1 Reis 3

asg (ASG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sulemanu u la̱nsa̱i kuyaꞋan ida̱shi i ma̱ta̱na̱ n FiriꞋauna mogono ma Masar, ɗa u zuwai mekere ma̱ ni. U ta̱wa̱i m maꞋa a̱ likuci i Dawuda ali sai a ayin a na u kotsoi kumaꞋa kefeku ko tsugono ka̱ ni n A̱Ꞌisa̱ a gbayin a Vuzavaguɗu, koɓolo m mashilya ma na ma̱ ka̱ra̱Ꞌi Urushelima.
1 Salomão aliou-se por casamento, ao faraó, rei do Egito, tomando sua filha por mulher. Levou-a para a cidade de Davi, até que acabasse de construir o seu palácio, o templo do Senhor e o muro em volta de Jerusalém.
2 A ayin a nanlo uma o yongo ta̱ a kuyaꞋan alyuka a̱ nva̱li n yoku kau, adama a na ka̱ta̱ a maꞋa A̱Ꞌisa̱ a gbayin n kula ku Vuzavaguɗu ba.
2 O povo continuava sacrificando nos lugares altos, porque até aquele dia não tinha ainda sido edificado o templo ao nome do Senhor.
3 Sulemanu u yotsongi ucigi u ni a kubana u Vuzavaguɗu a kuwalaka tsu na esheku a̱ ni Dawuda u yaꞋin. Ama u yaꞋan ta̱ alyuka n kuneꞋe n ili i ma̱gula̱ni a̱ nva̱li.
3 Salomão amava o Senhor e seguia os preceitos de Davi, seu pai. Todavia, continuava sacrificando e queimando incenso nos lugares altos.
4 Ɗa mogono ma banai a Gibiyon ciya̱ u yaꞋan alyuka, adama a na ɗaɗa ma̱va̱li ma na ma laꞋi nu bgayin. Sulemanu u yaꞋin alyuka o kusongu ka̱kpa̱n (1,000) a katalikalyuka ka nanlo.
4 Foi o rei a Gabaon para ali oferecer um sacrifício, porque esse era o lugar alto mais importante, e ofereceu mil holocaustos sobre o altar de Gabaon.
5 N kayin ka nanlo ɗa Vuzavaguɗu u ta̱wa̱i u Sulemanu tsa alatani ɗe a Gibiyon, u danai ni, <<Folono ili i na vi cigai n neke wu.>>
5 O Senhor apareceu-lhe em sonhos em Gabaon durante a noite, e disse-lhe: Pede-me o que queres que eu te dê.
6 Ɗa Sulemanu wu ushuki u danai, <<Vu yotsongu ta̱ ugaꞋin n ucigi u gbayin u na wi kugisanku ba, a kubana u kagbashi ka̱ nu Dawuda esheku a̱ va̱, adama a na u yongo ta̱ n avu n uneki u ka̱ɗu, koɓolo kpamu n usuɓi, n ka̱ɗu ka singai. Ɗa vu lyaꞋi kelime n kuyotsongu yi ucigi u gbayin u nampa u na wi kugisanku ba, ali ɗa vi nekei ni kolobo adama a na ka̱ da̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono ka̱ ni a ayin a nampa.
6 Salomão disse: Vós destes com liberdade vossa graça ao vosso servo Davi, meu pai, porque ele andou em vossa presença com fidelidade, na justiça e retidão de seu coração para convosco; em virtude dessa grande benevolência, destes-lhe um filho que hoje está sentado no seu trono.
7 Gogo na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱, vu zuwa ta̱ kagbashi ka̱ nu kokpoi mogono a una̱ we esheku a̱ va̱ Dawuda. Ama mpa maku me kenu maꞋa mi, n yeve tsu na n kutono n ulinga u tsugono u va̱ ba.
7 Sois vós, portanto, ó Senhor meu Deus, que fizestes reinar o vosso servo em lugar de Davi, meu pai. Mas eu não passo de um adolescente, e não sei como me conduzir.
8 Mpa kagbashi ka̱ nu ka na e mere ma uma a na vu zagbai, i ta̱ n ka̱bunda̱i ka na ka laꞋi kukece.
8 E, sem embargo, vosso servo se encontra no meio de vosso povo escolhido, um povo imenso, tão numeroso que não se pode contar, nem calcular.
9 A dama nanai neke kagbashi ka̱ nu kuyeve, adama a na u fuɗa u yaꞋanka uma a̱ nu a fada a singai, ka̱ta̱ kpamu u fuɗa u pece i singai n i gbani-gbani. Adama na yayi vuza vu na wa kufuɗa kutono n uma a̱bunda̱i a nampa?>>
9 Dai, pois, ao vosso servo um coração sábio, capaz de julgar o vosso povo e discernir entre o bem e o mal; pois sem isso, quem poderia julgar o vosso povo, um povo tão numeroso?
10 Vuzavaguɗu u panai uyoꞋo a na Sulemanu we ecei ili i nampa.
10 O Senhor agradou-se dessa oração, e disse a Salomão:
11 Ɗa Ka̱shile ka danai ni, <<Adama a na ve ece ta̱ ili i nampa, vu kpa̱ɗa̱i keceke ka̱ci ka̱ nu wuma wu ugaɗi, ko uciyi, ko adama a na irala i nu i kuwa̱, ama vu ecekei ka̱ci ka̱ nu kuyeve adama a na vu fuɗa vi sheshe i na yi i singai,
11 Pois que me fizeste esse pedido, e não pediste nem longa vida, nem riqueza, nem a morte de teus inimigos, mas sim inteligência para praticar a justiça,
12 mi ta̱ e kuneke wu ili i na vu folonoi. Mi ta̱ e kuneke wu kuyeve n kufuɗa kusheshe i na yi i singai, ku na ka̱ta̱ vuza u saꞋwai kuciya̱ ba, kpamu i o kudoku feu kuciya̱ vuza nannai ba.
12 vou satisfazer o teu desejo; dou-te um coração tão sábio e inteligente, como nunca houve outro igual antes de ti e nem haverá depois de ti.
13 Mi ta̱ e kuneke wu feu ili i na vu ecei ba, ɗaɗa uciyi n tsugbayin, adama a na a ayin a wuma u nu dem a̱ kpa̱ɗa̱ kuciya̱ mogono ma na a kugisanku n avu.
13 Dou-te, além disso, o que não me pediste: riquezas e glória, de tal modo que não haverá quem te seja semelhante entre os reis durante toda a tua vida.
14 Vu wala baci a uye u va̱, ɗa kpamu vu tonoi wila̱ u va̱ n kadanshi ka̱ va̱, tsu na esheku Dawuda u yaꞋin, mi ta̱ o kudoku wu wuma wu ugaɗi.>>
14 E, se andares em meus caminhos e observares os meus preceitos e mandamentos como o fez Davi, teu pai, prolongarei a tua vida.
15 Ɗa Sulemanu u jimgbai, ɗa u yevei a na alatani a ɗa yi.
15 Salomão despertou: foi um sonho. Voltando a Jerusalém, apresentou-se diante da arca da aliança do Senhor e ofereceu holocaustos e sacrifícios pacíficos; e deu um banquete a todos os seus servos.
16 Kanna ko yoku ɗa ashakanlai e re a̱ ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono ɗa shamgbai kelime ka̱ ni.
16 Vieram duas prostitutas apresentar-se ao rei.
17 Vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le u danai, <<Vuzagbayin vu va̱, mpa n vuka vu nampa ci ta̱ o kuyongo a kpaꞋa ku te. M matsai a̱yi punu a kpaꞋa ka koɓolo nu mpa.
17 Uma delas disse: Ouve, meu senhor: Esta mulher e eu habitamos na mesma casa, e eu dei à luz junto dela no mesmo aposento.
18 A kanna ka tatsu wana ɗai m matsa, ɗa vuka vu nampa va feu u matsai. A̱ tsu ɗa uteku u tsu, vuza yoku wi punu a kpaꞋa ka koɓolo n a̱ tsu ba, sai a̱ tsu aza e re koci.
18 Três dias depois, deu também ela à luz. Ora, nós vivemos juntas, e não havia nenhum estranho conosco nessa casa, pois somente nós duas estávamos ali.
19 N kayin ɗa vuka vu nampa vu tsugbai maku ma̱ ni ɗa ma̱ kuwa̱i.
19 Durante a noite morreu o filho dessa mulher, porque o abafou enquanto dormia.
20 Ana kayin ke pecei ɗa u ɗa̱nga̱i, u ɗikai maku ma̱ va̱ mpa alavu. U vaꞋankai maꞋa wa̱ ni, ɗa u bonoi u zuwakai mu ma̱ ni ma na ma̱ kuwa̱i va a a suvu a̱ va̱.
20 Levantou-se ela então, no meio da noite, e enquanto a tua serva dormia, tomou o meu filho que estava junto de mim e o deitou em seu seio, deixando no meu o seu filho morto.
21 Ana kayin ka asai, n ɗa̱nga̱i kuneꞋe maku ma̱ va̱ mani ɗa n cinai maꞋa ukpa̱. Ana n la̱na̱i maꞋa mayin, ɗa me enei maku ma na m matsai va ma ɗa ba.>>
21 Quando me levantei pela manhã para amamentar o meu filho, encontrei-o morto; mas, examinando-o atentamente à luz, verifiquei que não era o filho que eu dera à luz.
22 Ama ɗa vuka vu te va vu danai, <<A̱Ꞌa̱, maku ma wuma ma ɗaɗa ma̱ va̱, ma na ma̱ kuwa̱i ma ɗaɗa ma̱ nu.>> Ama vuka vu iyain va vu gbagbalai, <<A̱Ꞌa̱, ma na ma̱ kuwa̱i ma ɗaɗa ma̱ nu, ma wuma ma ɗaɗa ma̱ va̱.>> Nannai ɗa o yongoi a kanananai a̱ ubuta̱ u mogono.
22 É mentira!, replicou a outra mulher, o que está vivo é meu filho; o teu é que morreu. A primeira contestou: Não é assim; o teu filho é o que morreu, o que está vivo é o meu. E assim disputavam diante do rei.
23 Ɗa mogono ma danai, <<A̱yi na a kudana, <Maku ma̱ va̱ maꞋa mi n wuma, ma̱ nu maꞋa mi ukpa̱,> a̱yi nan ɗe feu a kudana, <A̱Ꞌa̱, ma̱ nu maꞋa mi ukpa̱, ma̱ va̱ maꞋa mi n wuma.> >>
23 O rei disse então: Tu dizes: é o meu filho que está vivo, e o teu é o que morreu; e tu replicas: não é assim; é o teu filho que morreu, e o meu é o que está vivo.
24 Ɗaɗa mogono ma danai, <<Tuka̱i mu n kotokobi.>> Ɗa a̱ tuka̱i mogono n kotokobi.
24 Vejamos, continuou o rei; trazei-me uma espada. Trouxeram ao rei uma espada.
25 Ɗa u danai, <<Pecei maku ma wuma ma kure, ka̱ta̱ i neke vuza te kagbati ke te, ke te kpamu i neke vuza i re.>>
25 Cortai pelo meio o menino vivo, disse ele, e dai metade a uma e metade à outra.
26 Ɗa vuka vu na maku ma̱ ni mi n wuma wa u danai mogono adama a na wi ta̱ a kupana asuvayali a maku ma̱ ni ma, <<Vuzagbayin vu va̱, neke yi maku ma wuma ma, ka̱ta̱ vu una maꞋa ba.>> Ama vuka vu te va vu danai, <<A̱Ꞌa̱, ko vuza a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ tsu u kuciya̱ maꞋa ba. Pecei maꞋa kure.>>
26 Mas a mulher, mãe do filho vivo, sentiu suas entranhas enternecerem-se e disse ao rei: Rogo-te, meu senhor, que dês a ela o menino vivo; não o mateis; a outra, porém, dizia: Ele não será nem teu, nem meu; seja dividido!
27 Ɗa mogono Sulemanu u kiɗai afada u danai, <<Nekei vuka vi iyain maku ma wuma ma. Ka̱ta̱ yu una maꞋa ba, a̱yi ɗa a̱na̱ku a maku a.>>
27 Então o rei pronunciou o seu julgamento: Dai, disse ele, o menino vivo a essa mulher; não o mateis, pois é ela a sua mãe.
28 Ana aza a Isaraila ra̱ka̱ a panai afada a na mogono ma ma yaꞋin, ɗa a cikpa yi ni adama a na e ene ta̱ u ciya̱ ta̱ kuyeve n ugboji u kuyaꞋan ka afada asingai a̱ ubuta̱ u Ka̱shile.
28 Todo o Israel, ouvindo o julgamento pronunciado pelo rei, encheu-se de respeito por ele, pois via-se que o inspirava a sabedoria divina para fazer justiça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.