João 8
Mapudungun NT (ARN_SBU) vs VC
1 Fey Jesus amuy tati Olifu pingechi wingkul mew,
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 fey kangelu antü mew epe wünlu, wiñotuy tati ngillatuwe ruka mew. Fey ti pu che fülkontupueyew, fey kisu anükünuwi ka eluwi ñi kimeltuafiel ti pu che.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Fey ti kimeltukelu ti ley dungu ka ti pu farisew fey yefingün kiñe domo fey tüfa perkefingün ñi petu ñiwan. Fey elkünupufi engün rangiñ mew chew ñi mülemum fentren che.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Fey feypifingün ta Jesus: —Kimeltufe, tüfachi domo trenumafiyiñ petu ñiwalu kiñe wentru engu.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Iñchiñ taiñ ley dungu mew, Moyse werküy ñi ütrüftukangeael kura mew, fey ñi langümngeael fey tüfa famngechi domo. ¿Eymi am, chem pimi kay?
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Kisu engün ramtufi tüfachi dungu tañi re kintukaduamafiel femngechi tañi nieael engün chumngechi ñi feypintukuafiel. Welu Jesus potrongnagi ta mapu mew, fey eluwi ñi wiriael kisu ñi changüll kuwü mew.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Feymew müten diküm ramtukalelu engün am, fey witrakünuwtuy ka feypi: —Kiñekentu eymün mew tati nienolu chem yafkan no rume, wüne ütrüftupe kiñe kura mew.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Ka wiñome potrongnagtuy fey eluwtuy ñi wiriael ta mapu mew.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Allkülu engün tüfachi dungu, re kiñeke tripayetuy tati dalluntukupafilu ti domo, fey ti wüne tripatulu tati doy putremke wentru ürke. Feymew Jesus kisulewetulu tati domo engu,
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 küme witrakünuwtuy ka ramtufi ti domo: —Papay, ¿chew anta müley tami feypintukupeetew tami langümngeael?
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Fey ti domo llowdunguy: —Kom amutuy engün tatey, Ñidol ―pi. Fey Jesus feypifi ti domo: —Iñche no rume ‘langümngepe’ pilayaeyu, fey amutunge ka wiñome yafkawekilnge.)
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Jesus ka wiñome eluwi ñi kimeltuafiel ti pu che, fey feypi: —Iñche ta pelon reke felelu ta mapu mew. Tüfey tañi müngeltulen inaetew chumkawnorume mülelayay ta dumiñ mew, welu may nieay ta pelon tañi elunieetew ta mongen.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Fey ti pu farisew feypifi ta Jesus: —Eymi kisu petu nütramyewimi tami kisutu nütramyewün, fey chem falilay rume.
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Fey llowdungueyew ta Jesus: —Iñche ñi dungupeel rüf dungu mew faliy tati, tunte iñche kisutu dunguñpewli rume. Iñche ta kimnien chew ñi tuwün ka chew ñi amuael, welu eymün ta rüf kimlaymün chew ñi küpan ka chew ñi amuael ta iñche.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Eymün ramtukadungukefimün ta kiñe che chumngechi tamün ayüel, welu iñche ta femkelan.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Welu iñche ramtukadungukefuli, kom tañi feypikeelchi dungu rüfngey. Iñche am kisungenolu ñi ramtukacheken, welu may Chaw Ngünechen tañi werküetew, fey ta adkünukey ti dungu iñche mew.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Welu tüfa feley eymün tamün ley dungu tati wirilelu, femngechi epu che kiñewiyüm ñi dungu, kisu engu ñi dungu falikey.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Ka femngechi, iñche ka tañi Chaw iñchiw kiñewküleyu tayu dungu mew ―pi.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Feymew ramtungey: —¿Chew anta müley tami chaw? Fey Jesus llowdungueyew: —Eymün kimlaymün ñi ineyngen ta iñche, ka iñche ñi Chaw no rume, welu kimfulmün ñi ineyngen ta iñche, ka kimafuymün iñche tañi Chaw.
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Jesus feypi tüfachi dungu petu kimeltulu ta ngillatuwe ruka ñi lepün mew chew ñi elngekemum ti ofrenda. Welu iney no rume püresulaeyew, petu puwnolu am tañi medin antü.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Jesus ka wiñome feypifi ti pu che: —Iñche ta amutuan, fey eymün ta kintumuan, welu layaymün tamün yafkan mew fey tamün pemunofiel. Chew ñi amuael ta iñche, eymün ta pepi amulayaymün.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Feymew ti longkolechi pu judiu feypi: —¿Chumngelu am feypi taiñ pepi amunoael iñchiñ chew ñi amuael ta kisu? ¿Rakiduamkülepey may ñi kisu langümuwael?
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Feymew Jesus feypi: —Eymün ta nag mapu tuwimün, welu iñche wenu mapu küpan. Eymün ta tüfachi nag mapu mew tuwimün, welu iñche wenu mapu mew tuwün.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Feymew feypiwpeyiñ tamün layael kisu tamün yafkan mew, eymün am ta feyentunolu tañi ineyngen ta iñche, feymew layaymün kisu tamün yafkan mew.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Feymew ti pu judiu ramtufi engün ta Jesus: —¿Iney anta eymi? Fey Jesus llowdunguy: —Ellaka mew tañi feypiel ñi chem chengen ta iñche, feymew
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 rume fentren dungu nien tamün feypiwafiel eymün am welulkawkülelu. Welu ñi Chaw tañi werküetew feypikey ta rüfngechi dungu, tañi feypikeetew ta kisu, feychi dungu ta feypiwkeyiñ ta eymün.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Welu ti pu judiu engün ngüneduamlay tañi nütramelngeel engün ta Chaw Ngünechen ñi dungu.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Feymew Jesus feypifi ti pu che: —Feychi eymün wenuntu püramfilmün iñche tati Wentrukünuwpalu, fey wüla kimmuan ñi ineyngen ta iñche, ka femkelan chem dungu rume re kisu ngünewün. Iñche feypiken Chaw ñi kimeletewchi dungu müten.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Iñche ñi Chaw tañi werküetew müley iñche engu, iñche ñi Chaw ta kisukünukelaenew, fey iñche am rumel femkelu kisu ñi ayükeelchi dungu.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Feymew Jesus, feypilu tüfachi dungu, rume fentren che feyentuy kisu mew.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Jesus feypiyefi kiñeke ti longkolechi pu judiu feyentulu ta kisu ñi feypielchi dungu mew: —Eymün ta müngeltufilmün iñche ñi dungu, rüf dungu mew eymün iñche ñi pu disipulungeymün.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Kimafimün tati rüf dungu, fey ti rüfngechi dungu lifrekünutuaeymünmew.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Fey tati longkolechi pu judiu llowdunguy: —Iñchiñ ta Abraam ñi yomel pu che, fey chumkawnorume ka iney no rume ta püresukonaniekelaeiñmew. ¿Chumngelu am eymi feypimi taiñ lifrengetuael?
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Feymew Jesus feypi: —Rüf dungu feypiwayiñ itrokom tati yafkakelu püresulekey reke ta yafkan mew.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Kiñe püresukona rumel koneltukelay ta kiñe reñmache mew, welu kiñe fotüm feyngey ñi rumel koneltuleael ñi reñmache mew.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Fey femngechi, tati fotüm lifrekünutuelmünmew, eymün feyngeay tamün lifrengetun.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Dew kimnien ta Abraam ñi yomel pu chengen ta eymün, welu ayüleymün tamün langümmuafiel llowmamunofiel am iñche tañi dungu.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Iñche femken tañi Chaw mew ñi pekeelchi dungu, fey eymün kay femkeymün tamün kangelu chaw ñi femkeelchi dungu.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Feymew ti pu judiu feypi: —¡Kangelu no tatey! ¡Iñchiñ taiñ nieelchi chaw Abraam pingey! ―pi. Welu Jesus llowdunguy: —Eymün ta rüf mew Abraam ñi reñma pu chengefulmün, femafuymün kisu tañi femel.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Welu may tunte dew feypiwfuyiñ ti rüfngechi dungu Ngünechen tañi kimeletew, fey eymün ayüleymün tamün langümmuafiel. ¡Abraam ta chumkawnorume femngechi femlay!
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Eymün ta femkeymün chumngechi ñi femkeel kangelu chaw tamün nieel. Feymew ti pu judiu feypi: —¡Iñchiñ ta kiñe yalltuku che no! Nieiñ kiñe chaw müten, Ngünechen llemay.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Fey Jesus llowdunguy: —Rüf feyngefule tamün chawyefiel ta Ngünechen, eymün ta piwkeyemuafun, iñche am küpalu ta kisu mew, fey fewla tañi mülepan tatey. Iñche küpalan ta re kisu duam, welu Ngünechen ta werküenew.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 ¿Chumngelu am eymün longkontukulaymün iñche ñi kimelelchi dungu? Eymün am rüf mew ayükenolu tamün allkütuafiel iñche ñi dungu.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Eymün tamün chaw ta weküfü, fey eymün ta kisu mew koneltuleymün, ka ayükeymün tamün femael kisu ñi ayükeelchi dungu. Weküfü ta kiñe langümchefe llituka mew müten. Chumkawnorume inakelafi ti rüfngechi dungu, ka chumkawnorume feypikelay ti rüfngechi dungu. Femngechi koyla dunguyüm, dungukey ñi chumngen ta kisu. Koylangelu am, fey kisu mew tripakey kom koyla dungu.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Welu iñche am feypikelu ti rüfngechi dungu, eymün ta feyentumukelan.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 ¿Iney am feypiafeymünmew iñche ñi nien ta yafkan? Fey iñche feypili ti rüfngechi dungu, ¿chumngelu am feyentumukelan?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Tati mülelu Ngünechen mew, allkütukey Ngünechen ñi dungu. Welu eymün am Ngünechen mew mülenolu, ayülaymün tamün allkütuael.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Feymew tati longkolechi pu judiu feypieyew: —Rüfngey taiñ feypiken eymi kiñe Samaria tuwünchengen ka tami konweküfülen.
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Jesus llowdunguy: —Konweküfülelan ta iñche. Tañi femkeelchi dungu mew püramyekefiñ tañi Chaw Ngünechen, welu eymün püramyemukelan.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Iñche ayülan tañi re kisu püramyengeael, welu müley kiñe tati ayülelu iñche ñi püramyengeael, fey ñi Chaw kisu ta adniey kom dungu.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Ka femngechi rüf dungu feypiwayiñ ta iney rume müngeltufile iñche ñi dungu, chumkawnorume lalayay ―pi.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Feymew ti pu judiu llowdunguy: —Fewla ta küme kimiyiñ tami konweküfülen. Abraam ka ti pu pelon wentru layey engün, fey eymi feypimupeiñ: ‘Tati müngeltulu iñche ñi dungu, chumkawnorume lalayay.’
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 ¿Eymi anta wünenngeymi taiñ chaw Abraam mew? Kisu ta lay, ka ti pu pelon wentru ka layey engün. ¿Chumngechi chengelu trokiwküleymi am?
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Feymew Jesus llowdunguy: —Iñche ta re feypipelan kisutu püramyewli, tañi püramyewün ta chem falilayafuy rume, welu ñi püramyekeetew iñche, fey ta iñche ñi Chaw tati, fey iñchiñ taiñ Ngünechen tamün pikeel.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Welu eymün ta kimlafimün, fey iñcheke ta kimniefiñ. Fey kimlafiñ pifuli, iñche ta rume koylangeafun eymün reke. Welu rüfngey tañi kimniefiel, fey ka müngeltuñmakefiñ kisu ñi dungu.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Eymün tamün kuyfi tuwün em Abraam pingelu, ayüwi allkülu tati feypikünuelchi dungu iñche mew, feymew rume ayüwi, fey Abraam kimetew am ñi ineyngen ta iñche ―pi.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Fey ti pu judiu feypifi engün ta Jesus: —Petu nielaymi kechu mari tripantu no rume, ¿fey feypimi tami pefiel ta Abraam? Kiñe wedwed che reke ta feypimi.
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Jesus llowdungueyew: —Rüf dungu feypiwayiñ iñche müleken Ngünechen iñchiw kuyfi mew petu ñi mülenon rume ta Abraam.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Feymew kisu engün nüy kura tañi ütrüftukayafiel, welu Jesus ellkawi ka tripatuy ti ngillatuwe ruka.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.