Mateus 26
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC
1 Áík’ehgo Jesus díí ąął yaa nagosṉi’dá’ bitsiłke’yu gádaayiłṉii,
1 — ausente —
2 Nakiskąą hik’e bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’ godiṉíhgo da’idąą doleełíí bídaagonołsį, áígee shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, shik’edaanṉiihíí bilák’e shi’dolteełgo tsį’iłna’áhi bíshi’dilkał.
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Áídí’ okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi, ła’íí nṉee yánazíni okąąh yebik’ehi da’itiséyú sitíni, Cáiaphas holzéhi, bigowągee íła’adzaago,
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Hagot’éégo dánant’į’eego Jesus daayiłtsoodgo daayiziłheego yee ndaagoshchįį.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Áídá’, Doo da’idąąhíí bijįį daahiiltsood da, daaṉii, ágádaasiidzaayúgo nṉee dánko bádaagochįįhgo godnch’aad doleełi at’ééhíí bighą, daaṉii.
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Béthanyú Simon, łóód doo ínádįh dahi, léprosy holzéhi, yaa naghaa n’íí bigową yuṉe’ Jesus sidaadá’,
6 — ausente —
7 Iyąągo sidaago isdzán ła’ ch’il bik’ah łáń ílíni tús alabáster be’alzaahi besi’áni ha’áyí’ą́ą́go Jesus baa nyáá, áí ik’ahíí Jesus bitsits’in yiká’ yaa yiziid.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Jesus bitsiłke’yu díí daayiłtsąągo doo bił dábik’eh dago gádaaṉii, Nt’é bighą ik’ahíí da’ílíí yishchįį?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Áí ik’ahíí łą́ą́go ílį́į́go nahiṉiihgo, zhaalihíí tédaat’iyéhíí baa hi’né’ le’at’éhi.
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Ádaaṉiihíí Jesus yígołsįįdgo gábiłṉii, Nt’é bighą isdzánhíí nadaanołtł’og? Nłt’éégo áshíílaa.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Tédaat’iyéhíí dabik’ehn nohwitahyú nadaakai; áídá’ shihíí doo dahazhį’ nohwitahyú nashaa da doleeł.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Doo hwahá łeeh shi’dilteeh dadá’ ik’ahíí shits’í yiká’ yaa yiziid.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Da’aṉii gánohwiłdishṉii, Ni’gosdzáń dágoz’ąą nt’éégo dahayú yati’ baa gozhóni baa na’goṉi’gee, díí isdzán adzaahíí baa na’goṉi’ doleeł, bee bíná’godiṉíhgo.
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Áídí’ Judas Iscáriot, nakits’ádahíí itah nlíni, okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi yaa nyáágo,
14 — ausente —
15 Jesus hayúhíí nohwił ch’ínsh’aahdá’, hant’é shaa daanohné’? daayiłṉii. Zhaali łigaií tádin naa do’né’, daabiłṉii.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Áídí’ godezt’i’go hagot’éégo ch’íidish’aał nzįgo yiká hésdaa nkegonyaa.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Báń benilzoołíí da’ádįhgo báń alzaahi daadaaníí dantséhíí bijįį Jesus bitsiłke’yu baa hikaigo gádaabiłṉii, Bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo da’idaaníí hayú ná iłch’į’daagohiidle’?
17 — ausente —
18 Jesus gádaabiłṉii, Kįh gozṉilyú dohkáh, áígee nṉee ła’ gádaabiłdohṉiih, Iłch’ígó’aahíí gáṉíí, Iłk’idá’ shaa gonyáá; nigową yuṉe’ bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo shitsiłke’yu bił da’ishąą doleeł.
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Áík’ehgo Jesus ádaabiłṉii n’íí k’ehgo bitsiłke’yu ádáát’įįd; áígee bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo da’idaaníí iłch’į’daizlaa.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Áídí’ o’i’ą́ą́yú nakits’ádahíí da’iyąągo yił dahdinezbįh.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Da’iyąągo Jesus gáṉíí, Da’aṉiigo gánohwiłdishṉii, nohwíí ła’ ch’íshinoh’aah doleełi at’éé.
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Áík’ehgo dázhǫ́ doo bił daagozhǫ́ǫ́ dago dała’á daantį́į́go, SheBik’ehń, ya’ shíí née? daaṉii nkegonyaa.
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Áík’ehgo gáṉíí, Dahadíń its’aa biyi’zhį’ dała’ bił éédisht’áhi, áń ch’íshí’aah doleeł.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, dá shaa k’e’eshchiiníí shee godolṉiił: áídá’ nṉee ch’íshí’aahíí bá góyéé doleeł! Áí nṉeehíí doo bi’deshchįį dayúgo nłt’éé doleeł ni’.
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Áídí’ Judas, ch’íbí’aah doleełíí, Jesus gáyiłṉii, Iłch’ígó’aahíí, ya’ shíí née? Jesus gábiłṉii, Da’áígee ánṉiid.
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Da’iyąągo Jesus báń náidn’ąągo ya’ihénzįgo oskąądá’ iłk’ídaizné’go bitsiłke’yu yitaizṉiih, Nkóh daohsąą; díí shits’í át’éé, ṉiigo.
26 — ausente —
27 Áídí’ idee beda’iskaaníí náidnkąą, áí ya’ihénzįgo oskąądá’ iłtah daidezkąą, Daanohwigha daohdląą, yiłṉiigo;
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Díínko shidił k’ehgo at’éé, shidił bee áníidégo łángont’aahi at’éé, nṉee łą́ą́go bá idijoołíí, binchǫ’híí bighą baa nádaagodet’aahgo.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Gádaanohwiłdishṉii, Kodí’ godezt’i’go dahts’aa bitoohíí doo naanáshdlą́ą́ da, dahadíí bijįį shiTaa bilałtł’áhgee goz’ąąyú áníidéhi nohwił naadaadishdlįįłgo zhą́.
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Áídí’ sį ła’ hadaidez’ąądá’, dził Olives holzéhi si’ąąyú okai.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Áígee Jesus gádaabiłṉii, Tł’é’go áshi’dilṉe’híí bighą daanohwigha t’ąązhį’ ádaahṉe’: díí baa k’e’eshchįįhíí k’ehgo, Dibełį́į́ Nanyoodíí biṉí’dishṉíh, áík’ehgo dibełį́į́híí da’adzaayú nkenelt’ee doleeł.
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Áídá’ dasiitsąądí’ naadisdzaago Gálileeyú nohwádįh disháh doleeł.
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Peter gábiłṉii, Nṉee dawa nits’ą́’ t’ąązhį’ ánádaasdzaa ndi, shíí doo ágáoshṉe’ at’éé da.
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Jesus gánábiłdo’ṉiid, Da’aṉiigo gániłdishṉii, Tł’é’go tazhik’áné doo hwahá áṉiih dadá’ taadn, Áń doo bígonsį da, shiłdinṉíił.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Áídá’ Peter gábiłṉii, Dała’ nił dastsaah ndi, Áń doo bígonsį da, doo niłdoshṉiih at’éé da. Ła’ihíí bitsiłke’yu dawa da’áík’ehgo ádaanṉiid.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Áídí’ Gethsémane golzéhi goz’ąąyú Jesus bitsiłke’yu yił hikaidá’ Jesus gádaabiłṉii, Dádząą nahísóotąą, nláhyú déyáá, oshkąąhyú.
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Peter ła’íí Zébedee biye’ke naki Jesus yił okai, áídí’ dázhǫ́ doo bił gozhǫ́ǫ́ dago bijíí nṉiih nkegonyaa.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Áík’ehgo gádaabiłṉii, Shiyi’siziiníí dázhǫ́ doo bił gozhǫ́ǫ́ da, dák’azhą́ dastsaahíí ga’at’éé: dádząą nahísóotąągo sha’ishhah daadeh’į́į́.
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Áídí’ da’aṉahyú óyááyú ni’zhį’ hayaa adzaago okąąh gáṉíígo, Bígonedząąyúgo, shiTaa, díí hishdląą doleełíí shits’ą́’zhį’ ánle’: áídá’ shíí doo beshik’eh da, ni zhą́ benik’eh.
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Áídí’ bitsiłke’yu yaa nadzaago da’iłhoshgo yiká nnyáá, áík’ehgo Peter gáyiłṉii, Dała’á łedihikeezzhį’ ndi shą’ doo sha’ashhah daadeh’į́į́ le’at’éé da?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Daadeh’į́į́go da’ohkąąh, nanohwída’dintaah bídaanołdzil doleełhíí bighą: nohwiyi’siziiníí da’aṉii hát’į́į́ ndi nohwits’íhíí doo nłdzil da.
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Nakidn onaanádzaagee na’okąąh gáṉíígo, ShiTaa ńlíni, díí hishdląą doleełíí doo hagot’éégo shits’ą́’zhį’ alṉe’ dayúgo hishdląą, ni nik’ehgo ágoṉe’.
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Bitsiłke’yu da’iłhoshgo yaa naanádzaa: dázhǫ́ bił daanzįgo.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Áídí’ yits’ą́’ onaanádzaa, okąąhyú taadngee da’ágánádi’ṉiigo.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Áídí’ bitsiłke’yu yaa naanádzaago gádaayiłṉii, Akú da’ołhoshgo hanádaahsoł: shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, nṉee doo bik’ehyú ádaat’ee dahíí bilák’e shi’dilteehgo ch’íshi’dot’aałíí iłk’idá’ biká’ ngonyáá.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Nádohkáh, hiikaah le’: ch’íshí’aahíí kodí’ higaał.
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Jesus t’ah yałti’dá’ Judas, nakits’ádahíí bił itah nlíni, nṉee łą́ą́go bésh be’idiltłishé ła’íí tsį be’idiltłishé dahdaayiṉííłgo, okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí ła’íí nṉee yánazíni daabides’a’íí yił náłsą́ą́.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Ch’íbí’aah doleełíí iłk’idá’ bebígózį doleełíí yengon’ą́ą́ lę́k’e, gáṉíígo, Hadíń hists’ǫsíí áí áń doleeł; áń daahołtsood.
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Dagoshch’į’ Jesus yaa nyáágo, Gozhǫ́ǫ́, Iłch’ígó’aahíí, yiłṉiigo yizts’ǫs lę́k’e.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Jesus gábiłṉii, Shik’isn, hant’é bighą ńyaa? Áídí’ Jesus yił ndaazdeelgo daayiłtsood.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Nṉee dała’á Jesus yił hikaahíí bibízh be’idiltłishé hayidzį́į́zgo okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni binal’a’áhi yontłízhgo bijaa naidnłgizh lę́k’e.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Jesus gábiłṉii, Nibízhíí iłch’į’nántįįh: dahadíń bésh yee iziłheehíí dabíí ałdó’ bésh bee nabizi’dodeełi at’éé.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Ya’ doo bígonłsį́ da née, shiTaa bich’į’ oshkąąhyúgo binadaal’a’á yaaká’dí’hi nakits’ádahyú siṉili dagoshch’į’ shich’į’ yidił’aah go’į́į́?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Áídá’ ágádzaayúgo, Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’eshchiiníí hagot’éégo begolṉe’? Da’ágágoṉéhgo goz’ąą go’į́į́.
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Da’áí bik’ehenkéézgee Jesus nṉee baa nánłsą́ą́híí gádaayiłṉii, Ya’ bésh be’idiltłishé ła’íí tsį be’idiltłishé dahdaanohṉiiłgo daashołtsoodgo nánołsąą née, in’įįhíí daach’iłtsoodhíí k’ehgo? Dawa jįį ła’ da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ nohwił ch’ídaagonsh’aahgo dahsídáá át’éé ni’, ndi doo hak’i daashołtsood da ni’.
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidi n’íí yee K’e’eshchiiníí begolṉe’híí bighą díí dawa ánágot’įįł. Áídí’ bitsiłke’yu dawa bits’ą́’zhį’ ádaaszaago bits’ą́’ iłhadeskai.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Nṉee Jesus daabiłtsoodíí okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni, Cáiaphas holzéhi, yaa yił hikai, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi hik’e Jews yánazíni biłgo íła’at’éégee.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Peter da’aṉahgo biké’dí’ higaał, áídí’ okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bikįh biṉaa łé’ditł’įįh yuṉe’ ha’ayáágo nada’iziidi bitahyú nezdaa, hago ágoṉe’íí dá’ąąłzhį’ yineł’į́į́ hát’į́į́go.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, Jews yánazíni, yánádaaltihi biłgo Jesus zidee hádaat’įįgo daazhógo yaa dahgosi’aahíí yiká daadéz’įį;
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Ndi doo ła’ da: łą́ą́go neheskai ndi dá doo at’éé dayú baa dahdaago’aahíí doo ła’ da. Nt’éégo nṉee naki n’áázh, daazhógo baa dahdaago’aahi,
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 Gádaaṉiigo, Díí nṉee, Bik’ehgo’ihi’ṉań daach’okąąh goz’aaníí tagoshṉiłgo, áídí’ taagi jįį hileehgo ánágoshdle’go bínesh’ąą, ṉíí ni’.
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni hizį’go Jesus gáyiłṉii, Ya’ nihíí doo nt’é nṉiigo hadziih da née? Díí naa dahdaago’aahgo naa yádaałti’íí hago at’éé.
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Áídá’ Jesus doo nt’é ṉii da. Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni gábiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań hiṉáhi biláhyú gániłdishṉii, Nohwił nagolṉí’, ya’ ni Christ, Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ ńlį́į́ née?
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Jesus gábiłṉii, Da’áígee áńṉiid: gádaanohwiłdishṉii, Díí bikédí’go shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, da’tiséyú binawod golíni bigan dihe’nazhiṉéé dahsídáágo, yaaká’dí’ yaak’os shił hoṉáhgo daashidołtsééł.
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Áík’ehgo okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bidiyágé ídá nayihesdzį́į́zdá’ gáṉíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań nchǫ’go yaa yałti’; nt’é bighą nṉee ła’i baa yanánálti’ doleeł? Bik’ehgo’ihi’ṉań nchǫ’go yaa yałti’íí daadisots’ąą.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Hagot’éégo baa natsídaahkees? Zideego bángonot’aah daaṉii.
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Áídí’ biniizhį’ odaach’idihizheeh, ła’íí ńdaach’inłts’į; ła’ihíí bítł’adaach’ika’,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 Gádaaṉiigo, Christ ńlíni, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yáńłti’yúgo, hadíń náninłts’į shįhíí nohwił nagolṉí’.
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bikįh biṉaa łé’ditł’įh yuṉe’ Peter sidaa: áígee isdzán na’iziidi baa nyáágo, Ni la’ ałdó’ Jesus Gálileedí’ nagháhi bił na’aash ni’, biłṉii.
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Áídá’ dawa biṉááł, Dah, hant’é nṉiigo ánṉiihíí doo bígonsį da, nṉiid.
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Kįh bahgee ch’ínágohen’ą́ą́yú ch’ínyáágo isdzán na’iziidi ła’i náábiiłtsąągo, áígee naháztaaníí gáyiłṉii, Díí nṉeehíí ałdó’ Jesus, Názarethdí’ gólíni, yił na’aash ni’.
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Bitł’a dahdidilṉiihdá’ gánádo’ṉiid, Áí nṉeehíí doo bígonsį da.
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Dét’įhék’e ałhánídí’ nazíni Peter yaa hikaigo gádaayiłṉii, Da’aṉii ni áí itah ńlį́į́, niyati’íí bee nígózį.
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Áídá’ Peter bitł’a dahdidilṉiihgo hashkeego nchǫ’go yałti’ nkegonyaa, Ai nṉeehíí doo bígonsį da, ṉíí ńt’éégo, áígee tazhik’áné ánṉiid.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Peter Jesus gábiłnṉiid n’íí yénálṉii, Tazhik’áné doo hwahá áṉiih dadá’ taadn, Áń doo bígonsinihi at’éé da, shiłdinṉíił. Áídí’ ch’ínyáágo dázhǫ́ doo bił gozhǫ́ǫ́ dago hichag.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.