Lucas 19
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NTLH
1 IJesu ọ́ rọte ẹoli iJẹriko dọsẹ.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ọmọse ọghuo ọ la oni ẹoli ni a lu iZakiọsi, lọli ọ khi ọga ọyi emionoga. Ọ ga mema mhuẹ ẹpfue egbegbọ.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Ọ nono ni lọli mẹ ọni iJesu ọ khi, ama ọa dobẹ. Ọa mẹ asha itobọ khi ẹgbọ e bu dọsẹ. Ali khi ọgbọ ni ọa yagha ọ khi ni ọ lolo she.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ighọ ọ na ya ralo odẹ ni iJesu ọ te ya dọsẹ, ọ ya nga ọara ugbẹlẹ shitọ, ini lọli mẹ asha mẹ ọli.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 IJesu ọ ramhi aghọ, ọ yasẹ alo idane lu ọli, Ọọ li, “IZakiọsi, nyanya tiemhile, mhi mema ya kushi apfẹ oyẹ amo.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ighọ ọ nyanya tiemhile. Egbe e mu ọli, ọ ri oghẹlẹ kpe abọ mie iJesu.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ẹgbọ nya ni e mẹ ona, e wọlọ, e liẹ, “Ọ she ya kushi na ọgbọ ọna olamhẹ.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 O ke lẹsẹ li dẹnẹ tee, iZakiọsi ọ ti vule, ọọ, “Ọnọmhuẹ ghe i, mhi ya khi ẹpfue eyẹmhẹ shi asha eva, mhi ri asheghuo ọ na ẹgbọ ni ẹa mhuẹ. O kha khia khi mhi li ọgbọkhọghuo le ghue, mhi ya fali ọli eni ota agbhagbhamhi ene.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 IJesu ọọ li, “Amo ena imiepfuese o she bhale apfẹ ona, itobọ khi omi Aburaamu, ọmọse ọna ọ li khi.
9 Então Jesus disse:
10 Irari khi eri Omi Ọgbọ ọ bhale ya nono ẹgbọ ni e waa, ali ni ọ gbo rọ ya mie wẹ pfuese.”
10 Porque o
11 Abi e kie li suọ ingmemhi ena, iJesu ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ khasẹ wẹ irari khi ọ she ti i mama iJerusalẹmu. Eni ẹgbọ e dabi khi utoghuokpe Eghiele oyi Ẹshinẹgba o rọ ya bhale.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ọọ wẹ, “Ọmọse ọkhẹmhuẹ ọghuo ọ ye ushishi odonuẹ ni a rọ ya ri oghie na li, ikpukhokhọ, ọ gbo jele.
12 Então Jesus disse:
13 Ighọ ọ luno eni ẹẹ ga li ogbe, ọ kemhi ikpaghọ eyi igolu na wẹ. Ọọ wẹ, ‘A ri ikpaghọ ena du oki ramhi ni mhi rọ ya jele.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 “Eri tsẹ khi eri apfọli e biselemhi ọli, e ghie usomhi ghi eni e ya gbanọ ọli ukhomhi khi wẹwẹ ẹa nono ni ọni ọmọse ọna, ni ọ khi oghie ọyi wẹwẹ.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “A kie ri oghie na li, ọ jele. Ighọ ọ luno eni ẹ ga li eghọ ni ọ ri ikpaghọ na, ni lọli mhila wẹ abi e ri eni ikpaghọ kia.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 “Ọni ododẹ ọ bhale, ọọ li, ‘Ọga, ukpaghọ igolu oyẹ o she bia igbe elese.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 “Ọni ọga ọọ li, ‘Mu akanya, ọni ọọ ga ọnete ọyẹmhẹ. Itobọ khi u khi ọni a ri egbe ẹ nga shi ukukuọ ni a rọ shi ẹ obọ, mọ ẹoli igbe ke mhẹsẹ shi.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Ọnuzava ọ bhale, ọọ li, ‘Ọga ukpaghọ igolu oyẹ o she bia ishe elese.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 “Ọni ọga ọọ li, ‘Yẹyẹ mọ ẹoli ishe ri ẹoli ke khu.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Ọnuzasẹ ọ bhale, ọọ, ‘Ọga ghe ukpaghọ igolu oyẹ. Eri mhi gẹnọ li shi ode ya shi nẹ.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Eri ulishi oyẹ o mu mhẹ itobọ khi ọgbọ ni ọ ze alo u khi. Ashini u waa rọshi u te ẹ rue, ashini u wa rọ kọ shi u te a khiẹsẹ.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 “Ọni ọga ọyọli ọọ li, ‘Mhi ya rọte emini yẹyẹghuo u ngme sẹ unu ingme ikhi yẹyẹ ọni ọ ga ọgbọ ọbe ọna. Abi u rọ lẹsẹ khi ọmọse ni ọ ze alo mhi khi, khi ashini mhia rọ shi mhi te a rue, mhi gbo rọte ashini mhia rọkọ shi a khiẹsẹ.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Elọ o zẹ ni u waa rọ ri ukpaghọ oyẹmhẹ ya shi owa ukpaghọ na mhẹ ni e la aghọ ke gbe nga ọ, ni mhi mẹ ọli ali eleli eyọli mie ini mhi nyenẹ egbe jele?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Ighọ ọ gueyẹ eni e migha, ‘A mie ọli oni ukpaghọ igolu ona na ọni ọ mhuẹ eleli asha igbe.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 “Eni ẹgbọ ẹ ọli, ‘Ọga, ọ she kpẹ mhuẹ igbe.’
25 Eles responderam:
26 “Ọni ọga ọọ wẹ, ‘Abi o li mhi li gue ọli ẹ yẹ ẹ khi, ọgbọ ni ọ da kpẹ mhuẹ ne, a ya rọ ma li ọ. Ama ọni ọa kpẹ mhuẹ a ya gbo mie ọli ọni ọ kpẹ mhuẹ.
26 — E o patrão disse:
27 Ama ebe mhẹ eghọ ni ẹa nono ni mhi le eghiele shi wẹ ukhomhi, a wolọ wẹ lase ana, a gbolo wẹ-a ukpẹloe mhẹ.’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Abi iJesu ọ rọ ngme ona se, ọ ya ralo na wẹ. E nga iJerusalẹmu.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Abi ọ rọ ti mama ẹoli iBẹtifagi ali iBẹtani obini ukhomhi ute ni o khi ẹẹra olivu, ọ ghie eniyẹ odukhokho eyọli aava ralo, ọọ wẹ,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “A je ẹoli ni o la ẹ odalo. Ini a ramhi aghọ, a ya mẹ omi akphẹrẹ ni ọgbọ ọa nga ghue khi a mu ọli zu. A taghiẹ ọli-a, a mu ọli ghi mhẹ ana.
30 com a seguinte ordem:
31 Ini ọgbọkhọghuo ọ mhila ẹ, khi ọọ, ‘Elọ o zẹ ni a rọ taghiẹ ọlia?’ A liẹ ọli, ‘Ọnọmhuẹ ọ mhuẹ emini ọ ri ọli ya li.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Eni ọ ghie, e bhale ya ẹ ọni akphẹrẹ tee abi iJesu ọ li gueyẹ wẹ.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Abi e li taghiẹ ọlia, eni e mhọli ọli e mhila wẹ, “Elọ ọ zẹ ni a rọ taghiẹ ọni akphẹrẹ a?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ẹ wẹ, “Ọnọmhuẹ ọ mhuẹ emini ọ rọli ya li.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 E mu ọli ghi iJesu. E ri ide ku ọli egbe, e mu iJesu nga ọ.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Abi ọ li lẹ, ẹgbọ e naghiẹ ide ku odẹ.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Abi ọ rọ ti i mama ashini ute Olivu o te pfi ukhomhi kpọkẹ, eni eniyẹ odukhokho nya ee kuẹghiẹ Ẹshinẹgba leghe shi ikanya ọnyaloa ni e mẹ.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ee liẹ,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ighọ iFarisi eghuo ni e la ifuabọ eni ẹgbọ ẹẹ iJesu, “Ọsẹsẹ, gueyẹ eniyẹ odukhokho eyẹ e khukhu unu.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ọọ wẹ, “A ri esọ shi ekẹ, ini e khukhu unu, echẹ e ya ke tsẹsẹ leghe.”
40 Jesus respondeu:
41 Abi ọ rọ ti i mama iJerusalẹmu ni ọ rọ mẹ oni ẹoli, ọ viẹ na li.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Ọọ, “Abi a khẹ khi u lẹsẹ emini o ya ri opfọmhẹ ghi ẹ amo ena lọ! Eri tsẹ khi a she ri ọli sheli na ẹ mena.”
42 e disse:
43 Ogbẹlẹ ọọ bhale ni ebe ẹ e rọ ya gbe ogba gasẹ ẹ, e khi ẹ shi iteva, e rọte ashakpa gasẹ ẹ shi.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 E ya khọli ẹ pfuse-a. Ẹa ya kẹsẹ ọmọ wẹkhi ọdiọ le, e shashe ẹ apfẹ-a. Ẹa ya kẹsẹ ukpolo nga ukpolo, itobọ khi aa lẹsẹ ẹghẹghẹ ni Ẹshinẹgba ọ rọ bhale ya tsumhi ẹ.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ighọ ọ lo Owa Oyi Ẹshinẹgba, ọ khu ẹgbọ ni e la aghọ ẹ du oki fiẹ.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Ọọ wẹ, “A she kẹkẹ ọli shi Ebe-no-pfuasẹ khi, ‘Owa oyẹmhẹ owa iromhi lọ.’ Ama, a she ri ọli mele egbha ighiatọ a!”
46 Ele lhes disse:
47 Ogbẹlẹkpa iJesu ọ la Owa oyi Ẹshinẹgba sẹsẹ, ama eni ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali esẹsẹ Ishi eyi iMosisi ali eni e ralo na eni ẹgbọ, ee nono ni wẹwẹ e gbe ọli-a.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ama ẹa mẹ odẹ ni e te ya riẹlẹ ọli, itobọ khi eni ẹgbọ e ri esọ shi osẹsẹ oyọli, ẹa nono ni ungmemhi oyọli okhọghuo o de wẹ esọ-a.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.