Atos 2
asj (ASJ) vs NVT
1 Le jobɛ chi Tsɔnɔ chimu chi bɛ tɛ̀ teenyi le Pɛntɛkɔ bɛ chi kɔchɛ, ɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ gɛɛ shéŋ li Jiso-o banchɛ kintsii Kimumkpaŋ.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Be dza be taa be woo si fiee fimu nduŋgi fi shiiti liwe si kiŋkuŋku. Fi shee, fi yisɛ li yih yi be tɛ̀ nuuŋ lu chichi.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Le be bichi lɔɔ, be ŋɛŋ fiee fimu si níŋ yi wi lɛ, yi se saaŋgɛ yi gɛɛŋ yi nuuŋ li bee, wi mumkpaŋ mumkpaŋ.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Fiana yi Waaŋ se biee yi yisɛ li be bɛchu, yi fɛ le be to be ni be yeti jɛ́ yi bitoŋ chichi chichi.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Tɛ nuuŋ li mfi wɛɛ, Bɛjuu bɛ tɛ̀ bɔsɛyi be gɛɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ tɛ̀ nuuŋ Jɛrosalɛŋ, ɛ be tɛ̀ dza li bitoŋ bichu bi li kikoo ki nshɛ-ɛ.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Le be woo nduŋu wɛ lɛ, be se banchi be bɛɛ ŋge fɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ shéŋ li Jiso-o tɛ̀ nuuŋ. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ shéŋ li Jiso-o bɛlu tɛ̀ yeti, wi mumkpaŋ mumkpaŋ be wuki tɛ jɛ́ yibe. Fi fuumi be.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Bimfimu wondɛ be, be ta maa, be tiiti laa, “Bɛniiŋ bɛ yeti bani bɛchu nuuŋ nɛɛ bɛniiŋ bɛ Galilii ni?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Fi geeŋ fi wi mumkpaŋ mumkpaŋ wuki be yeti lɛ jɛ́ yi bitoŋ bi bee ni?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Bee bamu dza Paatia, bamu dza Meda bɛ Ɛlam, bamu dza Misopotemia bɛ Judiya mɔɔ Kapadosia, bamu dza Pontu bɛ Eesha.
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Bee bamu dza Flija bɛ Pamfila, bamu Ijip bɛ bimbe bi Libia, bi nuuŋ li kitoŋ ki Sɛli-iŋ lichiŋ. Bee bamu se dza Lom, se nuuŋ Bɛjuu bɛ bɛniiŋ bɛ fiiki be to bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ ki Bɛjuu.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Bee bamu se dza Klɛt bɛ Alabia. Tɛ se wuki li jɛ́ yi bitoŋ bisɛŋ chichi chichi si bɛniiŋ bani yeti biee bi koofiyi bi Nyɔ fɛ.”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Bimfimu wondɛ be, be njanjɛ bebe laa fini fiee se tiifi le la le.
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Bɛniiŋ bamu tɛ̀ choosi fibee bu choosɛ, be tiiti le, “Bɛniiŋ bani baa ɛ mbiiŋ kɔɔ be.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Bɛdɛɛni, Pita bee bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso-o bɛ yoofi ntsɔ mumkpaŋ baa leŋ fe. Pita se bɛchi yeti li kintutu ki bɛniiŋ lɛ, lɛwe ŋge le, “Bɛjuu beŋ mɔɔ bɛniiŋ bɛchu bɛ tsiiŋ Jɛrosalɛŋ ŋwɛkɔɔ le nɛ kɛɛ fini bujɔŋ. Yikɛ yɛŋ bujɔŋ li fiee fi ŋgii ntee li be-eŋ.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Mbiiŋ mɛɛŋ maa ki kɔɔ kɛ bɛniiŋ bani si nɛ beechi lɛ kɛ. Dɛɛni mɛɛŋ yaa jobɛ bikaa mfomɛyoofi fɛŋwɛɛŋ.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Fiee fi kɛti dɛɛni fini nuuŋ fi Juɛl wu ntomfɔŋ wu Nyɔ-ɔ tɛ tee le,
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Nyɔ tiiti yɛ le, fɛ gii ni nuuŋ li jo yí kimɛrisɛ,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Fɛ gii ni nuuŋ li jo yɛɛ,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Yi gii yi fɛ biee bi bimfimu wondini liwe,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Jobɛ gii chi to kijibɛ,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Se nuuŋ le, mɔɔ nuuŋ noo le wu gii naa teeŋ bukooŋ bu Taa lɛ, gii naa bɔnɛ.’”
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Pita tuu tee le, “Bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ, yikɛ yɛŋ nɛ woo bujɔŋ fiee fi ntiiti. Jiso wu Nasarɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu Nyɔ tɛ̀ bɔsɛyi yi doonchɛ li be-eŋ le ɛ yi yi tɛ̀ toŋ wu, si yi tɛ̀ fɛ Jiso feti biee bi doonchi buŋga bu Nyɔ-ɔ, bɛ bi bimfimu bi wondini mɔɔ bintɛ wa bi biee lɛ, lɛ be-eŋ lɛnti. Nɛ kii baa biee bini bujɔŋ.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Jiso wuni nuuŋ wi wu bɛ tɛ̀ nyɛ li be-eŋ, nuuŋ nɛɛ Nyɔ yi tɛ̀ nachɛ, si fi tɛ̀ kɛti lɛ nuuŋ ɛ yi tɛ̀ kɛɛ kituŋ. Nɛ se wo wu si nɛ tɛ̀ nyɛ wu li tsaŋ yi bɛniiŋ bɛ bifi-i, be ta wu li kintaaŋ li.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Se nuuŋ le, Nyɔ fɛ kaari yi buu wu li kwe-e, se bo li tsaŋ yi kwe-e, kifɛ kwe tɛ̀ nuuŋ yɛ le yi gii yi ba yi ni yi kɛmi li wuu kɛ.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Daafi tɛ̀ tee kii Jiso wuni le,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Se nuuŋ le, shéŋ yɛŋ se wuki yɛ bujɔŋ,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 kifɛ wɛ wi wu Nyɔ nuuŋ tɛ chinɛ fiana yee li kwɛɛŋ wu bɛŋku-u kɛ.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Ɔ doonchɔɔ mi dze yi ŋgii ŋka le nse mbo.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Pita se tuu tee le, “Bɛŋwaanɛŋ, nnuuŋ nɛɛ ntee li be-eŋ mɛŋinɛ nsiŋ le te bɛtaa bɛsɛŋ wu Mfɔŋ Daafi tɛ̀ kwi, bɛ diyɛ wu, dziŋ ye se nuuŋ fɛni nsiŋ bo bɛŋ.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Tɛ̀ nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ, tuu kii ŋkaachɛ wu Nyɔ tɛ̀ kaachɛ yi chini le yi gii naa yi gɛɛ ŋwaŋ wu kini kee li li kabara we-e.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Se biee ŋɛŋ fiee fi Nyɔ tɛ̀ nuuŋ le yi gii naa yi fɛ, se kweeŋ le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ gii naa ki bo li kwe-e. Fiɛɛ fiee fi tɛ̀ tee le,
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Jiso wuni wɛ ɛ Nyɔ tɛ̀ buu wu li kwe-e, wu bee bɛchu bɛ nuuŋ bɛniiŋ bee bɛ kintutu tɛ̀ ŋɛŋ wu.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Nyɔ yɛɛki wu yi shiiki wu lɛ kibɛnɛ kee ki kigɔŋɛ-ɛ, yi nyɛ Fiana yi Waaŋ li wuu si yi tɛ̀ kaachɛ. Fiee fi nɛ ŋiŋgi nɛ wuki dɛɛni fini nuuŋ Fiana yilu yi Jiso nyɛɔ li bee li.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Ɛ Daafi wu tɛ̀ yɛɛ liboo kɛ. Daafi kibɛɛ tɛ̀ tee fiee le,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 gɛɛŋ bo mfi wu ŋgii ŋgiiki bɛniiŋ bo bɛ mbani le ɔ tɔmi bikaa bio li bee si kiga ko.’
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛchu bɛ Isɛlɛɛ se kɛɛ tɛ bujɔŋ le Jiso wuni wu nɛ tɛ̀ ta li kintaaŋ li nuuŋ wu wu Nyɔ gɛɛ le ɛ wu Taa tuu nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Le bɛniiŋ bɛlu woo lɛ, n'yɔru wulu se we be li shé-eŋ. Be se tuu be bii li Pita bee bɔɔŋ bamu bɛ nto-oŋ bɛ Jiso-o laa, “Bɛŋwaanɛŋ, tɛ gii tɛ geeŋ dɛɛni?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Pita tuu li bee le, “Wi mumkpaŋ mumkpaŋ fiiki shéŋ yee, bɛ lii wu li dzɔɔ li bukooŋ bu Jiso Krai Nyɔ se feeki bibifi biee yi tuu yi nyɛ wu nya ye yi ti nuuŋ Fiana yi Waaŋ.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Ŋkaachɛ wuni wɛ li be-eŋ, mɔɔ li bɔɔŋ bɛnɛ-ɛ, mɔɔ li bɛniiŋ bɛchu bɛ nuuŋ mfiiŋ. Wu nuuŋ li bɛniiŋ bɛchu bɛ Taa wu Nyɔ-ɔ yisɛŋ teenyi be bɛɛ lɛ wuu.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Pita tuu tee biee ŋge, tifi be, lɛkɛ le be fi bikoo bi bee li ŋgɛ wu gii naa bɛ li kiŋgɔkɛ ki bifi kini-i.
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Bɛniiŋ woo n'yɔru wu Pita wuni, bɛ ŋge beŋ, bɛ se biee bɛ lii be li dzɔɔ. Boo yɛlu bɛniiŋ taa li kintutu ki bɛniiŋ bɛ Jiso-o si bɛnchuki bɛtɛɛtu (3,000) lɛ.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Be se biee be nyɛ yi yi bee, be wuki biee nuuŋ bi bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso tɛ̀ tiifi. Bee be nuuŋ li kintutu-u, be bootini kibele, be lɛki li Nyɔ-ɔ li kintutu-u.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso tɛ̀ feti biee bi bimfimu bi wondini bɛ biee ŋge bi doonchi buŋga bu Nyɔ-ɔ, bɛniiŋ ŋiŋgi lɛ, fi yɛki be.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ kichu nuuŋ li fiee fi mumkpa-aŋ, be kɛmi fiee fibee fimumkpaŋ.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Be tɛ̀ dzɛti be kabini bintsii bi bee bɛ biee bi bee, be gachi kwa wulu li yi yi bee si ŋgɛ wu wi nuuŋ.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Be shiiŋ be banchi fɛ yih yi muntofi-i jo chi, be jii biee li kintutu-u li bɛla bɛ kinɛɛtinɛ li shéŋ yi bee, be tɛ̀ yɛri lii kɛ,
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 be yɔɔnchi Nyɔ, bɛniiŋ bɛchu se kɔŋgisi be. Taa se suuti bɛniiŋ jo chi, tɛɛti li kintutu kibee.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.