Lucas 20
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ACF
1 Ẹlẹghuo khi iJesu ọ la Owa Oyi Ẹshinẹgba tse abọ usomhi onete oyi Ẹshinẹgba, ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali esẹsẹ Ishi eyi iMosisi, ali eni egbhali e bhale deba li.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Ẹ ọli, “Gueyẹ anye afu oyi ọni u rọ ọ gbe ikanya enana. Ọghuo ọ ri eni afu ena nẹ?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 IJesu ọọ wẹ, “Mhi ya li mhila ẹ ogbọ, a sọ mhẹ ọ!
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 Ibatizi ni iJọni ọọ batazi ẹgbọ, obọ oyi Ẹshinẹgba o te bhale abi obọ oyi ọgbọ?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 E lu egbe wẹ ochi, e kẹ, “Awa khẹ, ‘Obọ oyi Ẹshinẹgba o te bhale.’ Ọ ya mhila awa, ‘Elọ o zẹ khi aa mie ọli suọ?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Ini awa kẹ, ‘Obọ oyi ẹgbọ.’ Ẹgbọ nya e ya tono awa echẹ irari khi ọgbọkpa ọ lẹsẹ khi ọmekẹguele iJọni ọ khi.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Ighọ ẹẹ iJesu, “Anye aa lẹsẹ obini o te bhale.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 IJesu ọọ wẹ, “Mhia li ya gueyẹ ẹ afu ni mhi rọ a gbe ikanya enana.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 IJesu ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ ona khasẹ eni ẹgbọ, ọọ wẹ, “Ọmọse ọghuo ọ gua ipfonu shi ogba, ọ rọli ye ongmomhi na eghiale. Ọ vu ẹoli ni ọ la tẹsẹ.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Ẹghẹghẹ ikhiẹsẹ o ramhi, ọ ghie ọni ọọ ga li ghi wẹ e rọte oni ogba pfanọ idumhi ghi luẹ. Ama eni eghiale e gbe ọni a ghie ọghọ. Ọ pfino abọ efuẹ je.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Ọni ọmọse ọ gbo ghie ọni ọọ ga li ọnuzava ghi wẹ. E gbe ọli, e yẹghẹ ọlia. Ọ gbo pfino abọ efuẹ ya je.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Ọni ọmọse ọ gbo ghie ọnuzasẹ. E kuale ọli utse, e khu ọli ya fiẹ.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 “Ọni ọ mhuẹ oni ogba ipfonu ọghọ, ọọ, ‘Sẹ mhi fẹ ya li eghọ? Mhi ya ghie omimhẹ ni mhi nono ingme oyọli egbegbọ, otsẹ, e ya mu ekpẹ na li.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 “Ama abi eni eghiale e rọ mẹ ọli, ẹẹ, ‘Egbegbi omi ọli na ni ọ ya le ugu ogba ona, awa gbe ọli-a ni awa rue oni ugu le.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ighọ e ti ọli je olase oni ogba ipfonu, e gbe ọlia.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Eri ọ ya bhale ya gbolo eni eghiale eghọ-a, ọ tigbe rue oni ogba na eghiale elese.” Abi eni ẹgbọ e rọ suọ oni ingme, ẹ, “Ẹshinẹgba ọ gbe etse kua!”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 IJesu ọ bino wẹ alo ukhomhi, ọọ wẹ, “Sẹ emini a kẹkẹ ona o fẹ ngme, ni ọọ,
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 “Ọni ọ da ya de nga oni ẹchẹ ne, ọ guọghọ-a, ali ọni oni ẹchẹ o da ya de mu ne, o mhẹli ọlia.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Eni ẹ sẹsẹ Ishi eyi iMosisi ali ighie eyi ekpodalo-ugamhi e nono odẹ ni e te ya mu ọli aghọaghọ, irari khi wẹwẹ ọ zẹ oni okhẹ irọkhọkhọ tsue. Ama ulishi oyi ẹgbọ oo mu wẹ.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Ighọ e li ri ẹloe shi ọli egbe egbegbọ. E zẹ ẹgbọ ni e riẹlẹ abi ẹgbọ ni ee mie shi iJesu ọ deba li, e ke de ọli awẹ, ini e mẹ ushi mu shi ọli obọ, ni e mu ọli ghi ena omhẹsẹ eyi igọvunọ.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Ighọ eni a zẹ eghọ ee mhila li ogbọ, “Ọsẹsẹ, anye ga lẹsẹ khi abi ungmemhi oyi Ẹshinẹgba o li u liẹ ngme ọli, u gbolo a sẹsẹ emini e te odẹ, waa ya gbe ọgbọkhọghuo azẹba, ama eri wa sẹsẹ egbegbi ingme oyi Ẹshinẹgba.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 O fẹ ti ni anye zẹ oga na oghie iSiza abi anye khi zẹ?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 IJesu ọ she lẹsẹ oshili eyẹwẹ.
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Ọọ wẹ, “A ri ukpaghọ ẹlomho khasẹ mhẹ. Alo eyi ọghuo a fẹ mu shi ọ?”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Ẹ ọli, “ISiza.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Ẹa dobẹ rọte emini ọ ngme igbaa mẹ emhikhọghuo mu shi ọli obọ. Abọ e sha wẹ shi abi ọ li gbaghiẹ oni ogbọ-a, e khukhu unu.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Ẹgbọ iSadusi eghuo ni ẹa lama shi ọ khi a ya mẹ irọte eghuli guale, e ri omhila bhale deba iJesu.
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 Ẹ ọli, “Ọsẹsẹ, iMosisi ọ kẹkẹ shi ekẹ na awa khi ini ọmọse ọ ghu-a pfi ughuẹ ọli shi ekẹ agbọ ni ọa rọ bia eniyẹ, inyọghuo ọni ọmọse ọ rue ọni ọkpotso ughuẹ ni ọ bia eniyẹ shi agbọ na inyọghuo ọli ni ọ ghu-a eghọ.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Inyọghuo egbe etuoshilua e ya la ọ. Ọni ododẹ ọ rue ọkpotso, ọ ghua, ọa bia ọmọ.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Ọnuzava ọ rue ọni ọkpotso.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Ighọ ọnuzasẹ ọ gbo rue ọli. Ighọ wẹwẹ nya e rue ọli, e ghulo-a, ẹa bia ọmọ.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Ikpukhokho ọ, ọni ọkpotso ọ li ghua.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Mena, ogbẹlẹ ni ẹgbọ e ya te eghuli guale, ughuẹ oghuo ọni ọkpotso ọ ya khi, aborọkhia khi wẹwẹ oshilua e ga rue ọli ughuẹ eghọ?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 IJesu ọọ wẹ, “Ẹgbọ ena agbọ ona ẹ rue ikpotso, wẹwẹ e gbo ri ikpotso a ye ughuẹ.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Ama ẹgbọ ni a leli shi eni e mhuẹ okemhi shi agbọ oghọ ali irọte eghuli guale, ẹa ya rue ikpotso, wẹkhi eri a rẹwẹ ya ye ughuẹ.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Ẹa kẹ ke ghu, irari khi eri e ke ya li abi igẹni eyi Ẹshinẹgba. Imi Ẹshinẹgba e ke ya khi, irari khi e she rọte eghuli guale.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ashini a kẹkẹ ingme oyi ebuli ni oo to shi, iMosisi ọ te rọkhasẹ ẹ gboo khi eni e ghua, ẹ guale, irari khi ọ lu Ọnọmhuẹ, ‘Ẹshinẹgba ọyi Aburaamu ali Ẹshinẹgba ọyi Aziki ali Ẹshinẹgba ọyi iGiekọpu.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ẹshinẹgba oyi ẹgbọ ni e la agbọ ọ khi. Ọa khi Ẹshinẹgba ọyi ẹgbọ ni e ghua.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Esẹsẹ Ishi eyi iMosisi eghuo ni e la aghọ ẹẹ ọli, “Ọsẹsẹ, u ga guẹ ngme!”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Ọgbọkhọghuo ọa ke gbo gbudu mhila li ogbọ olese.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ighọ iJesu ọ mhila wẹ, “Sẹ ẹẹ a liẹ liẹ khi ọni Ọmiepfuese khi omi iDefidi ọ khi?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Irari khi ọni iDefidi ọ ngme ọli shi ebe Iwolo, ni ọ rẹ,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ramhi ni mhi rọ ya
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Ini iDefidi ọ lu ọli, ‘Ọnọmhuẹ.’ Sẹ ọ ke gbo liẹ khi omi iDefidi?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Abi eni ẹgbọ e kie ku esọ-a shi ekẹ eghọ, iJesu ọọ eniyẹ odukhokho eyọli,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “A mhuẹ ẹgbhẹ shi esẹsẹ Ishi eyi iMosisi egbe. O ma ghọle wẹ ni e ke sọ itsua na dọlọdọlọ ke kia gasẹ, ni ẹgbọ e ba ke tsẹ wẹ otsẹ ekpẹ atu oki. Ẹẹ shitọ ashini o mhuẹ ekpẹ elemhi owa ugamhi, e gbolo ẹ shitọ ashini o yagha ni o funẹ ukue.iFarisi|src="lb00276c.tif" size="col" loc="LUK 20.46" copy="tif" ref="20.46"
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ẹẹ lo apfẹ oyi esamhi-olimhi ya ri itoto miono wẹ emini e mhuẹ. Ẹẹ sọ iromhi ni e nuẹ eyi abamẹmhẹ. A ya na ẹgbọ eghọghọ osue egbegbọ.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.