Romanos 4
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARC
1 Áík’ehgo Abraham, bits’ą́’dí’ daadihe’ṉa’íí, nt’é daan’ṉiigo baa nadaagohiilṉi’ doleeł?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abraham dabíí nłt’éégo ánát’įįłhíí bighą Bik’ehgo’ihi’ṉań dábik’ehyú át’éhi yiłṉii lę́k’eyúgo, áí bighą ída’odlíí doleeł ni’; ndi doo Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee ágát’éé da lę́k’e.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’eshchiiníí nt’é ṉii? Abraham Bik’ehgo’ihi’ṉań yosdląąd, áík’ehgo bi’odlą’híí bighą dábik’ehyú át’éégo bá hótag lę́k’e, ṉii.
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Hadíń na’iziidi bich’į’ na’i’ṉiiłíí doo baa ch’oba’go nahi’ṉiił da, ndi binasdziidhíí bighą bich’į’ nahi’ṉiił.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Áídá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań doo bik’ehyú ádaat’ee dahíí ch’ínáyihiṉiiłhi at’éé, hadíń áń yodląąhíí bi’odlą’ bee dábik’ehyú át’éégo bá hótag, doo nłt’éégo ánát’įįłhíí bighą da.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Da’áík’ehgo nṉee doo nłt’éégo ánát’įįłhíí bighą da Bik’ehgo’ihi’ṉań dábik’ehyú át’éégo bá yółtagíí biyaa gozhǫ́ǫ́go David ałdó’ yaa k’e’eshchįį,
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 Gáṉíígo, Hadíń doo bik’ehyú ánádaat’įįł dahíí bighą baa nádaagodest’ąą, ła’íí binchǫ’íí bá k’e’oldeehíí biyaa daagozhǫ́ǫ́ le’.
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Nṉee binchǫ’íí nohweBik’ehń doo bá yółtag dahíí biyaa gozhǫ́ǫ́ le’, ṉii, David.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Ya’ nṉee circumcise ádaabi’deszaahíí zhą́ ágát’éégo biyaa gozhǫ́ǫ́ le’ biłdi’ṉii née? Doo circumcise ádaabi’deszaa dahíí ałdó’ née? Abraham bi’odlą’híí bighą dábik’ehyú át’éégo bá hótag lę́k’e daan’ṉii.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Dadá’ bich’į’ ágot’éhi? Doo hwahá circumcise ábi’dilṉe’ dadá’ née? Née bikédí’go née? Doo bikédí’go da, áídá’ doo hwahá circumcise ábi’dilṉe’ dadá’.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Abraham circumcise ábi’deszaahíí biká’skałhíí k’ehgo bi’odlą’íí bee dábik’ehyú át’ééhíí bebígózį, áídá’ doo hwahá circumcise ábi’dilṉe’ dadá’ bi’odlą’ golį́į́ ni’; da’odlaaníí dawa doo circumcise ádaabi’deszaa da ndi bitaa nlįį doleełgo; áí ałdó’ dábik’ehyú ádaat’eehíí bá daahótag doleełhíí bighą:
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 Nṉee circumcise ádaabi’deszaahíí ałdó’ bitaa nlįį, áí doo dá circumcise ádaabi’deszaahíí zhą́ bighą da, ndi nohwiTaa Abraham bi’odlą’ihíí yikísk’eh hikahíí bighą ałdó’, áń doo hwahá circumcise ábi’dilṉe’ dadá’ bi’odlą’ golííníí áłdishṉii.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 Bik’ehgo’ihi’ṉań Abraham ła’íí bits’ą́’dí’ hadaałinolt’aaníí ni’gosdzáń daabíyéé doleełgo yee bángon’ą́ą́ ni’, ndi doo begoz’aaníí yikísk’eh ádaat’eehíí bighą da, bi’odlą’íí biláhyú dábik’ehyú ádaat’eehíí bighą.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Bik’ehgo’ihi’ṉań yegos’aaníí yikísk’eh ádaat’eehíí zhą́ Bik’ehgo’ihi’ṉań yángon’ááníí daabíyéé doleełyúgo, odlą’ihíí da’ílíné hileeh, ła’íí Abraham bángont’ááníí doo ílį́į́ da hileeh:
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Begoz’aaníí golį́į́yúgo nṉee doo yikísk’eh ádaat’ee dahíí yiniidaagodile’: begoz’aaníí da’ádįhyúgo begoz’aaníí bił nach’ighaahíí ádįh.
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Áí bighą da’odlaaníí zhą́, Bik’ehgo’ihi’ṉań biłgoch’oba’íí biláhyú, Abraham bángont’ááníí daabíyéé doleeł; Abraham bits’ą́’dí’ hadaałinolt’aaníí dawa Bik’ehgo’ihi’ṉań Abraham yángon’ááníí daabíyéé doleeł; doo hadíí begoz’aaníí daayotą’híí zhą́ da, ndi Abraham k’a’at’éégo da’odlaaníí ałdó’; áń daanohwigha da’ohiidlaaníí daanohwitaa nlįį.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 (Bik’ehgo’ihi’ṉań Abraham gáyiłṉiigo bek’e’eshchįį, Nṉee iłtah at’éégo hadaazt’i’íí bitaa ńlį́į́go ánishłaa, yiłṉii,) Abraham Bik’ehgo’ihi’ṉań yodląąhíí bighą áyiłṉiigo yángon’ą́ą́ lę́k’e, Bik’ehgo’ihi’ṉań, nanezna’ n’íí nádaayihil’ṉahíí, ła’íí doo daagolį́į́ da n’íí daagolį́į́go ádaile’íí nlíni:
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Abraham hastiin nlįįgo doo bá ichii da ndi Bik’ehgo’ihi’ṉań yodląągo áń bits’ą́’dí’ t’ah nyohołíí, Nits’ą́’dí’ łą́ą́ doleeł, biłdo’ṉiidhíí k’ehgo nṉee łą́ą́go iłtah at’éégo hadaazt’i’íí bitaa nlįį doleełgo.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Abraham dała’á gonenadín hak’e shįį biłegodzaago bits’í daztsąąhíí k’ehgo adzaa, ła’íí bi’aa, Sarah, doo iłchii da, ágát’éé ndi Abraham áí doo yaa natsekees da, áídá’ bi’odlą’ doo t’ąązhį’ bágodeyaa da lę́k’e:
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Bik’ehgo’ihi’ṉań bángon’ááníí doo t’ąązhį’ natsíná’íkeesgo yodląą da; áídá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań ya’ihénzįgo bi’odlą’íí nłdzil silįį;
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 Bik’ehgo’ihi’ṉań hadíí yee bángon’ááníí ye’ile’go yínel’ąąhíí Abraham da’aṉii yígółsį lę́k’e.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Áík’ehgo bi’odlą’ golį́į́híí bighą Bik’ehgo’ihi’ṉań dábik’ehyú át’éhi yiłṉii.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Áídá’ áyiłṉiihíí doo dabíí zhą́ bee bá k’e’eshchįį da;
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 Ndi néé ałdó’ nohwá bek’e’eshchįį, néé Jesus nohweBik’ehń daztsąądí’ naadiidzaago ábíílaahíí daahohiidlaaníí ałdó’ nohwá hótag doleeł;
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 Jesus nohwi’at’e’ nchǫ’híí bighą zesdįį, ch’ínánohwiṉiiłhíí bighą naadiidzaago ábi’delzaa.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.