Lucas 24

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ẹlẹ ni ododẹ na elemhi ẹfo uka, ogbiẹ fiefie, eni ikpotso e bhale uji ni a ri iJesu tọ.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ẹ mẹ khi ẹchẹ ni a rọ khukhu oni uji, khi a gheghele ọli odẹ-a.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ama abi e rọ lo elemhi oni uji, ẹa mẹ idiegbe oyi iJesu.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Abọ e sha wẹ, abi e li migha a sa ọ eghọ, e mẹ khi emọse aava ni e sọ itsua epfopfo ni e gẹ nyanyanya e nu wẹ migha.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Ulishi oo mu wẹ, e nyẹsẹ ukhomhi sọ alo ghue ekẹ. Ama eni emọse e mhila wẹ, “Elọ o zẹ ni a rọ nono ọgbọ ni ọ la agbọ ifuabọ oyi ẹgbọ ni e ghua?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ọa ke la ana, ọ she guale. A sato emini ọ gueyẹ ẹ abi ọ rọ la iGalili khi:
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ‘Omi Ọgbọ ọ mema ya mẹ osue obọ oyi ẹgbọ olamhẹ, e gbe ọli-a shi apfida, ama ẹlẹnuzi-esẹ ọ ya guale.’ ”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 E tigbe yele eni ingme eyọli le.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 E rọte atalimhi bhale, e gueyẹ eniyẹ odukhokho ogbaghuo enekpọle ali ẹgbọ elese ni e la aghọ.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 IMeli ọngi iMagidaleni ali iJoana ali iMeli inyi iJemhisi ali ikpotso ni e nu wẹ kia e gueyẹ eni ighiusomhi na kẹẹ.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ama eni eniyẹ odukhokho e dabi khi ingmemhi afuẹ eni ikpotso ee ngme, ẹa pfi esọ shi wẹ ọ
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ama iPita ọ vule, ọ na ya je oni atalimhi, ọ ramhi aghọ, ọ nyẹsẹ egbe bino elemhi oni uji, ọ lẹsẹ mẹ ide ni a rọ khuli ọli eghọ aghọ, ama ọa mẹ idiegbe oyi iJesu. Ighọ ọ li je apfẹ, abọ e sha li.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Oni ogbẹlẹ ni ẹ ngme ena, eniyẹ odukhokho aava eyi iJesu e je ẹoli Emausi ni o khi imali igbaghuo rọte iJerusalẹmu.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 E nu egbewẹ ngme ingme enana ni a mẹ.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Abi e li ngme ni e li lẹẹ eghọ, iJesu ọ khu wẹ ẹ, e ga kia lẹẹ.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 E mẹ ọli ama ẹa lẹsẹ ọni ọ khi.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 IJesu ọ mhila wẹ, “Elọ a nu egbe a ngme abi a li kia lẹẹ ena?” E mu migha, alo eyẹwẹ e khi osoli-osoli.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Ọghuo elemhi wẹ ni a lu iKilopasi ọ mhila li, “Ọpfẹse ọshẹbhẹ u khi shi ekẹ iJerusalẹmu ni ọa lẹsẹ emini a mẹ ekẹ ona aenẹluẹ?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 “Emhi eneghuo a mẹ?” IJesu ọ mhila wẹ. Eni emọse ẹ ọli, “Emini e li iJesu ọna iNazarẹti. Ọmekẹguele ọmọse ọna ọ khi, ọ mhuẹ ekpabọ oyi Ẹshinẹgba. Ẹgbọ e lẹsẹ ọli shi emini ọ riẹlẹ ali ingmemhi ni ọ gbolo o ngme.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ighie eyi ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba ali enighie e rue ọli lasele ni a gbe-a shi ọọra apfida.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Eri anye dabi khi lọli ọ ya pfa ẹgbọ iZirẹni shi ekẹ. Amo li ẹlẹ esẹ abi a te mẹ ingme ena.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ikpotso eghuo eyi anye e ri abọ sha anye. E je uji oyọli amo uzogbe fiefie,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Ama ẹa mẹ idiegbe oyọli. E nyenẹ egbe bhale ya gue khi wẹwẹ e mẹ igẹni ni e gueyẹ wẹwẹ khi ọ she guale.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ẹgbọ eghuo elemhi anye e she je obọ ya bino e mẹ khi abi e ngme o khi, ama ẹa mẹ iJesu.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 IJesu ọọ wẹ, “A khi eyẹghẹ e, ni udu oyẹẹ ọa nyanya mie emini emekẹguele e ngme suọ.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Aa lẹsẹ khi ina ọni Ọmiepfuese ọ li ya mẹ osue neni ọ lo ufumhi oyọli?”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ọni iJesu ọ tigbe ri emini a kẹkẹ shi Ebe-no-pfuasẹ lo wẹ esọ ni e la ebe Ushi oyi iMosisi ali eyi emekẹguele nya.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Abi e li ti ramhi ukuku ẹoli ni e je, iJesu ọ riẹlẹ abinẹ khi lọli ti okiali oyẹluẹ ya je odalo.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ama ee ti ọli, ẹẹ ọli, “Nu anye kushi ana irari khi ogbe o she vu, obili o she gbolo-a bi.” Ighọ ọ deba wẹ ọ ya kushi na wẹ.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Abi e kerọ shitọ ya ke le eminale, ọ rue oni ibulẹdi, ọ kphẹmhi, ọ khi ọli-a, ọ kemhi na wẹ.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ẹghẹghẹ ana, alo eyẹwẹ e khueghie-a, e tigbe lẹsẹ khi lọli lọ. Eri-tsẹ ọ kele-a, ẹa ke mẹ ọli.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ẹ egbewẹ, “Ọọ khi eri ọ li abi erali shi awa udu abi ọ rọ la odẹ nu awa ngme ni ọ gbo rọ gue abi Ebe-no-pfuasẹ o ngme yẹ awa?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Aghọaghọ e vule nyenẹ egbe ukhokho je iJerusalẹmu. E bhale ya ẹ eniyẹ odukhokho ogbaghuo ali ẹgbọ enekpọle ni e ga legba,
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 ni e liẹ, “Egbegbi ingme lọ khi Ọnọmhuẹ ọ she guale, ọ ri egbọli gbo khasẹ iSamọ.”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ighọ eni etuava eghọ e guele emini a mẹ odẹ, ali abi e lẹsẹ iJesu ẹghẹghẹ ni ọ rọ khi ibulẹdi-a na wẹ.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Abi e rọ kie ghọ ngme oni ungmemhi, iJesu ọ migha wẹ iteva ọọ wẹ, “Opfọmhẹ o nu ẹ la.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 E yila, ulishi óó mu wẹ, e dabi khi ayẹmhẹ olimhi ọ khi.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ọọ wẹ, “Elọ o zẹ ni udu oyẹ ẹ o rọ nighise, ni a rọ gbo mhọli akhọkhọmhẹ shi udu oyẹ ẹ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 A bino abọ ali awẹ eyẹmhẹ. Mhẹmhẹ lọ. A ri obọ timhẹ ni a mẹ khi olimhi ọgbọ ọa ya mhọli idiegbe ali igua, nabi a mẹ khi mhi mhọli ena.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Abi ọ rọ ngme na se, ọ ri abọ ali awẹ eyọli khasẹ wẹ.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Abi oghẹlẹ ali ọshabọ ni o vọ wẹ udu ọa kie zẹ wẹ mie shi ọ ne, iJesu ọ mhila wẹ, “A li mhọli emhikhọghuo shi akana ni a le ghọ?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 E rue afẹlẹ ni a nye na li,
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Ọ rue ọli la akpẹwẹ rọli le.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Ọọ wẹ, “Ena e khi emini mhi gueyẹ ẹ abi mhi rọ kie nu ẹ la. Ingme eyẹmhẹ nya ni a kẹkẹ shi Ushi oyi iMosisi ali, ebe eyi Emekẹguele eyi Ẹshinẹgba ali Ebe Iwolo, e mema bhale ya tsẹ.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ighọ ọ khueghie wẹ udu-a ni e mẹ asha lẹsẹ emini a kẹkẹ shi Ebe-no-pfuasẹ.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ọ gueyẹ wẹ, “Emini a kẹkẹ shi ekẹ na. Ọmiepfuese ọ ya mẹ osoli, ọ rọte eghuli guale ẹlẹnuzi-esẹ,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 ẹghẹghẹ aghọ a ya ri eva oyọli ri imupfi ali irolamhẹ-topfa tse abọ ushishi nya, rọte iJerusalẹmu gba ekẹ le.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 A ga mẹ eni emhi enana nya.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Mhi ya ri emini Itamhẹ ọ shobọ ghie usomhi ghi ẹ, eri-tsẹ a la elemhi ẹoli iJerusalẹmu ramhi ni a rọ ya ri itoto rọte obini o yagha ghi ẹ ni o ya kpha ẹ sọ.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Abi ọ rọ rue wẹ vu ya fiẹ, ni e rọ kia ramhi iBẹtani, ọ tsua abọ idane, ọ ku isẹmhẹ na wẹ.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Abi ọ li ku isẹmhẹ na wẹ, ọ́ọ́ zẹ wẹ obọ, a rue ọli nga idane.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ighọ e nyẹsẹ ukhomhi ga li. E mu egbe pfi ri ukpokpomhi oghẹlẹ je iJerusalẹmu.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 E kiele la owa ugamhi no funẹ tsẹ, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.