Marcos 6

Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pmara lenha impurlalhamalantama, Jesuanha pmara ekuranhurna alpuka. Kurtungurla ekuranha ntjarra ekuranga tnaartangala lhakantema.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Sabbath arltalantama, era relha ntjarranha synagogue-ala kaltjinthaka. Etna erinha wumalanga etna tnolkaka, pmarrarraka turta. “Nthanhalama era angkatja nhanha arrkurla wuka? Nthakinhama era kaltja inthorrerraka? Ngunhala turtama erinha ekarltilaka tjatjikarta urrkaputjika?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Arai, Jesua nhanha era kunha rurlaka urrkapunhapunha. Nurna Mary-aka, mia ekuranhaka kaltja, tjia ekuranha ntjarraka turta, James-aka, Joses-aka, Judas-aka, Simon-aka turta. Arrumpa ekuranha ntjarra turta pmara nhanhala namantema, nurnakalela.” Relha etnantama Jesuaka antjakunyerraka.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Jesualantama etnanha ilaka, “Relha arrpunha ntjarralanta kunha kaltjinthanhinthanha kngarranha tnantjama. Kanha relha pmararinyala, ramarama ekuranhala, tjina ekuranhala turta, erinha itja kutala tnantjama.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Erantama pmara lenhala yarna tjatjikarta kngarra urrkapuka. Era kala relha urrputjanhanta wara marrilaka, iltja ekuranha kapurta etnakanhaka arrarnamala.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jesuanhataka tnolkaka etna erinha itja kuta tnakamanga.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Kurunga 12 etnanha ntangkamala, era etnanha urrpia yairnaka, tharra pmara nhanhurna, tharra pmara arrpunhurna, tharramatharra eknga. Era etnanha ekarltilaka turta enka korna ntjarranha relhanga unputjika.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Era etnanha lakinha turta tjatjatuka. “Rrangkarra kala erratitjakartanta lhitjika. Rrangkarra turta itja marna kngitjika, thauwa paka, money paka.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Rrangkarra kala sandal-aka ekarralhitjika. Rrangkarra pula itja coat tharra kngitjika.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Rrangkarra town-urna irrpumalanga, relha etna turta rrakangkarra antja namanga, kala iltha nyintala kuterrai rrangkarra anparerritjinalpula.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Thunga pula rrangkarra town-urna irrpuma. Relha etna rrakangkarra antjakunya nama. Etna turta itja antja nama rrangkarranha wutjika. Kala town lenhanga rratai, urlpmurra ingka rrakangkarranhanga ilarnamala. Lakinha rrangkarra etnanha lhalaritjina, Altjirrurna toperritjika.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Kurtungurla etnantama lhaka, relha ntjarranha ilaka turta etna Altjirrurna toperritjika.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Etna enka korna ntjarranha relhanga unpuka. Etna turta relha menta ntjarranha ntirala parnamala, marrilaka turta.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Kala relha ntjarra inthorralantama Jesuiperra wuka. King Herod era turtantama ekuriperra wukantema. Relha arrpunha ntjarra lakinha Jesuiperra angkaka, “John Kaltjirrpulhelanhelanha wotha etatherrakau. Altjirrala turta erinha ekarltilaka tjatjikarta urrkaputjika.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Arrpunha ntjarra pula angkaka, Elijah-anha kula wotha etatherrakala. Kanha arrpunha ntjarra angkaka Jesuanha kula Altjirraka urrpia imankinya arrpunhala namanga.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herod-ala pula Jesuiperra wumala, lakinhala angkaka, “Nhanha John-anhanta kuta nama. Atha nhanga tjapartia nyintanha turnaka kapurta ekuranha inturnitjika. Erantama lyarta wotha etatherrakala nama.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Herodias erataka John-aka yirrknga inthorra naka. Era turta antja naka erinha errilknga tutjika. Era pula erinha yarna errilknga tuka, Herod-ala erinha ntarntaramanga.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Herod-anhataka John-anga trerraka, era kaltja nakalanga John-anha artwa arratja, marra turta namanga. Herod-anha John-aka wothamawotha ntangkalhitjata erinha wutjika. John-aka angkatjala erinha rwampiilitjata, era pula kalantema ekura wotha ntangkalhitjata, erinha wutjika.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Herodias era pula kuta antja naka John-anha errilknga tutjika. Kurunga lakinhantama naka. Herod-ala tjinkarra urrkapuka, alkngerrintjaka arlta ekuranhaka ilpangkitjika. Era turta pmara Galilee-aka itornka ntjarra ntangkaka ekuralela tjinkarra ilkutjika.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Etna tjinkarra ilkumalanga, Herodias-aka kwarra pitjimala etnaka nthaperraka. Era etnanha kngarra arrkanilaka turta. Lakinhanga Herod-ala erinha pmarraka, “Iwunhakama unta antja? Kala nuka enkai.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Altjirraka rretnyala era erinha lhelaka, “Unta paka pmara nukanhaka karta arrpunhaka antja namanga, atha nganha nhanha kala nthitjina.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Kwarra erantama rratamala mia ekuranhurna lhaka, erinha pmarraka turta, “Iwunhakama yinga Herod-aka enkitjika?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Kwarra era parrpa Herod-urna alpuka, erinha ilaka turta, “Yinga antja nama unta yinganha lyarta nhanha John Kaltjirrpulhelanhelanhaka kapurta nthitjika, taarnaka arrarnakala.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Nhanha wumala, Herod-anha porerraka. Era pula kwarra ekura kangkwerraka, era erinha itornka ntjarranga alkngatharra lhelakalanga.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Lakinhanga era kala tjapartia nyinta yairnaka John Kaltjirrpulhelanhelanhaka kapurta inturnamala, kngitjalputjika. Artwa nhanha era jail-urna lhamala, era kala John Kaltjirrpulhelanhelanhaka kapurta inturnaka.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Erantama kapurta erinha taarnaka arrarnamala kngitjalpuka, nhanha kwarra erinha turta nthaka. Kwarra erantama nhanha mia ekuranha nthaka.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 John-aka kurtungurla ntjarrala nhanhiperra wumalanga, etna lhamala John-aka mpurrka inarlalpuka, nhanha wolkngaka turta kurnaka.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Apostle etna Jesuurna pitjalpukantama. Kurunga etna erinha ilaka, “Nurna kunha relha ntjarranha kaltjinthaka, nurna turta tjatjikarta urrkapuka untala nurnanha turnakala ngerra.”
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Relha ntjarrala pula Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarranha turta, porrkaporrka inthorrilaka. Jesua etnantama marnalka yarna ilkuka. Lakinhanga Jesuala kurtungurla ekuranha ntjarranha ilaka, “Mpa nurna worritjurna lhiai, kurrka iltjerramala nitjika.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Boat-aka ntjimala, etna kala kwatjanga tjananhaka worritjurna. Etna itja relha nyintanha ilaka etna worritjurna lhamanga.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Relha lenha ntjarra pula, etnala etnanha lhamanga arakala, etna kala pmara erinha etarlaraka. Etnantama pmara ekururna arerraka. Etnakimparra turta pmara ekura erritjalhaka.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Boat-anga tnanpumala Jesuala worla kngarra etnanha araka. Etna sheep ntjarra ngerra naka, tnairnarintjakunya. Erantama etnaka konyerraka, etnanha kaltjinthaka turta.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kala ngurrangurrerrakalangantama, kurtungurla ekuranha ntjarra Jesuurna pitjimala erinha ilaka, “Arai, pmara nhanhataka worritja, relhakunya.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Lakinhanga unta relha ntjarranha kala yairnarlenai, town kurrka ntjarrurna lhitjika, marna initjika.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Jesuala pula kurtungurla etnanha ilaka, “Rrangkarratitja etnanha marna ilkutjika nthai.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jesuala etnanhantama pmarraka, “Marna nthakintjama rrakangkarra intama? Aritjika lhai.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha ilaka, “Relha etnanha turnai worlamaworla tharrkakarlaka arrarnalhitjika.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Relha etnantama worlamaworla arrarnalhaka. Worla arrpunha ntjarra relha 100-akarta naka, kanha worla arrpunha ntjarra relha 50-akarta.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesualantama marna 5 etnanha, irrpannga tharranha turta inaka. Alkirurnathaka irnaramala, era Altjirranha dangkilaka. Kurunga era marna etnanha urltakaka. Erantama ungkwaltja etnanha kurtungurla ntjarranha nthetnaka relha ntjarraka errarnpalhelitjika. Irrpannga tharranha turta era urltakamala errarnpalhelaka.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Kala relha ingkarraka inthorrala ilkuka. Itja nyinta paka ngaiyala naka.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ingkarna etna 12 basket lyulpalyulpilaka, marna pa irrpannga ungkwaltja etnanha kotjimala.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Arlta lenha ekurala artwa 5,000-ala marna ilkuka.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha turnaka etnakimparra boat-aka ntjitjika, ntjanganga tjananhitjika turta, pmara Bethsaida-urna. Era pula kuterraka, relha etnanha pmarurnarrka yairnarlenitjika.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Era relha etnanha kala yairnarlenakalangantama, Jesuanha partaka ntjika, Altjirrurna ingkitjika.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Kala ngurrangurrerrakalangantama, Jesuanha nyintarinya naka partala, kanha kurtungurla ntjarra boat-alala naka, ntjanga mpopala.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Jesuala araka etna nakapakarlerramanga, wurinya ekarltala etnanha urlarranga twentjimanga. Kala ingutnhalantama, itjantema parrtjerrakalanga pula, Jesuanha etnakurna lhaka, kwatja kartninyala ingka lhamala. Era turta kala anpara lhitjikerraka.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Kurtungurla ntjarrala erinha aramalanga, kwatja kartninyala urlarrathaka ingka pitjimanga, etna etarlaraka lthana kula pitjimanga. Etnantama ilkarlalhaka.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Etna ingkarrakala erinha araka. Etna ingkarraka trerraka turta. Jesuanha parrpa etnakurna angkaka, “Palkala thakerritjala. Yingiai.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Jesuanhantama boat-aka ntjika, etnakalela nitjika. Wurinya ekarlta era turtantama yirraka. Kurtungurla ntjarra pula tnolkaka, yarna turta eterritjikerraka.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Etnataka marntilparla wara naka, etna nhanga tjatjikarta marniperra itja lhangkarakalanga warta.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ntjanga ekuranga tjananhamala, Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarra turta, pmara Gennesaret-aka erritjalhaka. Etnantama boat erinha irnakarlaka yirnaka.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Etna boat ekuranga tnanpumalanga, relha ntjarrala Jesuanha lhangkaraka.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Relha nhanha etnantama parrpa pmara etnakanhurna arrtjanaka, relha menta ntjarranha turta Jesuurna kngitjika. Etna menta etnanha ntjamala intamala kuta kngitjika. Jesuanha paka pmara arrpunhurna lhamanga, etna kala menta etnanha pmara lenhurnantama kngaka.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Jesuanha paka town kurrkurna, town kngarrakngarrurna, town-anga kathurna paka lhamanga, relha ntjarrala relha menta etnakanha ekururna kngitjikantema. Menta etnantama Jesuurna ingkaka, “Nurnanha impurlarrarnai mantarra ungkwanganha anputjika.” Relha menta etnala mantarra ekuranha anpuka, etna kala marrerraka.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.