Atos 20
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs NAA
1 Dew rupalu tati pofolkawün, Pablo mütrümfi tati feyentulelu tañi ngülamtuafiel, ka pürüm chaliyetufi, fey kisu amuy ta Masedonia trokiñ mapu.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Witranngeyawi kom tiyechi trokiñke mapu mew. Rume yafülkiyawülfi kom küme dungun mew tati pu feyentulelu. Fey wüla ka puwi ta Gresia trokiñ mapu mew,
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 fey tüfey mew küla küyen mülewepuy. Dew epe puwlu tañi konpuael farku mew ñi amuael ta Siria mew, kimi ñi trürümkadunguleletew tati pu judiu ñi wesa femmekeaetew. Feymew rakiduamtuy ñi rüpütulen amuael, fey ka wiñome ñi rumetuael Masedonia püle.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Kompañeyew ta Sopater, Berea tuwlu, Piro tañi fotüm; Aristarku ka Segundo tati tuwlu Tesalonika, Gayo tuwlu Derbe, Timotew, Tikiko ka Trofimo, Asia tañi trokiñ mapu mew tuwyelu.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Fey tüfachi pu peñi wüneluwi engün, fey üngümniepueiñmew ta Troa waria mew.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Iñchiñ, dew rupalu tati kawiñ tañi ingekemum lefawrangenochi kofke, tripaiñ ta Filipo waria farku mew. Kechu antüpualu mew, dipufiyiñ engün ta Troa mew, feymew mülewepuiñ regle antü.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Tati llituchi antü semana mew trawüluwiyiñ taiñ ngillatuael ka traf iyael ta kofke chumngechi femi Jesus tañi pu disipulu engün, Pablo nütramkaniefi tati pu feyentulelu. Kangelu antü mew am felerkelu ñi tripayael, rangi punmay ñi wewpimeken.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Trawüluwküleiñ kiñe katrüntuku wenu ruka mew, fey tüfey mew rume fentren pelontuwe üyküley.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Kiñe weche wentru, Ewtiko pingelu, anüley ti alü rupachi fentana mew. Pablo am rume alüñma dungulu, añituy tati weche wentru, feymew ka fütra kon umawtuy, ütrüfnagpay küla pisu wenu ruka mew. Lalen witrañpüramngey.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Feymew Pablo nagpay, winakünuwpay wente tati lalechi weche wentru mew ka mafülüfi. Ka feypifi tati pu feyentulechi che:
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Feymew Pablo ka püratuy ti wenu ruka mew, wükafi ti kofke chumngechi femi Ñidol Jesus, ka ifingün, ka amuley ñi dungun, fey wünmatripa wewpi. Feymew wüla amutuy.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Fey tati weche wentru, mongelen yengetulu am, tati pu che mülelu Troa waria mew yafüluwi engün.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Iñchiñ tati kompañkiyawlu wüneluwiyiñ ka püraiñ ta farku mew taiñ puwael ta Aso ka taiñ llowmeafiel ta Pablo, femngechi taiñ adkünuwün, kisu am ayülu ñi namuntu amuael.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Feymew pewpulu ta iñchiñ Aso mew, kiñentrür püraiñ ta farku mew, fey amuiñ ta Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Tripaiñ ta tüye mew, fey ka antü mew rumeiñ Kiyo ñi itrotripa, fey ka kiñe antü rupalu mew wüla puwiyiñ Samos tañi ayliñ mew. Ka rumeiñ Trogilio ñi ayliñ mew. Ka kiñe antü amulu iñchiñ, puwiyiñ ta Mileto ñi ayliñ mew.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Femngechi femkünuy Pablo tañi müte alüñmarpunoael ta Asia mew. Pilay ñi amuael ta Efeso, ayülefulu am pürümkachi ñi puwael ta Jerusalen. Fey femfule, ñi mülepuael üyew ti Pentekoste pingechi kawiñ antü mew.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Fey mülepulu ta Mileto, Pablo mütrümfalfi tati pu longkolelu tati trokiñ feyentulelu mew mülelu ta Efeso.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Akulu engün Pablo feypifi: “Eymün kimnieymün chumngechi tañi kümeyawün lif piwke mew feychi antü akulu müten ta iñche Asia tañi trokiñ mapu mew.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Mülepalu müten ta iñche eymün tamün rangiñ mew, poyeniekefiñ ta Ñidol ka müngeltuniekefiñ kom dungu mew, ka rumeñma ngüman ka rume wesake dungu mew rupan tañi wesaduamtufetew tati pu judiu.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Welu femkünuwlan chem mew no rume tamün feypiwafiel tati kümeke dungu kisu tamün kümelkayaetew. Kimeltumekewiyiñ rangi che ka tamün ruka mew.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Feypiniekefiñ tati pu judiu ka ti pu griegu tañi wiñorakiduamtuael engün ta Ngünechen mew ka tañi feyentuael engün taiñ Ñidol Jesus mew.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Fey tüfa amuan ta Jerusalen tati Lif Küme Püllü tañi feypinieetew mew, fey tañi kimnon chem dungu tañi üngümnieetew ta üyew.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Kiñe dungu müten ta kimnien, kom waria mew chew tañi amuael ta iñche, tati Lif Küme Püllü ta feypikeenew tañi üngümnieetew ta karsel ka fentren kutrankawün.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Iñche chem falintunielan rume tañi mongen, welu may ñi wechunentuafiel ñi küdaw Ñidol tañi yefaletewchi dungu, fey tañi kimelael Ngünechen tañi piwkeyechen.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Tüfa ta küme kimnien kiñe no rume ta eymün, tüfey engün tañi kimelelkeel Ngünechen tañi longko ülmenngen wiñome pewelayaenew.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Feymew tati ayülen tamün feypiwafiel fachantü iñche tañi yafkalenon kiñe che mew no rume.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Kom kimeleluwiyiñ Ngünechen ñi adkünuelchi dungu, chem dungu rume ta ellkaleluwlayiñ.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Feymew upewtulemün ka küme adnieafimün tati trokiñ feyentulelu, tati Lif Küme Püllü tamün eluetewchi küdaw pastor reke, tamün küme adnieafiel Ngünechen tañi trokiñche feyentulelu, Jesus tañi ngillael kisu ñi mollfüñ mew.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Iñche kimnien feychi amutuli küpankepiay kakelu wesañmangechi trapial reke felelu, ayüay tañi apümkayafiel ta feyentuleyechi trokiñche.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Eymün mew kütu ta tripayay ta kiñekentu tati kimeltualu ta koylake dungu tañi inayaetew tati pu feyentuleyelu.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Upewtuleaymün, tukulpayaymün ta küla tripantu mew, antü ka pun, femkünuwlan tamün ngülamuwafiel ngümankechi kütu kake kiñeke ta eymün.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Fey tüfa, pu peñi ka lamngen, chalintukuwayiñ ta Ngünechen mew ka kisu tañi küme fürenechen mew. Kisu niey ta pepiluwün tamün femngechi doy adümael ta kümeke kimün ka tamün eluaetew kom tañi tukulpakünulelfiel tañi lif mongen trokiñche.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Iñche ta diñmatukelan chem rume iñchengealu müten, pülata no rume kangelu ñi takuwün no rume.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Tañi femafel, eymün ta fente küme kimnieymün tañi küdawün kisu ta iñche ñi kuwü mew femngechi tañi peael tañi duamtuelchi chemkün iñchengealu ka tañi pu kompañ mülelu iñche engün.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Rumel kimeltukefiñ femngechi ñi küdawael ta che ka tañi kellungeael tati duamtulu tañi kellungeael, tukulpaniengeael Ñidol Jesus tañi feypielchi dungu: ‘doy kümey ta wülael ta llowün mew.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Rupan feypilu tüfa, lukutuy ta Pablo ka kom kiñentrür ngillatuy engün.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Ka kom ngümay engün, mafülüfi ka truyutufi engün ta Pablo.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Rume weñangkülewey engün, “pemuwelayan” tañi pingen mew engün. Fey wüla pürüm kompañkülen yetufi engün tañi elmetuafiel farku mew.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.