Atos 2
asj (ASJ) vs NTLH
1 Le jobɛ chi Tsɔnɔ chimu chi bɛ tɛ̀ teenyi le Pɛntɛkɔ bɛ chi kɔchɛ, ɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ gɛɛ shéŋ li Jiso-o banchɛ kintsii Kimumkpaŋ.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Be dza be taa be woo si fiee fimu nduŋgi fi shiiti liwe si kiŋkuŋku. Fi shee, fi yisɛ li yih yi be tɛ̀ nuuŋ lu chichi.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Le be bichi lɔɔ, be ŋɛŋ fiee fimu si níŋ yi wi lɛ, yi se saaŋgɛ yi gɛɛŋ yi nuuŋ li bee, wi mumkpaŋ mumkpaŋ.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Fiana yi Waaŋ se biee yi yisɛ li be bɛchu, yi fɛ le be to be ni be yeti jɛ́ yi bitoŋ chichi chichi.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Tɛ nuuŋ li mfi wɛɛ, Bɛjuu bɛ tɛ̀ bɔsɛyi be gɛɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ tɛ̀ nuuŋ Jɛrosalɛŋ, ɛ be tɛ̀ dza li bitoŋ bichu bi li kikoo ki nshɛ-ɛ.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Le be woo nduŋu wɛ lɛ, be se banchi be bɛɛ ŋge fɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ shéŋ li Jiso-o tɛ̀ nuuŋ. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ shéŋ li Jiso-o bɛlu tɛ̀ yeti, wi mumkpaŋ mumkpaŋ be wuki tɛ jɛ́ yibe. Fi fuumi be.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Bimfimu wondɛ be, be ta maa, be tiiti laa, “Bɛniiŋ bɛ yeti bani bɛchu nuuŋ nɛɛ bɛniiŋ bɛ Galilii ni?
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Fi geeŋ fi wi mumkpaŋ mumkpaŋ wuki be yeti lɛ jɛ́ yi bitoŋ bi bee ni?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Bee bamu dza Paatia, bamu dza Meda bɛ Ɛlam, bamu dza Misopotemia bɛ Judiya mɔɔ Kapadosia, bamu dza Pontu bɛ Eesha.
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Bee bamu dza Flija bɛ Pamfila, bamu Ijip bɛ bimbe bi Libia, bi nuuŋ li kitoŋ ki Sɛli-iŋ lichiŋ. Bee bamu se dza Lom, se nuuŋ Bɛjuu bɛ bɛniiŋ bɛ fiiki be to bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ ki Bɛjuu.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 Bee bamu se dza Klɛt bɛ Alabia. Tɛ se wuki li jɛ́ yi bitoŋ bisɛŋ chichi chichi si bɛniiŋ bani yeti biee bi koofiyi bi Nyɔ fɛ.”
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Bimfimu wondɛ be, be njanjɛ bebe laa fini fiee se tiifi le la le.
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Bɛniiŋ bamu tɛ̀ choosi fibee bu choosɛ, be tiiti le, “Bɛniiŋ bani baa ɛ mbiiŋ kɔɔ be.”
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Bɛdɛɛni, Pita bee bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso-o bɛ yoofi ntsɔ mumkpaŋ baa leŋ fe. Pita se bɛchi yeti li kintutu ki bɛniiŋ lɛ, lɛwe ŋge le, “Bɛjuu beŋ mɔɔ bɛniiŋ bɛchu bɛ tsiiŋ Jɛrosalɛŋ ŋwɛkɔɔ le nɛ kɛɛ fini bujɔŋ. Yikɛ yɛŋ bujɔŋ li fiee fi ŋgii ntee li be-eŋ.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Mbiiŋ mɛɛŋ maa ki kɔɔ kɛ bɛniiŋ bani si nɛ beechi lɛ kɛ. Dɛɛni mɛɛŋ yaa jobɛ bikaa mfomɛyoofi fɛŋwɛɛŋ.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Fiee fi kɛti dɛɛni fini nuuŋ fi Juɛl wu ntomfɔŋ wu Nyɔ-ɔ tɛ tee le,
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 ‘Nyɔ tiiti yɛ le, fɛ gii ni nuuŋ li jo yí kimɛrisɛ,
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Fɛ gii ni nuuŋ li jo yɛɛ,
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Yi gii yi fɛ biee bi bimfimu wondini liwe,
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Jobɛ gii chi to kijibɛ,
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Se nuuŋ le, mɔɔ nuuŋ noo le wu gii naa teeŋ bukooŋ bu Taa lɛ, gii naa bɔnɛ.’”
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 Pita tuu tee le, “Bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ, yikɛ yɛŋ nɛ woo bujɔŋ fiee fi ntiiti. Jiso wu Nasarɛ tɛ̀ nuuŋ wi wu Nyɔ tɛ̀ bɔsɛyi yi doonchɛ li be-eŋ le ɛ yi yi tɛ̀ toŋ wu, si yi tɛ̀ fɛ Jiso feti biee bi doonchi buŋga bu Nyɔ-ɔ, bɛ bi bimfimu bi wondini mɔɔ bintɛ wa bi biee lɛ, lɛ be-eŋ lɛnti. Nɛ kii baa biee bini bujɔŋ.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Jiso wuni nuuŋ wi wu bɛ tɛ̀ nyɛ li be-eŋ, nuuŋ nɛɛ Nyɔ yi tɛ̀ nachɛ, si fi tɛ̀ kɛti lɛ nuuŋ ɛ yi tɛ̀ kɛɛ kituŋ. Nɛ se wo wu si nɛ tɛ̀ nyɛ wu li tsaŋ yi bɛniiŋ bɛ bifi-i, be ta wu li kintaaŋ li.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Se nuuŋ le, Nyɔ fɛ kaari yi buu wu li kwe-e, se bo li tsaŋ yi kwe-e, kifɛ kwe tɛ̀ nuuŋ yɛ le yi gii yi ba yi ni yi kɛmi li wuu kɛ.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Daafi tɛ̀ tee kii Jiso wuni le,
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Se nuuŋ le, shéŋ yɛŋ se wuki yɛ bujɔŋ,
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 kifɛ wɛ wi wu Nyɔ nuuŋ tɛ chinɛ fiana yee li kwɛɛŋ wu bɛŋku-u kɛ.
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Ɔ doonchɔɔ mi dze yi ŋgii ŋka le nse mbo.
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Pita se tuu tee le, “Bɛŋwaanɛŋ, nnuuŋ nɛɛ ntee li be-eŋ mɛŋinɛ nsiŋ le te bɛtaa bɛsɛŋ wu Mfɔŋ Daafi tɛ̀ kwi, bɛ diyɛ wu, dziŋ ye se nuuŋ fɛni nsiŋ bo bɛŋ.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Tɛ̀ nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ, tuu kii ŋkaachɛ wu Nyɔ tɛ̀ kaachɛ yi chini le yi gii naa yi gɛɛ ŋwaŋ wu kini kee li li kabara we-e.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Se biee ŋɛŋ fiee fi Nyɔ tɛ̀ nuuŋ le yi gii naa yi fɛ, se kweeŋ le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ gii naa ki bo li kwe-e. Fiɛɛ fiee fi tɛ̀ tee le,
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Jiso wuni wɛ ɛ Nyɔ tɛ̀ buu wu li kwe-e, wu bee bɛchu bɛ nuuŋ bɛniiŋ bee bɛ kintutu tɛ̀ ŋɛŋ wu.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Nyɔ yɛɛki wu yi shiiki wu lɛ kibɛnɛ kee ki kigɔŋɛ-ɛ, yi nyɛ Fiana yi Waaŋ li wuu si yi tɛ̀ kaachɛ. Fiee fi nɛ ŋiŋgi nɛ wuki dɛɛni fini nuuŋ Fiana yilu yi Jiso nyɛɔ li bee li.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Ɛ Daafi wu tɛ̀ yɛɛ liboo kɛ. Daafi kibɛɛ tɛ̀ tee fiee le,
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 gɛɛŋ bo mfi wu ŋgii ŋgiiki bɛniiŋ bo bɛ mbani le ɔ tɔmi bikaa bio li bee si kiga ko.’
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 Se nuuŋ le, bɛniiŋ bɛchu bɛ Isɛlɛɛ se kɛɛ tɛ bujɔŋ le Jiso wuni wu nɛ tɛ̀ ta li kintaaŋ li nuuŋ wu wu Nyɔ gɛɛ le ɛ wu Taa tuu nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ.”
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Le bɛniiŋ bɛlu woo lɛ, n'yɔru wulu se we be li shé-eŋ. Be se tuu be bii li Pita bee bɔɔŋ bamu bɛ nto-oŋ bɛ Jiso-o laa, “Bɛŋwaanɛŋ, tɛ gii tɛ geeŋ dɛɛni?”
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Pita tuu li bee le, “Wi mumkpaŋ mumkpaŋ fiiki shéŋ yee, bɛ lii wu li dzɔɔ li bukooŋ bu Jiso Krai Nyɔ se feeki bibifi biee yi tuu yi nyɛ wu nya ye yi ti nuuŋ Fiana yi Waaŋ.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Ŋkaachɛ wuni wɛ li be-eŋ, mɔɔ li bɔɔŋ bɛnɛ-ɛ, mɔɔ li bɛniiŋ bɛchu bɛ nuuŋ mfiiŋ. Wu nuuŋ li bɛniiŋ bɛchu bɛ Taa wu Nyɔ-ɔ yisɛŋ teenyi be bɛɛ lɛ wuu.”
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Pita tuu tee biee ŋge, tifi be, lɛkɛ le be fi bikoo bi bee li ŋgɛ wu gii naa bɛ li kiŋgɔkɛ ki bifi kini-i.
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Bɛniiŋ woo n'yɔru wu Pita wuni, bɛ ŋge beŋ, bɛ se biee bɛ lii be li dzɔɔ. Boo yɛlu bɛniiŋ taa li kintutu ki bɛniiŋ bɛ Jiso-o si bɛnchuki bɛtɛɛtu (3,000) lɛ.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Be se biee be nyɛ yi yi bee, be wuki biee nuuŋ bi bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso tɛ̀ tiifi. Bee be nuuŋ li kintutu-u, be bootini kibele, be lɛki li Nyɔ-ɔ li kintutu-u.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso tɛ̀ feti biee bi bimfimu bi wondini bɛ biee ŋge bi doonchi buŋga bu Nyɔ-ɔ, bɛniiŋ ŋiŋgi lɛ, fi yɛki be.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Kintutu ki bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ kichu nuuŋ li fiee fi mumkpa-aŋ, be kɛmi fiee fibee fimumkpaŋ.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Be tɛ̀ dzɛti be kabini bintsii bi bee bɛ biee bi bee, be gachi kwa wulu li yi yi bee si ŋgɛ wu wi nuuŋ.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Be shiiŋ be banchi fɛ yih yi muntofi-i jo chi, be jii biee li kintutu-u li bɛla bɛ kinɛɛtinɛ li shéŋ yi bee, be tɛ̀ yɛri lii kɛ,
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 be yɔɔnchi Nyɔ, bɛniiŋ bɛchu se kɔŋgisi be. Taa se suuti bɛniiŋ jo chi, tɛɛti li kintutu kibee.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.