Mateus 13
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs BKJ
1 Arlta nyinta ekuralantema, Jesuanha ilthanga rratamala lhaka, kwatja ntjangurna. Erantama ankerraka arrarnalhaka.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Relha ntjarra inthorrantama ekururna worlerrentjalpuka. Lakinhanga era boat-aka ntjika, boat-ala arrarnalhaka turta. Kanha relha etna ankerralala itnaka.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Jesualantama etnanha kngarra kaltjinthaka, etnanha yia alpmelamala. Erantama etnanha yia nhanha ilaka.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Erantama annga etnanha alpantiwumalanga, annga arrpunha ntjarra tjaiyakarlaka tnyika. Thepa ntjarrantama pitjika, annga etnanha ilkuka turta.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Annga arrpunha ntjarra arna partapapathakarlaka tnyika. Etna parrpa lyapuka, arna era tarratha wara warta namanga.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Lirnnga era pula rratamalanga, lirnngala marna kurrka etnanha ntjirrkilamala mpuka, takarra etnaka yarna warta arna kwanurna irrpukalanga.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Kala annga arrpunha ntjarra lyakanga mpopakarlakala tnyika. Lyaka etnantama mangkamala marna kurrka etnanha ulpulatuka.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Kala annga arrpunha ntjarra arna marrakarlakala tnyika. Arrpunhala 100 annga lhalhelaka, arrpunhala 60, kala arrpunhala 30.”
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jesuaka kurtungurla ntjarrantama ekururna pitjimala, erinha pmarraka, “Iwunhangama unta relha ntjarranha kaltjinthama, etnanha yia alpmelamala?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Jesuala etnanha ilaka. “Yinga antja nama rrangkarra kaltja nitjika Altjirranha kala pitjikala relha ingkarrakaka ntelalhitjika era Ingkarta namanga. Yinga pula itja antja arrpunha ntjarra nhanhaka kaltja nitjika.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Relha erala Altjirraka Angkatjaka kangkama, urntwarra kaltjerritjika turta antja nama, erinha Altjirrala wothalkura kaltjinthitjina. Kanha relha erala Altjirraka Angkatjaka antjakunya, erinha Altjirrala itja kutala kaltjinthitjina.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Lakinhanga atha etnanha yiala alpmelama. Etnaka alknga intama, etna pula itja arama. Etnaka ilpa intama, etna pula itja wuma.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Arai, Isaiah-anhataka relha nhanha ntjarriperra angkaka. Angkatja ekuranhantama nthurrperraka. Era etnakiperra lakinha angkaka,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Arai, atha relha nhanha ntjarraka eterrintja parrpartilaka,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 “Rrangkarra arrkana nama, Altjirrala rrangkarranha marrilakalanga. Lakinhanga alknga rrakangkarranhala arratja arama, ilpa rrakangkarranhala turta arratja wuma.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Atha rrangkarranha nhanha turta nthurrpa ilama. Altjirraka urrpia imankinya ntjarra, relha errilkngipata arratja ntjarra turta antja naka aritjika, nhanha rrangkarrala lyarta arama. Etna pula nhanha itja araka. Etna turta antja naka angkatja nukanha wutjika, angkatja nhanga rrangkarrala wuma. Etna pula nhanha itja wuka.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Wurrirraintama, atha yia nhanga annga alpantiwunhiperra nentilamanga.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 “Thunga relhala Altjirraka angkatja wuma, angkatja nhanga Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga. Thunga pula era angkatja nhanhiperra itja arratja etarlarama. Nthakinhantama erritjina? Errintja era pitjitjina, angkatja erinha rakitjina turta. Nhanha kala annga etna ngerra nama, etnala tjaiyaka tnyikala.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Annga nhanga arna partapapathakarlaka tnyikala, nhanha kala relha nhanha ngerrala nama. Era kngarra kangkama era Altjirraka angkatja wumalanga.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Era pula angkatja ekura parrpa kngwerrama. Lakinhanga era Altjirranha itja ekarlta tnakama. Erantama imampurlerramanga, relha arrpunhala paka erinha arrampowumanga Altjirraka angkatjanga arrkngala, era kala Altjirranha impumanta.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Annga nhanga lyaka mpopakarlaka tnyikala, nhanha kala relha nhanha ngerrala nama. Era Altjirraka angkatja wuma, era pula yulthiperralka, arrkaniperralka kngarra kuta eterramala Altjirraka angkatja parrpartilama. Altjirraka angkatjantama itja kuta anngakarta ngerrerrama.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Annga nhanga arna marrakarlaka tnyikala, nhanha kala relha nhanha ngerrala nama. Era Altjirraka angkatja wuma, ekura kuta antja nama turta. Erantama annga marra lhalhelama ngerra. Arrpunhala 100, arrpunhala 60, arrpunhala 30.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Jesuala etnanha yia arrpunhantama alpmelaka. “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwala wheat annga alpantiwuka.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Anma era ankwentamangantama, urrkapunhapunha ekuranha ntjarra turta, leltja pitjika annga korna turta wheat-anga mpopaka alpantiwuka. Leltja erantama nyilknganyilknga kuta alpuka.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 “Kurunga wheat annga etna, annga korna etna turta tharrantema lyapumala, mangkaka. Anma etna porta anngakarterramanga, urrkapunhapunha ntjarrala araka tharrka korna wheat-anga mpopala mangkamanga.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Urrkapunhapunha etnantama itornka etnakanhurna lhamala, erinha pmarraka, ‘Unta kunha wheat annganta alpantiwuka, nhangai? Nthakinhantama tharrka korna turta mangkaka?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 “Era angkaka, ‘Leltjala kunha annga korna alpantiwuka.’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 “Era pula etnanha ilaka, ‘Impai! Tharrka korna etnanha urlpuntjimala, rrangkarra marna wheat marra erinha turta urlpuntjakitja.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Marralkura tharranhantema mangkitjika impai, kotjintjaka arltaka. Kurunga atha marna kotjinha ntjarranha turnitjina, etna tharrka korna ntjarrakimparra kotjimala worlilitjika, etitjika turta. Kurunga marna wheat etnanha kotjimala, etna marna etnanha marnaka iltha nukanhaka arrarnitjika.’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Jesuala etnanha yia arrpunhantama alpmelaka. “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwala tjurrka annga tnukulpa ekuranhaka ingkairnama.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Annga era kala kurrka inthorra nama. Kanha irna tjurrka, erala annga kurrka ekuranga mangkama, era kngarritja inthorrala nama. Thepa etna turtantama pitjima, antjwa etnakanha turta etintjala mpaarama.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jesuala etnanha yia arrpunhantama alpmelaka. “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, lakinha ngerra nama. Arrkutjala marna ltorlpilanha kurrka wara marna kngarraka lhangama. Marna ltorlpilanha kurrka erantama marna urrknga kngarra erinha ltorlpilama, ntjapara kuta.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jesuanha relha ntjarrurna angkaka, etnanha yia alpmelamala. Yiakunya era etnakurna itja kuta angkaka.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Lakinha angkatja arrpunha Altjirranhala urrpia ekuranharlarlanga angkakala, nthurrperraka,
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Jesuaka kurtungurla ntjarrantama ekururna pitjimala erinha pmarraka, “Nurnaka nentilai yia nhanga tharrka korniperra, etnala marna wheat-anga mpopala mangkakala.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesuala etnanha ilaka, “Relhaka 'Lira era artwa era ngerra nama, erala annga marra etnanha alpantiwukala.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Relha alharinya ingkarraka tnukulpa era ngerra nama, ekurakarlaka artwa era annga etnanha alpantiwukala. Relha lenha ntjarra, etnala Altjirraka kangkwerrama, etna marna marra ngerra nama. Kanha relha lenha ntjarra, etnala errintjaka kangkwerrama, etna tharrka korna ngerrala nama.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Errintja era, leltja era ngerra nama, erala annga korna alpantiwukala. Tjiperrawuntjaka arlta, era kotjintjaka arlta ngerra nama. Angel etna, marna kotjinha ntjarra ngerra nama.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Relhalala nhanga tharrka korna kotjimala urala etama, lakinha ngerra arlta ingkarnala nitjinantema.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Relhaka 'Lirala angel ekuranha ntjarranha yairnitjina relha korna ntelalhakala ntjarranha ilkngakitjika. Relha lenha ntjarranha turta, etnala relha arrpunha ntjarranha arrtjilhelakala errintjaka kangkwerritjika.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Kurunga era angel etnanha turnitjina relha korna nhanha ntjarranha worlilamala ura urtaapa kngarritjaka iwutjika turta. Tanhala etna kngarra nthorrkngerritjina, itnitjina turta.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Kurunga Altjirraka tjina ingkarraka arrkana tnoatnoantama nitjina, Altjirraka pmara kutathala. Ungkwanga ilpa paka intamanga, yinganha wurlathanai.”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwala paka yultha tjiparra arltaramanga, relha arrpunhaka tnukulpala, era kala yultha tjiparra erinha wotha lauwuma. Kurunga alpumala era yultha ekuranha ingkarraka yirrinthama, tnukulpa arrpunha erinha buy-ilitjika.”
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwala parta tjiparra inthorraka yonthama.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Erantama parta tjiparra inthorra nyinta arltarama. Era kala yultha arrpunha ekuranha ingkarraka yirrinthama, parta tjiparra inthorra erinha buy-emilitjika.”
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwa irrpannga errkunherrkunha ntjarrala net etnakanha ntjangaka iwuma, irrpannga errkutjika.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Etnantama net erinha ankerrurna tjarrinama, irrpannga twetakatwetakarta. Kurunga irrpannga errkunherrkunha ntjarrala irrpannga etnanha ilkngakamantama. Marra ntjarranha etna tnyinama, kanha korna ntjarranha etna ipmintjala iwuma.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Lakinha ngerra arlta ingkarnala nitjinantema. Angel ntjarra pitjitjina relha korna ntjarranha, marra ntjarranga ilkngakitjika.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Etnantama relha korna ntjarranha worlilamala ura urtaapa kngarritjaka iwutjina. Tanhala etna kngarra nthorrkngerritjina, itnitjina turta.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha pmarraka, “Rrangkarra paka yia nhanha ntjarra lhangkarakama?”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Kurunga era etnanha ilaka, “Relha nyintaminyinta, erala Altjirraka Angkatja Imankinyaka kaltja, era turtala kaltja Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, era kala relha netaneta ngerra nama. Ekura yultha lyartinya, yultha ingkwia turta intama. Era turta nhanha relha arrpunhaka irrpalthala imarnama.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Relha ntjarranha yia nhanha ingkarraka ilamaliperra, Jesuanha kala anparerraka.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Era pmara ekuranhurna alpuka. Erantama relha ntjarranha synagogue etnakanhala kaltjinthaka. Angkatja ekuranha wumala etna tnolkaka, pmarrarraka turta. “Nthakinhala artwa nhanha kaltja inthorrerraka? Ngunhala turtama erinha ekarltilaka tjatjikarta urrkaputjika?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Era kunha artwa rurlaka urrkapunhapunha nhangaka worra. Mia ekura Mary turta pmara nhanhala nama. Tjia ekuranha ntjarra James, Joseph, Simon, Judas turta nhanhala nurnakalela nama.
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Arrumpa ekuranha ntjarra turta pmara nhanhala namantema, nurnakalela. Nthakinhantama era nurnanha marra inthorra kaltjinthama, tjatjikarta turta urrkapuma?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Relha etnantama Jesuaka antjakunyerraka.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Relha etna erinha itja ngerra tnakakalanga, Jesuala tjatjikarta urrputja wara pmara lenhala urrkapuka.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.