João 6
asj (ASJ) vs ARIB
1 Lɛjiŋ lɛlu, Jiso dza gɛɛŋ lenchi Libɛ chi Galilii, gɛɛŋ luwiŋ lɔɔ. Libɛ chini bɛ teenyi chi le chi Tibɛria.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Kintutu ki bɛniiŋ lɛ banchɛ lɛ wu jiŋ kifɛ be tɛ̀ ŋɛŋ biee bi doonchi bunɔŋa bwee bi tɛ̀ gii feti li bɛniiŋ bɛ chigɔŋ si tɛ̀ wɔnchi be.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u dza be yɛɛ be gɛɛŋ be shee li ŋkumɛ-ɛ.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Tɛ nuuŋ li mfi wulu Tsɔnɔ chi Bɛjuu lɛ chi N'yafuwee tɛ̀ nuuŋ tsɛkɛtsɛkɛ.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Jiso dza lɔŋ lii, ŋɛŋ si kintutu ki bɛniiŋ lɛ bɛɛ lɛ wuu, bii li Fili laa, “Tɛ gii tɛ geeŋ tɛ se go bijɛ le bɛniiŋ bani ji?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Tɛ̀ gii biiti lɛ, mɔnchi Fili bu mɔnchɛ kifɛ wu kibɛɛ tɛ̀ kii fiee fi gii fɛ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Fili tuu li wuu le, “Bɛnchuki gii fɛɛ nuuŋ tɛ kɔchɛ wu bɛ nuuŋ bɛ go bijɛ bi wi mumkpaŋ mumkpaŋ nuuŋ kɛmɛ niiŋ kɛ.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Ŋwani wu kintutu wumu wu bukooŋ bwee tɛ̀ nuuŋ le Andolo wu tɛ̀ nuuŋ ŋwaani Simu Pita se tee li wu-u le,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Ŋwaŋ wu nyuŋ wumu wɛ fɛni bɛ tsée yi bibele bitiinu bɛ nsúuŋ fiɛɛtu, se nuuŋ le fini nuuŋ fi ge la bɛ kintutu ki bani bɛniiŋ ŋge ni?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Jiso se tee le, “Tee yɛɛŋ li bɛniiŋ bɛlu le be shee yɛ fɛkwiiŋ.” Kitɔɔ gii ki nuuŋ fe ŋge, be tee le be shee yɛ, buniŋ kwaa tɛ̀ nuuŋ si bɛnchuki bɛtiinu.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jiso se fi tsée yi bibele yɛɛ, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ, gachɛ li bɛniiŋ bɛ tɛ̀ shee yɛ baa li. Tuu fɛ tɛ lɛ bɛ nsúuŋ yɛɛ. Wi kwikwi tɛ̀ kɛmɛ si mwɛ tɛ̀ kɔŋgisi.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Be tɛ̀ ji be fukɛ, tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le, “Banchɛ yɛɛŋ biŋkɛ bilu kiiŋ fiee fimu ni la li yee li kɛ.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Bɛdɛɛni, be banchɛ biŋkɛ bi tsée yi bibele bi bitiinu bi tɛ̀ shɛ biɛɛ, bi yisɛ bɛŋkaa yoofi ntsɔ bɛfɛ.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Le bɛniiŋ bɛlu ŋɛŋ fiee fi doonchi bunɔŋa bwee fi tɛ̀ fɛ fini, be tee le, “Wi wuni gbɛŋgɔɔ nuuŋ Ntomfɔŋ wu Nyɔ chɛɛŋ wu tɛ̀ nuuŋ le gii bɛ li nshɛ yini wɛ.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Le Jiso ŋɛŋ le bɛniiŋ bɛlu wɛki baa le be kɔɔ wu bɛ buŋga be kokɛ wu li Mfɔŋ wu bee, cheekiyi kaari miri li ŋkumɛ-ɛ nuuŋ fe wuu mbiiŋ.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Le ni nuuŋ lɛ fɛmfo-o, bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u bɔɔ be gɛɛŋ fɛ libɛ-ɛ,
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 be lɛ lɛ ŋgo-o be bɛchi be lenchi be giiŋgi Kapanuŋ. Li mfi wɛɛ, lɛkuuŋ tɛ̀ jiŋ kituŋ Jiso mɛɛŋ ki bɛ kɛ fɛ be tɛ nuuŋ kɛ.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Dzɔɔ bɛchi yi duŋgi, kifɛ mfiee yi tɛɛmi tɛ̀ gii yi kɛti.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Be tɛ̀ kundi ŋgo be lenchi, le be gɛɛŋ be bo nɛɛ si bɛma bɛtɛɛtu kɛ bɛnɛɛ, be dza be ŋɛŋ Jiso si deŋgi li dzɔɔ li liwe bɛɛ li ŋgo-o lichiŋ. Jaaŋ kɔɔ be.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Se nuuŋ le, tɛ̀ tee li bee le, “Kiiŋ nɛ ni nɛ chɛndi kɛ. Ɛ mi.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Le be woo lɛ, be kɔɔŋgi le be dzɔ wu lɛ ŋgo-o. Le be dza, be taa be ŋɛŋ ɛ ŋgo fɛsi kituŋ li ŋgemɛ yi dzɔɔ li fɛ be tɛ̀ giiŋgi.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Le butuu bo bu woo, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ shɛ li libɛ luwiŋ baa kimi le ɛ ŋgo mumkpaŋ wu tuu nuuŋ fe, se Jiso ti mɛɛŋ ki lɛ lɛ ŋgo-o bɛ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u kɛ, bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u dza be gɛɛŋ be bɛ mbiiŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Se nuuŋ le, bɛŋgo bamu tɛ̀ dza kimbɛ ki Tibɛria, be lenchi be bɛ fɛ kintsii ki bɛniiŋ tɛ̀ ji kibele ki Taa tɛ̀ dzɔ nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ kɛɛ lichiŋ.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Si bɛniiŋ bɛlu tɛ̀ ŋɛŋ le Jiso tɛ̀ nuuŋ yɛ fe kɛ lɛ, kɛ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u, be lɛ be bɔɔ lɛ bɛŋgo bɛlu, be lenchi be gɛɛŋ Kapanuŋ le be gɛɛŋ be gɔɔŋ Jiso.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Le be gɛɛŋ be ŋɛŋ wu luwiŋ lɔɔ, be bii li wuu laa, “Labi, ɔ bɛ fɛni mfi wu la?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Jiso tuu li bee le, “Ntee beŋ chɛɛŋ chɛɛŋ le nɛ wɛki yɛ mi nuuŋ kii biee bi doonchi bunɔŋa bweŋ bi nɛ ŋɛŋ mfeti kɛ. Nɛ wɛki mi nuuŋ kifɛ nɛ tuu nɛ ji tsée yi bi bibele biɛɛ nɛ fukɛ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Kiiŋ nɛ ni nɛ nindi le nɛ kɛmɛ nuuŋ bijinɛ bi nuuŋ bi bee kɛ. Nimɛ yɛɛŋ nuuŋ le nɛ kɛmɛ bijinɛ bi nuuŋ bi ba bi ni bi nuuŋ lu gɛɛŋ bo bu ntsɛ wu kimakɛ-ɛ. Bini nuuŋ biee bi Ŋwanɛwi gii nyɛ li be-eŋ. Ɛ wu, wu Nyɔ yi Baa we gɛɛɔ ŋkiki we li wuu le fi doonchɛ le wu beŋɔ wu.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Be se bii li wuu laa, “Biee bi tɛ̀ kɛmi le tɛ ni tɛ feti bi se nuuŋ le tɛ feti baa nimɛ chi Nyɔ nuuŋ bi la?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Jiso tuu li bee le, “nimɛ chi Nyɔ chɛɛ chini, nɛ gɛɛ shéŋ li wi wu wu to-oŋ.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Bɛdɛɛni be tuu be bii li wuu laa, “Fiee fi doonchi bunɔŋa bwo fi ɔ nuuŋ ɔ fɛ, le tɛ ŋɛŋ se tɛ tuu tɛ̀ gɛɛ shéŋ li wɛ-ɛ nuuŋ la? Fiee fi ɔ nuuŋ ɔ fɛ nuuŋ fi la?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Bɛtaa bɛsɛŋ tɛ̀ ji mana li buka, fi se nuuŋ si bɛ tsɛɛ le, ‘Tɛ̀ nyɛ be bijinɛ bi dzɛti liboo be ji.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Le be tee lɛ, Jiso se tuu tee li bee le, “Ntee beŋ chɛɛŋ chɛɛŋ le tɛ̀ nuuŋ yɛ Mɔɔsɛ wu tɛ̀ nyɛ beŋ bijinɛ bi dzɛti liboo kɛ. Ɛ Baa wɛŋ wu nyɛɛ bijinɛ bi chɛɛŋ bi dzɛti liboo.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Nɛ ni nɛ kii le bijinɛ bi Nyɔ-ɔ nuuŋ bi shiiti liboo bi nyɛɛ ntsɛ li bɛniiŋ bɛ li nshɛ yini-i.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Be se tee li wuu le, “Taa, ɔ nyɛɛ bee bijinɛ bini mfi kwi.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jiso se tee li bee le, “Ɛ mi bijinɛ bilu bi nyɛɛ ntsɛ. Wi wu bɛɛ lɛ mi mwɛ mɛɛŋ yɛ woo dzeeŋ kɛ. Wi wu gɛɛ shéŋ li mi-i, ndɔɔŋ we nuuŋ tɛ naa wondɛ kɛ.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Se nuuŋ le mi nteeɔ beŋ le nɛ ŋɛŋ baa mi, nɛ faaŋ ŋgɛɛwu shéŋ li mi-i.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Bɛniiŋ bɛchu bɛ Baa wɛŋ nyɛ li mi-i, be gii be ni be bɛɛ lɛ mi-i. Wi wu bɛɛ lɛ mi nuuŋ ntɛ̀ ŋkooŋ bɛ mwɛ kɛ.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Kifɛ mi dza liboo mi mbɛ laaŋkwiiŋ. Mɛɛŋ ki mbɛ kɛ le mfɛ nuuŋ fiee fi ŋkɔŋgisi kɛ. Mi mbɛ le mfɛ nuuŋ fiee fi wi wu toŋ mi Kɔŋgisi
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Se fiee fi wi wu toŋ mi kɔŋgisi nuuŋ fini le, kiiŋ ni nlɛɛ mɔɔ nuuŋ wi mumkpaŋ li bɛniiŋ bɛ wu nyɛ li mi-i kɛ, se nuuŋ le ke naa mbuu be li kwe-e li jobɛ chi kimɛrisɛ.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Nɛ kɛɛ le fiee fi Baa wɛŋ kɔŋgisi nuuŋ fini, le wi kwikwi wu ŋɛŋ Ŋwani, wu gɛɛ shéŋ li wu-u, gii kɛmɛ ntsɛ wu kimakɛ, ŋgii nse mbuu mwɛ tɛ li kwe-e li jobɛ chi kimɛrisɛ.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Bɛjuu se bɛchi be ŋuŋini kii wu, kifɛ tɛ̀ tee le, ɛ wu bijinɛ bi dza liboo bi bɛ laaŋkwiiŋ.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Be tɛ̀ ŋuŋini be biiti laa, “Wuni nuuŋ nɛɛ Jiso wu ŋwanɛ Jɔsɛ ni? Wu tɛ̀ kii nɛɛ tee bee ni ni? Fi geeŋ dɛɛni fi kweŋgi le wu dza nuuŋ liboo?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Jiso se tuu li bee le, “Kiiŋ nɛ ni nɛ ŋuŋini beŋ beŋ kɛ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Wi nuuŋ tɛ bɛ lɛ mi-i, fuki fɛ Baa wɛŋ wu toŋ mi chee mwɛ le bɛ nsiŋ kɛ. Ŋgii mbuu mwɛ tɛ li kwe-e li jobɛ chi kimɛrisɛ-ɛ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ tɛ̀ tsɛɛ le, ‘Nyɔ gii yi tifi be bɛchu.’ Bɛdɛɛni wi kwikwi wu woo fiee fi Baa wɛŋ tiifi wu kɛɛ, gii bɛ lɛ mi-i.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Ntiiti yɛ ni le wi wɛ lu wu saa wu ŋɛŋ Baa wɛŋ kɛ. Ɛ nɛɛ wu wɛ wu dza fɛ Nyɔ-ɔ kwaa wu saa wu ŋɛŋ Baa we.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Ntee beŋ chɛɛŋ chɛɛŋ le, wi wu beŋ kɛmɔɔ ntsɛ wu kimakɛ kituŋ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Ɛ mi bijinɛ bi nyɛɛ ntsɛ li bɛniiŋ li.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bɛchaa bɛnɛ tɛ̀ ji mana libuka, se nuuŋ le be kwiyɛ nɛɛ.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Bijinɛ bini nuuŋ bi dza liboo bi bɛ le, ɛ wi ji bi tɛ kwi kɛ.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Ɛ mi wu nuuŋ bijinɛ bi dzɛti liboo bi nyɛɛ ntsɛ li bɛniiŋ li. Ɛ wi ji bijinɛ bini, mwɛ ba ni nuuŋ lu mfi kwikwi. Se bijinɛ bi ŋgii nyɛ li bɛniiŋ bɛ li nshɛ-ɛ le be kɛmɛ ntsɛ bini nuuŋ yi yɛŋ.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Bɛjuu se bɛchi be waanini be be, be biiti laa, “Wi wuni gii geeŋ se nyɛ yi yee le tɛɛbeŋ se ji le?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Jiso se kweeŋ li bee le, “Ntee beŋ chɛɛŋ chɛɛŋ le ɛ nɛ mɛɛŋ ki ji yi yi Ŋwanɛwi kɛ, ŋ'wonu mɔɔ ŋgɔŋ mee nsiŋ, nɛ tɛ kɛmɛ ntsɛ li yi yi nɛɛ kɛ.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Wi wu jii nyaŋ yɛɛŋ wu tuu wu woŋ ŋgɔŋ meŋ kɛmɔɔ ntsɛ wu kimakɛ. Ŋgii naa mbuu wu li kwe-e jobɛ chi kimɛrisɛ,
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 kifɛ nyaŋ yɛɛŋ gbɛŋgi yi nuuŋ nɛɛ bijinɛ, se ŋgɔŋ meŋ gbɛŋgi me nuuŋ fiee fi wonɛ.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Wi wu ji nyaŋ yɛɛŋ tuu wundi ŋgɔŋ meŋ tsiiŋɔ li yi yɛɛŋ ntsiiŋ tɛ li yi yee li.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Baa wɛŋ wu toŋ mi kɛmi ntsɛ, nse ŋkɛmi ntsɛ kii Baa wɛŋ. Bɛdɛɛni wi wu jii nyaŋ yɛɛŋ gii kɛmɛ tɛ ntsɛ kii mi.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Bijinɛ bini nuuŋ bi dza liboo bi bɛ. Bi nuuŋ yɛ si bi bɛchaa tɛ̀ ji be tuu be kwiyɛ biɛɛ kɛ. Wi wu jii bijinɛ bini gii ba ni nuuŋ lu mfi kwi.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Biee bini nuuŋ bi Jiso tɛ̀ tiiti mfi wu tɛ̀ tiifi bɛniiŋ li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ Kapanuŋ.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Le bɛniiŋ bɛ Jiso-o bɛ kintutu ŋge woo ntiifɛ wuni ni be tee le, “Wuni n'yɔru tɛmɔɔ ŋge! Ɛ noo wu nuuŋ beŋ wuni n'yɔru?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Jiso kɛɛ le bɛniiŋ bee bɛ kintutu-u ŋuŋini baa bebe kii n'yɔru wulu, biee bii li bee laa, “Fiee fi mi n'yɔ fini sɛɛsɛ shéŋ yinɛ ni?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Ɛ fi nuuŋ lɛ, nɛ gii nɛ geeŋ mfi wu nɛ ŋɛŋ Ŋwanɛwi wu karisi yɛki fɛ tɛ̀ saa nuuŋ ŋkosi?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Fiana yi Nyɔ nuuŋ fiee fi nyɛɛ ntsɛ. Nyaŋ yi bwiŋ kɛmi yɛ fiee fi yi gii kɛ. Tefɛ chi mi n'yɔ li be-eŋ nuuŋ Fiana, tuu nuuŋ ntsɛ.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Se nuuŋ le beŋ bamu baa lu bɛ mɛɛŋ ki beeŋ tefɛ chilu kɛ.” Jiso tɛ̀ yeti ni kifɛ tɛ̀ kii kituŋ fɛ mbɛɛchɛ bɛniiŋ bɛ mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ shéŋ li wu-u kɛ, kii tɛ wi wu gii kabɛ wu.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Tuu tee li bee le, “Ɛ nɛɛ fiee fi mbee nsaa mi ntee kituŋ li be-eŋ le, nuuŋ wi tɛ bɛ li mi-i fuki fɛ Baa wɛŋ nyɛ dze li wu siŋ kɛ.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Lɛjiŋ lɛlu, bɛniiŋ bee bɛ kintutu kinɔŋa se tuu be gooŋ lijiŋ, be faaŋ ndɛndɛ bɛ wu.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Jiso se dza bii li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa laa, “Beŋ tɛ nɛ kɔŋgisi le nɛ gɛɛŋ ni?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simu Pita tuu li wuu le, “Taa, tɛ giiŋgi lɛ noo li. Ɛ wɛ wu kɛmi n'yɔru wu nyɛɛ ntsɛ wu kimakɛ,
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 tɛ beŋ tɛ tuu tɛ kii le ɛ wɛ wi wu Wuuti wu dza fɛ Nyɔ wɛ-ɛ.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Jiso tee li bee le, “Ɛ nɛɛ mi wu ntsaa beŋ bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ bani ni? Se nuuŋ le, wumu li be-eŋ linti wɛ kiŋkundi.”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Jiso tɛ̀ tiiti lɛ nuuŋ kii Judas wu ŋwanɛ Simu Iskaliyɔ. Tɛ̀ nuuŋ li kintutu ki bɔɔŋ bee bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa, se tɛ gii nuuŋ wu, wu tɛ̀ nuuŋ le gii dɛndɛ kabɛ Jiso.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.