Lucas 6
Mpohwoe Hungkuno Songofoho (APZ) vs ARA
1 Sɨkuno iyoho humayo fihumo Jisas kakoe inomokomoyo sohwanji hofɨko syohopo hano humemoyohofofoho. Inomokomoyo huhwo sohwa mijoho uyahonɨngki wopayo weꞌe songoso nomantɨfi aho hwosoꞌmokontɨfi pahoso fuyo laofontɨfi neso nɨmentohofofoho.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Ose yahonɨngkofi aꞌamu Falisi fehohnjo sohwa uhwonontɨfi ulɨmentohofi, Nakwoe honɨngkano hungkunoso yoꞌmayo syoho sɨkuno iyoho humayo somo iyoꞌneso hano pitofahinyofoho. Oso hisoꞌno sekwo olo sɨkuno iyoho humayo losomo wopayo pehoꞌne mantɨfi nɨngkohofoto.
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Ose ulohonɨngkahonɨngkofi Jisas ulɨmento, Sekwo Ntefit imentiso soꞌno iyoswo mtɨꞌmokumentohofoso atofo majo hwasilaho. Oso sɨkuno Ntefit kakoe aꞌamu soꞌnji mijoho engo humamentohofo sohontaꞌneꞌno selohonɨngkono.
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Ntefit kako Anɨtumneꞌno hwapɨfe ango molinyo somo swonto wosopayo Anɨtuye sɨmanopo hoꞌnahinyoso swomaꞌmentisofoho. Oso wosopayo hiso aꞌamu sikinjo somneꞌmaho. Oꞌo, aꞌamu Anɨtuye tajo ango syohoꞌnjo sohwamneꞌnohinofoho. I osoꞌno Ntefit kako nononto kakoe aꞌamu sohwamo nuyɨmentisofoho. Sekwo oso hungkuno homo somo atofo majoꞌnjo imentohofo soꞌno sekwo nje inomokomoyo sohwamo oso hungkuno hiso ulohonɨngkohofotaho.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Jisas ose ulohononto ole ulɨmento, Ngko Aꞌamufe Hwomu sohwoꞌni ngko sɨkuno iyoho humayoꞌneso hwapɨngo hwoꞌnyoho. Ose ulɨmentisofoho.
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Sɨkuno iyoho humayo nomꞌne somo Jisas kako Anɨtuye tajo ango weꞌe sohumo noswonto hwe moyaꞌmi somo Anɨtuye hungkuno ulɨmentisofoho. Osopo nohumentanɨngki hwe fihwo aho angahohnjoso songo songo miyo poyo hopa woꞌnnyo sohwo humunyoponoho.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Aꞌamu fehohnjo aꞌamu Jutafe honɨngkano hungkuno lutɨhwayo syohoꞌnjo sohwanji aꞌamu Falisi sohwanji hofɨko nohumantɨfi Jisasɨmo hungkuno itoꞌno muhwajiyo ango somo ipemotowaneꞌentɨfi ole syafɨhuꞌmentohofi, Jisas kako sɨkuno iyoho humayo lomo hwe aho wonyoꞌnjo sohumo wopɨngo umokumontolɨkeno. Ose syafɨsyontɨfi Jisasɨmo uhwontohumamentohofofoho.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Jisas hofɨkoe huno soꞌmjo yahino soꞌno huno uyahonɨngki hwe aho wonyoꞌnjo sohumo ulɨmento, Kɨko nolɨkafohoji olo ajwo lopo filohofo. Ose ulahonɨngki kako nolɨkafonto ajwopo lohoꞌmentisofoho.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Oseso Jisas kako aꞌamu huhwo sohwamo ulɨmento, Ngko sekumo waselohonɨmonneꞌno yohono. Oso honɨngkano hungkuno Mouses neyakwosamo uyɨmentisoso sɨkuno iyoho humayo lomneꞌno pehofo nalohoho. Nakwo olo sɨkuno lomo yahino wopɨngo uyantantaho. Wonyo uyantantaho. I nomꞌne aꞌamu somo wopɨngo umokantantaho. Wonyo umokantantaho.
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Ose ulonto aꞌamuꞌnjo soꞌmo tɨmo feꞌnɨhwononto hwe aho wonyoꞌnjo sohumo ulɨmento, Jɨje ahoso sɨhwaho fisɨpofo. Ose ulahonɨngki hwe huhwo sohwo kako kakoe aho sɨhwaho sɨpeehonɨngki wopɨngo umoꞌnɨmentisofoho.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Aꞌamu huhwo sohwa ose uhwonontɨfi sɨmano hntotohino umnɨngkahonɨngki hofɨko ole hnnɨmentohofi, Nakwo Jisasɨmo pipi ulohofanehwono. Ose hnnɨmentohofofoho.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Oso hohosohonta Jisas kako Mpohumo jomo ulɨmo lonto kako hwofɨkiꞌnyo weꞌe soponeꞌno sɨmentisofoho. Osopo nohumanto Anɨtuneꞌno jomo neꞌno ulontanɨngki iyoho longkonɨmentisofoho.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Mofehiꞌnyo sɨꞌmofopahonɨngki Jisas kakoe inomokomoyo sohwamneꞌno joho ulonto oso hwa mtaꞌni kako hwe aho hopiꞌnono sɨfe mtaꞌni hufaꞌuyo uhwosopoꞌmentiso sohwamo kako yofe mulɨmentisoso apouselɨyoho mulɨmentisofoho. Oso yofe apouselɨso hungkuno hwapɨngoso olenoho. Anɨtuye hungkuno lɨkuꞌmofo syohoꞌnjo hwafoho.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Hwe fihwo uhwosopoꞌmentisoso Saimounɨyoho. Oso hwe huhwo sohumo Jisas kako nomꞌne yofe Pitafoho mulɨmentisofoho. Nomꞌnihwo Entɨlu Saimoun Pitafe konɨngkwaꞌwe hweho. Nomꞌnihwaꞌu Jemɨsɨꞌnji Jounꞌnjoho. Nomꞌnihwaꞌu Filipɨꞌnji Mpatoulomɨyuꞌnjoho.
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Nomꞌnihwaꞌu Matɨyuꞌnji Toumasɨꞌnjoho. Nomꞌnihwo Jemɨs Alɨfiyosɨye hwomu hweho. Nomꞌnihwo Saimounɨyoho. Kakoe yofe nomꞌneso Seloutɨyoho.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Nomꞌnihwo Jutas Jemɨsɨye hwomu hweho. Nomꞌnihwo Jutas Isɨkaliyoutɨyoho. Kako Jisasɨmneꞌno kakoe mango sohwamo tokoyoꞌofo imentisofoho.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Oseso Jisas kako hwofɨkiꞌnyopo ntaꞌni kakoe inomokomoyo sohwanji nowentɨfi hintafo somo uꞌmofawentɨfi osopo inomokomoyo piꞌnɨngo engo sohwanji lohoꞌmentohofofoho. Oso hopo sopo nomꞌne hwe moyaꞌmi piꞌnɨngo engoso hwaho Jutiyantaꞌango soꞌnji ango Jelusalem soꞌnji oso ango hufaꞌu mitɨmomɨngo soponjo molinyo sohwaꞌu Taiyaꞌnji Saitounꞌnjontaꞌango uhuꞌmokontɨfi humamentohofofoho.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Aꞌamu hiso nakwo Jisasɨye hungkuno upoꞌnɨngkuhwasi aꞌamu mnokinoꞌnjo hnꞌnɨmo wopɨngo wonamokono lontɨfi uhuꞌmokumentohofofoho. Aꞌamu towahuno wonyo ehuhnnamoꞌnnyoꞌnjo soꞌnji Jisasɨmo uꞌmahonɨngkofi kako wopɨngo umokumentisofoho.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Oseso hwe moyaꞌmi hopiꞌnono hofɨko Jisasɨmo aho wokisyusyano lontɨfi imentohofofoho. Hwapɨngoso hofɨko Jisasɨmo aho kisusyahonɨngkofi yokumpohnꞌnyo Jisas mtaꞌni hofɨkimo umentisoso hofɨkoe aꞌapahoso wopɨngo imoꞌnɨmentohofofoho.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Jisas kakoe inomokomoyo sohwamo uhwononto ole ulɨmento, Sekwo Anɨtuneꞌno huno engo maseyoꞌnjo soku sekwo Anɨtumneꞌno huno wopɨngo wotɨpemano lɨfijoꞌmanji sekwo sɨmeho wopɨngo wasemoꞌnono. Anɨtu sekumo semokosyohumayo hweho.
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Sekwo wopayo mijoho peꞌnyo soku wopayoꞌno hi semoꞌnyo hopaso sekwo Anɨtuye honɨngkano wopɨngo mneꞌno hi semoꞌnosoꞌmanji Anɨtu kakoe hungkuno sekwoe sɨmehomo wopayo sɨmeho hopaso wosehnnɨmontonoho. Oseso sekwoe sɨmeho wopɨngo wasemoꞌnono.
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 — ausente —
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 I osoꞌno sekwo aꞌamu hamniyoho hoꞌyango yoꞌmayoso engo yokumpohnꞌnyo mokosyohumunyo soku Anɨtu tohino nejaponoho lɨkuji sekwo iyoho wasenono. Sekwoe sɨmeho wopɨngo semokiyoꞌne yoꞌmayoso olo hwaho lopo nto moꞌmalofo kuyoho.
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Sekwo aꞌamu olohonta wosopayo engo nonontɨfi sɨmeho nohnnalokwofo soku sekwo Anɨtumneꞌno inɨngo nayonoho lɨkuji iyoho wasenono. Hwangku sekwo mijoho engo nopeꞌnɨfitnne kuyoho.
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Sekwo aꞌamu soku aꞌamu nomꞌne piꞌnɨngoso hofɨko sekwoe yofe hoꞌnosemawoꞌnɨngkohofo soꞌmanji Anɨtu nakwoe yofe mohoꞌnonemanoho lɨkuji sekwo iyoho wasenono. Hohonta oso aꞌamu huhwo sohwafe ajuyohwosa huhwa aꞌamu Anɨtuye hungkuno hwasyo lɨmotofo sohwafe yofe hi hoꞌnomaꞌmotofofoho.
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 Sekwo nje hungkunomo haloho pewoꞌnɨngkohofo soku sekwo upaꞌnɨmno. Sekwo sekwoe mango sohwamneꞌno wasemoꞌnono. Aꞌamu sekumo sɨmeho wonyo sejapɨwoꞌnɨngkohofo somo sekwo hofɨkimo wopɨngoꞌnohini ulohopmno.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Aꞌamu fehohnjoso hofɨko sekumo wonyo wosemokano lontɨfi sɨfajo selɨkujoꞌno sekwo oso aꞌamu homo somo Anɨtu kako wopɨngo ulohofoꞌne jomo ulɨmno. Aꞌamu sitofo selɨkujoꞌno sekwo aꞌamu homo somneꞌno Anɨtu ufoꞌmayoꞌne jomo ulɨmno.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Aꞌamu fihwo jɨje manjijohopo kuposɨhwosoꞌno jɨje manjijoho fehohntaꞌni utɨhwaho osopo wakuposono. Hwe fihwo kako jɨje manjiꞌmofo soꞌno hi umoꞌnɨngkuhwosoꞌno kumahwosoꞌno kɨko yoka ulohotoho. Oꞌo, jɨje hwapɨfe hiꞌnji uyo.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 U, hwe fihwo kako yoꞌmayo soꞌno jomo kilɨhwosoꞌno kɨko yanoꞌnohino uyo. U, hwe fihwo kako jɨje yoꞌmayoso wae yakumofɨhwosoꞌno kɨko apaꞌno aku kijape-eꞌne hungkuno ulohotoho.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Sekwo yoꞌmayo yahino aꞌamu sekumo woselohofantɨfeꞌno yalokwofo hopaso sekwo sɨmoꞌmo oso yahino hiso hofɨkimo ulohopmno.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 Aꞌamu sekumneꞌno umoꞌnɨwoꞌnɨngkohofo osomnohini sekwo hofɨkineꞌno semoꞌnɨngkuwo soꞌno Anɨtu kako peho wopɨngo waselohoꞌmontolo. Awonoho. Aꞌamu honɨngkano wonyoꞌnjo Anɨtumneꞌno mosyafɨsiyo hi oso hopa yɨwoꞌnɨngkohofofoho.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Aꞌamu sekumo wopɨngo selohofɨwoꞌnɨngkohofo osomnohini sekwo wopɨngo ulohofɨkujɨꞌmanji oso hisoꞌno Anɨtu kako peho wopɨngo waselohoꞌmontolo. Awonoho. Aꞌamu honɨngkano wonyoꞌnjo Anɨtumneꞌno mosyafɨsiyoꞌnjo hi oso hopa yɨwoꞌnɨngkohofofoho.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Sekwo sekwoe yoꞌmayo soꞌno hwangku aku nejapɨfitnneꞌentɨfi uyɨwoꞌnɨngkohofoꞌmanji Anɨtu kako peho wopɨngo waselohoꞌmontolo. Awonoho. Aꞌamu honɨngkano wonyoꞌnjo Anɨtumneꞌno mosyafɨsiyoꞌnjo hi oso hopa yɨwoꞌnɨngkohofofoho.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Oꞌo, sekwo olo yahino loso fiyɨmno. Sekwo sekwoe mango sohwamneꞌno wasemoꞌnono. Hofɨkimo wopɨngo ulohopmno. Aꞌamu sekumo yoꞌmayo soꞌno jomo selɨkujoꞌno nakumo aku wonejapɨfe sekwo huno nosyafɨsyɨkutoho. Sekwo oso yahino somo inɨngkafijoꞌmanji Anɨtu kako yoꞌmayo wonyoangkafoso sejapɨhwosi sekwo Anɨtu Yokintahopo Humaso sohwoe Mehomi Ne umoꞌnantɨfeho. Hwapɨngoso Anɨtu kako aꞌamu kakineꞌno isamoyoka mujoꞌnjo soꞌnji aꞌamu honɨngkano nɨhuꞌno wonyoꞌnjo soꞌnjimo wopɨngo ulohofɨwoꞌnɨngkiso hweho.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Senɨngkwohwo Anɨtu sohwo kako aꞌamu hopiꞌnonohino somneꞌno hitoho ulofɨwoꞌnɨngkiso hopaso sekwo aꞌamu hopiꞌnonohino somneꞌno hitoho waselofono.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 Sekwo nomꞌne aꞌamufe hunomo yano ilofɨkuji wonyofoho nulɨkutoho. Ose ifijoꞌmanji Anɨtu huhwo sekwoe huno somneꞌno wonyofoho maselonehoho. Sekwo nomꞌne aꞌamufe yahino somneꞌno tohino uyɨkutoho. Ose ifijoꞌmanji Anɨtu huhwo sekwoe yahino somneꞌno tohino mosejaponehoho. Aꞌamu sekumo wonyo selohopijosofe wonyoso sekwo wae feeopmno. Oso wonyo hisoꞌno apaꞌno huno nosyafɨsyɨkutoho. Ose ifijoꞌmanji Anɨtu huhwo sekwoe wonyoso wae yasemofɨhwosi oso hisoꞌno kako apaꞌno huno mosyafɨsyonehoho.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Sekwo yoꞌmayoso aꞌamumo uyɨkujoꞌno Anɨtu huhwo kako sekumo yoꞌmayoso wosejapmmontonoho. Sekwo aꞌamu nomꞌnemo yoꞌmayoso uyɨkujoꞌno Anɨtu kako sekumo yoꞌmayoso sejapososo mangonepo ihwosi nohuꞌmepɨwesyahonɨngkuhwosi kipo kipo lohofɨhwosi wosejapmmontonoho. Sekwo yoꞌmayo aꞌamumneꞌno yano uyɨwoꞌnɨngkohofo hopaso Anɨtu kakoe yoꞌmayoso aku wosejapmmontonoho.
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Jisas kako pahnnɨmo hungkunoꞌnji ulɨmentisoso ole ulɨmento, Aꞌamu tɨmpiꞌnyo sohwo kako nomꞌne aꞌamu tɨmpiꞌnyo sohumo honɨngkano utɨhwamtolaho. Awonoho. Siko huhwaꞌu piꞌnɨmomo wohoꞌnɨꞌmofanjiyoho.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Hwomu sɨkule syoho iwoꞌnɨngkiso sohwo kako aꞌamu kakimo lutɨhwawoꞌnɨngkiso sohumo uyakoloꞌmontolaho. Awonoho. I osoꞌno kako syoho yokumpohnꞌnyo engo ihwosi hwangku kako syoho lutɨhwayo paꞌnyo umoꞌnɨmontonoho.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 Kɨko jɨje hnnɨngkwaꞌwehwoe tɨmomjo hintalinyo wojo somo pehoꞌno uhwonalokuno. I, jɨje tɨmomjo iyo feejo engoso hofokiꞌnawojo soꞌno kɨko huno makiyotaho. Kɨko jɨje tɨmomjo iyo feejo engoso hofokiꞌnakuwojo soꞌno manohonyoꞌnjo sohwosi
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 kɨko jɨje hnnɨngkwaꞌwehumo ole pehoꞌne ulalokuno. Nɨngkwahwo jɨje tɨmomjo hintalinyo wojo weꞌeso wae weekumoꞌmo. Ose pehoꞌno ulalokuno. Kɨko mangoꞌnohino hwosoho. Sɨmoꞌmo kɨko jɨje tɨmomjo iyo feejo engoso hofokiꞌnakuwojoso wae kakiꞌno feemoꞌnyo. Ose yohoji kɨko tɨmo itoꞌno uhwonɨngkohoji hwangku jɨje hnnɨngkwaꞌwehwoe tɨmomjo hintalinyo weꞌeso wae fiyo.
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Iyo wopɨngoso ipisayo wonyoso mintoꞌnonehoho. Oso paꞌnyoso iyo wonyoso ipisayo wopɨngo mintoꞌnonehoho.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Nakwo iyomjo ipisayo somo uhwonɨngkuhwasi nakwo huno wonayono. Iyo wopɨngotaho, iyo wonyotaho. Huno ose wonayono. Nakwo hiyaso somtaꞌni ikwonjayo momjonanehwono. I nakwo wampeso iyo hiyae somtaꞌni momjonanehwono.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Hwe wopɨngo sohwo kakoe sɨmeho moꞌmo huno wopɨngoꞌnjo hweho. Oseso kako yahino wopɨngoꞌnohini wotɨpemaꞌmonte hweho. Hwe wonyo sohwo kakoe sɨmeho moꞌmo huno wonyoꞌnjo hweho. Oseso kako yahino wonyoꞌnohini wotɨpemaꞌmonte hweho. Yoꞌmayo huno sɨmeho moꞌmo engo yamoꞌnnyoso mango mtaꞌni lɨwoꞌnɨngkohoho.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 I, sekwo ngkimo Hwe Engofo, Hwe Engofo, pehoꞌne ntɨwoꞌnɨngkohofo. Sekwo Hwe Engofo ko ntontɨfeso sekwo nje hungkunomo tɨfi monnɨngkayoꞌnjo kuyoho.
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Aꞌamu ngkimo nɨꞌmanto nje hungkunomo haloho pento tɨfi nnɨngkawoꞌnɨngkiso sohwo kako olo pahnnɨmo hungkuno loso paꞌnyoso wolosetɨhwamneꞌno yohono.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Oso hwe huhwo sohwo kako aꞌamu fihwo ango wopɨngo wamolɨmo loso sohwo paꞌnyo hweho. Kako hwosaꞌimo mno kengomoꞌmo ijɨhwosi hwosaho nɨhuꞌno yokumpohnꞌnyo wawontɨmontonoho. Osopo ango yokumpohnꞌnyo molososo ango huhwo sohwo wonyo mmoꞌnonehoho. Oꞌo, ifofo engo ihwosi oso ango huhwo sohumo mojwohafonehoho. Hwapɨngoso kakwoꞌyohwo sohwo hwosaho yokumpohnꞌnyo molinyofoho.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 I osoꞌno aꞌamu fihwo kako nje hungkunomo ko nupaꞌnɨngkuhwosi ngkimo monnɨngkapeꞌnjo sohwo kako aꞌamu ango siki molahinyo paꞌnyo hweho. Kako ango hwosaho ne moꞌmo mawonjiyoꞌnjo yososo iyo poꞌnɨfoꞌnohini hwaho tojwaponohini wawontɨmontonoho. Oso hopo sopo ango molɨhwosoꞌno ifofo engo ihwosi oso ango moloso hiso wojohaꞌmontonoho.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.