Gênesis 24
asg (ASG) vs NVT
1 Gogo na Ibirahi u kutsa ta̱, a̱ya̱ a̱ ni kpamu a yimkpa ta̱. Ɗa Vuzavaguɗu u zuwakai ni una̱singai a ili i na u yaꞋin dem.
1 Abraão estava bem velho, e o S enhor o havia abençoado em tudo.
2 Ibirahi u danai kagbashi kagbayin ka̱ ni vuza na u laꞋi n kugeshe a kpaꞋa ka, vuza na kpamu wi a kindaka yi ili i na wi n i ɗa dem a kpaꞋa. <<Zuwa ekiye a̱ nu e mere ma̱ nkuta̱ n va̱,
2 Certo dia, Abraão disse a seu servo mais antigo, o homem encarregado de sua casa: “Faça um juramento colocando a mão debaixo da minha coxa.
3 mi ta̱ a kuciga wu vu kucinaka mu n Kula ku Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka gaɗi n ki iɗika, va kuzamaka maku ma̱ va̱ vuka punu a uma a KanaꞋana a̱ ubuta̱ u na mi o kuyongo na ba.
3 Jure pelo S enhor , o Deus dos céus e da terra, que não deixará meu filho se casar com uma das mulheres cananitas que aqui vivem,
4 Ama vu bono ɗe a iɗika i na a matsai mu a umaci u va̱ adama a na vu zamaka maku ma̱ va̱ Ishaku vuka a̱ ka̱tsuma̱ ku umaci u va̱.>>
4 mas irá à minha terra natal, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho Isaque”.
5 Ɗa Kagbashi ka ke ecei, <<Maku ma vuka ma ma iwan baci ta na kuka̱sukpa̱ likuci i ni ɗa u danai u kutono mu ba? N ɗika maku ma̱ nu o kubono a iɗika i na vu uta̱i?>>
5 O servo perguntou: “E se eu não encontrar uma moça disposta a viajar para um lugar tão distante de sua terra? Devo levar Isaque para morar entre seus parentes na terra de onde o senhor veio?”.
6 Ɗa Ibirahi wu ushuki, <<Ka̱ta̱ vu bonoko maku ma̱ va̱ ɗe a̱ ubuta̱ u na mu uta̱i ba!
6 “Não!”, respondeu Abraão. “Cuidado! Não leve meu filho para lá de jeito nenhum.
7 Vuzavaguɗu Ka̱shile ka na ki gaɗi vuza na wu uta̱ka̱i mu a iɗika yi mmaci n va̱, ɗa kpamu u yaꞋankai mu uzuwakpani u gbayin u kuneke mu ta̱ iɗika i nampa mpa nu ntsukaya n va̱. Wi ta̱ a̱ kusuku kalingata ka̱ ni kelime ka̱ nu kafu vi yawa, adama a na vi ciya̱ka̱ maku ma̱ va̱ vuka ɗe.
7 O S enhor , o Deus dos céus, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, prometeu solenemente dar esta terra a meus descendentes. Ele enviará um anjo à sua frente e providenciará para que você encontre ali uma mulher para meu filho.
8 Maku mavuka ma mi baci a kuciga kuta̱wa̱ n avu ba, akucina a̱ va̱ o kutono wu ba, avu de ka̱ta̱ vu bonoko m maku ma̱ va̱ ɗe ba>>
8 Se ela não estiver disposta a acompanhá-lo de volta, você estará livre do seu juramento. Mas não leve meu filho para lá, de maneira nenhuma.”
9 Ɗa kagbashi ka zuwai ekiye a̱ ni a ɗaka vu nkuta̱ mi Ibirahi ɗa u kucinai n ili i na Ibirahi u danai ni.
9 Então o servo colocou a mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou seguir suas instruções.
10 Ɗa kagbashi ka u ɗikai arakuma kupa a vuzagbayin vi ni, ɗa u ɗikai ili i singai i kuneꞋe yi ikebe kakau a u vuzagbayin vi ni. Ɗa u banai a̱ likuci i na Nahoru wi ida̱shi gaɗi vu Mesopotamiya
10 Em seguida, pegou dez camelos de Abraão, carregou-os com presentes valiosos de todo tipo da parte de seu senhor e viajou para a terra distante de Arã-Naaraim. Chegando lá, dirigiu-se à cidade onde Naor, irmão de Abraão, havia se estabelecido.
11 Ana u yawai ɗa u zuwai arakuma a dem a̱ kuɗa̱ngi ɗevu n kayinva ka na ki pulai vi likuci. N kulivi ku ɗa ta na, ayin a na a̱ma̱ci a̱ tsu uta̱ a kubana o kuɗolu.
11 Ao entardecer, quando as mulheres saíam para tirar água, ele fez os camelos se ajoelharem perto de um poço nos arredores da cidade.
12 Ɗa u yaꞋin avasa, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka vuzagbayin vu va̱ Ibirahi neke mu uye anana, yotsongu vuzagbayin vu va̱ ucigi u na wi a kusaꞋwa kusabaꞋa ba.
12 Então o servo orou: “Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso hoje e sê bondoso com o meu senhor Abraão.
13 Mpa ɗa na a kashani ɗevu n kayinva ka̱ mini a̱ ubuta̱ u na muku ma̱ a̱ma̱ci n likuci mi a̱ kuta̱ kukenuku mini.
13 Como vês, estou aqui junto desta fonte, e as moças da cidade estão vindo tirar água.
14 YaꞋan n fuɗa n dana mekere mo yoku, <Mi ta̱ ufolu u nu neꞋe mu mini mo kusoꞋo,> u dana baci soꞋo, mi ta̱ feu e kuneꞋe arakuma a̱ nu mini o soꞋo wo okpo vuza na vu zagbakai kagbashi ka̱ nu Ishaku, Ili i nampa ya i yaꞋan baci nannai, mi ta̱ e kuyeve vi yotsongu ta̱ vuzagbayin vu va̱ ucigi u na u kusabaꞋa ba.>>
14 Esta é minha súplica. Pedirei a uma delas: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’. Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do teu servo Isaque. Desse modo, saberei que foste bondoso com o meu senhor”.
15 Kafu u kotso kadanshi, Ɗa Rebeka u yawai m ma̱diki ma̱ mini ma̱ ni ucaniki a kavangatsu ka̱ ni. A̱yi mekere me Betuwe maꞋa, maku ma Milika vuka vu Nahoru Ibirahi vuza ni.
15 Antes de terminar a oração, o servo viu aproximar-se uma moça chamada Rebeca, que trazia um cântaro no ombro. Ela era filha de Betuel, filho do irmão de Abraão, Naor, e de sua mulher, Milca.
16 Maku ma vuka ma mi ta̱ n tsuloboi, ka̱ta̱ ta na u yeve mavali ba. U banai a kayinva ɗa u shatangi ma̱diki ma̱ ni m mini ɗa u bonoi kpamu.
16 Rebeca era muito bonita, tinha idade para casar e era virgem. Ela desceu à fonte, encheu o cântaro e voltou.
17 Ɗa kagbashi ka ka sumai, ɗa ka banai wa̱ ni ka danai, <<N folono wu ta̱, neꞋe mu mini mo kusoꞋo punu a̱ ma̱diki ma̱ nu.>>
17 O servo de Abraão correu até ela e lhe pediu: “Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber”.
18 Ɗa mekere ma ma danai, <<SoꞋo vuzagbayin vu va̱,>> ɗa u zuwai ni ma̱diki ma gogoꞋo a kavangatsu ka̱ ni, ɗa u neꞋi ni u soꞋo.
18 “Sim, meu senhor, beba”, respondeu ela e, prontamente, baixou o cântaro do ombro e lhe deu de beber.
19 Ana u kotsoi kuneꞋe yi mini ma ɗa u danai, <<Mi ta̱ o kuronoko arakuma a̱ nu feu ali sai ayin a na o kotsoi kusoꞋo.>>
19 Depois que lhe deu de beber, disse: “Tirarei água para seus camelos também, até que estejam satisfeitos”.
20 Ɗa u yaꞋin moloko u tsuwa̱in mini ma na mi a̱ ma̱diki ma̱ ni punu a̱ ubuta̱ u na nnama n tsu soꞋo, ɗa u sumai u banai a kayinva adama a na u doku mini, ali ɗa u neꞋi arakuma a ra̱ka̱ mini
20 Esvaziou depressa o cântaro no bebedouro e correu de volta ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Ɗa vuma va u ka̱na̱i kinda mekere ma babu kudansa ili adama a na u yeve ko Vuzavaguɗu u pana ta̱ avasa a̱ ni, ɗa nwalu n ni n yaꞋin mayin ba.
21 O homem a observou em silêncio, pensando se o S enhor lhe tinha dado sucesso em sua missão.
22 Ana arakuma a o kotsoi kusoꞋo mini ma ɗa vuma va u ɗikai makawani ma azanariya ma na a̱miki a̱ ni a yawai kagimi ka shekelu, ɗa u ukai ni a̱ vunu ɗa u la̱nsa̱i nshingi n re m gbagbaꞋin ɗa u ukai ni e kukiye.
22 Por fim, quando os camelos terminaram de beber, o servo deu à moça uma argola de ouro para o nariz e duas pulseiras grandes de ouro para os braços.
23 Ɗa kabara ka danai, <<N folono wu ta̱ dana mu ko yayi eshevu. Yi ta̱ ɗe n kunu ku na tsa kasa mpa n uma a̱ va̱?>>
23 “De quem você é filha?”, perguntou ele. “Diga-me, por favor, se seu pai tem lugar para nos hospedar esta noite.”
24 Ɗa mekere ma mu ushuki, <<Esheku a̱ va̱ a ɗa Betuwe maku ma na Milika u matsakai Nahoru.>>
24 “Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca”, respondeu ela.
25 Ɗa u doku wu ushuki, <<Ci ta̱ ɗe n ijanu n a̱bunda̱i a kpaꞋa ku tsu, ci ta̱ ɗe kpamu n unu a ivaꞋin adama a̱ ɗa̱.>>
25 “Temos bastante palha e forragem para os camelos e espaço para hóspedes.”
26 Ɗa vuma va u kuɗa̱ngi ɗa u cikpai Vuzavaguɗu.
26 O homem se prostrou e adorou o S enhor .
27 Ɗa u danai, <<Una̱singai wo okpo u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka vuzagbayin vu va̱ Ibirahi, vuza na u zuwai ucigi u ni u na u kusabaꞋa ba, a kubana u vuzakpa vu va̱ Ibirahi. N tsu va̱ na, Vuzavaguɗu u tono ta̱ nu mpa a kubanka a kpaꞋa ku vuzagbayin vu va̱ aza a̱ ni babu kadama.>>
27 “Louvado seja o S enhor , Deus do meu senhor Abraão!”, disse ele. “O S enhor demonstrou bondade e fidelidade ao meu senhor, pois me conduziu até seus parentes.”
28 Ɗa maku ma vuka ma ma sumai a kubana a kpaꞋa wa̱ a̱na̱ku, ɗa u danai ni arabali a dem tsu na ili ya i yaꞋin.
28 A moça correu para casa e contou à família tudo que havia acontecido.
29 Rebeka wi ta̱ n taku vu na e ci ɗeke Laban, ɗa u sumai a kubana a kayinva ka a̱ ubuta̱ u na kagbashi ki Ibirahi ka ki.
29 Rebeca tinha um irmão chamado Labão, que foi prontamente à fonte para conhecer o homem.
30 Ana we enei makawani a̱ vunu ni nshingi o kubolu ku taku, ɗa kpamu u panai kadanshi ka a̱ una̱ u taku vi ni Rebeka <<Ili i na vuma va u danai mu i ɗa na.>> Ɗa u banai u kagbashi ki Ibirahi ka, vuza na wi a kashani a̱ ubuta̱ wa arakuma wa a kayinva,
30 Ele havia visto a argola para o nariz e as pulseiras nos braços da irmã, e tinha ouvido Rebeca contar o que o homem dissera. Assim, apressou-se até a fonte, onde o homem ainda estava parado perto dos camelos.
31 ɗa u danai ni, <<Ta̱wa̱i na, avu vuma vu na Vuzavaguɗu u zuwakai una̱singai. Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kashani pulai? Mi ta̱ punu n kunu ku na n foɓusokoi ɗa̱, n ubuta̱ adama a arakuma a̱ ɗa̱.>>
31 Labão lhe disse: “Venha e fique conosco, abençoado do S enhor ! Por que ficar aí fora? Já mandei arrumar acomodações para você e seus homens e lugar para os camelos”.
32 Ɗa vuma va u uwai a kpaꞋa ka, ɗa Laban u cipa̱ka̱i n ucanuku wa arakuma wa ɗa u nekei le kalu n ijanu i yoku. U bankai n vuma va m mini u saꞋa ene, koɓolo n uma a na u walakai a̱ kuta̱wa̱.
32 Então o homem foi com ele para casa. Labão mandou descarregar os camelos, dar palha para os animais se deitarem e forragem para comerem, e água para o homem e seus ajudantes lavarem os pés.
33 Ana a̱ tuka̱i n ilikulyaꞋa, ɗa vuma va u danai, <<Mi a kulyaꞋa ka̱ta̱ ba, sai n dansa ili i na mi a kuciga kudansa.>>
33 Quando a refeição foi servida, porém, o servo de Abraão disse: “Não comerei enquanto não explicar o motivo da minha vinda”. “Está bem”, disse Labão. “Fale.”
34 Ɗa u danai, <<Mpa kagbashi ki Ibirahi kaꞋa.
34 “Sou servo de Abraão”, explicou ele.
35 Vuzavaguɗu u zuwaka ta̱ vuzakpa vu va̱ una̱singai ka̱u ɗa u bonokoi ni vuza vu uciyi. U nekei ni ushiga wa anaka n wu nlala koɓolo ni nkyon, n azanariya n Azurufa, n agbashi a ali n a̱ma̱ci dem, n arakuma, ni njaki.
35 “O S enhor abençoou grandemente o meu senhor, e ele se tornou um homem rico. O S enhor lhe deu rebanhos de ovelhas e bois, uma fortuna em prata e ouro, e muitos servos e servas, camelos e jumentos.
36 Ɗa Saratu vuka vu vuzakpa vu va̱, u matsakai ni maku n tsukutsa ci ni, ɗa u nekei ni ili i na wi n i ɗa dem.
36 “Quando Sara, mulher do meu senhor, era muito idosa, deu à luz o filho dele. Meu senhor deu tudo que possui a esse filho
37 Vuzakpa vu va̱ u zuwai mu n yaꞋan uzuwakpani n akucina u danai, <Ka̱ta̱ vu zamaka maku ma̱ va̱ vuka punu a̱ ka̱tsuma̱ ke nkere ka aza a KanaꞋana a̱ ubuta̱ u na mi ida̱shi na ba.
37 e me fez jurar, dizendo: ‘Não permita que meu filho se case com uma das mulheres cananitas que aqui vivem.
38 Ama vu bana a̱ ubuta̱ wu umaci u va̱ n isheku i va̱, ka̱ta̱ vu zamaka maku ma̱ va̱ vuka.>
38 Vá à casa de meu pai, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho’.
39 <<Ɗa me ecei vuzagbayin vu va̱, <Vuka va vi iwan baci ta na kutono mu a̱ kuta̱wa̱?>
39 “Mas eu perguntei ao meu senhor: ‘E se eu não encontrar uma moça disposta a voltar comigo?’.
40 Ama ɗa u danai mu, <Vuzavaguɗu, a̱yi na mi o kutono ayin tutu mayin, wi ta̱ a̱ kusuku kalingata ka̱ ni ka bana n avu ka̱ta̱ ka zuwa vi ciya̱ ili i na n danai. Adama a na vi ciya̱ka̱ maku ma̱ va̱ vuka a̱ ubuta̱ wu umaci u va̱, n ubuta̱ u kpaꞋa ke esheku a̱ va̱.
40 Ele respondeu: ‘O S enhor , em cuja presença tenho vivido, enviará um anjo com você e lhe dará sucesso em sua missão. Encontre uma mulher para meu filho entre os meus parentes, da família de meu pai.
41 Vi ta̱ a kufuɗa kupece ka̱ci ka̱ nu n akucina a̱ va̱, vu bana baci a̱ ubuta̱ wu umaci u va̱ ɗa a iwain kuneke wu mekere ma, nannai vu buwa m ma̱shinda̱ ba.>
41 Então você terá cumprido sua obrigação. Se, porém, você for aos meus parentes e eles não deixarem a moça acompanhá-lo, estará livre do juramento’.
42 <<Ana m banai a kayinva ka anana, ɗa n vasai, <Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka vuzakpa vu va̱ Ibirahi, adama a̱ Ka̱shile neke mu uye n ciya̱ ili i na n ta̱wa̱i kula̱nsa̱.
42 “Hoje, quando cheguei à fonte, fiz a seguinte oração: ‘Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso em minha missão.
43 Mpa ɗa na kashani a kayinva. Mekere ma̱ ta̱wa̱ baci kunuku mini, mi ta̱ o kufolono yi u neꞋe mu mini mo kusoꞋo kenu e ma̱diki ma̱ ni.
43 Como vês, estou aqui junto desta fonte. Esta é minha súplica. Quando uma jovem vier tirar água, eu lhe direi: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro’.
44 Wu ushuku baci ali u danai, <<SoꞋo, mi ta̱ feu e kuneꞋe arakuma a̱ nu,>> YaꞋan wo okpo mekere ma na Vuzavaguɗu u zagbakai maku ma vuzakpa vu va̱.>
44 Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do filho do meu senhor’.
45 <<Babu n kotso avasa a̱ va̱ punu n ka̱bini, Ɗa Rebeka u ta̱wa̱i n ma̱diki m mini ucaniki a kavangatsu ka̱ ni ɗa u banai a kayinva kunuku mini. Ɗa n danai ni, <Adama a̱ Ka̱shile neꞋe mu mini mo kusoꞋo.>
45 “Antes de terminar de orar em meu coração, vi Rebeca vindo com o cântaro no ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. Eu lhe disse: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’.
46 <<Ɗa u yaꞋin gogo u cipa̱ka̱i n ma̱diki ma̱ ni a kavangatsu ɗa u danai, <SoꞋo, mi ta̱ feu e kuneꞋe arakuma a̱ nu o soꞋo.> N soꞋi ɗa kpamu u neꞋi arakuma a.
46 Prontamente, ela baixou o cântaro do ombro e disse: ‘Sim, beba. Também darei água aos seus camelos’. Eu bebi, e ela deu água aos camelos.
47 <<Ɗa me ecei ni, <Yayi tamkpamu eshevu?>
47 “Em seguida, perguntei-lhe: ‘De quem você é filha?’. Ela respondeu: ‘Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca’. Então coloquei a argola em seu nariz e as pulseiras em seus braços.
48 N kuɗa̱ngi ɗa n cikpai Vuzavaguɗu. N cikpai Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka vuzakpa vu va̱ Ibirahi, a̱yi na u tonoi nu mpa derere sai a̱ ubuta̱ wu umaci u vuzakpa vu va̱ adama a na n zamaka yi kejene ko okpo vuka vu maku ma̱ ni.
48 “Depois, prostrei-me e adorei o S enhor . Louvei o S enhor , Deus do meu senhor Abraão, pois ele havia me conduzido até a sobrinha-neta do meu senhor, para que ela seja mulher do filho do meu senhor.
49 Gogo na vi baci a kushatangu kasingai n uneki u ka̱ɗu a kubana u vuzakpa vu va̱, adama a̱ Ka̱shile dana mu, ko vi baci a kuyaꞋan, ko vi a kuyaꞋan ba, ka̱ta̱ n ciya̱ n yeve uye u kutono.>>
49 Agora, digam-me se mostrarão bondade e fidelidade ao meu senhor. Por favor, respondam-me ‘sim’ ou ‘não’, para que eu saiba o que fazer em seguida.”
50 Laban koɓolo n Betuwe a̱ ushuki, <<Ili i nampa ta yu uta̱i a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, a̱ tsu ci n ili i na tsa kudana ba.
50 Labão e Betuel responderam: “É evidente que o S enhor o trouxe até aqui. Sendo assim, não há nada que possamos dizer.
51 Rebeka ɗa na lo kelime ka̱ nu, ɗika yi i wala u bana wo okpo vuka vu maku ma vuzakpa vu nu, tsu na Vuzavaguɗu n ka̱ci ka̱ ni u danai.>>
51 Aqui está Rebeca; tome-a e leve-a com você. Que ela seja mulher do filho do seu senhor, como disse o S enhor ”.
52 A ayin a na kagbashi ki Ibirahi ka panai ili i na a danai ɗa u kuɗa̱ngi sai iɗika ɗa u cikpai Vuzavaguɗu.
52 Quando o servo de Abraão ouviu a resposta, prostrou-se no chão e adorou o S enhor .
53 Ɗa kagbashi ka uta̱ka̱i n ucanuku wa azanariya n Azurufa koɓolo nu ntogu ɗa u nekei Rebeka, ɗa kpamu u neꞋi a̱na̱ku n taku kuneꞋe ki ikebe ka̱u.
53 Em seguida, entregou a Rebeca joias de prata e ouro e vestidos. Também deu presentes valiosos ao irmão e à mãe de Rebeca.
54 Ɗa a̱yi n aza a na i a nwalu koɓolo ɗa lyaꞋi ɗa o soꞋi ɗa a asai lo. Ɗa u danai, ayin a na baci a jimgbai n usana, <<Ka̱sukpa̱i mu m bono u vuzakpa vu va̱.>>
54 Então o servo e os homens que o acompanhavam comeram e passaram a noite ali. Logo cedo na manhã seguinte, o servo de Abraão disse: “Enviem-me de volta ao meu senhor”.
55 Ama ɗa taku vu Rebeka n a̱na̱ku a Rebeka a danai, <<YaꞋan mekere ma mo doku mo yongo n a̱ tsu ali ayin kupa ka̱ta̱ u yeve u tono ɗa̱.>>
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: “Queremos que Rebeca fique conosco pelo menos dez dias; depois, ela poderá partir”.
56 Ɗa u danai le, <<Ka̱ta̱ i la̱nga̱sa̱ mu ayin o kubono ba a̱ ubuta̱ u vuzavaguɗu vu va̱ ba, a na Ka̱shile ka zuwai nwalu n va̱ n lyaꞋi agaꞋin, ka̱sukpa̱i mu n bono u vuzagbayin vu va̱.>>
56 O servo, porém, disse: “Não me detenham. O S enhor me deu sucesso em minha missão; agora, enviem-me de volta ao meu senhor”.
57 Ɗa a danai, <<YaꞋan ci ɗeke mekere ma ci ece yi n una̱ u ni.>>
57 “Pois bem”, disseram eles. “Chamaremos Rebeca e pediremos a opinião dela.”
58 Ɗa e ɗekei Rebeka ɗa e ecei ni, <<Vi ta̱ a kufuɗa vo tono vuma vu nampa va?>>
58 Chamaram Rebeca e lhe perguntaram: “Você está disposta a ir com este homem?”. E ela respondeu: “Sim, estou”.
59 Ɗaɗa a̱ ushuki Rebeka u tono le n vuka vu na vu woꞋi ni ayin a na a̱yi maku, ele n kagbashi ki Ibirahi n aza na i n a̱yi.
59 Com isso, eles se despediram de Rebeca e a enviaram com o servo de Abraão e seus homens. A serva que havia amamentado Rebeca a acompanhou.
60 Ɗa dem vi le a zuwakai Rebeka una̱singai tsu nampa,
60 Na hora da partida, abençoaram Rebeca, dizendo: “Nossa irmã, que você se torne mãe de muitos milhares! Que seus descendentes conquistem as cidades de seus inimigos!”.
61 Ɗa Rebeka n a̱ɓa̱nki a̱ ni a̱ma̱ci ɗa a̱ ɗa̱nga̱i o foɓusoi ɗa a kumbai arakuma a ɗa o tonoi kagbashi ki Ibirahi ka n aza a̱ ni, ɗa kagbashi ka ɗikai Rebeka ɗa a lazai.
61 Então Rebeca e suas servas montaram nos camelos e seguiram o homem. Assim, o servo de Abraão partiu levando Rebeca.
62 Gogo na Ishaku wu uta̱ ta̱ a Biya-lahi-royi, wi ishi ta̱ ida̱shi a iɗika i Negebu.
62 Nesse meio-tempo, Isaque, que morava no Neguebe, havia regressado de Beer-Laai-Roi.
63 Wu uta̱i pulai adama a na u lapa wunla̱i n kulivi ɗa u ɗengusa̱i a̱shi ɗa we enei arakuma a̱ kuta̱wa̱.
63 Ao entardecer, enquanto caminhava pelo campo e meditava, levantou os olhos e viu que camelos se aproximavam.
64 Ana Rebeka u ɗengusa̱i a̱shi ɗa we enei Ishaku. Ɗa u cipa̱i gaɗi vu karakuma ka na wi ukumbi.
64 Quando Rebeca levantou os olhos e viu Isaque, desceu do camelo no mesmo instante
65 Ɗa we ecei kagbashi ki Ibirahi, <<Yayi tamkpamu vuma vu nan ɗe, a nwalu adama a na u gasa n a̱ tsu?>>
65 e perguntou ao servo: “Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro?”. Quando ele respondeu: “É meu senhor”, Rebeca cobriu o rosto com o véu.
66 Ɗa kagbashi ka ka danai Ishaku ili i na u yaꞋin ra̱ka̱.
66 Depois, o servo contou a Isaque tudo que havia feito.
67 Ɗa Ishaku u ɗikai Rebeka ɗa u uwakai ni a̱ ka̱pa̱m ka̱ a̱na̱ku a̱ ni Saratu, ɗa wo okpoi vuka vi ni. Ishaku kpamu ɗa u cigai vuka vi ni ka̱u. Ɗa u ciya̱i uremi u ka̱ɗu ana a̱na̱ku a̱ ni a̱ kuwa̱i.
67 Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e Rebeca se tornou sua mulher. Ele a amava profundamente e nela encontrou consolação depois que sua mãe morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.