Romanos 7

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Shik’ííyú, (begoz’aaníí bídaagonołsini nohwich’į’ k’e’eshchii,) begoz’aaníí nṉee dánehena’zhį’ yebik’ehgo bídaagonołsį.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Isdzán biką’ t’ah hiṉaago yiké’zhį’ nlįįgo begoz’ąą; áídá’ biką’íí daztsąąyúgo dábiini’yú át’éé hileeh.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Áík’ehgo biką’íí hiṉaadá’ ła’ nṉee yił naná’ṉááyúgo, nant’į’ naghaa daayiłṉii doleeł: áídá’ biką’ daztsąąyúgo dábiini’yú át’éé; áík’ehgo ła’ nṉee yił naná’ṉááyúgo doo nant’į’ naghaa da.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Áík’ehgo shik’ííyú, Christ daztsąąhíí bighą nohwíí bił dała’á daasolįįgo begoz’aaníí doo nohwenábik’eh dago bich’į’ dasohtsąą; ła’ihíí bíyéé daanohłįį doleełgo, áń daztsąądí’ naadiidzáhi nlįį, áík’ehgo nłt’éégo ágot’eehíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bá ádaahiidle’.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Nchǫ’go be’ádaant’eehíí nohwebik’ehgo daahi’ṉaadá’ begoz’aaníí nchǫ’go hádaahiit’iiníí nohwiyi’ hizį’go áyíílaahíí nohwits’í yiyi’ na’iziid ni’, áík’ehgo nchǫ’go ánádaahiit’įįłhíí bighą da’itsaahíí bee nohwich’į’ goz’ąą ni’.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Jews bich’į’ begoz’aaníí bi’isna’ daandlįįgo nohwotą’ n’íí bits’ą́’zhį’ nane’na’go, k’adíí begoz’aaníí bits’ą́’zhį’ ch’ínánkai; doo begoz’aaníí iłk’idá’ bek’e’eshchįį n’íí nanohwiłáágo Bik’ehgo’ihi’ṉań bá nada’idziid da, áídá’ Holy Spirit nanohwiłáágo nada’idziid.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Nt’é daan’ṉii doleeł áídá’? Begoz’aaníí nchǫ’íí bił dáłełt’ee née? Dah, da’aṉii doo ágát’éé da. Begoz’aaníí da’ádįhyúgo nchǫ’íí doo bígonsį da doleeł ni’: begoz’aaníí, Doo dawahá ídáháńt’įį da le’, doo shiłṉii dayúgo, dawahá ídáhách’ít’ííníí doo bígonsį da doleeł ni’.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Áí bengot’ááníí, Doo dawahá ídáháńt’įį da le’, shiłṉiigo dayúwehégo ídáhásht’į́į́go áshíílaa. Begoz’aaníí áṉííhíí doo hwahá bígonsįįh dadá’ nshchǫ’yúgo ndi doo bígonsį dahíí bighą nchǫ’íí shich’į’ daztsáni k’ehgo at’éé ni’.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Łah begoz’aaníí doo bígonsį dago hinshṉaa ni’: áídá’ bengot’ááníí bígosíłsįįdá’ nchǫ’íí hííṉa’, áík’ehgo nchǫ’íí baa nanṉaayúgo ndizołhíłi at’éé shiłṉiigo shizes‐hįįhíí k’ehgo at’éé.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Áík’ehgo bengot’ááníí, da’áí ihi’ṉaahíí shainé’ doleeł n’íí, da’itsaahíí shá áyíílaago bígosíłsįįd.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Bengot’ááníí nashiłáágo nchǫ’íí shich’į’ nazhch’a’, ła’íí bee shidizesdįį.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Áík’ehgo begoz’aaníí dilzįh, ła’íí bengot’ááníí dilzįh, dábik’ehyú át’éé, ła’íí nłt’éhi at’éé.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Áík’ehgo ya’ áí nłt’éhihíí da’itsaahíí shá áyíílaa née? Dah, da’aṉii doo ágát’éé da. Áídá’ nehiłsíídá’ begoz’aaníí doo bikísk’eh ánsht’ee da ni’, áík’ehgo begoz’aaníí da’itsaahíí shángot’ą́ą́, nchǫ’íí da’aṉii nchǫ’íí át’éégo bígózį doleełhíí bighą begoz’aaníí alzaa; áík’ehgo bengot’ááníí biláhyú nchǫ’íí dázhǫ́ itisyú nchǫ’go hileeh.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Begoz’aaníí yaaká’dí’hi at’éégo bídaagonlzį: áídá’ shíí nchǫ’go be’ánsht’eehíí bighą nchǫ’íí bich’į’ nashi’dehezṉii.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Nt’é bighą ánásht’įįłíí doo bígonsį da: doo hasht’į́į́yú ánásht’įįł da; áídá’ shił nchǫ’íí be’ánásht’įįł.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Doo hasht’į́į́yú ánásht’įįł dago begoz’aaníí bee nshchǫ’íí bígosíłsįįd, áík’ehgo begoz’aaníí áṉííhíí nłt’éé lą́ą́, dishṉii.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Áík’ehgo doo dashíí ánásht’įįł da, ndi nchǫ’i shiyi’ golííníí ánát’įįł.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Doo nłt’ééhíí shiyi’ golį́į́ dago bígonsį (dashíí she’at’e’íí áłdishṉii:) dábik’ehyú ánsht’eego hasht’į́į́ ndi be’ánásht’įįłíí doo hagot’éégo be’ánásh’ṉe’ da.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Nłt’ééhíí be’ánásht’įįłgo hasht’į́į́híí doo be’ánásht’įįł da: áídá’ nchǫ’íí doo hasht’į́į́ dahíí zhą́ be’ánásht’įįł.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Doo hasht’į́į́yú be’ánásht’įįł dayúgo doo dashíí ánásht’įįł hasht’į́į́gee nchǫ’íí shiyi’ golííṅíí ánát’įįł.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Díínko be’ánsht’eego bígosíłsįįd, nłt’ééhíí be’ánásht’įįł hasht’į́į́gee nchǫ’íí shidáhgee begoz’ąą.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Shijíí yuṉe’ Bik’ehgo’ihi’ṉań yegos’aaníí nłt’éé, ídiłdish’ṉii:
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Áídá’ ídidistsąągo díínko bígosíłsįįd, shits’í nchǫ’go hádaat’iiníí shinatsékees nłt’ééhíí yił nagonłkaad, áík’ehgo shiyi’yú nchǫ’íí bi’isna’ nshłįįgo áshíłsį.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Nṉee débaagoch’oba’ihíí nshłíni ląą! Díí shijíí biyi’ nchǫ’íí shiziłheehíí hadíń yits’ą́’shíłteeh?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Bik’ehgo’ihi’ṉań zhą́, Jesus Christ nohweBik’ehń biláhyú lą́ą́, áí bighą Bik’ehgo’ihi’ṉań ba’ihénsį. Áík’ehgo dashíí shinatsékeesíí bee Bik’ehgo’ihi’ṉań yegos’aaníí bikísk’eh ánsht’ee; áídá’ shits’í be’ánsht’eehíí nchǫ’íí zhą́ bikísk’eh ánsht’ee.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.