Lucas 19

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 IJesu ọ́ rọte ẹoli iJẹriko dọsẹ.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ọmọse ọghuo ọ la oni ẹoli ni a lu iZakiọsi, lọli ọ khi ọga ọyi emionoga. Ọ ga mema mhuẹ ẹpfue egbegbọ.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Ọ nono ni lọli mẹ ọni iJesu ọ khi, ama ọa dobẹ. Ọa mẹ asha itobọ khi ẹgbọ e bu dọsẹ. Ali khi ọgbọ ni ọa yagha ọ khi ni ọ lolo she.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ighọ ọ na ya ralo odẹ ni iJesu ọ te ya dọsẹ, ọ ya nga ọara ugbẹlẹ shitọ, ini lọli mẹ asha mẹ ọli.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 IJesu ọ ramhi aghọ, ọ yasẹ alo idane lu ọli, Ọọ li, “IZakiọsi, nyanya tiemhile, mhi mema ya kushi apfẹ oyẹ amo.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Ighọ ọ nyanya tiemhile. Egbe e mu ọli, ọ ri oghẹlẹ kpe abọ mie iJesu.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ẹgbọ nya ni e mẹ ona, e wọlọ, e liẹ, “Ọ she ya kushi na ọgbọ ọna olamhẹ.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 O ke lẹsẹ li dẹnẹ tee, iZakiọsi ọ ti vule, ọọ, “Ọnọmhuẹ ghe i, mhi ya khi ẹpfue eyẹmhẹ shi asha eva, mhi ri asheghuo ọ na ẹgbọ ni ẹa mhuẹ. O kha khia khi mhi li ọgbọkhọghuo le ghue, mhi ya fali ọli eni ota agbhagbhamhi ene.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 IJesu ọọ li, “Amo ena imiepfuese o she bhale apfẹ ona, itobọ khi omi Aburaamu, ọmọse ọna ọ li khi.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Irari khi eri Omi Ọgbọ ọ bhale ya nono ẹgbọ ni e waa, ali ni ọ gbo rọ ya mie wẹ pfuese.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Abi e kie li suọ ingmemhi ena, iJesu ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ khasẹ wẹ irari khi ọ she ti i mama iJerusalẹmu. Eni ẹgbọ e dabi khi utoghuokpe Eghiele oyi Ẹshinẹgba o rọ ya bhale.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ọọ wẹ, “Ọmọse ọkhẹmhuẹ ọghuo ọ ye ushishi odonuẹ ni a rọ ya ri oghie na li, ikpukhokhọ, ọ gbo jele.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Ighọ ọ luno eni ẹẹ ga li ogbe, ọ kemhi ikpaghọ eyi igolu na wẹ. Ọọ wẹ, ‘A ri ikpaghọ ena du oki ramhi ni mhi rọ ya jele.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 “Eri tsẹ khi eri apfọli e biselemhi ọli, e ghie usomhi ghi eni e ya gbanọ ọli ukhomhi khi wẹwẹ ẹa nono ni ọni ọmọse ọna, ni ọ khi oghie ọyi wẹwẹ.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “A kie ri oghie na li, ọ jele. Ighọ ọ luno eni ẹ ga li eghọ ni ọ ri ikpaghọ na, ni lọli mhila wẹ abi e ri eni ikpaghọ kia.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Ọni ododẹ ọ bhale, ọọ li, ‘Ọga, ukpaghọ igolu oyẹ o she bia igbe elese.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 “Ọni ọga ọọ li, ‘Mu akanya, ọni ọọ ga ọnete ọyẹmhẹ. Itobọ khi u khi ọni a ri egbe ẹ nga shi ukukuọ ni a rọ shi ẹ obọ, mọ ẹoli igbe ke mhẹsẹ shi.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Ọnuzava ọ bhale, ọọ li, ‘Ọga ukpaghọ igolu oyẹ o she bia ishe elese.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 “Ọni ọga ọọ li, ‘Yẹyẹ mọ ẹoli ishe ri ẹoli ke khu.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Ọnuzasẹ ọ bhale, ọọ, ‘Ọga ghe ukpaghọ igolu oyẹ. Eri mhi gẹnọ li shi ode ya shi nẹ.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Eri ulishi oyẹ o mu mhẹ itobọ khi ọgbọ ni ọ ze alo u khi. Ashini u waa rọshi u te ẹ rue, ashini u wa rọ kọ shi u te a khiẹsẹ.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Ọni ọga ọyọli ọọ li, ‘Mhi ya rọte emini yẹyẹghuo u ngme sẹ unu ingme ikhi yẹyẹ ọni ọ ga ọgbọ ọbe ọna. Abi u rọ lẹsẹ khi ọmọse ni ọ ze alo mhi khi, khi ashini mhia rọ shi mhi te a rue, mhi gbo rọte ashini mhia rọkọ shi a khiẹsẹ.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Elọ o zẹ ni u waa rọ ri ukpaghọ oyẹmhẹ ya shi owa ukpaghọ na mhẹ ni e la aghọ ke gbe nga ọ, ni mhi mẹ ọli ali eleli eyọli mie ini mhi nyenẹ egbe jele?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “Ighọ ọ gueyẹ eni e migha, ‘A mie ọli oni ukpaghọ igolu ona na ọni ọ mhuẹ eleli asha igbe.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 “Eni ẹgbọ ẹ ọli, ‘Ọga, ọ she kpẹ mhuẹ igbe.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Ọni ọga ọọ wẹ, ‘Abi o li mhi li gue ọli ẹ yẹ ẹ khi, ọgbọ ni ọ da kpẹ mhuẹ ne, a ya rọ ma li ọ. Ama ọni ọa kpẹ mhuẹ a ya gbo mie ọli ọni ọ kpẹ mhuẹ.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Ama ebe mhẹ eghọ ni ẹa nono ni mhi le eghiele shi wẹ ukhomhi, a wolọ wẹ lase ana, a gbolo wẹ-a ukpẹloe mhẹ.’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Abi iJesu ọ rọ ngme ona se, ọ ya ralo na wẹ. E nga iJerusalẹmu.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Abi ọ rọ ti mama ẹoli iBẹtifagi ali iBẹtani obini ukhomhi ute ni o khi ẹẹra olivu, ọ ghie eniyẹ odukhokho eyọli aava ralo, ọọ wẹ,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “A je ẹoli ni o la ẹ odalo. Ini a ramhi aghọ, a ya mẹ omi akphẹrẹ ni ọgbọ ọa nga ghue khi a mu ọli zu. A taghiẹ ọli-a, a mu ọli ghi mhẹ ana.
30 dizendo-lhes:
31 Ini ọgbọkhọghuo ọ mhila ẹ, khi ọọ, ‘Elọ o zẹ ni a rọ taghiẹ ọlia?’ A liẹ ọli, ‘Ọnọmhuẹ ọ mhuẹ emini ọ ri ọli ya li.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Eni ọ ghie, e bhale ya ẹ ọni akphẹrẹ tee abi iJesu ọ li gueyẹ wẹ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Abi e li taghiẹ ọlia, eni e mhọli ọli e mhila wẹ, “Elọ ọ zẹ ni a rọ taghiẹ ọni akphẹrẹ a?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ẹ wẹ, “Ọnọmhuẹ ọ mhuẹ emini ọ rọli ya li.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 E mu ọli ghi iJesu. E ri ide ku ọli egbe, e mu iJesu nga ọ.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Abi ọ li lẹ, ẹgbọ e naghiẹ ide ku odẹ.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Abi ọ rọ ti i mama ashini ute Olivu o te pfi ukhomhi kpọkẹ, eni eniyẹ odukhokho nya ee kuẹghiẹ Ẹshinẹgba leghe shi ikanya ọnyaloa ni e mẹ.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ee liẹ,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ighọ iFarisi eghuo ni e la ifuabọ eni ẹgbọ ẹẹ iJesu, “Ọsẹsẹ, gueyẹ eniyẹ odukhokho eyẹ e khukhu unu.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ọọ wẹ, “A ri esọ shi ekẹ, ini e khukhu unu, echẹ e ya ke tsẹsẹ leghe.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Abi ọ rọ ti i mama iJerusalẹmu ni ọ rọ mẹ oni ẹoli, ọ viẹ na li.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Ọọ, “Abi a khẹ khi u lẹsẹ emini o ya ri opfọmhẹ ghi ẹ amo ena lọ! Eri tsẹ khi a she ri ọli sheli na ẹ mena.”
42 dizendo:
43 Ogbẹlẹ ọọ bhale ni ebe ẹ e rọ ya gbe ogba gasẹ ẹ, e khi ẹ shi iteva, e rọte ashakpa gasẹ ẹ shi.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 E ya khọli ẹ pfuse-a. Ẹa ya kẹsẹ ọmọ wẹkhi ọdiọ le, e shashe ẹ apfẹ-a. Ẹa ya kẹsẹ ukpolo nga ukpolo, itobọ khi aa lẹsẹ ẹghẹghẹ ni Ẹshinẹgba ọ rọ bhale ya tsumhi ẹ.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Ighọ ọ lo Owa Oyi Ẹshinẹgba, ọ khu ẹgbọ ni e la aghọ ẹ du oki fiẹ.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ọọ wẹ, “A she kẹkẹ ọli shi Ebe-no-pfuasẹ khi, ‘Owa oyẹmhẹ owa iromhi lọ.’ Ama, a she ri ọli mele egbha ighiatọ a!”
46 dizendo-lhes:
47 Ogbẹlẹkpa iJesu ọ la Owa oyi Ẹshinẹgba sẹsẹ, ama eni ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali esẹsẹ Ishi eyi iMosisi ali eni e ralo na eni ẹgbọ, ee nono ni wẹwẹ e gbe ọli-a.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ama ẹa mẹ odẹ ni e te ya riẹlẹ ọli, itobọ khi eni ẹgbọ e ri esọ shi osẹsẹ oyọli, ẹa nono ni ungmemhi oyọli okhọghuo o de wẹ esọ-a.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.