Atos 14

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 IPọlu ali iBanabasi e lo owa ugamhi oyi ẹgbọ iJu obini iKoniọmu, abi e kie kpẹ ẹ li. E lolo guẹ ẹ ngme ungmemhi ni o lo ẹgbọ esọ, ni o ri ebubu ẹgbọ iJu ali iJẹta miesuọ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Ama ẹgbọ iJu ni ẹa lama miesuọ, e tanọ ẹgbọ iJẹta abọ ni elemhi o yese wẹ-a deba eni e miesuọ.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Ighọ iPọlu ali iBanabasi e kushi aghọ tẹsẹ, e ri igbedu u ngme ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ ni ọ pfi ọtsẹlẹ shi ungmemhi okhale oyọli, rọte ekpabọ ni ọ rọ na wẹ ẹ gbe akanya ọnyaloa ali ọshabọ.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Okemhi o lo oni ẹdẹli le, ẹgbọ eghuo e kugbe ẹgbọ iJu ọ, eghuo ọ e la ukhokho oyi ighiusomhi na kẹẹ.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Ighọ ẹgbọ iJẹta eghuo ali ẹgbọ iJu ali enighie eyẹwẹ, e gba abi e li ya gbe wẹ ali abi e li ya tono wẹ echẹ.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Abi eni ighiusomhi e rọ suọ ona, e na je ẹoli iLisitira ali iDẹbi ni o la ekẹ iLikaonia ali ẹoli elese ni e mama wẹ.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Aghọ e la a gue usomhi onete le.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Ọmọse ọghuo ọni a bia ọkhomhi ni ọa kia ghue abi a te bia li, ọ li la oni iLisitira.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Ọ shitọ aghọ ri esọ shi ungmemhi ni iPọlu ọọ ngme. IPọlu ọ mẹ khi ọ mhọli irudunga ni o dobẹ ya rọ li ze, iPọlu ọ bino ọli chii.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Ọ tsẹsẹ leghe, ọọ, “Vule migha!” Ọni ọmọse ọ ti vule, ọọ kia gasẹ.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Abi eni ẹgbọ e rọ mẹ akanya ni iPọlu ọ gbe, e ngme ẹlẹmhi iLikaonia, ee tsẹsẹ, ee liẹ, “Ilitsa e mele ẹgbọ-a bhale iteva oyawa o!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Eva ni e lu iBanabasi khi iZeusi, itobọ khi iPọlu khi ọni ọ mema e ngme, e lu ọli Amẹsi.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Ọni ọọ luasẹ oni olitsa iZeusi, ni okula oyọli o la ukhokho apfẹ oni ẹoli, ọ muno ena enokpo ali idodo je oni odẹ unuẹkpẹ oyi oni ẹoli, itobọ khi lọli ali eni ẹgbọ ee nono ni wẹwẹ ya luasẹ iBanabasi ali iPọlu abi ilitsa.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Abi iBanabasi ali iPọlu e rọ suọ emini eni ẹgbọ e mu egbe khi e ya riẹlẹ, e nyanọ itsua shi egbewẹ uruli, e nanọ lo eni ẹgbọ ifuabọ. Ee tsẹsẹ liẹ,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Elọ e zẹ khi a li na?” Ẹgbọ enabi ẹẹ anye khi! Ungmemhi usomhi onete anye rọ tse abọ khasẹ ẹ, ni a rọte ugamhi afuẹ mu pfi deba Ẹshinẹgba ni ọ laọ, ni ọ ma ekẹ ali ukhuli ali okẹ oniẹmhi ali emini e la elemhi wẹ nya.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Ẹghẹghẹ ni o dọsẹ, Ẹshinẹgba ọ zẹ ni ushishi ọgbọgbọ ọ ngeli abi o ghọle ọli.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Ama ọ kie rọte akanya onete oyọli ri ọlẹlẹ khasẹ khi lọli laọ, lọli ọ rọte idane e ruẹsẹ amẹ shi emhi ẹkọmhi shi ẹghẹghẹ, lọli ọ ri eminale na ẹ ẹ le, ọ ri oghẹlẹ ẹ shi ẹ udu.
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Abi iPọlu ali iBanabasi e riẹ lina nu wẹ ngme ingmemhi ena, ẹa kie dobẹ mu wẹ gba e khi luasẹ ẹwẹ abi ilitsa.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Ẹgbọ iJu eghuo e rọte Atiọki ali iKoniọmu bhale, e ri eta-ọlẹlẹmhunu ti eni ẹgbọ mama egbe, e tono iPọlu echẹ, e tialọ ọli ekẹ fiẹ je ukhokho oni ẹoli, e dabi khi ọ she ghua.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Ama abi eni e miesuọ e rọ le gasẹ ọli, ọ vule, ọ nyenẹ egbe je ifuapfẹ ni a la tono ọli echẹ. Ogbeakọlọ, lọli ali iBanabasi e je ẹoli iDẹbi.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 IPọlu ali iBanabasi e gue usomhi onete le elemhi iDẹbi, ebubu ẹgbọ e miesuọ. Ighọ e nyenẹ egbe je iLisitira ali iKoniọmu ali Atiọki ni o la iPisidia,
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 e ri udu shi eni e miesuọ ọ e ri igẹsikia migha shi oni irudunga. Ẹẹ wẹ, “Neni awa lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba, awa ya mẹ anasẹmhẹ.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Elemhi igbaa nya eyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ọdọda, ee zẹ egbhali shi, ee pfi azumhi sọ iromhi na wẹ rẹwẹ nga Ọnọmhuẹ ni e regbenga obọ.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Abi e rọ kia gasẹ ekẹ iPisidia se, e je ekẹ iPafilia.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Abi e rọ la ẹoli iPẹga gue usomhi onete le se, e te aghọ je ẹoli Atalia.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Aghọ e te lo ọkọ-okẹ oniẹmhi nyenẹ egbe jele obini Atiọki; Ashini eni e miesuọ e ke la sọ iromhi na wẹ rẹ wẹ nga okhale oyi Ẹshinẹgba obọ shi akanya ni e ye ya gbe se.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Abi e rọ jele Atiọki, e lu eni e miesuọ tigbili, e gueyẹ wẹ ikanya ni Ẹshinẹgba ọ rẹ wẹ gbe ali abi ọ li khueghie odẹ-a na ẹgbọ iJẹta ni e miesuọ.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 E nu eni e miesuọ la akaghọ tẹsẹ.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.