Tiago 1
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA
1 Shíí James, Bik’ehgo’ihi’ṉań ła’íí Jesus Christ nohweBik’ehń binal’a’á nshłíni, nṉee nakits’ádahyú hat’i’i iłch’ą́’yú odaagohesle’ihíí nohwich’į’ k’e’eshchii, Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwił nlįį le’, nohwiłdishṉii.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Shik’ííyú, iłtah at’éégo nohwich’į’ nagontł’ogyúgo, baa nohwił daagozhǫ́ǫ́ le’;
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 Díí bídaagonołsįgo, nohwi’odlą’íí nayídntaahgo nyee ndi dahdaanołdǫh daałeeh.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Áí dayúweh nohwiyi’ na’iziid le’, áík’ehgo nohwi’at’e’ nzhooníí zhą́ be’ádaanołt’ee doleeł, doo hat’íí bee dábich’į’go da.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Nohwitahyú dahadń doo goyą́ą́ dayúgohíí Bik’ehgo’ihi’ṉań yíyókeed le’, áík’ehgo baa hi’né’ doleeł; Bik’ehgo’ihi’ṉań dánzhǫǫ at’éégo nṉee dawa daazhógo yaa yiné’hi at’éé.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Áń nṉeehń odląągo áṉíí le’, doo biini’ nakigo da: dahadń biini’ nakihń, ńch’iigo túnteel nádidáhíí k’ehgo at’éé.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Nṉee ágát’éhń nohweBik’ehń bich’ą́’gé’ doo hat’íí ích’į’ nyohodlíí da le’.
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 Nṉee biini’ nakihíí doo bígózįgo nagháhi at’éé da.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Nṉee ádaagoch’iyolba’ń Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee ízisgo at’éégo ábi’delzaahíí bighą bił gozhǫ́ǫ́ le’:
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Áíná’ nṉee ízis it’įįń ádaagoch’iyolba’go ábi’delzaahíí bighą bił gozhǫ́ǫ́ le’: tł’oh dénzhonéhíí ánádaasdįįdhíí k’ehgo bee ch’ígowáh doleełhíí bighą.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Ch’ígona’áí sidogo hagháhgo, tł’oh yiniłṉééhgo dénzhonéhíí nandéh, áík’ehgo dénzhoné n’íí ádįh: áí k’a’at’éégo nṉee ízis it’įįń t’ah dá’it’į́į́go bech’ígoṉáh doleeł.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Nṉee nabídi’nestąąd lę́’e ndi ąął yitis ch’ínyááhń biyaa gozhóni at’éé: nabídi’nestąądíí ąął yitis ch’ínyáágo dahazhį’ ihi’ṉáhi, nṉee Bik’ehgo’ihi’ṉań bił daanzhóni yaa yiden’ááníí, baa didot’aał, gonṉeegee ch’ah hobįįhíí k’ehgo.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Nṉee ła’ nabídi’nestąąd lę́’eyúgo, Bik’ehgo’ihi’ṉań nashínestąąd, doo ṉii da le’: Bik’ehgo’ihi’ṉań doo nchǫ’íí bee nahóntaah goz’ąą da, ła’íí áń doo hadń nayíntaah da:
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Nṉee daantį́į́gee dénchǫ’go ágot’eehíí yiká hát’ííníí, ídíbiiltso’go nabídintaah.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Dénchǫ’go ágot’eehíí hágot’iiníí iłtsąą hileehíí k’ehgo nchǫ’íí yiłchii: áígé’ nchǫ’íí nchaa silįįgo da’itsaahíí yiłchii.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Shik’ííyú, shił daanołshóni, nda’ołsii hela’.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Dawahá nłt’ééhíí ła’íí dawahá nzhooníí yaaká’gé’ nohwaa hi’né’hi at’éé, Bik’ehgo’ihi’ṉań idindláádíí Áyíílaahń bich’ą́’gé’ nke’né’, áń doo łahgo áná’dol’įįłi da, hat’íhíta łéhídáhgo chagosh’oh nágodleehíí doo áí k’a’at’éé da.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Bik’ehgo’ihi’ṉań dabíí hát’į́į́go dawahá daahiṉaago áyíílaahíí bitahgé’ da’iłtsé nest’áń begodeyaahíí k’ehgo biyati’ da’aṉíhi bee nádaagosiidlįįgo ánohwilaa.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Áík’ehgo shik’ííyú, shił daanołshóni, nṉee daantį́į́gee nłt’éégo íyésts’ąą le’, yati’ t’ąązhį’ goz’ąągo, ła’íí ha’ashkeehíí t’ąązhį’ goz’ąągo:
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Nṉee bihashke’híí Bik’ehgo’ihi’ṉań binzhǫ’íí doo áíle’ da.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Áí bighą nchǫ’zhiṉéégo ágot’eehíí ła’íí doo bik’ehyú ágot’eehíí dawa k’ihzhį’ ndaanołné’ná’, yati’ nohwijíí biyi’ k’ená’dilzéhíí nohwijíí yuṉe’ isht’egodnt’éégo nádaagodoł’aah, áí nohwiyi’siziiníí hasdáyiṉiiłgo yínel’ąą.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ da’aṉííyú ádaanołt’ee le’, doo daazhógo dédaadołts’ago da, doo ách’į’ nadaałch’aago da.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Dahadń yati’ daazhógo yidits’agń doo yikísk’eh at’éé dahń, nṉee ła’ biká’got’íné biyi’ binii’ da’at’ééhíí yineł’į́įhíí k’ehgo at’éé:
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 Áń nṉeehń ádinel’įįd hik’e dahiyaa, áígé’ dagoshch’į’ ánolįh n’íí yaa yisṉah.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Dahadń Bik’ehgo’ihi’ṉań yegos’aaníí dázhǫ́ nłt’éhi, begoz’aaníí nṉee ch’ínáyihi’ṉíłi, biyi’ déz’iiníí dayúweh yaa higaałń, doo daazhógo íyésts’ąągo dagoshch’į’ yaa yiṉah daná’, yati’ yikísk’eh at’ééhń, áń nṉeehń dawahá áile’íí bee biyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Dahadń nłt’éégo oshkąąh nzįná’ biyati’ doo yaa goyą́ą́go yałti’ń ách’į’ nach’aa, áń nṉeehń bi’okąąhíí doo bá begolṉe’ da.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Chągháshé bitaa ła’íí bimaa ádaadiníí, ła’íí isdzáné itsaa daanliiníí bich’į’ nadaagontł’ogíí bich’och’iṉiigo bitaach’ighaago, ła’íí ni’gosdzáń biká’gee nchǫ’go ágot’eehíí doo hayíí be’ách’ít’éégo da, áí Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwiTaa’ń biṉááł okąąh da’aṉiihi, ła’íí dánzhǫǫ at’éhi at’éé.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.