Lucas 16
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs VC
1 Feymew Jesus nütramelfi tüfachi adkünu dungu tañi pu disipulu: “Mülekefuy kiñe longkolechi kona küdawelkefilu kiñe riku wentru. Fey feypintukungey ti longkolechi kona ñi wesaka pünekañmafiel ti riku wentru ñi chemkün.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Feymew ti riku wentru mütrümeyew ka feypieyew: ‘¿Chem mew anta feypingen tami femün eymi tüfachi dungu? Nentukuentange tami küdaw mew, eymi ta doy iñche ñi longkolechi konangewetulayaymi.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Feymew ti longkolechi kona eluwi ñi rakiduamael: ‘¿Chuman am fewla iñche tañi ülmen wentru nentutuenew ñi küdaw mew? Niewelan ta newen tañi küdawafiel ta mapu, ka yewelen ñi ngillatuyawael chem rume.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Welu dew kimün tañi chumael, femngechi tañi nieael iney ñi llowaetew kisu ñi ruka mew, feychi niewetunoli küdaw.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Feymew mütrümfi kake kiñeke tati defelelu pichiken kisu tañi ülmen wentru mew. Kiñe wünelu mew ramtufi: ‘¿Tunten defeniefimi tañi ülmen wentru?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Fey llowdungueyew: ‘¡Defeniefiñ pataka faril aseyte tati ikeel!’ Fey ti longkolechi kona feypi: ‘Tüfa tami tunte defelen. Pürüm anükünuwnge, fey dewmatunge kangelu kechu mari mew müten.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Feymew ka ramtufi kangelu: ‘Eymi kay, ¿tunten defeniefimi?’ Tüfa llowdunguy: ‘Kiñe warangka saku kachilla.’ Fey kisu feypifi: ‘Tüfa tami tunte defelen, fey dewmatunge kangelu pura pataka saku mew müten.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Feymew ti ülmen wentru kimlu ñi femün tati wesa longkolechi kona feypi: ‘Tüfachi wentru müchay rume küme adkünuy ñi dungu koyla ngünen mew. Fey ti mapu tuwünngechi pu che müchay adkünukey ñi dungu, welu ti pu che pelon ñi fotüm pingekelu femkelay engün.’
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Iñche ngülamuwayiñ, küme püneafimün ti chemkün mülelu tüfachi yafkafe mapu mew femngechi tamün wewael ta weni, fey dew afle ti fentren chemkün, müleay iney tamün llowaetew ta eymün ti rumel mülewe mew.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Ka feypiwayiñ, tati manelngelu tunte pichinngeay rume, ka femngechi manelngeay ti fentrelelu mew, tati nienolu yamün ti pichin mew ka niekelay yamün ti alün mew.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Femngechi tatey tüfachi yafkafe mapu mew mülechi fentren chemkün eymün küme pünenofilmün, ¿iney am manelaeymünmew ti fentren kümeke chemkün mew?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ka femngechi küme küdawyenofilmün kakelu che ñi chemkün, ¿chumngechi am manelngeaymün tamün küdawmeael?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Ka feypiwayiñ iney rume poyelayafuy epu ülmen wentru. Kiñe müleafuy ñi üdeafiel, fey kangelu ñi piwkeyeafiel, kam ta kiñe müten ta küme puwtuafi, fey illamtuafi ti kangelu. Ngerkelay tañi poyengeael ta Ngünechen ka fentren chemkün.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Fey ti pu farisew, weniyefilu ta pülata allküy kom tüfachi dungu, fey ayentukafingün ta Jesus.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Feymew Jesus feypieyew: “Eymün ta rume küme piwkekawünkeymün tati pu che mew, welu Ngünechen kimnieñmaeymünmew tamün piwke. Femngechi tati pu che mew rume küme chelelu, Ngünechen ta üdekeeyew.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Tati ley dungu ka ti pu pelon wentru ñi dungu afpuy Juan ti Fawtisachefe mew. Feychi mew llitungey ñi kimeltungeael ti küme dungu Ngünechen ñi longko ülmenngen, feymew ta itrokom che yafüluwkey ñi konpuael wenu mapu.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 “Welu ngüneduammün: tunte afllefule rume wenu mapu ka nag mapu, welu feley tañi kom mupiael ti ley dungu.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Feymew feypiwayiñ: kiñe wentru wüdakünule ñi kure ka kureyetufile kangelu domo, fey ñiwaldomofengey. Feyti kureyewlu ti wüdakünuelchi domo engu, fey ta ka femngechi ñiwaldomofengey.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Ka femngechi feypiwayiñ kiñe adkünu dungu: Mülekerkefuy kiñe riku wentru, fey tüfa tukukefuy re kümeke takuwün ka rume küme adngechi takuwün, ka fill antü niekerkefuy kawiñ. Rume fentren kümeke chemkün pünekefuy.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ka femngechi mülekefuy kiñe pofre wentru Lasaru pingelu, rume wesa kutran nierkefuy apo müdalerkefuy ñi trawa pitru mew, fey anülekefuy pülli mew ti riku ñi wülngiñ ruka püle.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Tüfachi pofre illutukerkefuy ñi iyafel, welu elungekelafuy ti ütrüfnagchi rüngün kofke no rume ti riku ñi mesa mew. Fey ti pu trewa fülkontukefeyew ñi küllmañmayaetew ñi pitrulechi trawa.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Kiñe antü ti pofre larkey, fey tati pu werken püllü yeturkeeyew ti ülmen mülewe mew chew ñi mülemum ta Abraam. Welu ti riku ka larkey, fey rüngalngelu, eluwünmangey.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 “Fey ti riku kutrankawkülepulu tüye mew chew ñi puwkemum ti dew lalu, fey pürakintuy, feymew perkefi alü kamapu ta Abraam, ka Lasaru engu mülelu tüye mew.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Feymew wirarüy: ‘¡Chachay Abraam, kutranpiwkeyeen ta iñche! Werküfinge ta Lasaru. Küchukünupe ñi wechuñ changüll kuwü ko mew, fey küpape tañi fiskümüñmayaetew ñi kewün. Iñche ta rume kutrankawkülen tüfachi kütral mew.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Welu Abraam llowdungueyew: ‘Fotüm, longkontukupange. Eymi tami mongen mew rume küme felen niekefuymi, welu Lasaru rume kutrankawün mew mongelekefuy. Fewla kisu nietuy küme felen tüfa mew, fey eymi kutrankawkületuymi.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ka femngechi wüdamentunieeiñmew kiñe alü rupalechi lil iñchiñ taiñ mülemum ka eymün tamün mülemum, fey pepi rumelaiñ üyew püle, ka femngechi tati tüyew püle mülelu, pepi rupalayafuy faw püle.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Fey ti riku feypi: ‘Iñche llellipuaeyu, chachay Abraam, tami werküafiel ta Lasaru iñche ñi chaw ñi reñma mew
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 chew ta nien kechu peñi, fey ngülamdungumeafuy femngechi ta kisu engün tañi akunoael tüfachi kütral mapu mew.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Abraam feypi: ‘Kisu engün dew niey Moyse ñi wirielchi dungu ka ti pu pelon wentru ñi wirielchi dungu: ¡Fey müngeltuafi engün!’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Fey ti riku llowdunguy: ‘Feyngey tati, chachay Abraam, welu kiñe ti dew lalu wiñomongetule ka pewfaluwtule, kisu engün elkünutuay ñi wesa mongen ka wiñorakiduamtuafuy engün.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Welu Abraam feypieyew: ‘Llowmanofile Moyse ñi dungu ka ti pu pelon wentru ñi dungu, ka femngechi feyentulayafingün kiñe tati dew lalu, wiñomongetullefule rume.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.