Gênesis 24
asg (ASG) vs NAA
1 Gogo na Ibirahi u kutsa ta̱, a̱ya̱ a̱ ni kpamu a yimkpa ta̱. Ɗa Vuzavaguɗu u zuwakai ni una̱singai a ili i na u yaꞋin dem.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 Ibirahi u danai kagbashi kagbayin ka̱ ni vuza na u laꞋi n kugeshe a kpaꞋa ka, vuza na kpamu wi a kindaka yi ili i na wi n i ɗa dem a kpaꞋa. <<Zuwa ekiye a̱ nu e mere ma̱ nkuta̱ n va̱,
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 mi ta̱ a kuciga wu vu kucinaka mu n Kula ku Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka gaɗi n ki iɗika, va kuzamaka maku ma̱ va̱ vuka punu a uma a KanaꞋana a̱ ubuta̱ u na mi o kuyongo na ba.
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 Ama vu bono ɗe a iɗika i na a matsai mu a umaci u va̱ adama a na vu zamaka maku ma̱ va̱ Ishaku vuka a̱ ka̱tsuma̱ ku umaci u va̱.>>
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 Ɗa Kagbashi ka ke ecei, <<Maku ma vuka ma ma iwan baci ta na kuka̱sukpa̱ likuci i ni ɗa u danai u kutono mu ba? N ɗika maku ma̱ nu o kubono a iɗika i na vu uta̱i?>>
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Ɗa Ibirahi wu ushuki, <<Ka̱ta̱ vu bonoko maku ma̱ va̱ ɗe a̱ ubuta̱ u na mu uta̱i ba!
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 Vuzavaguɗu Ka̱shile ka na ki gaɗi vuza na wu uta̱ka̱i mu a iɗika yi mmaci n va̱, ɗa kpamu u yaꞋankai mu uzuwakpani u gbayin u kuneke mu ta̱ iɗika i nampa mpa nu ntsukaya n va̱. Wi ta̱ a̱ kusuku kalingata ka̱ ni kelime ka̱ nu kafu vi yawa, adama a na vi ciya̱ka̱ maku ma̱ va̱ vuka ɗe.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Maku mavuka ma mi baci a kuciga kuta̱wa̱ n avu ba, akucina a̱ va̱ o kutono wu ba, avu de ka̱ta̱ vu bonoko m maku ma̱ va̱ ɗe ba>>
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 Ɗa kagbashi ka zuwai ekiye a̱ ni a ɗaka vu nkuta̱ mi Ibirahi ɗa u kucinai n ili i na Ibirahi u danai ni.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Ɗa kagbashi ka u ɗikai arakuma kupa a vuzagbayin vi ni, ɗa u ɗikai ili i singai i kuneꞋe yi ikebe kakau a u vuzagbayin vi ni. Ɗa u banai a̱ likuci i na Nahoru wi ida̱shi gaɗi vu Mesopotamiya
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 Ana u yawai ɗa u zuwai arakuma a dem a̱ kuɗa̱ngi ɗevu n kayinva ka na ki pulai vi likuci. N kulivi ku ɗa ta na, ayin a na a̱ma̱ci a̱ tsu uta̱ a kubana o kuɗolu.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Ɗa u yaꞋin avasa, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka vuzagbayin vu va̱ Ibirahi neke mu uye anana, yotsongu vuzagbayin vu va̱ ucigi u na wi a kusaꞋwa kusabaꞋa ba.
12 Então o servo orou: — Ó
13 Mpa ɗa na a kashani ɗevu n kayinva ka̱ mini a̱ ubuta̱ u na muku ma̱ a̱ma̱ci n likuci mi a̱ kuta̱ kukenuku mini.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 YaꞋan n fuɗa n dana mekere mo yoku, <Mi ta̱ ufolu u nu neꞋe mu mini mo kusoꞋo,> u dana baci soꞋo, mi ta̱ feu e kuneꞋe arakuma a̱ nu mini o soꞋo wo okpo vuza na vu zagbakai kagbashi ka̱ nu Ishaku, Ili i nampa ya i yaꞋan baci nannai, mi ta̱ e kuyeve vi yotsongu ta̱ vuzagbayin vu va̱ ucigi u na u kusabaꞋa ba.>>
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 Kafu u kotso kadanshi, Ɗa Rebeka u yawai m ma̱diki ma̱ mini ma̱ ni ucaniki a kavangatsu ka̱ ni. A̱yi mekere me Betuwe maꞋa, maku ma Milika vuka vu Nahoru Ibirahi vuza ni.
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 Maku ma vuka ma mi ta̱ n tsuloboi, ka̱ta̱ ta na u yeve mavali ba. U banai a kayinva ɗa u shatangi ma̱diki ma̱ ni m mini ɗa u bonoi kpamu.
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Ɗa kagbashi ka ka sumai, ɗa ka banai wa̱ ni ka danai, <<N folono wu ta̱, neꞋe mu mini mo kusoꞋo punu a̱ ma̱diki ma̱ nu.>>
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Ɗa mekere ma ma danai, <<SoꞋo vuzagbayin vu va̱,>> ɗa u zuwai ni ma̱diki ma gogoꞋo a kavangatsu ka̱ ni, ɗa u neꞋi ni u soꞋo.
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 Ana u kotsoi kuneꞋe yi mini ma ɗa u danai, <<Mi ta̱ o kuronoko arakuma a̱ nu feu ali sai ayin a na o kotsoi kusoꞋo.>>
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Ɗa u yaꞋin moloko u tsuwa̱in mini ma na mi a̱ ma̱diki ma̱ ni punu a̱ ubuta̱ u na nnama n tsu soꞋo, ɗa u sumai u banai a kayinva adama a na u doku mini, ali ɗa u neꞋi arakuma a ra̱ka̱ mini
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Ɗa vuma va u ka̱na̱i kinda mekere ma babu kudansa ili adama a na u yeve ko Vuzavaguɗu u pana ta̱ avasa a̱ ni, ɗa nwalu n ni n yaꞋin mayin ba.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Ana arakuma a o kotsoi kusoꞋo mini ma ɗa vuma va u ɗikai makawani ma azanariya ma na a̱miki a̱ ni a yawai kagimi ka shekelu, ɗa u ukai ni a̱ vunu ɗa u la̱nsa̱i nshingi n re m gbagbaꞋin ɗa u ukai ni e kukiye.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 Ɗa kabara ka danai, <<N folono wu ta̱ dana mu ko yayi eshevu. Yi ta̱ ɗe n kunu ku na tsa kasa mpa n uma a̱ va̱?>>
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 Ɗa mekere ma mu ushuki, <<Esheku a̱ va̱ a ɗa Betuwe maku ma na Milika u matsakai Nahoru.>>
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 Ɗa u doku wu ushuki, <<Ci ta̱ ɗe n ijanu n a̱bunda̱i a kpaꞋa ku tsu, ci ta̱ ɗe kpamu n unu a ivaꞋin adama a̱ ɗa̱.>>
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 Ɗa vuma va u kuɗa̱ngi ɗa u cikpai Vuzavaguɗu.
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 Ɗa u danai, <<Una̱singai wo okpo u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka vuzagbayin vu va̱ Ibirahi, vuza na u zuwai ucigi u ni u na u kusabaꞋa ba, a kubana u vuzakpa vu va̱ Ibirahi. N tsu va̱ na, Vuzavaguɗu u tono ta̱ nu mpa a kubanka a kpaꞋa ku vuzagbayin vu va̱ aza a̱ ni babu kadama.>>
27 E disse: — Bendito seja o
28 Ɗa maku ma vuka ma ma sumai a kubana a kpaꞋa wa̱ a̱na̱ku, ɗa u danai ni arabali a dem tsu na ili ya i yaꞋin.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 Rebeka wi ta̱ n taku vu na e ci ɗeke Laban, ɗa u sumai a kubana a kayinva ka a̱ ubuta̱ u na kagbashi ki Ibirahi ka ki.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 Ana we enei makawani a̱ vunu ni nshingi o kubolu ku taku, ɗa kpamu u panai kadanshi ka a̱ una̱ u taku vi ni Rebeka <<Ili i na vuma va u danai mu i ɗa na.>> Ɗa u banai u kagbashi ki Ibirahi ka, vuza na wi a kashani a̱ ubuta̱ wa arakuma wa a kayinva,
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 ɗa u danai ni, <<Ta̱wa̱i na, avu vuma vu na Vuzavaguɗu u zuwakai una̱singai. Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kashani pulai? Mi ta̱ punu n kunu ku na n foɓusokoi ɗa̱, n ubuta̱ adama a arakuma a̱ ɗa̱.>>
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 Ɗa vuma va u uwai a kpaꞋa ka, ɗa Laban u cipa̱ka̱i n ucanuku wa arakuma wa ɗa u nekei le kalu n ijanu i yoku. U bankai n vuma va m mini u saꞋa ene, koɓolo n uma a na u walakai a̱ kuta̱wa̱.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Ana a̱ tuka̱i n ilikulyaꞋa, ɗa vuma va u danai, <<Mi a kulyaꞋa ka̱ta̱ ba, sai n dansa ili i na mi a kuciga kudansa.>>
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 Ɗa u danai, <<Mpa kagbashi ki Ibirahi kaꞋa.
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 Vuzavaguɗu u zuwaka ta̱ vuzakpa vu va̱ una̱singai ka̱u ɗa u bonokoi ni vuza vu uciyi. U nekei ni ushiga wa anaka n wu nlala koɓolo ni nkyon, n azanariya n Azurufa, n agbashi a ali n a̱ma̱ci dem, n arakuma, ni njaki.
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Ɗa Saratu vuka vu vuzakpa vu va̱, u matsakai ni maku n tsukutsa ci ni, ɗa u nekei ni ili i na wi n i ɗa dem.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 Vuzakpa vu va̱ u zuwai mu n yaꞋan uzuwakpani n akucina u danai, <Ka̱ta̱ vu zamaka maku ma̱ va̱ vuka punu a̱ ka̱tsuma̱ ke nkere ka aza a KanaꞋana a̱ ubuta̱ u na mi ida̱shi na ba.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 Ama vu bana a̱ ubuta̱ wu umaci u va̱ n isheku i va̱, ka̱ta̱ vu zamaka maku ma̱ va̱ vuka.>
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 <<Ɗa me ecei vuzagbayin vu va̱, <Vuka va vi iwan baci ta na kutono mu a̱ kuta̱wa̱?>
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Ama ɗa u danai mu, <Vuzavaguɗu, a̱yi na mi o kutono ayin tutu mayin, wi ta̱ a̱ kusuku kalingata ka̱ ni ka bana n avu ka̱ta̱ ka zuwa vi ciya̱ ili i na n danai. Adama a na vi ciya̱ka̱ maku ma̱ va̱ vuka a̱ ubuta̱ wu umaci u va̱, n ubuta̱ u kpaꞋa ke esheku a̱ va̱.
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Vi ta̱ a kufuɗa kupece ka̱ci ka̱ nu n akucina a̱ va̱, vu bana baci a̱ ubuta̱ wu umaci u va̱ ɗa a iwain kuneke wu mekere ma, nannai vu buwa m ma̱shinda̱ ba.>
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 <<Ana m banai a kayinva ka anana, ɗa n vasai, <Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka vuzakpa vu va̱ Ibirahi, adama a̱ Ka̱shile neke mu uye n ciya̱ ili i na n ta̱wa̱i kula̱nsa̱.
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 Mpa ɗa na kashani a kayinva. Mekere ma̱ ta̱wa̱ baci kunuku mini, mi ta̱ o kufolono yi u neꞋe mu mini mo kusoꞋo kenu e ma̱diki ma̱ ni.
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 Wu ushuku baci ali u danai, <<SoꞋo, mi ta̱ feu e kuneꞋe arakuma a̱ nu,>> YaꞋan wo okpo mekere ma na Vuzavaguɗu u zagbakai maku ma vuzakpa vu va̱.>
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 <<Babu n kotso avasa a̱ va̱ punu n ka̱bini, Ɗa Rebeka u ta̱wa̱i n ma̱diki m mini ucaniki a kavangatsu ka̱ ni ɗa u banai a kayinva kunuku mini. Ɗa n danai ni, <Adama a̱ Ka̱shile neꞋe mu mini mo kusoꞋo.>
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 <<Ɗa u yaꞋin gogo u cipa̱ka̱i n ma̱diki ma̱ ni a kavangatsu ɗa u danai, <SoꞋo, mi ta̱ feu e kuneꞋe arakuma a̱ nu o soꞋo.> N soꞋi ɗa kpamu u neꞋi arakuma a.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 <<Ɗa me ecei ni, <Yayi tamkpamu eshevu?>
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 N kuɗa̱ngi ɗa n cikpai Vuzavaguɗu. N cikpai Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka vuzakpa vu va̱ Ibirahi, a̱yi na u tonoi nu mpa derere sai a̱ ubuta̱ wu umaci u vuzakpa vu va̱ adama a na n zamaka yi kejene ko okpo vuka vu maku ma̱ ni.
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Gogo na vi baci a kushatangu kasingai n uneki u ka̱ɗu a kubana u vuzakpa vu va̱, adama a̱ Ka̱shile dana mu, ko vi baci a kuyaꞋan, ko vi a kuyaꞋan ba, ka̱ta̱ n ciya̱ n yeve uye u kutono.>>
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Laban koɓolo n Betuwe a̱ ushuki, <<Ili i nampa ta yu uta̱i a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, a̱ tsu ci n ili i na tsa kudana ba.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Rebeka ɗa na lo kelime ka̱ nu, ɗika yi i wala u bana wo okpo vuka vu maku ma vuzakpa vu nu, tsu na Vuzavaguɗu n ka̱ci ka̱ ni u danai.>>
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 A ayin a na kagbashi ki Ibirahi ka panai ili i na a danai ɗa u kuɗa̱ngi sai iɗika ɗa u cikpai Vuzavaguɗu.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Ɗa kagbashi ka uta̱ka̱i n ucanuku wa azanariya n Azurufa koɓolo nu ntogu ɗa u nekei Rebeka, ɗa kpamu u neꞋi a̱na̱ku n taku kuneꞋe ki ikebe ka̱u.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Ɗa a̱yi n aza a na i a nwalu koɓolo ɗa lyaꞋi ɗa o soꞋi ɗa a asai lo. Ɗa u danai, ayin a na baci a jimgbai n usana, <<Ka̱sukpa̱i mu m bono u vuzakpa vu va̱.>>
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Ama ɗa taku vu Rebeka n a̱na̱ku a Rebeka a danai, <<YaꞋan mekere ma mo doku mo yongo n a̱ tsu ali ayin kupa ka̱ta̱ u yeve u tono ɗa̱.>>
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Ɗa u danai le, <<Ka̱ta̱ i la̱nga̱sa̱ mu ayin o kubono ba a̱ ubuta̱ u vuzavaguɗu vu va̱ ba, a na Ka̱shile ka zuwai nwalu n va̱ n lyaꞋi agaꞋin, ka̱sukpa̱i mu n bono u vuzagbayin vu va̱.>>
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Ɗa a danai, <<YaꞋan ci ɗeke mekere ma ci ece yi n una̱ u ni.>>
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Ɗa e ɗekei Rebeka ɗa e ecei ni, <<Vi ta̱ a kufuɗa vo tono vuma vu nampa va?>>
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 Ɗaɗa a̱ ushuki Rebeka u tono le n vuka vu na vu woꞋi ni ayin a na a̱yi maku, ele n kagbashi ki Ibirahi n aza na i n a̱yi.
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 Ɗa dem vi le a zuwakai Rebeka una̱singai tsu nampa,
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Ɗa Rebeka n a̱ɓa̱nki a̱ ni a̱ma̱ci ɗa a̱ ɗa̱nga̱i o foɓusoi ɗa a kumbai arakuma a ɗa o tonoi kagbashi ki Ibirahi ka n aza a̱ ni, ɗa kagbashi ka ɗikai Rebeka ɗa a lazai.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 Gogo na Ishaku wu uta̱ ta̱ a Biya-lahi-royi, wi ishi ta̱ ida̱shi a iɗika i Negebu.
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 Wu uta̱i pulai adama a na u lapa wunla̱i n kulivi ɗa u ɗengusa̱i a̱shi ɗa we enei arakuma a̱ kuta̱wa̱.
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Ana Rebeka u ɗengusa̱i a̱shi ɗa we enei Ishaku. Ɗa u cipa̱i gaɗi vu karakuma ka na wi ukumbi.
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 Ɗa we ecei kagbashi ki Ibirahi, <<Yayi tamkpamu vuma vu nan ɗe, a nwalu adama a na u gasa n a̱ tsu?>>
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Ɗa kagbashi ka ka danai Ishaku ili i na u yaꞋin ra̱ka̱.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Ɗa Ishaku u ɗikai Rebeka ɗa u uwakai ni a̱ ka̱pa̱m ka̱ a̱na̱ku a̱ ni Saratu, ɗa wo okpoi vuka vi ni. Ishaku kpamu ɗa u cigai vuka vi ni ka̱u. Ɗa u ciya̱i uremi u ka̱ɗu ana a̱na̱ku a̱ ni a̱ kuwa̱i.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.