Atos 24
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ACF
1 Abi ogbẹlẹ ishe e rọ dọsẹ, Ọga ọyi ekpodalo ugamhi ni a lu Ananayasi ọ je iSizeria, lọli ali egbhali eghuo ali ilọya ni a lu iTatulọsi. E bhale odalo oyi igọvunọ ni a lu iFẹlisi ni e ya gue ẹzọ shi iPọlu egbe.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Abi a rọ lu iPọlu bhale, iTatulọsi ọ gue ẹzọ oyọli shi ekẹ khasẹ iFẹlisi: Ọọ, “Irẹloe-khu oyẹ o she ri anye mhọli opfọmhẹ ali emhi enegbọ ukhomhi ekẹ ona.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Ashakhasha ali odẹkhodẹ anye te ẹ kuẹghiẹ ẹ, anye ẹ nono ni anye kphẹmhi nẹ shi ona, yẹyẹ iFẹlisi oghie.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Ini anye khi pfuse ẹ ẹghẹghẹ-a, mhi lema ẹ u kpẹkpẹ u ku esọ-a shi anye ekẹ ukuku ẹghẹghẹ.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 “Eri anye mẹ ọmọse ọna shi ọgbọ ingme, ni ọ tsua okhọli ẹ lasele ke tanọ ẹgbọ iJu ni e la ekẹ agbọ nya, e ke pfi onyaghu ali umha-suesọ. Lọli ọ ralo na ẹgbọ otu iNazarini
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Ọ gbolo o nono ni lọli ri ichimhi mu Owa oyi Ẹshinẹgba, lọli anye rọ gba li mu. [Anye e nono ni anye gue ọli ẹzọ abi ushi oyanye o ngme.
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 Ama iLisiasi ọni ọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ, ọ bhale ya ri itoto ti anye luẹ abọ mie rue vu.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 Ọọ eni e mẹ umha-guẹli oyi ọmọse ọna e bhale odalo oyẹ.] Ini u mhila ọmọse onana ogbọ u ya mẹ igẹsikia ni o la ẹzọ ni anye gue shi ọli egbe ena.”
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Eni ẹgbọ iJu ni e la aghọ e kugbe lama shi ẹzọ ni a gue shi ekẹ, khi igẹsikia lọ.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Abi ọni igọvunọ ọ ri obọ nu iPọlu ngme ọ gue shi ọli ọ.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Abi u kie kpẹ lẹsẹ, amo o gbe ẹlẹ igbẹva ni mhi rọ je iJerusalẹmu ni mhi ya ga ugamhi.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Ẹgbọ iJu ni e gue ẹzọ shi mhẹ egbe ẹa bhale ya ẹ mhẹ shi elemhi Owa Oyi Ẹshinẹgba khi mhi nu ọgbọkhọghuo ẹ khẹ akọ, wẹkhi eri mhi la owa ugamhi, wẹkhi ifuapfẹ ashikhọghuo tanọ ebubu ẹgbọ abọ shi onyaghu.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Ẹa mhọli abi e li dobẹ rọ ya migha pfi ọtsẹlẹ shi ẹzọ ni e gue shi mhẹ egbe khi igẹsikia lọ.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Mhi lama shi ọ khi, eri mhia ga Ẹshinẹgba ọyi eni e bia awa, mhi khi ọni ọ rọte oni Odẹ ona, ni ẹẹ khi ẹgbhọli o khi. Ama mhi mie shi Ushi oyi iMosisi ali emini a kẹkẹ shi ebe eyi emekẹguele.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Mhi miesuọ abi ẹgbọ enana e li miesuọ, khi Ẹshinẹgba ọ ya rọte eghuli guise ọgbọ nya le, ghe eni e guẹ ngeli ghe ena ọkhọlọ.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Irarighọ mhi rọ rọshẹka, emini mhia riẹlẹ nya, ini udu ni ọọ gue ọgbọ ẹzọ oyẹmhẹ o pfuasẹ shi odalo oyi Ẹshinẹgba ali ọgbọ.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 “O she gba ikpe eni e bu abi mhi te lase ẹoli iJerusalẹmu le. Eri mhi jele aghọ ni mhi ya rue ikpaghọ ghi ẹgbọ ni ẹa mhuẹ ali ni mhi ri isomhopfa ghi Ẹshinẹgba.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Emini mhii riẹlẹ na ni e rọ bhale ya ẹ mhẹ shi Owa oyi Ẹshinẹgba abi mhi la ipfuasẹ abi ushi o ngme. Ẹgbọ ekhọghuo ẹa le gasẹ mhẹ, wẹkhi eri a mẹ onyaghu.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Ama ẹgbọ iJu eghuo ni ẹ rọte ekẹ Esha bhale e ga li la akaghọ. E kha bhale odalo oyẹ ẹ ya gue ẹzọ oyẹwẹ, ini e mhọli emini e ya gue shi mhẹ egbe.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Okekhi emọse ni e la akana ena, a mhila wẹ e guele umhaguẹli ni e gue shi mhẹ egbe abi a rọ rue mhẹ bhale odalo iSaẹdiri.
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 Ama emhi oghuo mhi la akpẹwẹ tsẹsẹ ngme khi, ‘Eri a gue mhẹ ẹzọ itobọ khi mhi mie shọ khi eni e ghu-a e ya gbo guale bhale agbọ.’ ”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Ighọ iFẹlisi ni ọ ga lolo lẹsẹ emhi oni Odẹ ona, ọọ, a yẹmhẹ oni ẹzọ-a ne. Ọọ, “Ini iLisiasi ọni ọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ ọ da bhale mhi rọ ya sọ ẹ oni ingme.”
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Ọ gueyẹ ọga ekhọli-okhuẹ ọghọ ọ lolo ri ẹloe shi iPọlu egbe, ama e zẹ ọli pfi ẹfo-a ukukuọ. E zẹ ni emọle ọli e ke bhale ya tsẹ ọli ali ni e ke ri emini ọ nono bhale ghi ọli.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Abi ikuku ogbẹlẹ e rọ dọsẹ se, iFẹlisi ọ tsua ughuẹ ọli ni a lu iDurusila ni ọ khi ọngi iJu ma egbe bhale. Ọ ghie ya lu iPọlu, ọ ri esọ shi ekẹ suọ abi iPọlu ọ li ngme ungmemhi irudunga ni o la iJesu iKirisiti.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Ama abi iPọlu ọ li ngme ungmemhi iguẹ-ngeli, ali ikuegbe-a ali isọ-ẹzọ oyi Ẹshinẹgba ni ọ bhale, ulishi oo mu iFẹlisi, ọọ, “Osomhi ghọ ne! Ke vu. Mhi ya ghie lu ẹ ini mhi ke mẹ asha.”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Oni ẹghẹghẹ ọ dabi khi iPọlu ọ ya vi ufa na luẹ, itobọ ighọ ọ rọ kẹlẹ ẹ ghie lu ọli, ọ́ bhale ni wẹwẹ e ngme.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Abi ikpe eva e rọ dọsẹ, iPọshusi iFẹsitọsi ọ ke khi igọvunọ ni iFẹlisi ọ kpẹ khi. Ama itobọ khi iFẹlisi ọ nono ni lọli guẹ riẹlẹ ti ẹgbọ iJu ẹloe, ọ zẹ iPọlu obọ shi owa ighumha.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.