Mateus 22

Almeida Revista e Atualizada (ARA, 1993) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
1 Jisaso ámɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á wí nurɨrɨ́ná re urɨŋɨnigɨnɨ,
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
2 “Ámá xwɨyɨ́á Gorɨxoyá arɨ́á nɨwiro sanɨŋɨ́ nimónɨro xɨ́o xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ meŋweanɨ́e ŋweapaxɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́, ayɨ́ ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Mɨxɨ́ ináyɨ́ wo xewaxo apɨxɨ́ omeanɨrɨ nánɨ aiwá xwé rɨyamɨ́ nɨyárɨmáná
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
3 xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwamɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, ‘Ámá nionɨ urepeárɨmeŋáyo “Aiwá nánɨ bɨ́poyɨ.” urɨmépoyɨ.’ urowáráná awa mɨxɨ́ ináyo urɨ́ɨ́pa nuro urɨméagɨ́a aiwɨ ayɨ́ mɨbɨpaxɨ́ wimónɨŋɨnigɨnɨ.
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
4 Mɨxɨ́ ináyo xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́á ámɨ wamɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, ‘Ámá nionɨ aiwá rɨpɨ nánɨ urepeárɨŋáyo re urɨmépoyɨ, “Aiwá rɨxa rɨyamɨ́ yárɨ́ɨnigɨnɨ.” nurɨro “Xegɨ́ burɨmákaú oxɨ́yɨ́ tɨ́nɨ sipɨsipɨ́ memé naŋwɨ́ xɨxegɨ́nɨ mɨnɨŋɨ́rɨxa tɨ́nɨ rɨxa nɨpɨkirɨ sɨ́ó kɨkɨrómɨ́ nerɨ sɨ́ŋá exárɨnɨnɨ. Xegɨ́ xewaxo apɨxɨ́ meanɨ nánɨ aiwá imɨxɨ́ápɨ nánɨ bɨ́poyɨ.” urɨmépoyɨ.’ urowáráná awa áwaŋɨ́ e urɨméagɨ́a aiwɨ
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
5 urepeárɨmeŋɨ́yɨ́ aríkwɨ́kwɨ́ nɨwiro wigɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ numiro re egɨ́awixɨnɨ. Wo xegɨ́ aiwá omɨŋɨ́yo nánɨ uŋɨnigɨnɨ. Ámɨ wo xegɨ́ nɨgwɨ́ omɨŋɨ́ bɨ emɨnɨrɨ nánɨ uŋɨnigɨnɨ.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
6 Wɨ́a omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwamɨ ɨ́á nɨxɨrɨro iwaŋɨ́ nɨmépero pɨkigɨ́awixɨnɨ.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
7 Mɨxɨ́ ináyo rɨxa wikɨ́ wónɨ́agɨ xegɨ́ sɨmɨŋɨ́ wínarɨgɨ́áwamɨ urowáráná awa nuro ámá xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwamɨ pɨkíɨ́áyo enɨ nɨpɨkiro wigɨ́ aŋɨ́yɨ́ enɨ rɨ́á nɨyárɨmáná eŋáná
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
8 mɨxɨ́ ináyo xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́á wamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Gɨ́ íwo apɨxɨ́ meanɨ nánɨ aiwá rɨxa rɨyamɨ́ inárɨnɨŋagɨ aiwɨ ámá aiwá apɨ nánɨ urepeárɨŋáyɨ́ mɨbɨpaxɨ́ wimónɨ́agɨ nánɨ ayɨ́ nɨpaxɨ́ mimónɨgoɨ.
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
9 Ayɨnánɨ soyɨ́né xwamɨdɨgɨ́yo nuro ámá óɨ́ e nɨmúrónɨrɨŋɨ́yo íwo apɨxɨ́ meanɨ nánɨ aiwá imɨxɨ́á rɨpɨ nɨpɨ́rɨ bɨpɨ́rɨ nánɨ áwaŋɨ́ urɨ́poyɨ.’ urɨ́agɨ
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
10 omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwa óɨ́ wíyɨ́ wíyo nuro ámá nɨmúrónɨrɨ́náyɨ́ naŋɨ́ aí tɨ́nɨ sɨpí aí tɨ́nɨ nɨwirɨmeámɨ nɨbɨro aŋɨ́ aiwá nɨpɨ́rɨ nánɨ imɨxárɨ́iwámɨ dérogɨ́awixɨnɨ.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
11 Aŋɨ́ iwámɨ rɨxa nɨdéroŋagɨ́a mɨxɨ́ ináyo ámá oxɨ́ apɨxɨ́ aiwá nɨpɨ́rɨ nánɨ bɨ́áyɨ́ sɨŋwɨ́ wɨnɨmɨnɨrɨ nánɨ nɨpáwirɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Ámá wo aiwá nánɨ nɨbɨrɨ́ná aikɨ́ sɨŋɨ́ yínɨrɨ iyɨ́á sɨŋɨ́ pánɨrɨ nemo nɨbɨrɨ mɨŋweapa eŋagɨ nɨwɨnɨrɨ
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
12 re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Ámáoxɨnɨ, joxɨ aiwá rɨpɨ nánɨ nɨbɨrɨ́ná pí nánɨ aikɨ́ sɨŋɨ́ yínɨrɨ iyɨ́á sɨŋɨ́ pánɨrɨ nemoxɨ mɨbɨpa éɨ́rɨnɨ?’ urɨ́agɨ o xwɨyɨ́á bɨ murarɨŋagɨ
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 mɨxɨ́ ináyo xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Soyɨ́né omɨ ɨ́á nɨxero gwɨ́ wéyo jiro sɨkwɨ́yo jiro nemáná sɨ́á yinɨŋɨ́ bɨ́arɨwámɨnɨ moaípoyɨ. Sɨ́á yinɨŋeyɨ́ rɨ́nɨŋɨ́ ayɨkwɨ́ mɨwinɨpa eŋagɨ nánɨ ámá ŋwɨ́ earo magí írónɨro epɨ́rɨ́árɨnɨ.’ urɨŋɨnigɨnɨ.” Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á e nurɨrɨ
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
14 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo ámá obaxɨ́yo nurepeárɨrɨ ‘Nionɨ tɨ́ámɨnɨ bɨ́poyɨ.’ nurɨrɨ aiwɨ neyírorɨ́ná ámá naŋɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ árɨ́nɨ́ meanɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
15 Parisiowa Jisaso e rarɨŋagɨ arɨ́á nɨwimowa nuro mekaxɨ́ nɨrɨro omɨ pasánɨŋɨ́ numero xwɨyɨ́ápai ŋwɨráranɨro nánɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Omɨ yapɨ́ re uréwapɨyanɨ́wɨnɨ, ‘Takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ émáyɨ́ nearáparɨgɨ́ápɨ sɨnɨ mɨnɨ wianɨréwɨnɨ?’ uranɨ́wɨnɨ. O ‘Oweoɨ, sɨnɨ mɨnɨ mɨwipa époyɨ.’ ránáyɨ́, émáyɨ́ omɨ ɨ́á nɨxero gwɨ́ yipɨ́ráoɨ. E mɨrɨpa nerɨ ‘Oyɨ, seyɨ́né mɨnɨ nɨwirɨ́ná apánɨ yarɨŋoɨ.’ ránáyɨ́, ámá omɨ xɨ́darɨgɨ́á ámɨ arɨ́á bɨ mɨwí nero pɨ́nɨ wiárɨpɨ́ráoɨ.” nɨrɨnɨro
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
16 wiwanɨŋowayá wiepɨsarɨgɨ́á wamɨ tɨ́nɨ ámá mɨxɨ́ ináyɨ́ Xeroto nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́á wamɨ tɨ́nɨ Jisaso nɨŋwearɨ uréwapɨyarɨŋe nánɨ urowárɨ́agɨ́a awa nuro Jisasomɨ re urémeagɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, joxɨ nɨnearéwapɨyirɨ́ná nepánɨ nearéwapɨyarɨŋoxɨrɨnɨ. Ámá Ámɨnáowayá sɨŋwɨ́yo dánɨ aí xwɨyɨ́á ámɨ xegɨ́ bɨ mɨrɨ́ axɨ́pɨnɨ rarɨŋoxɨrɨnɨ. Sɨpí rɨrɨ naŋɨ́ rɨrɨ yarɨŋɨ́manɨ. Joxɨ xwɨyɨ́á Gorɨxoyánɨ nepánɨ xɨxenɨ nearéwapɨyarɨŋoxɨrɨnɨ.” Weyɨ́ e numearɨro yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ,
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
17 “Joxɨ none neareɨ. Dɨxɨ́ dɨŋɨ́ arɨre simónarɨnɨ? Judayene émáyɨ́yá mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisaoyɨ rɨnɨŋomɨ takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ mɨnɨ wiarɨŋwápɨ mɨnɨ nɨwirɨ́ná ‘Apánɨ yarɨŋwɨnɨ.’ rɨsimónarɨnɨ? ‘Nɨpɨkwɨnɨ mɨyarɨŋwɨnɨ.’ rɨsimónarɨnɨ?” urɨ́agɨ́a aí
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
18 Jisaso awa sɨpí wikáranɨro yarɨŋagɨ́a dɨŋɨ́ adadɨ́ nɨwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Naŋɨ́ rɨrɨ sɨpí rɨrɨ yarɨgɨ́á royɨ́né, pí nánɨ iwamɨ́ó níwapɨyarɨŋoɨ?
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
19 Émáyɨ́yá nɨgwɨ́ nene takisɨ́ nánɨ wiarɨŋwá wo sɨŋwɨ́ wɨnɨmɨ sɨwá nípoyɨ.” urɨ́agɨ awa nɨgwɨ́ xɨ́o urɨ́ɨ́ wo nɨmearo sɨwá wíáná
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
20 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨgwɨ́ romɨ sɨ́mɨmaŋɨ́ imɨxɨnɨŋɨ́ tɨ́ tɨ́nɨ yoɨ́ eánɨŋɨ́ tɨ́ tɨ́nɨ goyárɨnɨ?” urɨ́agɨ
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
21 awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ayɨ́ émáyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisaoyárɨnɨ.” urɨ́agɨ́a o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Amɨpí Sisaoyá imónɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná ayɨ́ Sisaomɨ mɨnɨ wíɨ́rɨxɨnɨ. Gorɨxoyá imónɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná xewanɨŋomɨ mɨnɨ wíɨ́rɨxɨnɨ.” nurɨrɨ ámá Gorɨxo xewanɨŋónɨŋɨ́ imɨxɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ omɨ dɨŋɨ́ owɨkwɨ́rɨ́poyɨnɨrɨ e urɨ́agɨ
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
22 awa arɨ́á e nɨwiro dɨŋɨ́ ududɨ́ nero pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ugɨ́awixɨnɨ.
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
23 Sɨ́á axɨ́yimɨ Judayɨ́ Sajusiyɨ rɨnɨgɨ́á wí —Sajusiowa re rarɨgɨ́áwarɨnɨ, “Ámá pɨyɨ́yɨ́ ámɨ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́ámanɨ.” E rarɨgɨ́áwa nɨbɨro “None enɨ o neararɨŋɨ́pa ewayɨ́ xwɨyɨ́á bɨ nurɨrane majɨ́á owikɨxeáraneyɨ.” nɨyaiwiro Jisasomɨ yarɨŋɨ́ nɨwiróná
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
24 re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, Moseso eŋíná re nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́rɨnɨ, ‘Ámá wo niaíwɨ́ memeá péánáyɨ́ xogwáo náo apɨxɨ́ aní nɨmearɨ xexɨrɨ́meáoyá niaíwɨ́ wiemeaíwɨnɨgɨnɨ.’ nɨrɨrɨ eaŋɨ́rɨnɨ.” nurɨro
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
25 ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨgɨ́awixɨnɨ, “Xɨráxogwá wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú imónɨgɨ́á none tɨ́nɨ ŋweaŋwáwa re egɨ́awixɨnɨ. Xɨráo xámɨŋo apɨxɨ́ nɨmearɨ niaíwɨ́ memeá péáná
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
26 xogwáo xɨ́o tɨ́ŋo xɨráoyá apɨxɨ́ aní nɨmearɨ aí o enɨ niaíwɨ́ memeá péáná wɨ́a enɨ ímɨ wo wo nɨmearo aí niaíwɨ́ memeá penowíánáyɨ́
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
27 í enɨ yoparɨ́ rɨ́wɨ́yo peŋɨnigɨnɨ.” Ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ nurɨmáná
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
28 Jisasomɨ yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Ámá nɨ́nɨ Gorɨxo mí ómómɨxɨmɨ́ enɨ́íná wiápɨ́nɨmeááná xɨráxogwá wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú imónɨgɨ́áwa apɨxí go goyá imónɨnɨ́árɨ́anɨ? Pí nánɨ? Ayɨ́ awa nowanɨ meagɨ́í eŋagɨ nánɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ́a aí
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
29 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né xwɨyɨ́á Gorɨxoyá nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ oyá eŋɨ́ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ majɨ́á eŋagɨ́a nánɨ majɨmajɨ́á nero xeŋwɨ́nɨ rarɨŋoɨ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
30 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Ámá pegɨ́áyɨ́ nɨwiápɨ́nɨmearóná aŋɨ́najɨ́ yapɨ nero apɨxɨ́ mearo wiro epɨ́rɨ́ámanɨ.
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
31 — ausente —
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
32 — ausente —
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
33 ámá oxɨ́ apɨxɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ arɨ́á nɨwiro o xwɨyɨ́á uréwapɨyarɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ ududɨ́ nɨwiga ugɨ́awixɨnɨ.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
34 Jisaso Sajusiowa xwɨyɨ́á nɨmeámɨ bɨ́ápɨ gwɨ́ mɨŋɨ́nɨŋɨ́ wákwíagɨ nánɨ ámɨ bɨ murarɨŋagɨ́a Parisiowa sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro awanɨ axɨ́mɨnɨ awí neánárɨmáná
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
35 wigɨ́ wo —O ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ meweŋɨ́yɨ́ worɨnɨ. O Jisasomɨ yapɨ́ nɨwíwapɨyirane majɨ́á owikɨxeáraneyɨnɨrɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ,
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
36 “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́yɨ́ nɨyonɨ gɨ́pɨ seáyɨ e imónɨnɨ?” urɨ́agɨ
37 Respondeu-lhe Jesus:
37 — ausente —
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
38 — ausente —
39 O segundo, semelhante a este, é:
39 Ŋwɨ́ ikaxɨ́ ‘Jɨwanɨŋoxɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí sinarɨŋɨ́pa ámá joxɨ sɨŋwɨ́ wɨnarɨŋɨ́yɨ́ nánɨ enɨ dɨŋɨ́ sɨpí axɨ́pɨ e wirɨ́ɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ enɨ seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨnɨ.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
40 Xwɨyɨ́á Moseso tɨ́nɨ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa tɨ́nɨ nɨrɨro rɨ́wamɨŋɨ́ eagɨ́á nɨpɨnɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ mɨ́kɨ́ rɨpiaúmɨ ɨkwɨkwɨ́rɨ́ inɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
41 Parisiowa sɨnɨ awí eaárɨnɨŋáná Jisaso yarɨŋɨ́ bɨ nɨwirɨ
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
42 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Kiraiso, ámá arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨgɨ́o nánɨ segɨ́ dɨŋɨ́ arɨrerɨnɨ? Niaíwɨ́ goyáorɨnɨ yaiwiarɨŋoɨ?” urɨ́agɨ awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Negɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitomɨ xiáworɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
43 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Kiraiso sa Depitomɨ xiáwo eŋánáyɨ́, o kwíyɨ́ Gorɨxoyá tɨ́nɨ rɨ́wamɨŋɨ́ nearɨ́ná o nánɨ arɨge ‘Gɨ́ Ámɨnáorɨnɨ.’ nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ re eaŋɨ́rɨnɨ,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
44 ‘Ámɨná Gorɨxo gɨ́ Ámɨnáomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ tɨ́nɨ mɨxɨ́ imónɨgɨ́áyo xopɨrárɨ́ rɨwiimɨ́aé nánɨ gɨ́ wé náúmɨ dánɨ ŋweaɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.’ nɨrɨrɨ eaŋɨ́rɨnɨ?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Depito Kiraiso, arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨgɨ́o nánɨ ‘Gɨ́ Ámɨnáorɨnɨ.’ rɨŋɨ́yɨ́ arɨge nerɨ ámɨ xegɨ́ xiáwo imónɨnɨ?” nurɨrɨ awa re oyaiwípoyɨnɨrɨ “Kiraiso Depitomɨ xiáwo imónɨŋagɨ aiwɨ seáyɨ e múrónɨŋagɨ nánɨ Gorɨxomɨ xewaxorɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ e uráná
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
46 ámá ayɨ́ nɨ́nɨ “Kiraiso, ámá arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o sa Depitomɨ xiáworɨnɨ.” nɨyaiwiro nánɨ wíyɨ́yá nɨwiápɨ́nɨmearɨ murɨpaxɨ́ wimónɨ́agɨ ámɨ íná dánɨ yarɨŋɨ́ bɨ mɨwigɨ́awixɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.