Gênesis 47
asg (ASG) vs NTLH
1 Isufu u banai u danai FiriꞋauna, <<Aza a̱ va̱ n esheku a̱ va̱, n ushiga wu nlala u le n wa anaka koɓolo n ili i na i n i ɗa dem, uta̱i a iɗika i KanaꞋana; gogo na i ta̱ a iɗika i Goshen.>>
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 U ɗikai aza a̱ ni uma a tawun ɗa u bankai le e kelime ka FiriꞋauna.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 FiriꞋauna we ecei uma a, <<Yiɗa̱i ulinga u ɗa̱?>> Ɗa a danai FiriꞋauna, <<Agbashi a̱ nu nguɓi n ɗa, tsu na ikaya i tsu ishi.>>
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 O doku a danai FiriꞋauna, <<Tsu ta̱wa̱ ta̱ kuyongo na adama a na kambulu ka gbayin ka̱ yikpa̱ ta̱ a iɗika i KanaꞋana, babu ilikulya adama a kuzuwa ka agbashi a̱ nu. Gogo na tsu folono wu ta̱, ka̱sukpa̱ agbashi a̱ nu a̱ da̱sa̱ngu a iɗika i Goshen.>>
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Ɗaɗa FiriꞋauna u danai Isufu, <<Eshevu n aza a̱ nu a̱ ta̱wa̱ ta̱ wa̱ nu.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Iɗika i Masar yi ta̱ e ekiye a̱ nu; zuwa eshevu n aza a̱ nu a uɓon u na u laꞋi n ugaꞋin a iɗika ya, ka̱sukpa̱ le o yongo punu a iɗika i Goshen. Vi yeve baci i ta̱ punu n aza a utsura a̱ ka̱tsuma̱ ke le, zuwa le a inda ilikuzuwa i va̱.>>
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Ɗa Isufu u tuka̱i n esheku a̱ ni Yakubu ɗa u bankai ni a̱ ubuta̱ u FiriꞋauna, ɗa Yakubu u zuwakai FiriꞋauna una̱singai.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 FiriꞋauna we ecei Yakubu, <<A̱ya̱ a yaꞋin a ɗai nu?>>
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Ɗa Yakubu u danai FiriꞋauna, <<A̱ya̱ a̱ va̱ a aduniyan i ta̱ amangatawun n kamangankupa (130). A̱ya̱ a̱ va̱ kenu ɗa a ɗa yi n atakaci kpamu, i kugisangu n a̱ya̱ a aduniyan a̱ a̱bunda̱i a ikaya i va̱ ba.>>
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Yakubu u zuwakai FiriꞋauna una̱singai, ɗa u lazai lo a̱ ubuta̱ u FiriꞋauna wa.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Isufu u zuwai esheku a̱ ni n aza a̱ ni lo, ɗa u nekei le ubuta̱ wu ida̱shi u singai punu a iɗika i Masar, a uɓon u Ramase, tsu na FiriꞋauna u danai.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Isufu u ciya̱ka̱i esheku, aza a̱ ni, koɓolo n aza a kpaꞋa ke esheku ra̱ka̱ ilikulya, tsu na ka̱bunda̱i ki limata i le ki.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Gogo na a iɗika ya ra̱ka̱ tsuwa ci ishi lo ba, adama a na kambulu ka ko gbonguro ta̱. Iɗika i Masar koɓolo n iɗika i KanaꞋana i na̱mgba̱i adama a kambulu ka.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Uma a KanaꞋana koɓolo n uma a Masar a unai ikebe i le a̱ ubuta̱ u kutsula ilikulya e ekiye a̱ Isufu. Ɗa Isufu wi isai ikebe i nanlo ra̱ka̱ u bankai i ɗa a kpaꞋa ku FiriꞋauna.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Ana a unai ikebe yi iɗika i Masar koɓolo n iɗika i KanaꞋana, aza a Masar ra̱ka̱ a̱ ta̱wa̱i u Isufu ɗa a danai, <<Neke tsu ilikulya! Nini ɗai tsa kukuwa̱ avu e kene? Ikebe i tsu i kotso ta̱?>>
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Ɗa Isufu u wu ushuki, <<Ikebe i ɗa̱ i kotso baci, nekei mu ilikuzuwa i ɗa̱, ka̱ta̱ n yaꞋanka ɗa̱ kasabaꞋa ki ilikulya n ilikuzuwa ya.>>
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Ɗaɗa a̱ tuka̱i n ilikuzuwa i le u Isufu; ɗa Isufu u sabaꞋakai le ilikulya ya n odoku, ushiga wu nlala, wa anaka, koɓolo ni njaki. A̱ ka̱ya̱ ka nanlo a̱ ciya̱ka̱i le ilikulya i na a sabaꞋi n ilikuzuwa i le ra̱ka̱.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Ana ka̱ya̱ ka nanlo ka lazai, a̱ ta̱wa̱i kpamu wa̱ ni ka̱ya̱ ke ire, a danai ni, <<Ci o kusokonku vuzagbayin vu va̱ a na tsu unai ikebe i tsu ra̱ka̱ ba, ushiga wa anaka u vuzagbayin vu va̱ u ɗa. Babu ili i na i buwai tsu sai ikyamba i tsu n iɗika i tsu, vuzagbayin vu va̱.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Nini ɗai tsa̱ kukuwa̱ gbani avu e kene n ashina a̱ tsu feu? Tsula tsu n ashina a̱ tsu vu sabaꞋa n ilikulya. A̱ tsu n ashina a̱ tsu ci ta̱ o kokpo agbashi a FiriꞋauna; neke icuꞋu de koci adama a na tsu kuwa̱ ba, ka̱ta̱ iɗika i tsu i na̱mgba̱ gbani ba.>>
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Ɗa Isufu u tsulakai mogono iɗika kakau i na yi a Masar ra̱ka̱. A gutsakai yaba dem a Masar u denge uɓon wi iɗika i ni, adama a na kambulu ka ko gbonguro ta̱, ɗa iɗika kakau i nanlo yo okpoi iɗika i mogono ra̱ka̱.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Isufu u bonokoi uma a agbashi ili i na i ɗikai a uteku u nampa sai a kubana uteku u nan ɗe u Masar.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Uɓon wi iɗika u na u kpa̱ɗa̱i kutsula koci, ɗaɗa uɓon wi iɗika u na wi u anan ganu. Ele sai e denge uɓon wi iɗika u le ba, adama a na mogono me ci neke le ta̱ ili i na a ci lyaꞋa.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Isufu u danai uma a, <<Ana wi gogo na n tsula ɗa̱ ta̱ n iɗika i ɗa̱ dem n nekei FiriꞋauna, icuꞋu i ɗa na; ca̱Ꞌi a iɗika ya.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Ayin a vikyaꞋa a yawa baci ka̱ta̱ i neke FiriꞋauna ili i te a̱ ka̱tsuma̱ ki i tawun, ka̱ta̱ i na̱shi a̱ ka̱tsuma̱ ki i tawun yo okpo i ɗa̱ adama a na i ciya̱ punu i na i kuca̱Ꞌa̱, i na i kulyaꞋa, koɓolo n iꞋuwa i ɗa̱, n limata i wawaꞋa i ɗa̱.>>
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Ɗa a danai, <<Vi isa ta̱ wuma u tsu, yaꞋan ili yo okpo tsu na vu danai, vuzagbayin, ci ta̱ o kokpo agbashi a FiriꞋauna.>>
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Isufu u bonokoi ukuna wu iɗika i Masar ya ili i wila̱, ali ta na a̱ kuta̱wa̱ anana ta i ɗa yi nannai. I te a̱ ka̱tsuma̱ ki i tawun ili i kashina i FiriꞋauna i ɗa. Ashina a anan ganu a ɗa koci o kokpo a FiriꞋauna ba.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Ta nannai ɗa aza a Isaraila a̱ da̱sa̱ngi a iɗika i Masar a uɓon u Goshen. A̱ ciya̱i uciyi a̱ ubuta̱ wa ɗe, a matsai ka̱u ali ɗa a yimkpai.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Yakubu u yongoi a iɗika i Masar ali a̱ya̱ kupa n e cindere, a̱ya̱ a Yakubu a wuma a̱ ni a ɗaɗa amangatawun n amangere n e cindere, (147).
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Ana ayin a̱ ukpa̱ a̱ ni i a kuyawa, u ɗekei maku ma̱ ni Isufu ɗa u danai ni, <<Vu pana baci uyo nu mpa, zuwa kukiye ku nu a̱ nkuta̱ n va̱ vu kucina mayun mi ta̱ a̱ kushuku ko yi ɗa̱i. Ufolu u ire u ɗaɗa dana mu ka̱ta̱ vi kucina kpamu vi a̱ kuciɗa̱ngu mu a iɗika i Masar ba.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Ayin a na baci n kuwa̱i, ɗika mu vu uta̱ka̱ mu punu a Masar ka̱ta̱ vu bana vi ciɗa̱ngu mu a̱ ubuta̱ u ka̱ciɗa̱ u le.>> Wushuki,
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Ɗa u danai kpamu, <<Kucinaka mu,>> ɗa ta na u kucinakai ni. Ɗa Isaraila u kuɗa̱ngi u za̱lika̱i kaci a uɓon u kaci u kajiba u ni.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.