Marcos 6
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs NVT
1 Pmara lenha impurlalhamalantama, Jesuanha pmara ekuranhurna alpuka. Kurtungurla ekuranha ntjarra ekuranga tnaartangala lhakantema.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Sabbath arltalantama, era relha ntjarranha synagogue-ala kaltjinthaka. Etna erinha wumalanga etna tnolkaka, pmarrarraka turta. “Nthanhalama era angkatja nhanha arrkurla wuka? Nthakinhama era kaltja inthorrerraka? Ngunhala turtama erinha ekarltilaka tjatjikarta urrkaputjika?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Arai, Jesua nhanha era kunha rurlaka urrkapunhapunha. Nurna Mary-aka, mia ekuranhaka kaltja, tjia ekuranha ntjarraka turta, James-aka, Joses-aka, Judas-aka, Simon-aka turta. Arrumpa ekuranha ntjarra turta pmara nhanhala namantema, nurnakalela.” Relha etnantama Jesuaka antjakunyerraka.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jesualantama etnanha ilaka, “Relha arrpunha ntjarralanta kunha kaltjinthanhinthanha kngarranha tnantjama. Kanha relha pmararinyala, ramarama ekuranhala, tjina ekuranhala turta, erinha itja kutala tnantjama.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Erantama pmara lenhala yarna tjatjikarta kngarra urrkapuka. Era kala relha urrputjanhanta wara marrilaka, iltja ekuranha kapurta etnakanhaka arrarnamala.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Jesuanhataka tnolkaka etna erinha itja kuta tnakamanga.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Kurunga 12 etnanha ntangkamala, era etnanha urrpia yairnaka, tharra pmara nhanhurna, tharra pmara arrpunhurna, tharramatharra eknga. Era etnanha ekarltilaka turta enka korna ntjarranha relhanga unputjika.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Era etnanha lakinha turta tjatjatuka. “Rrangkarra kala erratitjakartanta lhitjika. Rrangkarra turta itja marna kngitjika, thauwa paka, money paka.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Rrangkarra kala sandal-aka ekarralhitjika. Rrangkarra pula itja coat tharra kngitjika.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Rrangkarra town-urna irrpumalanga, relha etna turta rrakangkarra antja namanga, kala iltha nyintala kuterrai rrangkarra anparerritjinalpula.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Thunga pula rrangkarra town-urna irrpuma. Relha etna rrakangkarra antjakunya nama. Etna turta itja antja nama rrangkarranha wutjika. Kala town lenhanga rratai, urlpmurra ingka rrakangkarranhanga ilarnamala. Lakinha rrangkarra etnanha lhalaritjina, Altjirrurna toperritjika.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Kurtungurla etnantama lhaka, relha ntjarranha ilaka turta etna Altjirrurna toperritjika.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Etna enka korna ntjarranha relhanga unpuka. Etna turta relha menta ntjarranha ntirala parnamala, marrilaka turta.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kala relha ntjarra inthorralantama Jesuiperra wuka. King Herod era turtantama ekuriperra wukantema. Relha arrpunha ntjarra lakinha Jesuiperra angkaka, “John Kaltjirrpulhelanhelanha wotha etatherrakau. Altjirrala turta erinha ekarltilaka tjatjikarta urrkaputjika.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Arrpunha ntjarra pula angkaka, Elijah-anha kula wotha etatherrakala. Kanha arrpunha ntjarra angkaka Jesuanha kula Altjirraka urrpia imankinya arrpunhala namanga.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Herod-ala pula Jesuiperra wumala, lakinhala angkaka, “Nhanha John-anhanta kuta nama. Atha nhanga tjapartia nyintanha turnaka kapurta ekuranha inturnitjika. Erantama lyarta wotha etatherrakala nama.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Herodias erataka John-aka yirrknga inthorra naka. Era turta antja naka erinha errilknga tutjika. Era pula erinha yarna errilknga tuka, Herod-ala erinha ntarntaramanga.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Herod-anhataka John-anga trerraka, era kaltja nakalanga John-anha artwa arratja, marra turta namanga. Herod-anha John-aka wothamawotha ntangkalhitjata erinha wutjika. John-aka angkatjala erinha rwampiilitjata, era pula kalantema ekura wotha ntangkalhitjata, erinha wutjika.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Herodias era pula kuta antja naka John-anha errilknga tutjika. Kurunga lakinhantama naka. Herod-ala tjinkarra urrkapuka, alkngerrintjaka arlta ekuranhaka ilpangkitjika. Era turta pmara Galilee-aka itornka ntjarra ntangkaka ekuralela tjinkarra ilkutjika.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Etna tjinkarra ilkumalanga, Herodias-aka kwarra pitjimala etnaka nthaperraka. Era etnanha kngarra arrkanilaka turta. Lakinhanga Herod-ala erinha pmarraka, “Iwunhakama unta antja? Kala nuka enkai.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Altjirraka rretnyala era erinha lhelaka, “Unta paka pmara nukanhaka karta arrpunhaka antja namanga, atha nganha nhanha kala nthitjina.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Kwarra erantama rratamala mia ekuranhurna lhaka, erinha pmarraka turta, “Iwunhakama yinga Herod-aka enkitjika?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Kwarra era parrpa Herod-urna alpuka, erinha ilaka turta, “Yinga antja nama unta yinganha lyarta nhanha John Kaltjirrpulhelanhelanhaka kapurta nthitjika, taarnaka arrarnakala.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Nhanha wumala, Herod-anha porerraka. Era pula kwarra ekura kangkwerraka, era erinha itornka ntjarranga alkngatharra lhelakalanga.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Lakinhanga era kala tjapartia nyinta yairnaka John Kaltjirrpulhelanhelanhaka kapurta inturnamala, kngitjalputjika. Artwa nhanha era jail-urna lhamala, era kala John Kaltjirrpulhelanhelanhaka kapurta inturnaka.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Erantama kapurta erinha taarnaka arrarnamala kngitjalpuka, nhanha kwarra erinha turta nthaka. Kwarra erantama nhanha mia ekuranha nthaka.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 John-aka kurtungurla ntjarrala nhanhiperra wumalanga, etna lhamala John-aka mpurrka inarlalpuka, nhanha wolkngaka turta kurnaka.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Apostle etna Jesuurna pitjalpukantama. Kurunga etna erinha ilaka, “Nurna kunha relha ntjarranha kaltjinthaka, nurna turta tjatjikarta urrkapuka untala nurnanha turnakala ngerra.”
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Relha ntjarrala pula Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarranha turta, porrkaporrka inthorrilaka. Jesua etnantama marnalka yarna ilkuka. Lakinhanga Jesuala kurtungurla ekuranha ntjarranha ilaka, “Mpa nurna worritjurna lhiai, kurrka iltjerramala nitjika.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Boat-aka ntjimala, etna kala kwatjanga tjananhaka worritjurna. Etna itja relha nyintanha ilaka etna worritjurna lhamanga.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Relha lenha ntjarra pula, etnala etnanha lhamanga arakala, etna kala pmara erinha etarlaraka. Etnantama pmara ekururna arerraka. Etnakimparra turta pmara ekura erritjalhaka.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Boat-anga tnanpumala Jesuala worla kngarra etnanha araka. Etna sheep ntjarra ngerra naka, tnairnarintjakunya. Erantama etnaka konyerraka, etnanha kaltjinthaka turta.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Kala ngurrangurrerrakalangantama, kurtungurla ekuranha ntjarra Jesuurna pitjimala erinha ilaka, “Arai, pmara nhanhataka worritja, relhakunya.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Lakinhanga unta relha ntjarranha kala yairnarlenai, town kurrka ntjarrurna lhitjika, marna initjika.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Jesuala pula kurtungurla etnanha ilaka, “Rrangkarratitja etnanha marna ilkutjika nthai.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Jesuala etnanhantama pmarraka, “Marna nthakintjama rrakangkarra intama? Aritjika lhai.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha ilaka, “Relha etnanha turnai worlamaworla tharrkakarlaka arrarnalhitjika.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Relha etnantama worlamaworla arrarnalhaka. Worla arrpunha ntjarra relha 100-akarta naka, kanha worla arrpunha ntjarra relha 50-akarta.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Jesualantama marna 5 etnanha, irrpannga tharranha turta inaka. Alkirurnathaka irnaramala, era Altjirranha dangkilaka. Kurunga era marna etnanha urltakaka. Erantama ungkwaltja etnanha kurtungurla ntjarranha nthetnaka relha ntjarraka errarnpalhelitjika. Irrpannga tharranha turta era urltakamala errarnpalhelaka.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Kala relha ingkarraka inthorrala ilkuka. Itja nyinta paka ngaiyala naka.
42 Todos comeram à vontade,
43 Ingkarna etna 12 basket lyulpalyulpilaka, marna pa irrpannga ungkwaltja etnanha kotjimala.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Arlta lenha ekurala artwa 5,000-ala marna ilkuka.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha turnaka etnakimparra boat-aka ntjitjika, ntjanganga tjananhitjika turta, pmara Bethsaida-urna. Era pula kuterraka, relha etnanha pmarurnarrka yairnarlenitjika.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Era relha etnanha kala yairnarlenakalangantama, Jesuanha partaka ntjika, Altjirrurna ingkitjika.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Kala ngurrangurrerrakalangantama, Jesuanha nyintarinya naka partala, kanha kurtungurla ntjarra boat-alala naka, ntjanga mpopala.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Jesuala araka etna nakapakarlerramanga, wurinya ekarltala etnanha urlarranga twentjimanga. Kala ingutnhalantama, itjantema parrtjerrakalanga pula, Jesuanha etnakurna lhaka, kwatja kartninyala ingka lhamala. Era turta kala anpara lhitjikerraka.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Kurtungurla ntjarrala erinha aramalanga, kwatja kartninyala urlarrathaka ingka pitjimanga, etna etarlaraka lthana kula pitjimanga. Etnantama ilkarlalhaka.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Etna ingkarrakala erinha araka. Etna ingkarraka trerraka turta. Jesuanha parrpa etnakurna angkaka, “Palkala thakerritjala. Yingiai.”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Jesuanhantama boat-aka ntjika, etnakalela nitjika. Wurinya ekarlta era turtantama yirraka. Kurtungurla ntjarra pula tnolkaka, yarna turta eterritjikerraka.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Etnataka marntilparla wara naka, etna nhanga tjatjikarta marniperra itja lhangkarakalanga warta.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ntjanga ekuranga tjananhamala, Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarra turta, pmara Gennesaret-aka erritjalhaka. Etnantama boat erinha irnakarlaka yirnaka.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Etna boat ekuranga tnanpumalanga, relha ntjarrala Jesuanha lhangkaraka.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Relha nhanha etnantama parrpa pmara etnakanhurna arrtjanaka, relha menta ntjarranha turta Jesuurna kngitjika. Etna menta etnanha ntjamala intamala kuta kngitjika. Jesuanha paka pmara arrpunhurna lhamanga, etna kala menta etnanha pmara lenhurnantama kngaka.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Jesuanha paka town kurrkurna, town kngarrakngarrurna, town-anga kathurna paka lhamanga, relha ntjarrala relha menta etnakanha ekururna kngitjikantema. Menta etnantama Jesuurna ingkaka, “Nurnanha impurlarrarnai mantarra ungkwanganha anputjika.” Relha menta etnala mantarra ekuranha anpuka, etna kala marrerraka.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.