Lucas 14
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ACF
1 Ogbẹlẹghuo ẹlẹ iyẹmhẹa, iJesu ọ je apfẹ oyi ọkhẹmhuẹ iFarisi ọghuo ya le eminale, ẹgbọ e ri ẹloe mema shi ọli egbe ni e mẹ emini ọ ya li.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Itobọ khi ọmọse ọghuo ọ la aghọ ni ọ fumhi abọ ali awẹ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 IJesu ọ mhila eni iFarisi ali eni ẹ sẹsẹ Ishi eyi iMosisi, “O fẹ ti elemhi Ishi eyi iMosisi ni ọgbọ ọ rọ ri ọgbọ ze ẹlẹ iyẹmhẹa, abi khi ọa ti?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Ama ẹa pfa shi ọli ekẹ. Ighọ ọ pfi obọ rue ọni ọmọse, ọ rọli ze, ọ rue ọli obọ-a, ọli ọ ke je.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Ọ mhila wẹ, ọọ wẹ, “Ọngẹẹ ọnọghuo ọ ya mhọli ọmọ, o ke khi ẹna ni ọ ya de pfilo ilija ni ọa ya nyanya mu ọli ọ lasele, ini o riẹkhi ẹlẹ iyẹmhẹa?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Ẹa mẹ sọ shi ọli ọ.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 IJesu ọ mẹ abi ẹgbọ eni a lu bhale oni ukue, e li ya shitọ ashini o mhuẹ ekpẹ shi oni ukue, ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ khasẹ wẹ, ọọ wẹ,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Ini ọgbọ ọ lu ẹ bhale ukue ni a la rue ọmueshi khi kpẹ todẹ ya shitọ ashini o mhuẹ ekpẹ, itobọ khi, otsẹ a she li kpẹ lu ọgbọ ni ọ mu ẹloe dọsẹ li shi oni ukue.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ini a mẹ ghọ, ọni ọ lu ẹ shi ukue, ọ ya bhale deba ẹ, ọọ, ‘Kpẹkpẹ vule ni ọmọse ọna ọ shitọ.’ Ẹghẹghẹ aghọ u ri omama ya shitọ ukpẹkhomhi onikeke.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Ama ini a lu ẹ shi ukue, kpẹ ya rue ukpẹkhomhi onikeke shitọ na rọ bhale ya ẹ khi ọni ọ luẹ shi oni ukue ọ bhale deba ẹ, ọọ ‘Ọmuẹ, vule je ukpẹkhomhi ni o yagha.’ Ẹghẹghẹ aghọ u mhuẹ ekpẹ shi ukpẹloe oyi ọgbọkpa ni ọ ga la oni ukue.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Irari khi ọni ọ da ti egbọli nga, a ya ti ọli tiemhi, ama ọni ọ da ti egbọli tiemhi, a ya ti ọli nga.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ighọ iJesu ọ gueyẹ ọni ọ lu ọli shi oni ukue, “Ini u ya nye ekhe fẹli ẹgbọ, khi lẹsẹ lu emọle ẹ, ali inyọghuo ẹ, ali ẹgbọ eyẹ ali eni e pfue tsẹ, irari khi e li dobẹ ẹ ghie lu ẹ shi ekhe ni e nye ẹlẹlese, ni o li abinẹ khi e she fali ẹ ota to ọ.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Ama ini u mhọli ukue, luno ẹgbọ eni ẹa mhọli ali ẹgbọ eni ẹa mhọli awẹ ẹ kia ali eni e guọghọ awẹ-a ali ezalo.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Ẹghẹghẹ aghọ u mhọli ikhivọsẹ. Itobọ khi ẹa ya dobẹ fali ẹ oru to ọ. U ya mẹ eleli ogbẹlẹ ite-eghuli-guale oyi ẹgbọ ni e pfuasẹ.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Abi ọmọse ọghuo ni e ga shitọ shi eni ekhe, ọ rọ suọ abi iJesu ọ ngme, ọọ li, “Oghẹlẹ o ya khi na ọgbọ ni ọ ya la ukue na Eghiele oyi Ẹshinẹgba le emhi.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 IJesu ọ sọ ọli ọ, ọọ li, “Ọmọse ọghuo ọ mu egbe ni ọ rọ ya mhuẹ ukue oniẹmhi. Ọ lu ebubu ẹgbọ shi oni ukue.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ẹghẹghẹ oni ukue o ramhi, ọ ghie ọni ọọ ga li ghi ẹgbọ ni ọ lu shi oni ukue, ọ ọli ọ ka gueyẹ wẹ, ọ liẹ, ‘A bhale khi mhi she mu egbe se.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Ama ọgbọgbọ ọ guele emini o zẹ khi lọli a ya mẹ asha bhale. Ọni ododẹ ọọ li, ‘Mhi lẹsẹ dẹ ekẹ ishemhi, mhi ya lẹ ya bino ọli. Kpẹkpẹ khi wola.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Ọlese ọọ li, ‘Mhi lẹsẹ dẹ ena agbhagbhamhi ishe ni a gẹ toma aava aava kugbe, ni a rọ gua ishemhi. Mhi ya lẹ ya rẹwẹ gbe akanya bino. Kpẹkpẹ khi wola.’Ena ava ni a to ma rọ ọ gua ishemhi|src="hk00019c.tif" size="col" loc="LUK 14.19" copy="TIF" ref="14.19"
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Ighọ ọlese ọọ, ‘Mhi lẹsẹ rue ọkpotso mhi aa ya mẹ asha bhale.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “Ighọ ọni ọọ ga ni a ghie eghọ, ọ nyenẹ egbe ukhokho ya gueyẹ ọga ọyọli, abi eni ẹgbọ e ngme nya. Ighọ elemhi e li bi ọni ọdapfẹ. Ọọ ọni ọ ga li, ‘Nyanya fiẹ je olase, ka kia odẹ ni e je ifu apfẹ nya, wolọ ẹgbọ eni ẹa mhuẹ. Eni e ghu abọ ali awẹ-a ali ezalo ali eni ẹa dobẹ a kia bhale.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 “Ighọ ọni ọọ ga ọgbọ ọ bhale, ọọ ‘Ọga mhi she ye usomhi ni u ghie mhẹ, ama owa ọa kie vọ ẹgbọ ne.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 “Ighọ ọni ọga ọ gueyẹ ọni ọọ ga ọgbọ ọghọ, ọọ, ‘Je odẹ ali ifu apfẹ ya lu wẹ lole ni owa oyẹmhẹ o vọ.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Mhi gueyẹ ẹ khi ọgbọkhọghuo ọa la ẹgbọ ni mhi ri ebe ghi ni ọ ya ri unu mu eminale ni mhi nye.’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ebubu ẹgbọ e deba iJesu lẹ iJerusalẹmu, iJesu ọ nyenẹ alo gueyẹ wẹ, ọọ wẹ,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Ini ọgbọ ọkhọghuo ọ da nono ni lọli bhale deba mhẹ ni ọa rọ da kie itali ali inyọli ali ughuẹ ọli ali imiọli, ali inyọghuo ọli, ali agbọ ọyọli ne, ọa ya dobẹ khili ọmọ odukhokho ọyẹmhẹ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ọgbọ ni ọa da tsua apfida oyọli ke deba mhẹ ne, ọa ya dobẹ khi ọmọ odukhokho ọyẹmhẹ.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Ọngẹẹ ọnọghuo ọ ya tọ owa atọnga ni ọa ya kpẹ todẹ shitọ ta ingmẹ ni o ya gbe ọli, ni ọ mẹ ini lọli ya mhuẹ ikpaghọ tọ li pfo?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Ini ọa khi ighọ, ọ kha ri ọli gbe ni ọa ke rọ dobẹ tọ li pfo, eri ẹgbọkpa ni e da mẹ oni owa e ri ọni ọmọse ya ke li egia.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 E liẹ, ‘Ọmọse ọna ọọ tọ owa ama ọa ke dobẹ tọ li pfo.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Oghie ọnọghuo ọọ nono ni lọli ri okhuẹ ghie oghie ọlese ni ọa kpẹ todẹ ya shitọ sa bino ini lọli ya dobẹ ri ẹgbọ agbẹlẹ igbe 10,000 ya nu ọni oghie ọghọ ni ọ mhuẹ ẹgbọ agbẹlẹ uye 20,000 khọli?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ini ọ mẹ khi lọli aa ya tẹ ọli ọ, eri ọ ya nyanya ghie ẹgbọ ghi ọni oghie abi ọa li ramhi ọli egbe ne, ọọ li zẹ ni wẹwẹ e rọ riẹlẹ.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 “Ighọ khi ọgbọ ni ọa rue emhikpa ni ọ mhuẹ obọ-a, ọa ya dobẹ khi ọmọ odukhokho ọyẹmhẹ.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Ugbheli o ma ti gba, ama ini ugbheli ọa ke mhuẹ iviọlọ oyọli, sẹ a ka gbo dobẹ ya ri ọli ke gbo mhuẹ iviọlọ oyi ugbheli?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Ẹghẹghẹ aghọ aa ke ri ọli ya riẹlẹ emhi okhọghuo, wẹkhi eri a ya ku ọli shi ekẹ ni o ri ekẹ wọghọ, ama eri a ke ya ku ọli kua.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.