Gênesis 47

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Isufu u banai u danai FiriꞋauna, <<Aza a̱ va̱ n esheku a̱ va̱, n ushiga wu nlala u le n wa anaka koɓolo n ili i na i n i ɗa dem, uta̱i a iɗika i KanaꞋana; gogo na i ta̱ a iɗika i Goshen.>>
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 U ɗikai aza a̱ ni uma a tawun ɗa u bankai le e kelime ka FiriꞋauna.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 FiriꞋauna we ecei uma a, <<Yiɗa̱i ulinga u ɗa̱?>> Ɗa a danai FiriꞋauna, <<Agbashi a̱ nu nguɓi n ɗa, tsu na ikaya i tsu ishi.>>
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 O doku a danai FiriꞋauna, <<Tsu ta̱wa̱ ta̱ kuyongo na adama a na kambulu ka gbayin ka̱ yikpa̱ ta̱ a iɗika i KanaꞋana, babu ilikulya adama a kuzuwa ka agbashi a̱ nu. Gogo na tsu folono wu ta̱, ka̱sukpa̱ agbashi a̱ nu a̱ da̱sa̱ngu a iɗika i Goshen.>>
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Ɗaɗa FiriꞋauna u danai Isufu, <<Eshevu n aza a̱ nu a̱ ta̱wa̱ ta̱ wa̱ nu.
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 Iɗika i Masar yi ta̱ e ekiye a̱ nu; zuwa eshevu n aza a̱ nu a uɓon u na u laꞋi n ugaꞋin a iɗika ya, ka̱sukpa̱ le o yongo punu a iɗika i Goshen. Vi yeve baci i ta̱ punu n aza a utsura a̱ ka̱tsuma̱ ke le, zuwa le a inda ilikuzuwa i va̱.>>
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Ɗa Isufu u tuka̱i n esheku a̱ ni Yakubu ɗa u bankai ni a̱ ubuta̱ u FiriꞋauna, ɗa Yakubu u zuwakai FiriꞋauna una̱singai.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 FiriꞋauna we ecei Yakubu, <<A̱ya̱ a yaꞋin a ɗai nu?>>
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Ɗa Yakubu u danai FiriꞋauna, <<A̱ya̱ a̱ va̱ a aduniyan i ta̱ amangatawun n kamangankupa (130). A̱ya̱ a̱ va̱ kenu ɗa a ɗa yi n atakaci kpamu, i kugisangu n a̱ya̱ a aduniyan a̱ a̱bunda̱i a ikaya i va̱ ba.>>
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Yakubu u zuwakai FiriꞋauna una̱singai, ɗa u lazai lo a̱ ubuta̱ u FiriꞋauna wa.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Isufu u zuwai esheku a̱ ni n aza a̱ ni lo, ɗa u nekei le ubuta̱ wu ida̱shi u singai punu a iɗika i Masar, a uɓon u Ramase, tsu na FiriꞋauna u danai.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Isufu u ciya̱ka̱i esheku, aza a̱ ni, koɓolo n aza a kpaꞋa ke esheku ra̱ka̱ ilikulya, tsu na ka̱bunda̱i ki limata i le ki.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Gogo na a iɗika ya ra̱ka̱ tsuwa ci ishi lo ba, adama a na kambulu ka ko gbonguro ta̱. Iɗika i Masar koɓolo n iɗika i KanaꞋana i na̱mgba̱i adama a kambulu ka.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Uma a KanaꞋana koɓolo n uma a Masar a unai ikebe i le a̱ ubuta̱ u kutsula ilikulya e ekiye a̱ Isufu. Ɗa Isufu wi isai ikebe i nanlo ra̱ka̱ u bankai i ɗa a kpaꞋa ku FiriꞋauna.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Ana a unai ikebe yi iɗika i Masar koɓolo n iɗika i KanaꞋana, aza a Masar ra̱ka̱ a̱ ta̱wa̱i u Isufu ɗa a danai, <<Neke tsu ilikulya! Nini ɗai tsa kukuwa̱ avu e kene? Ikebe i tsu i kotso ta̱?>>
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Ɗa Isufu u wu ushuki, <<Ikebe i ɗa̱ i kotso baci, nekei mu ilikuzuwa i ɗa̱, ka̱ta̱ n yaꞋanka ɗa̱ kasabaꞋa ki ilikulya n ilikuzuwa ya.>>
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Ɗaɗa a̱ tuka̱i n ilikuzuwa i le u Isufu; ɗa Isufu u sabaꞋakai le ilikulya ya n odoku, ushiga wu nlala, wa anaka, koɓolo ni njaki. A̱ ka̱ya̱ ka nanlo a̱ ciya̱ka̱i le ilikulya i na a sabaꞋi n ilikuzuwa i le ra̱ka̱.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Ana ka̱ya̱ ka nanlo ka lazai, a̱ ta̱wa̱i kpamu wa̱ ni ka̱ya̱ ke ire, a danai ni, <<Ci o kusokonku vuzagbayin vu va̱ a na tsu unai ikebe i tsu ra̱ka̱ ba, ushiga wa anaka u vuzagbayin vu va̱ u ɗa. Babu ili i na i buwai tsu sai ikyamba i tsu n iɗika i tsu, vuzagbayin vu va̱.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Nini ɗai tsa̱ kukuwa̱ gbani avu e kene n ashina a̱ tsu feu? Tsula tsu n ashina a̱ tsu vu sabaꞋa n ilikulya. A̱ tsu n ashina a̱ tsu ci ta̱ o kokpo agbashi a FiriꞋauna; neke icuꞋu de koci adama a na tsu kuwa̱ ba, ka̱ta̱ iɗika i tsu i na̱mgba̱ gbani ba.>>
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Ɗa Isufu u tsulakai mogono iɗika kakau i na yi a Masar ra̱ka̱. A gutsakai yaba dem a Masar u denge uɓon wi iɗika i ni, adama a na kambulu ka ko gbonguro ta̱, ɗa iɗika kakau i nanlo yo okpoi iɗika i mogono ra̱ka̱.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Isufu u bonokoi uma a agbashi ili i na i ɗikai a uteku u nampa sai a kubana uteku u nan ɗe u Masar.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Uɓon wi iɗika u na u kpa̱ɗa̱i kutsula koci, ɗaɗa uɓon wi iɗika u na wi u anan ganu. Ele sai e denge uɓon wi iɗika u le ba, adama a na mogono me ci neke le ta̱ ili i na a ci lyaꞋa.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Isufu u danai uma a, <<Ana wi gogo na n tsula ɗa̱ ta̱ n iɗika i ɗa̱ dem n nekei FiriꞋauna, icuꞋu i ɗa na; ca̱Ꞌi a iɗika ya.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Ayin a vikyaꞋa a yawa baci ka̱ta̱ i neke FiriꞋauna ili i te a̱ ka̱tsuma̱ ki i tawun, ka̱ta̱ i na̱shi a̱ ka̱tsuma̱ ki i tawun yo okpo i ɗa̱ adama a na i ciya̱ punu i na i kuca̱Ꞌa̱, i na i kulyaꞋa, koɓolo n iꞋuwa i ɗa̱, n limata i wawaꞋa i ɗa̱.>>
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Ɗa a danai, <<Vi isa ta̱ wuma u tsu, yaꞋan ili yo okpo tsu na vu danai, vuzagbayin, ci ta̱ o kokpo agbashi a FiriꞋauna.>>
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Isufu u bonokoi ukuna wu iɗika i Masar ya ili i wila̱, ali ta na a̱ kuta̱wa̱ anana ta i ɗa yi nannai. I te a̱ ka̱tsuma̱ ki i tawun ili i kashina i FiriꞋauna i ɗa. Ashina a anan ganu a ɗa koci o kokpo a FiriꞋauna ba.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Ta nannai ɗa aza a Isaraila a̱ da̱sa̱ngi a iɗika i Masar a uɓon u Goshen. A̱ ciya̱i uciyi a̱ ubuta̱ wa ɗe, a matsai ka̱u ali ɗa a yimkpai.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Yakubu u yongoi a iɗika i Masar ali a̱ya̱ kupa n e cindere, a̱ya̱ a Yakubu a wuma a̱ ni a ɗaɗa amangatawun n amangere n e cindere, (147).
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Ana ayin a̱ ukpa̱ a̱ ni i a kuyawa, u ɗekei maku ma̱ ni Isufu ɗa u danai ni, <<Vu pana baci uyo nu mpa, zuwa kukiye ku nu a̱ nkuta̱ n va̱ vu kucina mayun mi ta̱ a̱ kushuku ko yi ɗa̱i. Ufolu u ire u ɗaɗa dana mu ka̱ta̱ vi kucina kpamu vi a̱ kuciɗa̱ngu mu a iɗika i Masar ba.
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Ayin a na baci n kuwa̱i, ɗika mu vu uta̱ka̱ mu punu a Masar ka̱ta̱ vu bana vi ciɗa̱ngu mu a̱ ubuta̱ u ka̱ciɗa̱ u le.>> Wushuki,
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Ɗa u danai kpamu, <<Kucinaka mu,>> ɗa ta na u kucinakai ni. Ɗa Isaraila u kuɗa̱ngi u za̱lika̱i kaci a uɓon u kaci u kajiba u ni.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.