2 Coríntios 12
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs VC
1 Feleperkelay ñi mallmawküleael tati pu koyla kimeltufe reke, welu chem falinolu rume trokiniefiñ tüfachi dungu tamün kelluafetew ka iñche ñi kelluaetew rume falilay. Fey tüfa nütrameleluwayiñ tañi pengelelngeel kiñe chumkawnorume pekenoelchi dungu, ka Ñidol tañi kimelelyeetewchi dungu.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Kimnien ti dungu ñi rupael mew kiñe che kiñewkülelu ta Cristo engu mari meli tripantu rupay dewma, fey tüfachi che kiñe lelen mew yeeyew ta Cristo doy fütra wenu ta kallfü wenu mew puwi ta Ngünechen ñi fütra küme mülewe mew. Kimlan ñi kuerpu mew chey may kam ñi re püllü müten chey may amuy. Fey tüfachi dungu Ngünechen müten ta kimniey.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Welu kimniefiñ tati che (ñi kuerpu mew chey may mülepuy kam re ñi püllü, fey ñi nienon ñi kuerpu, Ngünechen müten ta kimniey tüfachi dungu)
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 yeeyew ta Cristo ti fütra küme mülewe mew, tati rume afmatufalchi mülewe mew, fey tüfey mew allküy ta kiñeke ellkan dungu chem che rume tañi eluniengenoel tañi kimelael.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Fey tüfeychi dungu ñi rupael mew tüfeychi che felefuy ñi mallmawael, welu iñche kisutu mallmawlayan, welu may mallmawan iñche tañi rupaelchi kutrankawün mew.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Welu iñche ayüfuli tañi mallmawael tañi pengelelngeelchi afmanngechi dungu mew, welu koylatulayafun, iñche am feypiafulu rüf dungu. Welu mallmawlayan ta feychi dungu mew, femngechi eymün tamün poyemunoafiel feychi dungu ñi duam.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Feymew, tañi mallmawnoam tüfeychi fentren afmanngechi dungu mew Ngünechen tañi pengeleletew, Ngünechen femkünuy iñche tañi kutranael. Kutrankaenew kiñe pülliñ reke sipokonkülelu ñi kuerpu mew, weküfü tañi pepikaletewchi kutran tañi kutrankayaetew.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Küla rupachi llellipufuiñ ta Ñidol Jesus mew tañi famentulelaetew ta tüfachi kutran.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Welu Ñidol ta feypienew: “Kelluaeyu, tami piwkeyefiel mew, fey yochiy tami fente kutrankawael, iñche ñi pepiluwün doy küme kimfalkey tati ngañwadkülelu mew.” Feymew rume ayüwkülen mallmawan reke tañi ngañwadkülen mew fey tati pu che tañi kimam Cristo tañi elukeetewchi pepiluwün tañi poyeafiel ta kisu.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Kom tüfeychi dungu mew ayüwken, fey ngañwadküleyüm, fillpikangeyüm, fey chem wesa dungu mew rume kutrankawiyüm, ka dewma üyawtungeyüm kam nieyüm chem katrüldungungen rume tañi poyekefiel mew ta Cristo, fey femngechi ngañwadküleyüm, Cristo kellukeenew ñi fütra pepiluwün mew.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Kiñe wedwedkülelu reke ta dungupen, welu eymün tamün duam ta femün. Eymün am felefulu tamün küme nütramyemuafiel ta iñche, kiñe no rume tüfeychi pu che eymün tamün fütrake kimeltufe pikeel wewnielaenew. Tunte feyngefuy rume Ngünechen ta kellukenoelimew, chem falilayafun rume.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Mülepulu iñche eymün mew, femün epe fill afmanngechi dungu kom tüfeychi dungu tañi femel fentren yafüluwün mew fente küme kimfalküley iñche ta rüf mew Ngünechen tañi dullielchi apostolngen.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Chem dungu mew am doy llayniewiñ tati kakelu pu trokiñ feyentulelu mew. Re tamün kofrawnofiel mew tamün kimeltuwkefiel mew. Fey feychi dungu mew wesa duamtuniemuli wiñoduamamutuchi wesa femli.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ka pepikawkülen tañi ka wiñome mülentungemeael, eymün mew, tañi küla rupachi ñi witranngemeael eymün mew, welu ka amulniean tañi femün tamün llowmawnoafiel chem kullitun pülata no rume tamün kintukawmekenoael iñche ta amukelan tamün pülata ñi duam eymün tamün duam mayfe, ti pichikeche am trapümelkenolu pülata tañi chaw, tati ngen fotüm may trapümelkey tañi pichikeche.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Feymew chumngechi femkey ta kiñe küme chaw iñche, eluwayiñ itrokom tañi nieel ka füchaluwan rume eymün tamün kelluwafiel. Iñche rume piwkeyewiyiñ eymün, welu rume weñangküan eymün ka femngechi piwkeyemunoli.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Iñche kimnien kiñeke che tañi feypiyawken: “Fey rüfngey witranngepayüm, chem rume kullikelafiyiñ”, welu tüfeychi Pablo am rumeñma nielu ngünen chumngechi rume entuñmakepelaeiñmew taiñ pülata.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Fey chem dungu am ta tüfa, fey kiñeke ngünenkapueymünmew am tati pu che iñche tañi werküel tamün eluafiel pülata iñchengealu?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Tito amuy tamün pemeaetew iñche tañi feypifiel mew ka werkün ta kiñeke peñi eymün tamün dew kimnieel ñi kompañafiel ta Tito. Eymün ta fente küme kimnieymün, Tito tamün chem ngünenkapunoetew rume tamün entuñmayaetew pülata, ¿kam femi? Ka femngechi kimnieymün kisu ka iñche mür femngechi küme rakiduamaniewiyiñ ta eymün ka femngechi wimtun nieyu eymün tamün poyewafiel.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Fey rakiduamülmün, petu chillkatufilmün tüfachi karta, tañi wirifiel iñche re tañi ingkawael müten kisutu iñche, welulkawküleymün. Tüfa tañi feypipeelchi dungu Ngünechen ta kom kimniey chem dungu tañi wiripeel ta iñche ka iñche ñi koneltulen ta Cristo mew. Feypiwpeyiñ ta eymün, pu peñi ka lamngen, tamün piwkeyewfielmew. Kom tañi femkeel ka ñi feypikeel femken tamün doy maneluwkülerpuael ta Cristo mew.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Femngechi dungupen pellkelelu am iñche, fey amuli tamün pewmeafiel ñi kimpuael tamün küme müngeltulenon chumngechi iñche ñi ayülefel tamün femael, ka eymün tamün pemunoafiel chumngechi ayülefuymün tamün pemuafiel. Llükalen tamün yafkawküleael, ka ñi müleael ütriruwün, lladken, illamtuchen, dallukan, entuüñfiluwün, mallmawün ka wesa femyawün.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ka femngechi llükalen ka wiñome witranngemeli, Ngünechen ñi eluaetew ñi yewenngeael eymün tamün duam ka tañi rume weñangküael tüfey engün mew tati kuyfi yafkakelu ka ñi amulnien ñi yafkameken, fey tañi wiñorakiduamtunon tañi wesake dungu ñi femkeel mew, ka kakerume yewenngechi dungu.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.