João 4
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs BKJ
1 Tati pu farisew kimtukuy engün ta Jesus mew ñi miyawken doy fentren che ka doy alün che ñi fawtisameken ta Juan mew.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Tunte kisu no rume tati fawtisakefulu, welu may ta kisu ñi pu disipulu.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Feymew Jesus kimlu tüfachi dungu, tripatuy ta Judea mapu mew ñi wiñotuael ta Galilea.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Fey rüpütuletulu, Jesus felerkey ñi rumerputuael Samaria trokiñ mapu mew.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Feymew puwürkey Samaria ñi waria püle Sikar pingelu, inafül tüfeychi mapu mew Jakob elurkefi kisu ñi fotüm Jose pingelu.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Tüfeychi mapu mew mülerkey Jakob ñi dewmaelchi posoko. Fey Jesus kansalewelu ñi rüpütulen mew, anükünuwpuy ti inafül posoko. Epe rangiantürkey dewma.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Welu ti pu judiu am wenikawkenolu ti pu Samaria tuwchi pu che engün, fey ti domo llowdungueyew:
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Jesus llowdungufi ti domo:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Fey ti domo feypieyew:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Iñchiñ taiñ kuyfi tuwün em Jakob elkünuleiñmew tüfachi posoko. Tüfa mew pütokokefuy ta kisu ka ñi pu fotüm ka pütokokefuy ñi pu kulliñ. ¿Eymi anta doy adümuwimi ta Jakob mew?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jesus llowdungufi ti domo:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Welu tati pütokoalu feytichi ko iñche ñi eluafiel, chumkawnorume ta wiñome wüywüwelayay. Feytichi ko iñche ñi eluafiel wefkülealu kiñe rumel mongen posoko reke, fey ta famngechi rumel mongeleay.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Fey ti domo feypieyew:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Feymew Jesus feypifi ti domo:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Feymew ti domo llowdungueyew:
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Welu eymi ta niekefuymi kechu füta, fey tüfa tami nieelchi wentru, eymi ta fütayelafimi. Feyngey tami piel tati.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Fey allkütulu tüfa, tati domo feypieyew:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Iñchiñ taiñ kuyfi tuwünche, tati pu Samaria tuwünngelu, püramyekefuyngün ngillatun mew ta Ngünechen tüfachi wingkul mew. Welu eymün tamün pu judiungen feypikeymün ta Jerusalen waria mew müten müley ñi püramyeafiel ta Ngünechen ngillatun mew. ¿Chew anta doy kümeafuy ñi püramyengeael ta Ngünechen?
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Fey Jesus feypifi ti domo:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Eymün kimlaymün iney müngell tamün püramyekefiel ngillatun mew, welu iñchiñ ta kimnieiñ iney taiñ püramyekefiel ngillatun mew, tati pu judiu tuwünche mew am küpayalu tati Montulchefe.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Welu dew feley tati dungu, femngechi tati rüf dungu mew püramyefilu ngillatun mew ta Chaw Ngünechen, femayngün kiñe feyngechi dungu mew tati Lif Küme Püllü tañi kellun mew. Fey Chaw Ngünechen am ta ayükelu tañi femngechi femael tañi pu püramyekeetew.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Ngünechen ta Lif Küme Püllü, fey tañi püramyekeetew ngillatun mew, müley ñi femael kiñe feyngechi dungu mew tati Lif Küme Püllü ñi kellun mew.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Fey ti domo feypieyew:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Feymew Jesus feypifi ti domo:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Feychi lelen mew akutuy kisu ñi pu disipulu, feymew müleduamkülewey engün Jesus ñi petu dungumeken kiñe domo engu. Welu kiñe no rume eluwlay ñi ramtuaetew chem dungu ñi nütramkameken ti domo engu.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Feymew ti domo elkünuy ñi metawe, fey amutuy ta waria mew. Üyew nütramelputufi ti pu che:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 —Küpamün tamün pepayafiel ta kiñe wentru. Kisu ta feypienew kom ñi chumkeel ta iñche. ¿Tüfapelleafel am tati Cristo?
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Feymew ti pu che tripapay engün ti waria mew, fey amuyngün chew ñi mülemum ta Jesus.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Feychi lelen mew, ñi pu disipulu llellipufeyew:
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Welu Jesus feypifi ñi pu disipulu:
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Fey ti pu disipulu eluwingün welukonke ñi ramtuwael:
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Welu Jesus feypi:
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Eymün feypikeymün: ‘Petu mülewey meli küyen tañi akuael ta kosecha.’ Welu iñche feypiwayiñ tamün ngüneduamafiel tüfeychi pu che ñi petu küpalen ñi konael Ngünechen ñi ülmen mülewe mew.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Tati küdawkelu ta kosecha mew llowkey ñi kullitun, fey ti fün ketran tati kosechael fey ta rumel mongenngealu, femngechi tati nganlu ka ti kosechakelu ti fün ketran kiñentrür ayüway engün tati pu che mew eluwkülelu ñi konael Ngünechen ñi ülmen mülewe mew.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Fey tüfachi feypin am rüf feyngelu: ‘Kiñerke tati nganlu, fey kangelu tati kosechakelu ti fün ketran.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Iñche werküwiyiñ ta eymün tamün kosechayafiel ti fün ketran, fey ta pichin no rume tamün küdawtunoel; kakelu may tañi küdawel mew, fey eymün ta kosechakefimün kisu engün ñi küdawel ―pi.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Fey rume fentren che tuwyelu ta Samaria trokiñ mapu mülechi waria mew, feyentuy engün ta Jesus mew, tañi küme feypietew mew engün tati domo: “Feypienew iñche kom tañi chumkefel.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Feymew, ti pu Samaria tuwchi che akuyelu, feypifingün ta Jesus fey ñi müleweael kisu engün mew. Fey kisu mülewey epu antü tüfeychi waria mew.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Feymew doy alün che feyentuy, kisu allküñmangelu ñi nütramkameken.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Fey feypifingün ti domo:
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Rupalu tüfeychi epu antü, Jesus tripatuy ta Samaria trokiñ mapu mew, fey rüpütukünuwtuy amualu ta Galilea,
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Jesus am feypilu kiñe pelon wentru ta püramyengekelay kisu ñi mapu mew.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Fey puwlu ta Galilea, tüfeychi pu che rume küme lloweyew, tüfa engün am ka femngechi amulu tati Paskua kawiñ mew ta Jerusalen ka dew pefuyngün itrokom ñi femel ta kisu tüfeychi waria mew.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Fey Jesus wiñotuy ta Kana Galilea mew chew pulkukünutufi tati ko. Fey mülerkey tati longko ülmen ñi kiñe kapitan, fey nierkey kiñe kutrankülechi fotüm ta Kapernaum waria mew.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Feymew ti kapitan kimlu Jesus ñi puwtun ta Galilea, dew wiñomelu ta Judea, fey amuy ñi pemeafiel ka llellipumefi ñi amuael kisu ñi ruka mew, fey ñi tremolelngetuael kisu ñi fotüm, epe lalerkelu am.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Jesus llowdungueyew:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Welu ti kapitan feypifi ta Jesus:
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Feymew Jesus feypieyew:
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Petu wiñotulu ñi ruka mew, kisu ñi pu kona trafyemetueyew ka feypieyew:
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Kisu ramtufi ñi pu kona chem ora mew ñi doy kümelkatun ñi fotüm, fey llowdungungey:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Fey ti kapitan ngüneduami feychi ora mew Jesus ñi feypietew: “tami fotüm ta mongetuy”. Fey ti kapitan ñi reñmache kom feyentuy Jesus mew.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Fey tüfachi afmatufal dungu epu rupa dewma ñi femel ta Jesus femngechi ñi kimngeael ñi nien fütra pepiluwün feychi puwtulu ta Galilea dew wiñomelu ta Judea mew.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.