e mẹ igẹni ni e gueyẹ wẹwẹ khi ọ she guale.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ẹgbọ eghuo elemhi anye e she je obọ ya bino e mẹ khi abi e ngme o khi, ama ẹa mẹ iJesu.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 IJesu ọọ wẹ, “A khi eyẹghẹ e, ni udu oyẹẹ ọa nyanya mie emini emekẹguele e ngme suọ.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Aa lẹsẹ khi ina ọni Ọmiepfuese ọ li ya mẹ osue neni ọ lo ufumhi oyọli?”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ọni iJesu ọ tigbe ri emini a kẹkẹ shi Ebe-no-pfuasẹ lo wẹ esọ ni e la ebe Ushi oyi iMosisi ali eyi emekẹguele nya.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Abi e li ti ramhi ukuku ẹoli ni e je, iJesu ọ riẹlẹ abinẹ khi lọli ti okiali oyẹluẹ ya je odalo.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ama ee ti ọli, ẹẹ ọli, “Nu anye kushi ana irari khi ogbe o she vu, obili o she gbolo-a bi.” Ighọ ọ deba wẹ ọ ya kushi na wẹ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Abi e kerọ shitọ ya ke le eminale, ọ rue oni ibulẹdi, ọ kphẹmhi, ọ khi ọli-a, ọ kemhi na wẹ.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ẹghẹghẹ ana, alo eyẹwẹ e khueghie-a, e tigbe lẹsẹ khi lọli lọ. Eri-tsẹ ọ kele-a, ẹa ke mẹ ọli.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Ẹ egbewẹ, “Ọọ khi eri ọ li abi erali shi awa udu abi ọ rọ la odẹ nu awa ngme ni ọ gbo rọ gue abi Ebe-no-pfuasẹ o ngme yẹ awa?”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Aghọaghọ e vule nyenẹ egbe ukhokho je iJerusalẹmu. E bhale ya ẹ eniyẹ odukhokho ogbaghuo ali ẹgbọ enekpọle ni e ga legba,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 ni e liẹ, “Egbegbi ingme lọ khi Ọnọmhuẹ ọ she guale, ọ ri egbọli gbo khasẹ iSamọ.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Ighọ eni etuava eghọ e guele emini a mẹ odẹ, ali abi e lẹsẹ iJesu ẹghẹghẹ ni ọ rọ khi ibulẹdi-a na wẹ.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Abi e rọ kie ghọ ngme oni ungmemhi, iJesu ọ migha wẹ iteva ọọ wẹ, “Opfọmhẹ o nu ẹ la.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 E yila, ulishi óó mu wẹ, e dabi khi ayẹmhẹ olimhi ọ khi.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ọọ wẹ, “Elọ o zẹ ni udu oyẹ ẹ o rọ nighise, ni a rọ gbo mhọli akhọkhọmhẹ shi udu oyẹ ẹ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 A bino abọ ali awẹ eyẹmhẹ. Mhẹmhẹ lọ. A ri obọ timhẹ ni a mẹ khi olimhi ọgbọ ọa ya mhọli idiegbe ali igua, nabi a mẹ khi mhi mhọli ena.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Abi ọ rọ ngme na se, ọ ri abọ ali awẹ eyọli khasẹ wẹ.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Abi oghẹlẹ ali ọshabọ ni o vọ wẹ udu ọa kie zẹ wẹ mie shi ọ ne, iJesu ọ mhila wẹ, “A li mhọli emhikhọghuo shi akana ni a le ghọ?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 E rue afẹlẹ ni a nye na li,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ọ rue ọli la akpẹwẹ rọli le.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ọọ wẹ, “Ena e khi emini mhi gueyẹ ẹ abi mhi rọ kie nu ẹ la. Ingme eyẹmhẹ nya ni a kẹkẹ shi Ushi oyi iMosisi ali, ebe eyi Emekẹguele eyi Ẹshinẹgba ali Ebe Iwolo, e mema bhale ya tsẹ.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Ighọ ọ khueghie wẹ udu-a ni e mẹ asha lẹsẹ emini a kẹkẹ shi Ebe-no-pfuasẹ.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Ọ gueyẹ wẹ, “Emini a kẹkẹ shi ekẹ na. Ọmiepfuese ọ ya mẹ osoli, ọ rọte eghuli guale ẹlẹnuzi-esẹ,
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 ẹghẹghẹ aghọ a ya ri eva oyọli ri imupfi ali irolamhẹ-topfa tse abọ ushishi nya, rọte iJerusalẹmu gba ekẹ le.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 A ga mẹ eni emhi enana nya.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Mhi ya ri emini Itamhẹ ọ shobọ ghie usomhi ghi ẹ, eri-tsẹ a la elemhi ẹoli iJerusalẹmu ramhi ni a rọ ya ri itoto rọte obini o yagha ghi ẹ ni o ya kpha ẹ sọ.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Abi ọ rọ rue wẹ vu ya fiẹ, ni e rọ kia ramhi iBẹtani, ọ tsua abọ idane, ọ ku isẹmhẹ na wẹ.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Abi ọ li ku isẹmhẹ na wẹ, ọ́ọ́ zẹ wẹ obọ, a rue ọli nga idane.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ighọ e nyẹsẹ ukhomhi ga li. E mu egbe pfi ri ukpokpomhi oghẹlẹ je iJerusalẹmu.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 E kiele la owa ugamhi no funẹ tsẹ, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.