Mateus 13
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs NTLH
1 Arlta nyinta ekuralantema, Jesuanha ilthanga rratamala lhaka, kwatja ntjangurna. Erantama ankerraka arrarnalhaka.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Relha ntjarra inthorrantama ekururna worlerrentjalpuka. Lakinhanga era boat-aka ntjika, boat-ala arrarnalhaka turta. Kanha relha etna ankerralala itnaka.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Jesualantama etnanha kngarra kaltjinthaka, etnanha yia alpmelamala. Erantama etnanha yia nhanha ilaka.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Erantama annga etnanha alpantiwumalanga, annga arrpunha ntjarra tjaiyakarlaka tnyika. Thepa ntjarrantama pitjika, annga etnanha ilkuka turta.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Annga arrpunha ntjarra arna partapapathakarlaka tnyika. Etna parrpa lyapuka, arna era tarratha wara warta namanga.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Lirnnga era pula rratamalanga, lirnngala marna kurrka etnanha ntjirrkilamala mpuka, takarra etnaka yarna warta arna kwanurna irrpukalanga.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Kala annga arrpunha ntjarra lyakanga mpopakarlakala tnyika. Lyaka etnantama mangkamala marna kurrka etnanha ulpulatuka.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Kala annga arrpunha ntjarra arna marrakarlakala tnyika. Arrpunhala 100 annga lhalhelaka, arrpunhala 60, kala arrpunhala 30.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Jesuaka kurtungurla ntjarrantama ekururna pitjimala, erinha pmarraka, “Iwunhangama unta relha ntjarranha kaltjinthama, etnanha yia alpmelamala?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Jesuala etnanha ilaka. “Yinga antja nama rrangkarra kaltja nitjika Altjirranha kala pitjikala relha ingkarrakaka ntelalhitjika era Ingkarta namanga. Yinga pula itja antja arrpunha ntjarra nhanhaka kaltja nitjika.
11 Jesus respondeu:
12 Relha erala Altjirraka Angkatjaka kangkama, urntwarra kaltjerritjika turta antja nama, erinha Altjirrala wothalkura kaltjinthitjina. Kanha relha erala Altjirraka Angkatjaka antjakunya, erinha Altjirrala itja kutala kaltjinthitjina.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Lakinhanga atha etnanha yiala alpmelama. Etnaka alknga intama, etna pula itja arama. Etnaka ilpa intama, etna pula itja wuma.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Arai, Isaiah-anhataka relha nhanha ntjarriperra angkaka. Angkatja ekuranhantama nthurrperraka. Era etnakiperra lakinha angkaka,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Arai, atha relha nhanha ntjarraka eterrintja parrpartilaka,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 “Rrangkarra arrkana nama, Altjirrala rrangkarranha marrilakalanga. Lakinhanga alknga rrakangkarranhala arratja arama, ilpa rrakangkarranhala turta arratja wuma.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Atha rrangkarranha nhanha turta nthurrpa ilama. Altjirraka urrpia imankinya ntjarra, relha errilkngipata arratja ntjarra turta antja naka aritjika, nhanha rrangkarrala lyarta arama. Etna pula nhanha itja araka. Etna turta antja naka angkatja nukanha wutjika, angkatja nhanga rrangkarrala wuma. Etna pula nhanha itja wuka.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Wurrirraintama, atha yia nhanga annga alpantiwunhiperra nentilamanga.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 “Thunga relhala Altjirraka angkatja wuma, angkatja nhanga Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga. Thunga pula era angkatja nhanhiperra itja arratja etarlarama. Nthakinhantama erritjina? Errintja era pitjitjina, angkatja erinha rakitjina turta. Nhanha kala annga etna ngerra nama, etnala tjaiyaka tnyikala.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Annga nhanga arna partapapathakarlaka tnyikala, nhanha kala relha nhanha ngerrala nama. Era kngarra kangkama era Altjirraka angkatja wumalanga.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Era pula angkatja ekura parrpa kngwerrama. Lakinhanga era Altjirranha itja ekarlta tnakama. Erantama imampurlerramanga, relha arrpunhala paka erinha arrampowumanga Altjirraka angkatjanga arrkngala, era kala Altjirranha impumanta.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Annga nhanga lyaka mpopakarlaka tnyikala, nhanha kala relha nhanha ngerrala nama. Era Altjirraka angkatja wuma, era pula yulthiperralka, arrkaniperralka kngarra kuta eterramala Altjirraka angkatja parrpartilama. Altjirraka angkatjantama itja kuta anngakarta ngerrerrama.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Annga nhanga arna marrakarlaka tnyikala, nhanha kala relha nhanha ngerrala nama. Era Altjirraka angkatja wuma, ekura kuta antja nama turta. Erantama annga marra lhalhelama ngerra. Arrpunhala 100, arrpunhala 60, arrpunhala 30.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Jesuala etnanha yia arrpunhantama alpmelaka. “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwala wheat annga alpantiwuka.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Anma era ankwentamangantama, urrkapunhapunha ekuranha ntjarra turta, leltja pitjika annga korna turta wheat-anga mpopaka alpantiwuka. Leltja erantama nyilknganyilknga kuta alpuka.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 “Kurunga wheat annga etna, annga korna etna turta tharrantema lyapumala, mangkaka. Anma etna porta anngakarterramanga, urrkapunhapunha ntjarrala araka tharrka korna wheat-anga mpopala mangkamanga.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Urrkapunhapunha etnantama itornka etnakanhurna lhamala, erinha pmarraka, ‘Unta kunha wheat annganta alpantiwuka, nhangai? Nthakinhantama tharrka korna turta mangkaka?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 “Era angkaka, ‘Leltjala kunha annga korna alpantiwuka.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 “Era pula etnanha ilaka, ‘Impai! Tharrka korna etnanha urlpuntjimala, rrangkarra marna wheat marra erinha turta urlpuntjakitja.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Marralkura tharranhantema mangkitjika impai, kotjintjaka arltaka. Kurunga atha marna kotjinha ntjarranha turnitjina, etna tharrka korna ntjarrakimparra kotjimala worlilitjika, etitjika turta. Kurunga marna wheat etnanha kotjimala, etna marna etnanha marnaka iltha nukanhaka arrarnitjika.’”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Jesuala etnanha yia arrpunhantama alpmelaka. “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwala tjurrka annga tnukulpa ekuranhaka ingkairnama.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Annga era kala kurrka inthorra nama. Kanha irna tjurrka, erala annga kurrka ekuranga mangkama, era kngarritja inthorrala nama. Thepa etna turtantama pitjima, antjwa etnakanha turta etintjala mpaarama.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Jesuala etnanha yia arrpunhantama alpmelaka. “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, lakinha ngerra nama. Arrkutjala marna ltorlpilanha kurrka wara marna kngarraka lhangama. Marna ltorlpilanha kurrka erantama marna urrknga kngarra erinha ltorlpilama, ntjapara kuta.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Jesuanha relha ntjarrurna angkaka, etnanha yia alpmelamala. Yiakunya era etnakurna itja kuta angkaka.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Lakinha angkatja arrpunha Altjirranhala urrpia ekuranharlarlanga angkakala, nthurrperraka,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Jesuaka kurtungurla ntjarrantama ekururna pitjimala erinha pmarraka, “Nurnaka nentilai yia nhanga tharrka korniperra, etnala marna wheat-anga mpopala mangkakala.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Jesuala etnanha ilaka, “Relhaka 'Lira era artwa era ngerra nama, erala annga marra etnanha alpantiwukala.
37 Jesus respondeu:
38 Relha alharinya ingkarraka tnukulpa era ngerra nama, ekurakarlaka artwa era annga etnanha alpantiwukala. Relha lenha ntjarra, etnala Altjirraka kangkwerrama, etna marna marra ngerra nama. Kanha relha lenha ntjarra, etnala errintjaka kangkwerrama, etna tharrka korna ngerrala nama.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Errintja era, leltja era ngerra nama, erala annga korna alpantiwukala. Tjiperrawuntjaka arlta, era kotjintjaka arlta ngerra nama. Angel etna, marna kotjinha ntjarra ngerra nama.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Relhalala nhanga tharrka korna kotjimala urala etama, lakinha ngerra arlta ingkarnala nitjinantema.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Relhaka 'Lirala angel ekuranha ntjarranha yairnitjina relha korna ntelalhakala ntjarranha ilkngakitjika. Relha lenha ntjarranha turta, etnala relha arrpunha ntjarranha arrtjilhelakala errintjaka kangkwerritjika.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Kurunga era angel etnanha turnitjina relha korna nhanha ntjarranha worlilamala ura urtaapa kngarritjaka iwutjika turta. Tanhala etna kngarra nthorrkngerritjina, itnitjina turta.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Kurunga Altjirraka tjina ingkarraka arrkana tnoatnoantama nitjina, Altjirraka pmara kutathala. Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwala paka yultha tjiparra arltaramanga, relha arrpunhaka tnukulpala, era kala yultha tjiparra erinha wotha lauwuma. Kurunga alpumala era yultha ekuranha ingkarraka yirrinthama, tnukulpa arrpunha erinha buy-ilitjika.”
44 — O
45 “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwala parta tjiparra inthorraka yonthama.
45 — O
46 Erantama parta tjiparra inthorra nyinta arltarama. Era kala yultha arrpunha ekuranha ingkarraka yirrinthama, parta tjiparra inthorra erinha buy-emilitjika.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwa irrpannga errkunherrkunha ntjarrala net etnakanha ntjangaka iwuma, irrpannga errkutjika.
47 — O
48 Etnantama net erinha ankerrurna tjarrinama, irrpannga twetakatwetakarta. Kurunga irrpannga errkunherrkunha ntjarrala irrpannga etnanha ilkngakamantama. Marra ntjarranha etna tnyinama, kanha korna ntjarranha etna ipmintjala iwuma.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Lakinha ngerra arlta ingkarnala nitjinantema. Angel ntjarra pitjitjina relha korna ntjarranha, marra ntjarranga ilkngakitjika.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Etnantama relha korna ntjarranha worlilamala ura urtaapa kngarritjaka iwutjina. Tanhala etna kngarra nthorrkngerritjina, itnitjina turta.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha pmarraka, “Rrangkarra paka yia nhanha ntjarra lhangkarakama?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Kurunga era etnanha ilaka, “Relha nyintaminyinta, erala Altjirraka Angkatja Imankinyaka kaltja, era turtala kaltja Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, era kala relha netaneta ngerra nama. Ekura yultha lyartinya, yultha ingkwia turta intama. Era turta nhanha relha arrpunhaka irrpalthala imarnama.”
52 Jesus disse:
53 Relha ntjarranha yia nhanha ingkarraka ilamaliperra, Jesuanha kala anparerraka.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Era pmara ekuranhurna alpuka. Erantama relha ntjarranha synagogue etnakanhala kaltjinthaka. Angkatja ekuranha wumala etna tnolkaka, pmarrarraka turta. “Nthakinhala artwa nhanha kaltja inthorrerraka? Ngunhala turtama erinha ekarltilaka tjatjikarta urrkaputjika?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Era kunha artwa rurlaka urrkapunhapunha nhangaka worra. Mia ekura Mary turta pmara nhanhala nama. Tjia ekuranha ntjarra James, Joseph, Simon, Judas turta nhanhala nurnakalela nama.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Arrumpa ekuranha ntjarra turta pmara nhanhala namantema, nurnakalela. Nthakinhantama era nurnanha marra inthorra kaltjinthama, tjatjikarta turta urrkapuma?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Relha etnantama Jesuaka antjakunyerraka.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Relha etna erinha itja ngerra tnakakalanga, Jesuala tjatjikarta urrputja wara pmara lenhala urrkapuka.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.