Lucas 14

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ogbẹlẹghuo ẹlẹ iyẹmhẹa, iJesu ọ je apfẹ oyi ọkhẹmhuẹ iFarisi ọghuo ya le eminale, ẹgbọ e ri ẹloe mema shi ọli egbe ni e mẹ emini ọ ya li.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Itobọ khi ọmọse ọghuo ọ la aghọ ni ọ fumhi abọ ali awẹ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 IJesu ọ mhila eni iFarisi ali eni ẹ sẹsẹ Ishi eyi iMosisi, “O fẹ ti elemhi Ishi eyi iMosisi ni ọgbọ ọ rọ ri ọgbọ ze ẹlẹ iyẹmhẹa, abi khi ọa ti?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ama ẹa pfa shi ọli ekẹ. Ighọ ọ pfi obọ rue ọni ọmọse, ọ rọli ze, ọ rue ọli obọ-a, ọli ọ ke je.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ọ mhila wẹ, ọọ wẹ, “Ọngẹẹ ọnọghuo ọ ya mhọli ọmọ, o ke khi ẹna ni ọ ya de pfilo ilija ni ọa ya nyanya mu ọli ọ lasele, ini o riẹkhi ẹlẹ iyẹmhẹa?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ẹa mẹ sọ shi ọli ọ.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 IJesu ọ mẹ abi ẹgbọ eni a lu bhale oni ukue, e li ya shitọ ashini o mhuẹ ekpẹ shi oni ukue, ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ khasẹ wẹ, ọọ wẹ,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Ini ọgbọ ọ lu ẹ bhale ukue ni a la rue ọmueshi khi kpẹ todẹ ya shitọ ashini o mhuẹ ekpẹ, itobọ khi, otsẹ a she li kpẹ lu ọgbọ ni ọ mu ẹloe dọsẹ li shi oni ukue.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Ini a mẹ ghọ, ọni ọ lu ẹ shi ukue, ọ ya bhale deba ẹ, ọọ, ‘Kpẹkpẹ vule ni ọmọse ọna ọ shitọ.’ Ẹghẹghẹ aghọ u ri omama ya shitọ ukpẹkhomhi onikeke.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Ama ini a lu ẹ shi ukue, kpẹ ya rue ukpẹkhomhi onikeke shitọ na rọ bhale ya ẹ khi ọni ọ luẹ shi oni ukue ọ bhale deba ẹ, ọọ ‘Ọmuẹ, vule je ukpẹkhomhi ni o yagha.’ Ẹghẹghẹ aghọ u mhuẹ ekpẹ shi ukpẹloe oyi ọgbọkpa ni ọ ga la oni ukue.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Irari khi ọni ọ da ti egbọli nga, a ya ti ọli tiemhi, ama ọni ọ da ti egbọli tiemhi, a ya ti ọli nga.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Ighọ iJesu ọ gueyẹ ọni ọ lu ọli shi oni ukue, “Ini u ya nye ekhe fẹli ẹgbọ, khi lẹsẹ lu emọle ẹ, ali inyọghuo ẹ, ali ẹgbọ eyẹ ali eni e pfue tsẹ, irari khi e li dobẹ ẹ ghie lu ẹ shi ekhe ni e nye ẹlẹlese, ni o li abinẹ khi e she fali ẹ ota to ọ.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ama ini u mhọli ukue, luno ẹgbọ eni ẹa mhọli ali ẹgbọ eni ẹa mhọli awẹ ẹ kia ali eni e guọghọ awẹ-a ali ezalo.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ẹghẹghẹ aghọ u mhọli ikhivọsẹ. Itobọ khi ẹa ya dobẹ fali ẹ oru to ọ. U ya mẹ eleli ogbẹlẹ ite-eghuli-guale oyi ẹgbọ ni e pfuasẹ.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Abi ọmọse ọghuo ni e ga shitọ shi eni ekhe, ọ rọ suọ abi iJesu ọ ngme, ọọ li, “Oghẹlẹ o ya khi na ọgbọ ni ọ ya la ukue na Eghiele oyi Ẹshinẹgba le emhi.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 IJesu ọ sọ ọli ọ, ọọ li, “Ọmọse ọghuo ọ mu egbe ni ọ rọ ya mhuẹ ukue oniẹmhi. Ọ lu ebubu ẹgbọ shi oni ukue.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ẹghẹghẹ oni ukue o ramhi, ọ ghie ọni ọọ ga li ghi ẹgbọ ni ọ lu shi oni ukue, ọ ọli ọ ka gueyẹ wẹ, ọ liẹ, ‘A bhale khi mhi she mu egbe se.’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Ama ọgbọgbọ ọ guele emini o zẹ khi lọli a ya mẹ asha bhale. Ọni ododẹ ọọ li, ‘Mhi lẹsẹ dẹ ekẹ ishemhi, mhi ya lẹ ya bino ọli. Kpẹkpẹ khi wola.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “Ọlese ọọ li, ‘Mhi lẹsẹ dẹ ena agbhagbhamhi ishe ni a gẹ toma aava aava kugbe, ni a rọ gua ishemhi. Mhi ya lẹ ya rẹwẹ gbe akanya bino. Kpẹkpẹ khi wola.’Ena ava ni a to ma rọ ọ gua ishemhi|src="hk00019c.tif" size="col" loc="LUK 14.19" copy="TIF" ref="14.19"
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 “Ighọ ọlese ọọ, ‘Mhi lẹsẹ rue ọkpotso mhi aa ya mẹ asha bhale.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Ighọ ọni ọọ ga ni a ghie eghọ, ọ nyenẹ egbe ukhokho ya gueyẹ ọga ọyọli, abi eni ẹgbọ e ngme nya. Ighọ elemhi e li bi ọni ọdapfẹ. Ọọ ọni ọ ga li, ‘Nyanya fiẹ je olase, ka kia odẹ ni e je ifu apfẹ nya, wolọ ẹgbọ eni ẹa mhuẹ. Eni e ghu abọ ali awẹ-a ali ezalo ali eni ẹa dobẹ a kia bhale.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 “Ighọ ọni ọọ ga ọgbọ ọ bhale, ọọ ‘Ọga mhi she ye usomhi ni u ghie mhẹ, ama owa ọa kie vọ ẹgbọ ne.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Ighọ ọni ọga ọ gueyẹ ọni ọọ ga ọgbọ ọghọ, ọọ, ‘Je odẹ ali ifu apfẹ ya lu wẹ lole ni owa oyẹmhẹ o vọ.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Mhi gueyẹ ẹ khi ọgbọkhọghuo ọa la ẹgbọ ni mhi ri ebe ghi ni ọ ya ri unu mu eminale ni mhi nye.’ ”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ebubu ẹgbọ e deba iJesu lẹ iJerusalẹmu, iJesu ọ nyenẹ alo gueyẹ wẹ, ọọ wẹ,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Ini ọgbọ ọkhọghuo ọ da nono ni lọli bhale deba mhẹ ni ọa rọ da kie itali ali inyọli ali ughuẹ ọli ali imiọli, ali inyọghuo ọli, ali agbọ ọyọli ne, ọa ya dobẹ khili ọmọ odukhokho ọyẹmhẹ.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ọgbọ ni ọa da tsua apfida oyọli ke deba mhẹ ne, ọa ya dobẹ khi ọmọ odukhokho ọyẹmhẹ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Ọngẹẹ ọnọghuo ọ ya tọ owa atọnga ni ọa ya kpẹ todẹ shitọ ta ingmẹ ni o ya gbe ọli, ni ọ mẹ ini lọli ya mhuẹ ikpaghọ tọ li pfo?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Ini ọa khi ighọ, ọ kha ri ọli gbe ni ọa ke rọ dobẹ tọ li pfo, eri ẹgbọkpa ni e da mẹ oni owa e ri ọni ọmọse ya ke li egia.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 E liẹ, ‘Ọmọse ọna ọọ tọ owa ama ọa ke dobẹ tọ li pfo.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Oghie ọnọghuo ọọ nono ni lọli ri okhuẹ ghie oghie ọlese ni ọa kpẹ todẹ ya shitọ sa bino ini lọli ya dobẹ ri ẹgbọ agbẹlẹ igbe 10,000 ya nu ọni oghie ọghọ ni ọ mhuẹ ẹgbọ agbẹlẹ uye 20,000 khọli?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ini ọ mẹ khi lọli aa ya tẹ ọli ọ, eri ọ ya nyanya ghie ẹgbọ ghi ọni oghie abi ọa li ramhi ọli egbe ne, ọọ li zẹ ni wẹwẹ e rọ riẹlẹ.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 “Ighọ khi ọgbọ ni ọa rue emhikpa ni ọ mhuẹ obọ-a, ọa ya dobẹ khi ọmọ odukhokho ọyẹmhẹ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Ugbheli o ma ti gba, ama ini ugbheli ọa ke mhuẹ iviọlọ oyọli, sẹ a ka gbo dobẹ ya ri ọli ke gbo mhuẹ iviọlọ oyi ugbheli?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ẹghẹghẹ aghọ aa ke ri ọli ya riẹlẹ emhi okhọghuo, wẹkhi eri a ya ku ọli shi ekẹ ni o ri ekẹ wọghọ, ama eri a ke ya ku ọli kua.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.