Atos 14
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT
1 IPọlu ali iBanabasi e lo owa ugamhi oyi ẹgbọ iJu obini iKoniọmu, abi e kie kpẹ ẹ li. E lolo guẹ ẹ ngme ungmemhi ni o lo ẹgbọ esọ, ni o ri ebubu ẹgbọ iJu ali iJẹta miesuọ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ama ẹgbọ iJu ni ẹa lama miesuọ, e tanọ ẹgbọ iJẹta abọ ni elemhi o yese wẹ-a deba eni e miesuọ.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Ighọ iPọlu ali iBanabasi e kushi aghọ tẹsẹ, e ri igbedu u ngme ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ ni ọ pfi ọtsẹlẹ shi ungmemhi okhale oyọli, rọte ekpabọ ni ọ rọ na wẹ ẹ gbe akanya ọnyaloa ali ọshabọ.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Okemhi o lo oni ẹdẹli le, ẹgbọ eghuo e kugbe ẹgbọ iJu ọ, eghuo ọ e la ukhokho oyi ighiusomhi na kẹẹ.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Ighọ ẹgbọ iJẹta eghuo ali ẹgbọ iJu ali enighie eyẹwẹ, e gba abi e li ya gbe wẹ ali abi e li ya tono wẹ echẹ.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Abi eni ighiusomhi e rọ suọ ona, e na je ẹoli iLisitira ali iDẹbi ni o la ekẹ iLikaonia ali ẹoli elese ni e mama wẹ.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Aghọ e la a gue usomhi onete le.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ọmọse ọghuo ọni a bia ọkhomhi ni ọa kia ghue abi a te bia li, ọ li la oni iLisitira.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Ọ shitọ aghọ ri esọ shi ungmemhi ni iPọlu ọọ ngme. IPọlu ọ mẹ khi ọ mhọli irudunga ni o dobẹ ya rọ li ze, iPọlu ọ bino ọli chii.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Ọ tsẹsẹ leghe, ọọ, “Vule migha!” Ọni ọmọse ọ ti vule, ọọ kia gasẹ.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Abi eni ẹgbọ e rọ mẹ akanya ni iPọlu ọ gbe, e ngme ẹlẹmhi iLikaonia, ee tsẹsẹ, ee liẹ, “Ilitsa e mele ẹgbọ-a bhale iteva oyawa o!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Eva ni e lu iBanabasi khi iZeusi, itobọ khi iPọlu khi ọni ọ mema e ngme, e lu ọli Amẹsi.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ọni ọọ luasẹ oni olitsa iZeusi, ni okula oyọli o la ukhokho apfẹ oni ẹoli, ọ muno ena enokpo ali idodo je oni odẹ unuẹkpẹ oyi oni ẹoli, itobọ khi lọli ali eni ẹgbọ ee nono ni wẹwẹ ya luasẹ iBanabasi ali iPọlu abi ilitsa.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Abi iBanabasi ali iPọlu e rọ suọ emini eni ẹgbọ e mu egbe khi e ya riẹlẹ, e nyanọ itsua shi egbewẹ uruli, e nanọ lo eni ẹgbọ ifuabọ. Ee tsẹsẹ liẹ,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Elọ e zẹ khi a li na?” Ẹgbọ enabi ẹẹ anye khi! Ungmemhi usomhi onete anye rọ tse abọ khasẹ ẹ, ni a rọte ugamhi afuẹ mu pfi deba Ẹshinẹgba ni ọ laọ, ni ọ ma ekẹ ali ukhuli ali okẹ oniẹmhi ali emini e la elemhi wẹ nya.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ẹghẹghẹ ni o dọsẹ, Ẹshinẹgba ọ zẹ ni ushishi ọgbọgbọ ọ ngeli abi o ghọle ọli.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ama ọ kie rọte akanya onete oyọli ri ọlẹlẹ khasẹ khi lọli laọ, lọli ọ rọte idane e ruẹsẹ amẹ shi emhi ẹkọmhi shi ẹghẹghẹ, lọli ọ ri eminale na ẹ ẹ le, ọ ri oghẹlẹ ẹ shi ẹ udu.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Abi iPọlu ali iBanabasi e riẹ lina nu wẹ ngme ingmemhi ena, ẹa kie dobẹ mu wẹ gba e khi luasẹ ẹwẹ abi ilitsa.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ẹgbọ iJu eghuo e rọte Atiọki ali iKoniọmu bhale, e ri eta-ọlẹlẹmhunu ti eni ẹgbọ mama egbe, e tono iPọlu echẹ, e tialọ ọli ekẹ fiẹ je ukhokho oni ẹoli, e dabi khi ọ she ghua.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ama abi eni e miesuọ e rọ le gasẹ ọli, ọ vule, ọ nyenẹ egbe je ifuapfẹ ni a la tono ọli echẹ. Ogbeakọlọ, lọli ali iBanabasi e je ẹoli iDẹbi.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 IPọlu ali iBanabasi e gue usomhi onete le elemhi iDẹbi, ebubu ẹgbọ e miesuọ. Ighọ e nyenẹ egbe je iLisitira ali iKoniọmu ali Atiọki ni o la iPisidia,
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 e ri udu shi eni e miesuọ ọ e ri igẹsikia migha shi oni irudunga. Ẹẹ wẹ, “Neni awa lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba, awa ya mẹ anasẹmhẹ.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Elemhi igbaa nya eyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ọdọda, ee zẹ egbhali shi, ee pfi azumhi sọ iromhi na wẹ rẹwẹ nga Ọnọmhuẹ ni e regbenga obọ.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Abi e rọ kia gasẹ ekẹ iPisidia se, e je ekẹ iPafilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Abi e rọ la ẹoli iPẹga gue usomhi onete le se, e te aghọ je ẹoli Atalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Aghọ e te lo ọkọ-okẹ oniẹmhi nyenẹ egbe jele obini Atiọki; Ashini eni e miesuọ e ke la sọ iromhi na wẹ rẹ wẹ nga okhale oyi Ẹshinẹgba obọ shi akanya ni e ye ya gbe se.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Abi e rọ jele Atiọki, e lu eni e miesuọ tigbili, e gueyẹ wẹ ikanya ni Ẹshinẹgba ọ rẹ wẹ gbe ali abi ọ li khueghie odẹ-a na ẹgbọ iJẹta ni e miesuọ.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 E nu eni e miesuọ la akaghọ tẹsẹ.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.