Gênesis 41
asg (ASG) vs ARIB
1 Ana a̱ya̱ e re a lazai ɗa Mogono FiriꞋauna ma yaꞋin alatani a na wi a kashani o kuɗolu ku Nilu,
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 ɗa anaka a singai e cindere a̱ uta̱i punu o kuɗolu ku Nilu ka ɗa a̱ ka̱na̱i kalina.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Ɗa kpamu anaka e cindere a gbanigbani ayambishi ɗa a̱ uta̱i punu e kuyene ku Nilu ɗa a shamgbai lo a̱ kucina ka aza a singai a.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 Anaka a gbani-gbani n ayambishi a takumai aza a gbaga n ikyamba. Ɗa FiriꞋauna u jimgbai.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Ɗa u doku u latai kpamu, ɗa u doku u yaꞋansai alatani o yoku. Arata ilya kpamu a kakungu ke te, arata kpamu e cindere a singai uta̱ kpamu punu a̱ ubuta̱ u te.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Lo kpamu a̱ kucina̱ ka ɗa arata e cindere a̱ uta̱i avavau aza ana wunla̱i u kasana warai le.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Ɗa avavau a o soɗongi arata a singai a. Ɗa FiriꞋauna u rikpa̱i, ashe alatani a ɗa yi.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 N usana ɗa ka̱ɗu ko mogono ka̱ na̱mgba̱i, ɗa u suki e ɗeke yi oboci n aza ugboji a Masar. Adama a na a dana yi alatani a ama babu vuza na u fuɗai u danai ni a ɗa.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Ɗa kagbashi ko mogono ka ka danai ni, <<N ciɓa ta̱ n unushi u va̱ anana.
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 FiriꞋauna vu saꞋwa ta̱ kuyaꞋan wupa n kagbashi ka̱ nu vuza na u ci yaꞋanka wu boroji punu a kpaꞋa ku ugbashi.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 A̱ tsu aza e re a̱ tsu ci yaꞋin alatani, alatani a̱ tsu kpamu i ta̱ a kudansa ili kakau.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Punu a ugbashi wa vuza va aza a Ibirahi wi ta̱ punu n a̱ tsu, kagbashi ko kosoji ka gbayin ki ta̱ punu feu. Ɗa tsu danai ni alatani a̱ tsu, ɗa u danai tsu ko yi ɗa̱i alatani a i a kudana.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Uteku u na u danai tsu, ta tana ili ya yo okpoi nannai. Mpa ɗa o bonokoi mu a̱ ubuta̱ wu ulinga u va̱, vuza te kpamu vuza na u tsu kangalaka mogono boroji ɗa a unai ni.>>
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Ɗa mogono ma zuwai ɗa a̱ utuka̱i n Isufu a̱ kunu ku ugbashi uta̱ka̱i ni ubuta̱ ma lo. Ana a punai ni ɗa a sabaꞋi ni ntogu, ɗa u banai e kelime ka FiriꞋauna.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Ɗa FiriꞋauna u danai Isufu, <<N yaꞋan ta̱ alatani. Babu vuza na kpamu u fuɗai u danai mu a ɗa. Ama m pana ta̱ a dana vu tsu dana ta̱ uma alatani e le. I ɗa i zuwai ɗa n ɗekei nu.>>
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Ɗa Isufu u danai ni, <<Mpa mi a kufuɗa ba. Ama Ka̱shile ki ta̱ e kuneke FiriꞋauna wu ushuki u singai.>>
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Ɗa FiriꞋauna u danai Isufu, <<Alatani a ɗa na: Mpa, mi ta̱ a kashani a̱ ka̱kina̱ ke Kuyene ku Nilu.
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 Punu a̱ mini ma, ɗa anaka e cindere a̱ uta̱i punu a̱ mini ma. Aza a ikyamba molu-molu, ɗa a̱ ka̱na̱i lo kalina a̱ ubuta̱ wi ijanu, i na yi lo va.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Ana i lo kpamu, ɗa anaka e cindere o yoku o doku ɗa a̱ uta̱i ayambishi, babu kpamu tsuloboi. Mpa ta na ka̱ta̱ n saꞋwa kene icuꞋu ya anaka i nanlo punu na Masar ba.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Ɗaɗa ayambishi a anaka a gbani-gbani a, ɗa a takumai anaka a ikyamba a dem.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Ko a na a takumai aza a ikyamba a okpoi adanshi a takuma ili ba, i ta̱ lo n una̱mgbi u le tsu na ishi cau. Ɗaɗa n jimgbai.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 Punu a alatani a̱ va̱ a kpamu me ene ta̱ arata a ilya e cindere a singai. Ɗa kpamu i a kakungu ke te.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Ɗa kpamu arata a ilya o yoku e cindere a̱ uta̱i. Avavau a alumbushi kpamu, aza a na wunla̱i u kasana wi ɗe o koꞋuso.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Ɗa avavau a o soɗongi arata a ilya a singai a. N danai oboci ukuna u nampa, ama babu vuza na u fuɗai u yevekei mu ukuna wa.>>
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Ɗa Isufu u danai FiriꞋauna, <<Alatani a̱ nu icuꞋu i te ɗa ra̱ka̱. Ka̱shile kaꞋa ko yotsongi nu ili i na yi lo a̱ kuta̱wa̱.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Anaka a ikyamba a singai a ɗaɗa a̱ya̱ e cindere a singai arata e cindere kpamu ɗaɗa a̱ya̱ a singai e cindere kpamu. Alatani a i ta̱ a kadanshi ki ili i te dem.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Ayambishi a anaka e cindere kpamu an na uta̱i punu e kuyene ka n avavau e cindere a na wunla̱i u kasana warai ita̱ a kadanshi ka̱ a̱ya̱ e cindere feu a kambulu.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 Ta kaꞋa ki nannai Ka̱shile ko yotsongu ta̱ FiriꞋauna i na yi lo a̱ kuta̱wa̱.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 A̱ya̱ e cindere i ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱, a na yaba dem u kuciya̱ ili i kulyaꞋa na Masar.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 Ama feu a̱ya̱ e cindere a kambulu i ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱. Uma kpamu i ta̱ a kucinukpa n uciyi u na wishi lo dem. Punu na Masar, kambulu kpamu ki ta̱ a̱ kuka̱ra̱Ꞌa̱ iɗika ya dem.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Wi ta̱ o kokpo adanshi ka̱ta̱ ishi a saꞋwa kuciya̱ ilikulyaꞋa ba, adama a na kambulu ka ki ta̱ a kuyimkpa ka̱u.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Ili i na i zuwai ɗa alatani a uta̱i ku re ɗaɗa, kadanshi ka̱ Ka̱shile kaꞋa ko foɓusoi kaꞋa n ka̱ci ka̱ ni, Ka̱shile kpamu ki ta̱ a kuyaꞋan kaꞋa m megeshe ba.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 <<Gogo na u gaꞋan ta̱ FiriꞋauna u la̱nsa̱ vuza vu ugboji n cicoꞋo, vuza na u yevei ka lyalyaꞋi, ka̱ta̱ u zuwa yi u la̱na̱ iɗika i Masar.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 YaꞋan FiriꞋauna u zuwa aza a na a kinda iɗika. A ɗika kpamu ili i re a̱ ka̱tsuma̱ ki ili kupa i na uma a Masar a kyaꞋi dem a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ a̱ya̱ e cindere a nanlo adama a na o foɓo.
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 YaꞋan uma o ɓolongu ilikulyaꞋa a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ a̱ya̱ e cindere a singai a nampa a na i lo a̱ kuta̱wa̱, ka̱ta̱ o foɓo ilikulyaꞋa ya nu utsura u mogono FiriꞋauna, a zuwa i ɗa a̱ likuci i gbagbaꞋin yi iɗika ya.
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 IlikulyaꞋa i nanlo kpamu a zuwa i ɗa adama a iɗika i Masar. Adama a na uma e pece ka̱ta̱ kambulu ka̱ a̱ya̱ e cindere ka kuna le dem ba.>>
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Kadanshi ka nanlo kpamu ka zuwa ta̱ FiriꞋauna n abara a̱ ni a̱ ushuku n kadanshi ka.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Ɗa we ecei le, <<Ci ta̱ a kufuɗa tsa̱ ciya̱ vuza tsu nampa vuza na kpamu u laꞋi ni? Vuma vu nampa kpamu wi ta̱ n ayinviki a̱ Ka̱shile.>>
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Ɗa mogono FiriꞋauna u danai Isufu, <<Ci ta̱ a kufuɗa tsa̱ ciya̱ vuma vu na ayinviki a̱ Ka̱shile ki n a̱ya̱ nahannai? Babu vuza na u yawai nu ugboji n cicoꞋo tsu nu.
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Avu ɗa vo kokpo vuzagbayin vu kefeku ko tsugono ka̱ va̱, uma a̱ va̱ kpamu i ta̱ e kuneke wu tsugbayin. Ili i na n kulaꞋaka wu i ɗaɗa kakuba ku tsugono ka̱ va̱.>>
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Ɗa FiriꞋauna u danai Isufu, <<Gogo na n zuwa wu ta̱ vo okpo vuza na u kula̱na̱ iɗika i Masar.>>
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Ɗa FiriꞋauna u foɗoi makawani a̱ ka̱jivu ka̱ ni ɗa u ukai a̱ ka̱jivu ka̱ Isufu. Ɗa u ukai ni aminya a na a yaꞋin n arikinla a singai ɗa u ukai ni idolu ya azanariya e kuɗeku ku ni.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Ɗa FiriꞋauna u zuwai Isufu u kumba keke vo odoku vi ni wo okpoi an mogono me i re a iɗika i Masar Ɗa a̱duga̱ri o mogono a̱ ka̱na̱i kusala, <<Nekei uye.>> Ta a zuwai Isufu wo okpoi gomuna vu Masar nannai.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Ɗa FiriꞋauna u danai Isufu,
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Ɗa FiriꞋauna u neꞋi Isufu kula Zafinatu Peniya ɗa u nekei ni Asenatu mekere ma Potifera ganu vu Onu wo okpo yi vuka. Isufu ta na wo okpoi vuza vu utsura a iɗika i Masar dem.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Ayin a nanlo Isufu wi ta̱ n a̱ya̱ kamangankupa (30), ana u uwai ulinga n FiriꞋauna a iɗika i Masar. Ɗa Isufu wu uta̱i u FiriꞋauna, ɗa u ka̱ra̱Ꞌi iɗika i Masar dem.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 A̱ ka̱tsuma̱ ka̱ya̱ e cindere a nanlo ɗa ubuta̱ dem u matsai ili n a̱bunda̱i.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Ɗa Isufu u ka̱na̱i ki isa ilikulya n u zuwai a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ a̱ya̱ e cindere a nanlo a̱ likuci i gbagbaꞋin i Masar. Likuci dem ɗa u zuwa a zuwai ilikulyaꞋa ya a ashina a na i uka̱ra̱Ꞌi u likuci ya.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Ta Isufu u zuwai ilikulyaꞋa nannai n a̱bunda̱i i ɗa i yimkpa ta̱ ali ɗa u ta̱wa̱i u ka̱sukpa̱i kukuzuku i ɗa adama a na i laꞋa ta̱ kukunzuku.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Kafu a̱ya̱ e cindere a nanlo a yawa a matsaka ta̱ Isufu muku mo olobo n re aza a na Asenatu mekere ma Potifera ganu vu Onu u matsakai ni.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ɗa Isufu u neꞋi maku ma̱ ni kula Manasa (Ncinukpa) adama a na u dansa ta̱ n ka̱ɗu ka̱ ni, <<Ka̱shile ka zuwa mu ta̱ ɗa n cinukpai n atakaci a̱va̱ dem n a kpaꞋa ke esheku a̱va̱.>>
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Maku me ire u neꞋi ni kula Ifirayimu adama a na u dana ta̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ ni <<Ka̱shile ke neke mu ta̱ muku a iɗika i na n takacikai.>> (Akungusan).
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Ayin a̱ ucuwi a iɗika i Masar o kotsoi.
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 Ɗa a̱ya̱ a kambulu a̱ gita̱i kuꞋuwa uteku tsu na Isufu u danai va. A̱ ubuta̱ u na u buwai dem, u ɗa wi ta̱ n kambulu ka gbayin. Ama a iɗika i Masar utalu wi ta̱ ɗe.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ana kambulu ka̱ yikpa̱i a iɗika ɗa uma a̱ shiꞋika̱i FiriꞋauna. Ɗa FiriꞋauna u danai le a bana u Isufu i na baci u danai le dem a yaꞋan.
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Ana kambulu ka̱ ka̱ra̱Ꞌi iɗika dem ɗa Isufu u zuwai a̱ ɓa̱yuwa̱ mpon ma adama a na e denke aza Masar ilikulya.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Uma n a̱bunda̱i a aduniyan a banai Masar adama ana a tsula ilikulyaꞋa e ekiye a̱ Isufu, adama a na kambulu ka ka yimkpa ta̱ a aduniyan.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.