Atos 15

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ẹgbọ eghuo e rọte ekẹ iJudia bhale Atiọki, ee sẹsẹ eni e miesuọ khi, Ini aa li shẹlẹ wẹ-a abi Ushi oyi iMosisi o ngme ẹa ya khi eni a miepfuese.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Onana o pfi ingme ni o zẹ khi iPọlu ali iBanabasi e nu eni ẹgbọ ni e rọte iJudia bhale e khakọ. Irarighọ, a zẹ iPọlu ali iBanabasi ali eni e miesuọ elese e nga iJerusalẹmu ya mẹ ighiusomhi na kẹẹ ali eni egbhali shi oni ingme.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Ighọ e ghie wẹ e ke lẹ, abi e li rọte ekẹ iFonisha ali iSameria dọsẹ ẹ lẹ, ee gueyẹ ẹgbọ abi ẹgbọ iJẹta e li mu pfi deba Ẹshinẹgba. Onana o pfi oghẹlẹ oniẹmhi na eni e miesuọ.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Abi e rọ ramhi iJerusalẹmu, eni e miesuọ ali eni egbhali ali ighiusomhi na kẹẹ, e mu wẹ epfẹse. Eni a ghie usomhi e gueyẹ wẹ ikanya ọdọda ni Ẹshinẹgba ọ rọte obọ oyẹwẹ gbe.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Ama eni e miesuọ eghuo ni e la otu iFarisi e vule, ẹẹ li, “Ẹgbọ iJẹta e mema shẹlẹ-a. A gueyẹ wẹ e ri Ushi oyi iMosisi ke gbe akanya.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Ighiusomhi na kẹ ali eni egbhali e ye ochi shi oni ingme ona.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Abi e rọ khakọ shi ọ tẹsẹ se, iPita ọ vule, ọọ wẹ, “Inyọghuo, a lẹsẹ khi ẹghẹghẹ ni o dọsẹ, Ẹshinẹgba ọ rọte iteva oyẹ ẹ zẹ mhẹ mhi ka gue oni usomhi onete yẹ ẹgbọ iJẹta ni e mẹ asha suọ, ni e miesuọ.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Ẹshinẹgba ni ọ lẹsẹ isamhi ni e la ọgbọkpa udu, ọ ri Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ na ẹgbọ iJẹta, rọ rọli khasẹ khi lọli li mie wẹ, ẹzẹzẹ abi ọ li li mie awa.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Ọa ri ikhiọda shi iteva oyawa ali wẹwẹ, irari khi ọ khuẹsẹ udu oyẹwẹ-a pfuasẹ itobọ khi e imiesuọ.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Memena, elọ o zẹ khi a nono ni a mhẹsẹ Ẹshinẹgba bino, ni a rọ ọ sheli iJẹta ni e miesuọ itsua ni awa ali eni e bia awa ẹa dobẹ tsua?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Iiye e! Awa lama shi ọ khi okhale oyi iJesu iKirisiti Ọnọmhuẹ o mie awa pfuese, ighọ li khi wẹwẹ.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Oni igbaa e tsaghiẹ-a tsukẹ, abi e rọ suọ ọlẹlẹ eyi ọnyaloa ali ọshabọ nya ni Ẹshinẹgba ọ rọte obọ oyi iPọlu ali iBanabasi gbe iteva oyi ẹgbọ iJẹta.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Abi e rọ ngme se, iJemhisi ọọ, “Inyọghuo, a ri esọ shi mhẹ ekẹ!
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 ISamọ iPita ọ lẹsẹ guele abi Ẹshinẹgba ọ li mhọli ọmuegbe shi ingme oyi ẹgbọ iJẹta, ni ọ rọte elemhi wẹ sanọ ẹgbọ, rọ mele ẹgbọ eyọli-a.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Onana o ri emini emekẹguele e kẹkẹ shi Ebe-no-pfuasẹ bhale ya tsẹ, ni ọọ,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “ ‘Ini a mẹ enana se,
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 Isheghọ ẹgbọ ni e kpọle nya
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 Lọli ọ she kpẹ zẹ
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 “Abi mhi sọ ọ shi khi, awa khi pfi ẹgbọ iJẹta ni e nyenẹ egbe bhale deba Ẹshinẹgba lo ọmunu.
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 Awa ri ochoghọ kẹkẹ ebe ya gueyẹ wẹ, e khi ke le eminale ni a rọ luasẹ ikhumhi. Awa gbo gueyẹ wẹ e khi ke ku itsẹbọ, e khi ke le ẹlamhi ni aa fa uruli, e khi ke da ọlia.
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 Irari khi o she tẹsẹ ni a te la owa ugamhi ẹ zẹ ebe Ushi oyi iMosisi ẹlẹ Iyẹmhẹa kpa, a ri ingme oyọli ẹ tse abọ ifui ẹoli kpa.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Ighọ ighiusomhi na kẹẹ ali eni egbhali ali eni e miesuọ nya e te eni ẹgbọ zẹ emọse aava ni a mu ekpẹ ẹ na ma iPọlu ali iBanabasi egbe, je Atiọki. IJudasi iBasabasi ali iSalasi e zẹ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 Ebe ni e kẹkẹ rọ ghie wẹ usomhi na:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 Anye suọ khi ẹgbọ eghuo e rọte anye iteva vu ni o khia khi ọa khi anye ghie wẹ, ni e bhale ya nu ẹ ngme ingmemhi ni oo yese ẹ elemhi-a ali ni oo nasẹ ẹ udu.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 Irarighọ, anye rọ kugbe ghie emọse eghuo ghi ẹ, e deba iBanabasi ali iPọlu emọle anye bhale.
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Emọse ena e she ri agbọ oyẹwẹ shi okhẹna itobọ eva oyi iJesu iKirisiti Ọnọmhuẹ.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Irarighọ, anye rọ ghie iJudasi ali iSalasi ni e ri unu gue emini anye kẹkẹ shi ebe yẹ ẹ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 O ti Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ali anye ẹloe, ini anye khi ri itsua elese nasẹ ẹ tsua dọsẹ ishi enana.
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 A ti egbe eminale ni a rọ luasẹ ikhumhi le, a khi ke da ọlia, a khi le ẹlamhi ni aa fa uruli. A khi ku itsẹbọ. O ma a ti ẹ egbe ini a lase emhi enana le.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Eni emọse ni a ghie usomhi e vu ya tiemhi Atiọki. E ti eni e miesuọ nya gbili, e ri oni ebe na wẹ.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Abi eni ẹgbọ e rọ zẹ oni ebe se, oghẹlẹ o vọ wẹ elemhi itobọ khi usomhi onete ni o ri udu ẹ shi ọgbọ ọ o tsua.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 IJudasi ali iSalasi ni e khi emekẹguele e nu wẹ ngme ebubu ingmemhi ri udu shi wẹ ọ, e zese wẹ-a.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 E nu wẹ la aghọ ukuku ẹghẹghẹ, eni e miesuọ e tsẹ wẹ okhila. Wẹwẹ ni a ghie usomhi e nyenẹ egbe je iJerusalẹmu deba eni e ghie wẹ.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 [Ama iSalasi ọ lama nu wẹ la aghọ.]
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 IPọlu ali iBanabasi e la Atiọki, wẹwẹ ali ẹgbọ elese e la aghọ ọ sẹsẹ, ee tse abọ ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Abi ebubu ogbẹlẹ e rọ dọsẹ, iPọlu ọ gueyẹ iBanabasi, ọọ li, “Awa nyenẹ egbe je ẹoli ni awa te dọsẹ ni awa ya bino ẹgbọ ni awa gue ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ yẹ, ni awa mẹ abi e ke laọ shi.”
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 O ghọle iBanabasi ni e tsua iJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ma egbe vu.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Ama ọa ghọle iPọlu ni e tsua li. Itobọ khi ọni iJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ọa nu wẹ gbe ikanya ramhi ukpẹsẹ ni ọ rọ tsua wẹ kua ekẹ iPafilia vu, ọ sọ ukhokho gbe wẹ.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 IPọlu ali iBanabasi e mhọli ekhakọ ni o toto shi ingme ona, e kemhi egbe. IBanabasi ọ rue iJọni iMaki ma egbe, e lo ọkọ-okẹ oniẹmhi da je iSapurọsi.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ama iPọlu ọ pfi obọ rue iSalasi, e vu abi eni e miesuọ e rọ sọ iromhi na wẹ, rẹ wẹ nga okhale irẹloe-khu oyi Ọnọmhuẹ se.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 E kia rọte ekẹ iSiria ali iSilisha, e ri udu u shi igbaa nya eyi eni e mie iKirisiti suọ ọ.Okiali onuzi-eva oyi iPọlu |src="ATG Paul2-BW.ai" size="span" loc="ACT 15.36--18.22" ref="15.36--18.22"
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.