Lucas 16
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs ARIB
1 Feymew Jesus nütramelfi tüfachi adkünu dungu tañi pu disipulu: “Mülekefuy kiñe longkolechi kona küdawelkefilu kiñe riku wentru. Fey feypintukungey ti longkolechi kona ñi wesaka pünekañmafiel ti riku wentru ñi chemkün.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Feymew ti riku wentru mütrümeyew ka feypieyew: ‘¿Chem mew anta feypingen tami femün eymi tüfachi dungu? Nentukuentange tami küdaw mew, eymi ta doy iñche ñi longkolechi konangewetulayaymi.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Feymew ti longkolechi kona eluwi ñi rakiduamael: ‘¿Chuman am fewla iñche tañi ülmen wentru nentutuenew ñi küdaw mew? Niewelan ta newen tañi küdawafiel ta mapu, ka yewelen ñi ngillatuyawael chem rume.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Welu dew kimün tañi chumael, femngechi tañi nieael iney ñi llowaetew kisu ñi ruka mew, feychi niewetunoli küdaw.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Feymew mütrümfi kake kiñeke tati defelelu pichiken kisu tañi ülmen wentru mew. Kiñe wünelu mew ramtufi: ‘¿Tunten defeniefimi tañi ülmen wentru?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Fey llowdungueyew: ‘¡Defeniefiñ pataka faril aseyte tati ikeel!’ Fey ti longkolechi kona feypi: ‘Tüfa tami tunte defelen. Pürüm anükünuwnge, fey dewmatunge kangelu kechu mari mew müten.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Feymew ka ramtufi kangelu: ‘Eymi kay, ¿tunten defeniefimi?’ Tüfa llowdunguy: ‘Kiñe warangka saku kachilla.’ Fey kisu feypifi: ‘Tüfa tami tunte defelen, fey dewmatunge kangelu pura pataka saku mew müten.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Feymew ti ülmen wentru kimlu ñi femün tati wesa longkolechi kona feypi: ‘Tüfachi wentru müchay rume küme adkünuy ñi dungu koyla ngünen mew. Fey ti mapu tuwünngechi pu che müchay adkünukey ñi dungu, welu ti pu che pelon ñi fotüm pingekelu femkelay engün.’
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Iñche ngülamuwayiñ, küme püneafimün ti chemkün mülelu tüfachi yafkafe mapu mew femngechi tamün wewael ta weni, fey dew afle ti fentren chemkün, müleay iney tamün llowaetew ta eymün ti rumel mülewe mew.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Ka feypiwayiñ, tati manelngelu tunte pichinngeay rume, ka femngechi manelngeay ti fentrelelu mew, tati nienolu yamün ti pichin mew ka niekelay yamün ti alün mew.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Femngechi tatey tüfachi yafkafe mapu mew mülechi fentren chemkün eymün küme pünenofilmün, ¿iney am manelaeymünmew ti fentren kümeke chemkün mew?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ka femngechi küme küdawyenofilmün kakelu che ñi chemkün, ¿chumngechi am manelngeaymün tamün küdawmeael?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Ka feypiwayiñ iney rume poyelayafuy epu ülmen wentru. Kiñe müleafuy ñi üdeafiel, fey kangelu ñi piwkeyeafiel, kam ta kiñe müten ta küme puwtuafi, fey illamtuafi ti kangelu. Ngerkelay tañi poyengeael ta Ngünechen ka fentren chemkün.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Fey ti pu farisew, weniyefilu ta pülata allküy kom tüfachi dungu, fey ayentukafingün ta Jesus.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Feymew Jesus feypieyew: “Eymün ta rume küme piwkekawünkeymün tati pu che mew, welu Ngünechen kimnieñmaeymünmew tamün piwke. Femngechi tati pu che mew rume küme chelelu, Ngünechen ta üdekeeyew.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Tati ley dungu ka ti pu pelon wentru ñi dungu afpuy Juan ti Fawtisachefe mew. Feychi mew llitungey ñi kimeltungeael ti küme dungu Ngünechen ñi longko ülmenngen, feymew ta itrokom che yafüluwkey ñi konpuael wenu mapu.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 “Welu ngüneduammün: tunte afllefule rume wenu mapu ka nag mapu, welu feley tañi kom mupiael ti ley dungu.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Feymew feypiwayiñ: kiñe wentru wüdakünule ñi kure ka kureyetufile kangelu domo, fey ñiwaldomofengey. Feyti kureyewlu ti wüdakünuelchi domo engu, fey ta ka femngechi ñiwaldomofengey.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Ka femngechi feypiwayiñ kiñe adkünu dungu: Mülekerkefuy kiñe riku wentru, fey tüfa tukukefuy re kümeke takuwün ka rume küme adngechi takuwün, ka fill antü niekerkefuy kawiñ. Rume fentren kümeke chemkün pünekefuy.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ka femngechi mülekefuy kiñe pofre wentru Lasaru pingelu, rume wesa kutran nierkefuy apo müdalerkefuy ñi trawa pitru mew, fey anülekefuy pülli mew ti riku ñi wülngiñ ruka püle.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Tüfachi pofre illutukerkefuy ñi iyafel, welu elungekelafuy ti ütrüfnagchi rüngün kofke no rume ti riku ñi mesa mew. Fey ti pu trewa fülkontukefeyew ñi küllmañmayaetew ñi pitrulechi trawa.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Kiñe antü ti pofre larkey, fey tati pu werken püllü yeturkeeyew ti ülmen mülewe mew chew ñi mülemum ta Abraam. Welu ti riku ka larkey, fey rüngalngelu, eluwünmangey.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 “Fey ti riku kutrankawkülepulu tüye mew chew ñi puwkemum ti dew lalu, fey pürakintuy, feymew perkefi alü kamapu ta Abraam, ka Lasaru engu mülelu tüye mew.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Feymew wirarüy: ‘¡Chachay Abraam, kutranpiwkeyeen ta iñche! Werküfinge ta Lasaru. Küchukünupe ñi wechuñ changüll kuwü ko mew, fey küpape tañi fiskümüñmayaetew ñi kewün. Iñche ta rume kutrankawkülen tüfachi kütral mew.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Welu Abraam llowdungueyew: ‘Fotüm, longkontukupange. Eymi tami mongen mew rume küme felen niekefuymi, welu Lasaru rume kutrankawün mew mongelekefuy. Fewla kisu nietuy küme felen tüfa mew, fey eymi kutrankawkületuymi.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ka femngechi wüdamentunieeiñmew kiñe alü rupalechi lil iñchiñ taiñ mülemum ka eymün tamün mülemum, fey pepi rumelaiñ üyew püle, ka femngechi tati tüyew püle mülelu, pepi rupalayafuy faw püle.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Fey ti riku feypi: ‘Iñche llellipuaeyu, chachay Abraam, tami werküafiel ta Lasaru iñche ñi chaw ñi reñma mew
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 chew ta nien kechu peñi, fey ngülamdungumeafuy femngechi ta kisu engün tañi akunoael tüfachi kütral mapu mew.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abraam feypi: ‘Kisu engün dew niey Moyse ñi wirielchi dungu ka ti pu pelon wentru ñi wirielchi dungu: ¡Fey müngeltuafi engün!’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Fey ti riku llowdunguy: ‘Feyngey tati, chachay Abraam, welu kiñe ti dew lalu wiñomongetule ka pewfaluwtule, kisu engün elkünutuay ñi wesa mongen ka wiñorakiduamtuafuy engün.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Welu Abraam feypieyew: ‘Llowmanofile Moyse ñi dungu ka ti pu pelon wentru ñi dungu, ka femngechi feyentulayafingün kiñe tati dew lalu, wiñomongetullefule rume.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.