Lucas 20
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs VC
1 Ẹlẹghuo khi iJesu ọ la Owa Oyi Ẹshinẹgba tse abọ usomhi onete oyi Ẹshinẹgba, ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali esẹsẹ Ishi eyi iMosisi, ali eni egbhali e bhale deba li.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Ẹ ọli, “Gueyẹ anye afu oyi ọni u rọ ọ gbe ikanya enana. Ọghuo ọ ri eni afu ena nẹ?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 IJesu ọọ wẹ, “Mhi ya li mhila ẹ ogbọ, a sọ mhẹ ọ!
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Ibatizi ni iJọni ọọ batazi ẹgbọ, obọ oyi Ẹshinẹgba o te bhale abi obọ oyi ọgbọ?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 E lu egbe wẹ ochi, e kẹ, “Awa khẹ, ‘Obọ oyi Ẹshinẹgba o te bhale.’ Ọ ya mhila awa, ‘Elọ o zẹ khi aa mie ọli suọ?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Ini awa kẹ, ‘Obọ oyi ẹgbọ.’ Ẹgbọ nya e ya tono awa echẹ irari khi ọgbọkpa ọ lẹsẹ khi ọmekẹguele iJọni ọ khi.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Ighọ ẹẹ iJesu, “Anye aa lẹsẹ obini o te bhale.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 IJesu ọọ wẹ, “Mhia li ya gueyẹ ẹ afu ni mhi rọ a gbe ikanya enana.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 IJesu ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ ona khasẹ eni ẹgbọ, ọọ wẹ, “Ọmọse ọghuo ọ gua ipfonu shi ogba, ọ rọli ye ongmomhi na eghiale. Ọ vu ẹoli ni ọ la tẹsẹ.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Ẹghẹghẹ ikhiẹsẹ o ramhi, ọ ghie ọni ọọ ga li ghi wẹ e rọte oni ogba pfanọ idumhi ghi luẹ. Ama eni eghiale e gbe ọni a ghie ọghọ. Ọ pfino abọ efuẹ je.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Ọni ọmọse ọ gbo ghie ọni ọọ ga li ọnuzava ghi wẹ. E gbe ọli, e yẹghẹ ọlia. Ọ gbo pfino abọ efuẹ ya je.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Ọni ọmọse ọ gbo ghie ọnuzasẹ. E kuale ọli utse, e khu ọli ya fiẹ.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 “Ọni ọ mhuẹ oni ogba ipfonu ọghọ, ọọ, ‘Sẹ mhi fẹ ya li eghọ? Mhi ya ghie omimhẹ ni mhi nono ingme oyọli egbegbọ, otsẹ, e ya mu ekpẹ na li.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 “Ama abi eni eghiale e rọ mẹ ọli, ẹẹ, ‘Egbegbi omi ọli na ni ọ ya le ugu ogba ona, awa gbe ọli-a ni awa rue oni ugu le.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Ighọ e ti ọli je olase oni ogba ipfonu, e gbe ọlia.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Eri ọ ya bhale ya gbolo eni eghiale eghọ-a, ọ tigbe rue oni ogba na eghiale elese.” Abi eni ẹgbọ e rọ suọ oni ingme, ẹ, “Ẹshinẹgba ọ gbe etse kua!”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 IJesu ọ bino wẹ alo ukhomhi, ọọ wẹ, “Sẹ emini a kẹkẹ ona o fẹ ngme, ni ọọ,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 “Ọni ọ da ya de nga oni ẹchẹ ne, ọ guọghọ-a, ali ọni oni ẹchẹ o da ya de mu ne, o mhẹli ọlia.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Eni ẹ sẹsẹ Ishi eyi iMosisi ali ighie eyi ekpodalo-ugamhi e nono odẹ ni e te ya mu ọli aghọaghọ, irari khi wẹwẹ ọ zẹ oni okhẹ irọkhọkhọ tsue. Ama ulishi oyi ẹgbọ oo mu wẹ.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Ighọ e li ri ẹloe shi ọli egbe egbegbọ. E zẹ ẹgbọ ni e riẹlẹ abi ẹgbọ ni ee mie shi iJesu ọ deba li, e ke de ọli awẹ, ini e mẹ ushi mu shi ọli obọ, ni e mu ọli ghi ena omhẹsẹ eyi igọvunọ.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Ighọ eni a zẹ eghọ ee mhila li ogbọ, “Ọsẹsẹ, anye ga lẹsẹ khi abi ungmemhi oyi Ẹshinẹgba o li u liẹ ngme ọli, u gbolo a sẹsẹ emini e te odẹ, waa ya gbe ọgbọkhọghuo azẹba, ama eri wa sẹsẹ egbegbi ingme oyi Ẹshinẹgba.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 O fẹ ti ni anye zẹ oga na oghie iSiza abi anye khi zẹ?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 IJesu ọ she lẹsẹ oshili eyẹwẹ.
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 Ọọ wẹ, “A ri ukpaghọ ẹlomho khasẹ mhẹ. Alo eyi ọghuo a fẹ mu shi ọ?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Ẹ ọli, “ISiza.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ẹa dobẹ rọte emini ọ ngme igbaa mẹ emhikhọghuo mu shi ọli obọ. Abọ e sha wẹ shi abi ọ li gbaghiẹ oni ogbọ-a, e khukhu unu.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Ẹgbọ iSadusi eghuo ni ẹa lama shi ọ khi a ya mẹ irọte eghuli guale, e ri omhila bhale deba iJesu.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Ẹ ọli, “Ọsẹsẹ, iMosisi ọ kẹkẹ shi ekẹ na awa khi ini ọmọse ọ ghu-a pfi ughuẹ ọli shi ekẹ agbọ ni ọa rọ bia eniyẹ, inyọghuo ọni ọmọse ọ rue ọni ọkpotso ughuẹ ni ọ bia eniyẹ shi agbọ na inyọghuo ọli ni ọ ghu-a eghọ.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Inyọghuo egbe etuoshilua e ya la ọ. Ọni ododẹ ọ rue ọkpotso, ọ ghua, ọa bia ọmọ.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Ọnuzava ọ rue ọni ọkpotso.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Ighọ ọnuzasẹ ọ gbo rue ọli. Ighọ wẹwẹ nya e rue ọli, e ghulo-a, ẹa bia ọmọ.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Ikpukhokho ọ, ọni ọkpotso ọ li ghua.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Mena, ogbẹlẹ ni ẹgbọ e ya te eghuli guale, ughuẹ oghuo ọni ọkpotso ọ ya khi, aborọkhia khi wẹwẹ oshilua e ga rue ọli ughuẹ eghọ?”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 IJesu ọọ wẹ, “Ẹgbọ ena agbọ ona ẹ rue ikpotso, wẹwẹ e gbo ri ikpotso a ye ughuẹ.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Ama ẹgbọ ni a leli shi eni e mhuẹ okemhi shi agbọ oghọ ali irọte eghuli guale, ẹa ya rue ikpotso, wẹkhi eri a rẹwẹ ya ye ughuẹ.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Ẹa kẹ ke ghu, irari khi eri e ke ya li abi igẹni eyi Ẹshinẹgba. Imi Ẹshinẹgba e ke ya khi, irari khi e she rọte eghuli guale.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Ashini a kẹkẹ ingme oyi ebuli ni oo to shi, iMosisi ọ te rọkhasẹ ẹ gboo khi eni e ghua, ẹ guale, irari khi ọ lu Ọnọmhuẹ, ‘Ẹshinẹgba ọyi Aburaamu ali Ẹshinẹgba ọyi Aziki ali Ẹshinẹgba ọyi iGiekọpu.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Ẹshinẹgba oyi ẹgbọ ni e la agbọ ọ khi. Ọa khi Ẹshinẹgba ọyi ẹgbọ ni e ghua.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Esẹsẹ Ishi eyi iMosisi eghuo ni e la aghọ ẹẹ ọli, “Ọsẹsẹ, u ga guẹ ngme!”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Ọgbọkhọghuo ọa ke gbo gbudu mhila li ogbọ olese.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Ighọ iJesu ọ mhila wẹ, “Sẹ ẹẹ a liẹ liẹ khi ọni Ọmiepfuese khi omi iDefidi ọ khi?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Irari khi ọni iDefidi ọ ngme ọli shi ebe Iwolo, ni ọ rẹ,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 ramhi ni mhi rọ ya
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Ini iDefidi ọ lu ọli, ‘Ọnọmhuẹ.’ Sẹ ọ ke gbo liẹ khi omi iDefidi?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Abi eni ẹgbọ e kie ku esọ-a shi ekẹ eghọ, iJesu ọọ eniyẹ odukhokho eyọli,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “A mhuẹ ẹgbhẹ shi esẹsẹ Ishi eyi iMosisi egbe. O ma ghọle wẹ ni e ke sọ itsua na dọlọdọlọ ke kia gasẹ, ni ẹgbọ e ba ke tsẹ wẹ otsẹ ekpẹ atu oki. Ẹẹ shitọ ashini o mhuẹ ekpẹ elemhi owa ugamhi, e gbolo ẹ shitọ ashini o yagha ni o funẹ ukue.iFarisi|src="lb00276c.tif" size="col" loc="LUK 20.46" copy="tif" ref="20.46"
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Ẹẹ lo apfẹ oyi esamhi-olimhi ya ri itoto miono wẹ emini e mhuẹ. Ẹẹ sọ iromhi ni e nuẹ eyi abamẹmhẹ. A ya na ẹgbọ eghọghọ osue egbegbọ.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.