Atos 15

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ẹgbọ eghuo e rọte ekẹ iJudia bhale Atiọki, ee sẹsẹ eni e miesuọ khi, Ini aa li shẹlẹ wẹ-a abi Ushi oyi iMosisi o ngme ẹa ya khi eni a miepfuese.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Onana o pfi ingme ni o zẹ khi iPọlu ali iBanabasi e nu eni ẹgbọ ni e rọte iJudia bhale e khakọ. Irarighọ, a zẹ iPọlu ali iBanabasi ali eni e miesuọ elese e nga iJerusalẹmu ya mẹ ighiusomhi na kẹẹ ali eni egbhali shi oni ingme.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ighọ e ghie wẹ e ke lẹ, abi e li rọte ekẹ iFonisha ali iSameria dọsẹ ẹ lẹ, ee gueyẹ ẹgbọ abi ẹgbọ iJẹta e li mu pfi deba Ẹshinẹgba. Onana o pfi oghẹlẹ oniẹmhi na eni e miesuọ.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Abi e rọ ramhi iJerusalẹmu, eni e miesuọ ali eni egbhali ali ighiusomhi na kẹẹ, e mu wẹ epfẹse. Eni a ghie usomhi e gueyẹ wẹ ikanya ọdọda ni Ẹshinẹgba ọ rọte obọ oyẹwẹ gbe.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ama eni e miesuọ eghuo ni e la otu iFarisi e vule, ẹẹ li, “Ẹgbọ iJẹta e mema shẹlẹ-a. A gueyẹ wẹ e ri Ushi oyi iMosisi ke gbe akanya.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Ighiusomhi na kẹ ali eni egbhali e ye ochi shi oni ingme ona.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Abi e rọ khakọ shi ọ tẹsẹ se, iPita ọ vule, ọọ wẹ, “Inyọghuo, a lẹsẹ khi ẹghẹghẹ ni o dọsẹ, Ẹshinẹgba ọ rọte iteva oyẹ ẹ zẹ mhẹ mhi ka gue oni usomhi onete yẹ ẹgbọ iJẹta ni e mẹ asha suọ, ni e miesuọ.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ẹshinẹgba ni ọ lẹsẹ isamhi ni e la ọgbọkpa udu, ọ ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ na ẹgbọ iJẹta, rọ rọli khasẹ khi lọli li mie wẹ, ẹzẹzẹ abi ọ li li mie awa.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Ọa ri ikhiọda shi iteva oyawa ali wẹwẹ, irari khi ọ khuẹsẹ udu oyẹwẹ-a pfuasẹ itobọ khi e imiesuọ.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Memena, elọ o zẹ khi a nono ni a mhẹsẹ Ẹshinẹgba bino, ni a rọ ọ sheli iJẹta ni e miesuọ itsua ni awa ali eni e bia awa ẹa dobẹ tsua?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Iiye e! Awa lama shi ọ khi okhale oyi iJesu iKirisiti Ọnọmhuẹ o mie awa pfuese, ighọ li khi wẹwẹ.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Oni igbaa e tsaghiẹ-a tsukẹ, abi e rọ suọ ọlẹlẹ eyi ọnyaloa ali ọshabọ nya ni Ẹshinẹgba ọ rọte obọ oyi iPọlu ali iBanabasi gbe iteva oyi ẹgbọ iJẹta.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Abi e rọ ngme se, iJemhisi ọọ, “Inyọghuo, a ri esọ shi mhẹ ekẹ!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 ISamọ iPita ọ lẹsẹ guele abi Ẹshinẹgba ọ li mhọli ọmuegbe shi ingme oyi ẹgbọ iJẹta, ni ọ rọte elemhi wẹ sanọ ẹgbọ, rọ mele ẹgbọ eyọli-a.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Onana o ri emini emekẹguele e kẹkẹ shi Ebe-no-pfuasẹ bhale ya tsẹ, ni ọọ,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 “ ‘Ini a mẹ enana se,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Isheghọ ẹgbọ ni e kpọle nya
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Lọli ọ she kpẹ zẹ
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 “Abi mhi sọ ọ shi khi, awa khi pfi ẹgbọ iJẹta ni e nyenẹ egbe bhale deba Ẹshinẹgba lo ọmunu.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Awa ri ochoghọ kẹkẹ ebe ya gueyẹ wẹ, e khi ke le eminale ni a rọ luasẹ ikhumhi. Awa gbo gueyẹ wẹ e khi ke ku itsẹbọ, e khi ke le ẹlamhi ni aa fa uruli, e khi ke da ọlia.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Irari khi o she tẹsẹ ni a te la owa ugamhi ẹ zẹ ebe Ushi oyi iMosisi ẹlẹ Iyẹmhẹa kpa, a ri ingme oyọli ẹ tse abọ ifui ẹoli kpa.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Ighọ ighiusomhi na kẹẹ ali eni egbhali ali eni e miesuọ nya e te eni ẹgbọ zẹ emọse aava ni a mu ekpẹ ẹ na ma iPọlu ali iBanabasi egbe, je Atiọki. IJudasi iBasabasi ali iSalasi e zẹ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ebe ni e kẹkẹ rọ ghie wẹ usomhi na:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Anye suọ khi ẹgbọ eghuo e rọte anye iteva vu ni o khia khi ọa khi anye ghie wẹ, ni e bhale ya nu ẹ ngme ingmemhi ni oo yese ẹ elemhi-a ali ni oo nasẹ ẹ udu.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Irarighọ, anye rọ kugbe ghie emọse eghuo ghi ẹ, e deba iBanabasi ali iPọlu emọle anye bhale.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Emọse ena e she ri agbọ oyẹwẹ shi okhẹna itobọ eva oyi iJesu iKirisiti Ọnọmhuẹ.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Irarighọ, anye rọ ghie iJudasi ali iSalasi ni e ri unu gue emini anye kẹkẹ shi ebe yẹ ẹ.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 O ti Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ali anye ẹloe, ini anye khi ri itsua elese nasẹ ẹ tsua dọsẹ ishi enana.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 A ti egbe eminale ni a rọ luasẹ ikhumhi le, a khi ke da ọlia, a khi le ẹlamhi ni aa fa uruli. A khi ku itsẹbọ. O ma a ti ẹ egbe ini a lase emhi enana le.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Eni emọse ni a ghie usomhi e vu ya tiemhi Atiọki. E ti eni e miesuọ nya gbili, e ri oni ebe na wẹ.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Abi eni ẹgbọ e rọ zẹ oni ebe se, oghẹlẹ o vọ wẹ elemhi itobọ khi usomhi onete ni o ri udu ẹ shi ọgbọ ọ o tsua.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 IJudasi ali iSalasi ni e khi emekẹguele e nu wẹ ngme ebubu ingmemhi ri udu shi wẹ ọ, e zese wẹ-a.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 E nu wẹ la aghọ ukuku ẹghẹghẹ, eni e miesuọ e tsẹ wẹ okhila. Wẹwẹ ni a ghie usomhi e nyenẹ egbe je iJerusalẹmu deba eni e ghie wẹ.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Ama iSalasi ọ lama nu wẹ la aghọ.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 IPọlu ali iBanabasi e la Atiọki, wẹwẹ ali ẹgbọ elese e la aghọ ọ sẹsẹ, ee tse abọ ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Abi ebubu ogbẹlẹ e rọ dọsẹ, iPọlu ọ gueyẹ iBanabasi, ọọ li, “Awa nyenẹ egbe je ẹoli ni awa te dọsẹ ni awa ya bino ẹgbọ ni awa gue ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ yẹ, ni awa mẹ abi e ke laọ shi.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 O ghọle iBanabasi ni e tsua iJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ma egbe vu.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Ama ọa ghọle iPọlu ni e tsua li. Itobọ khi ọni iJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ọa nu wẹ gbe ikanya ramhi ukpẹsẹ ni ọ rọ tsua wẹ kua ekẹ iPafilia vu, ọ sọ ukhokho gbe wẹ.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 IPọlu ali iBanabasi e mhọli ekhakọ ni o toto shi ingme ona, e kemhi egbe. IBanabasi ọ rue iJọni iMaki ma egbe, e lo ọkọ-okẹ oniẹmhi da je iSapurọsi.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Ama iPọlu ọ pfi obọ rue iSalasi, e vu abi eni e miesuọ e rọ sọ iromhi na wẹ, rẹ wẹ nga okhale irẹloe-khu oyi Ọnọmhuẹ se.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 E kia rọte ekẹ iSiria ali iSilisha, e ri udu u shi igbaa nya eyi eni e mie iKirisiti suọ ọ.Okiali onuzi-eva oyi iPọlu |src="ATG Paul2-BW.ai" size="span" loc="ACT 15.36--18.22" ref="15.36--18.22"
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.