Atos 24

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Abi ogbẹlẹ ishe e rọ dọsẹ, Ọga ọyi ekpodalo ugamhi ni a lu Ananayasi ọ je iSizeria, lọli ali egbhali eghuo ali ilọya ni a lu iTatulọsi. E bhale odalo oyi igọvunọ ni a lu iFẹlisi ni e ya gue ẹzọ shi iPọlu egbe.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Abi a rọ lu iPọlu bhale, iTatulọsi ọ gue ẹzọ oyọli shi ekẹ khasẹ iFẹlisi: Ọọ, “Irẹloe-khu oyẹ o she ri anye mhọli opfọmhẹ ali emhi enegbọ ukhomhi ekẹ ona.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Ashakhasha ali odẹkhodẹ anye te ẹ kuẹghiẹ ẹ, anye ẹ nono ni anye kphẹmhi nẹ shi ona, yẹyẹ iFẹlisi oghie.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Ini anye khi pfuse ẹ ẹghẹghẹ-a, mhi lema ẹ u kpẹkpẹ u ku esọ-a shi anye ekẹ ukuku ẹghẹghẹ.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 “Eri anye mẹ ọmọse ọna shi ọgbọ ingme, ni ọ tsua okhọli ẹ lasele ke tanọ ẹgbọ iJu ni e la ekẹ agbọ nya, e ke pfi onyaghu ali umha-suesọ. Lọli ọ ralo na ẹgbọ otu iNazarini
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Ọ gbolo o nono ni lọli ri ichimhi mu Owa oyi Ẹshinẹgba, lọli anye rọ gba li mu. [Anye e nono ni anye gue ọli ẹzọ abi ushi oyanye o ngme.
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 Ama iLisiasi ọni ọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ, ọ bhale ya ri itoto ti anye luẹ abọ mie rue vu.
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Ọọ eni e mẹ umha-guẹli oyi ọmọse ọna e bhale odalo oyẹ.] Ini u mhila ọmọse onana ogbọ u ya mẹ igẹsikia ni o la ẹzọ ni anye gue shi ọli egbe ena.”
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Eni ẹgbọ iJu ni e la aghọ e kugbe lama shi ẹzọ ni a gue shi ekẹ, khi igẹsikia lọ.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Abi ọni igọvunọ ọ ri obọ nu iPọlu ngme ọ gue shi ọli ọ.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Abi u kie kpẹ lẹsẹ, amo o gbe ẹlẹ igbẹva ni mhi rọ je iJerusalẹmu ni mhi ya ga ugamhi.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Ẹgbọ iJu ni e gue ẹzọ shi mhẹ egbe ẹa bhale ya ẹ mhẹ shi elemhi Owa Oyi Ẹshinẹgba khi mhi nu ọgbọkhọghuo ẹ khẹ akọ, wẹkhi eri mhi la owa ugamhi, wẹkhi ifuapfẹ ashikhọghuo tanọ ebubu ẹgbọ abọ shi onyaghu.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Ẹa mhọli abi e li dobẹ rọ ya migha pfi ọtsẹlẹ shi ẹzọ ni e gue shi mhẹ egbe khi igẹsikia lọ.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Mhi lama shi ọ khi, eri mhia ga Ẹshinẹgba ọyi eni e bia awa, mhi khi ọni ọ rọte oni Odẹ ona, ni ẹẹ khi ẹgbhọli o khi. Ama mhi mie shi Ushi oyi iMosisi ali emini a kẹkẹ shi ebe eyi emekẹguele.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Mhi miesuọ abi ẹgbọ enana e li miesuọ, khi Ẹshinẹgba ọ ya rọte eghuli guise ọgbọ nya le, ghe eni e guẹ ngeli ghe ena ọkhọlọ.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Irarighọ mhi rọ rọshẹka, emini mhia riẹlẹ nya, ini udu ni ọọ gue ọgbọ ẹzọ oyẹmhẹ o pfuasẹ shi odalo oyi Ẹshinẹgba ali ọgbọ.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 “O she gba ikpe eni e bu abi mhi te lase ẹoli iJerusalẹmu le. Eri mhi jele aghọ ni mhi ya rue ikpaghọ ghi ẹgbọ ni ẹa mhuẹ ali ni mhi ri isomhopfa ghi Ẹshinẹgba.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Emini mhii riẹlẹ na ni e rọ bhale ya ẹ mhẹ shi Owa oyi Ẹshinẹgba abi mhi la ipfuasẹ abi ushi o ngme. Ẹgbọ ekhọghuo ẹa le gasẹ mhẹ, wẹkhi eri a mẹ onyaghu.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Ama ẹgbọ iJu eghuo ni ẹ rọte ekẹ Esha bhale e ga li la akaghọ. E kha bhale odalo oyẹ ẹ ya gue ẹzọ oyẹwẹ, ini e mhọli emini e ya gue shi mhẹ egbe.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Okekhi emọse ni e la akana ena, a mhila wẹ e guele umhaguẹli ni e gue shi mhẹ egbe abi a rọ rue mhẹ bhale odalo iSaẹdiri.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Ama emhi oghuo mhi la akpẹwẹ tsẹsẹ ngme khi, ‘Eri a gue mhẹ ẹzọ itobọ khi mhi mie shọ khi eni e ghu-a e ya gbo guale bhale agbọ.’ ”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Ighọ iFẹlisi ni ọ ga lolo lẹsẹ emhi oni Odẹ ona, ọọ, a yẹmhẹ oni ẹzọ-a ne. Ọọ, “Ini iLisiasi ọni ọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ ọ da bhale mhi rọ ya sọ ẹ oni ingme.”
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Ọ gueyẹ ọga ekhọli-okhuẹ ọghọ ọ lolo ri ẹloe shi iPọlu egbe, ama e zẹ ọli pfi ẹfo-a ukukuọ. E zẹ ni emọle ọli e ke bhale ya tsẹ ọli ali ni e ke ri emini ọ nono bhale ghi ọli.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Abi ikuku ogbẹlẹ e rọ dọsẹ se, iFẹlisi ọ tsua ughuẹ ọli ni a lu iDurusila ni ọ khi ọngi iJu ma egbe bhale. Ọ ghie ya lu iPọlu, ọ ri esọ shi ekẹ suọ abi iPọlu ọ li ngme ungmemhi irudunga ni o la iJesu iKirisiti.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Ama abi iPọlu ọ li ngme ungmemhi iguẹ-ngeli, ali ikuegbe-a ali isọ-ẹzọ oyi Ẹshinẹgba ni ọ bhale, ulishi oo mu iFẹlisi, ọọ, “Osomhi ghọ ne! Ke vu. Mhi ya ghie lu ẹ ini mhi ke mẹ asha.”
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Oni ẹghẹghẹ ọ dabi khi iPọlu ọ ya vi ufa na luẹ, itobọ ighọ ọ rọ kẹlẹ ẹ ghie lu ọli, ọ́ bhale ni wẹwẹ e ngme.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Abi ikpe eva e rọ dọsẹ, iPọshusi iFẹsitọsi ọ ke khi igọvunọ ni iFẹlisi ọ kpẹ khi. Ama itobọ khi iFẹlisi ọ nono ni lọli guẹ riẹlẹ ti ẹgbọ iJu ẹloe, ọ zẹ iPọlu obọ shi owa ighumha.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.