Marcos 6
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB
1 Jesus áídí’ dahiyaa, dabíí gólį́į́yú nádzáá; bitsiłke’yu biké’ hikaahgo.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Jews daagodnłsiníí bijįį, ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ Jesus iłch’ígó’aah nkegonyaa: nṉee łą́ą́go daidits’ago bił díyadaagot’eego gádaaṉii, Hadí’ lą́ą́ yígołsįįdihi? Bigoyą’íí hadí’ baa hi’né’i, godiyįhgo ánágot’įįłíí ndi ánáyol’įįłgo?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Díń la’kįh ágole’hi nlįį, Mary bizhaazhé ya’, James, Joses, Juda hik’e Simon daabik’isn ya’? Bilahkiihíí ałdó’ la’ akú bił nahétąą? Áí bighą bik’edaach’ishch’ii lę́k’e.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Jesus gádaabiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi dahot’éhé nṉee daabidnłsį, áídá’ dágolį́į́gee, bik’ííhíí ła’íí dała’ naháztaaníí bitahyú zhą́ doo hadíń bidnłsį da.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Áí bighą ákú doo ízisgo ánát’įįł da ndihíí daanṉiihíí da’kwííyé zhą́ yik’e daadilṉiihgo nádailzii.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Doo daabodląą dahíí bighą bił díyagot’ee lę́k’e. Áígee iłch’ígó’aahgo gotahyú naghaa.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Jesus bitsiłke’yu nakits’ádahíí, Yushdé’, daayiłnṉiidá’, dánaki nláágo zhą́ odaayihił’aago spirits nchǫ’íí daabidits’ago yá ndaagoz’ąą;
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Gádaayiłṉiigo, Desohkaiyú doo hant’é daahné’go da, gish zhą́; izis bena’iltiníí dahgo, báń ałdó’ dah, nohwibestso bizis biyi’ zhaali da’ádįhgo:
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Kee biká’na’astł’ónihíí biyi’ desoł’eez, ni’íícho doo naki da le’.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Gánádaayiłdo’ṉiid, Dahagee gowąyú ha’ahkáhgo, da’áígee dinohbįh le’gá, łahyú desohkaizhį’.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Dahagee nṉee daagolííníí doo hádaanohwit’įį dayúgo, nohwiyati’ doo yídaayésts’ąą dayúgo, áídí’ dahdohkáhgo nohwikee bąą łeezhíí baa daałhaał, áí bee doo hádaanohwit’įį dahíí bígózį doo. Da’aṉiigo gánohwiłdishṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee yándaago’aahíí bijįį Sódom hik’e Gomórrah golzeegee daagolį́į́ n’íí biniidaagodilṉe’íí bitisgo hagee nohkai n’íígee daagolííníí biniidaagodolṉiił.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Áík’ehgo nakits’ádahíí dahdikaigo nṉee yich’į’ yádaałti’, Nohwinchǫ’íí bits’ą́’zhį’ ádaahṉe’, daaṉiigo.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Ch’iidn łą́ą́go nṉee biyi’dí’ hadainiheyood, ła’íí daanṉiihíí łą́ą́go ik’ah yił yedaadilṉiihgo nádailzii.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Nant’án Hérod holzéhi Jesus ya’ikonzį; (dahot’éhé bizhi’ bígozįįdgo;) áík’ehgo gáṉíí, John Baptize ágole’ n’íí daztsąądí’ naadiidzaa ląą, áí bighą ígozisgo ánát’įįł.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Áídá’ ła’íí, Elías at’į́į́, daaṉii. Ła’, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi at’į́į́, dagohíí doo áníidá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi n’íí ga’at’éhi, daaṉii.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Hérod Jesus ánát’įįłíí ya’ikonzįįdá’ gáṉíí, John, bitsits’in nadik’ii n’íí át’į́į́: daztsąądí’ naadiidzaa ląą.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Dabíntsédá’ Hérod oda’is’a’go John daayiłtsoodgo ha’ádaayist’e’, Heródias holzéhihíí bighą, áń Hérod yił nṉaa lę́k’e, bik’isn Philip t’ah yił nanṉee ndi.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 John Hérod gáyiłnṉiid, Nik’isn bi’aa doo bił na’aashgo ná goz’ąą da.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Áí bighą Heródias John yik’enṉiihgo bidizidee hat’į́į́ ndi doo hagot’éégo da lę́k’e:
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Hérod John yidnłsį, nṉee dábik’ehyú át’ééhíí, dilzįhgo bá habi’delzaahíí nlįįgo yígółsįgo biṉádéz’įį lę́k’e; Hérod yidits’ago yaa bił gozhǫ́ǫ́, bił nagodinlt’ee ndi.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Áídá’ Heródias bá iłch’į’golzaa, Hérod bił łénágodáhgo nnágodzaagee bá da’odąągo nadaant’aahíí, silááda bá nant’án daanliiníí, ła’íí Gálileegee nṉee itisgo ádaat’eehíí dawa da’iyąą.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Heródias bizhaazhé na’ilíhníí ha’ayaadá’ ilzhishgo Hérod ła’íí yił da’iyąąhíí yił daagoyiłshǫ́ǫ́, áík’ehgo Hérod na’ilíhníí gáyiłṉii, Dant’éhéta háńt’iiníí shíhóńkeed, áík’ehgo naa nshné’.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Bitł’a dahdidilṉiihgo gánáyiłdi’ṉii, Dant’éhéta shíhóńkeedíí, dawahá bánansht’aahíí iłṉí’go ndi naa densh’aa.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Áídí’ na’ilíhníí onádzaayú bimaa gáyiłṉii, Nt’é bíhóshkeed? Áík’ehgo bimaa gábiłṉii, John Baptize ágole’íí bitsits’in bíhóńkeed.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Áík’ehgo na’ilíhníí dagoshch’į’ ha’ánádzaadá’ hwéhego Hérod yich’į’ nnilwodgo gáṉíí, John Baptize ágole’íí bitsits’in bena’ikaahíí biká’ dahs’ąągo dagoshch’į’ shaa ńkaah.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Nant’ánhíí dázhǫ́go doo bił gozhǫ́ǫ́ da; áídá’ bitł’a dahdidilṉiih n’íí bighą, ła’íí nṉee yił da’iyąąhíí bighą doo hagot’éégo, Dah, yiłṉii da.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Áík’ehgo dagoshch’į’ nant’ánhíí silááda John bitsits’in náyíí’aahgo oyił’a’: áík’ehgo ha’áná’ilka’ yuṉe’ bitsits’in nadain’ą́ą́dá’,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Bena’ikaahíí bee bitsits’ini ha’ádaiskąągo, na’ilíhníí yaa yinką́ą́; áídí’ na’ilíhníí bimaa yaa nainką́ą́.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 John bitsiłke’yu ya’ikodaanzįįdá’ bits’íhíí nádainłtįįgo tsébii’i’áń yuṉe’ odaiztįį lę́k’e.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Odais’a’ n’íí Jesus yaa nákaigo hago ánádáát’įįdíí, ła’íí nt’é iłch’ídaagos’ąąhíí dawa baa bił nanádaagosṉi’.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Áídí’ Jesus gádaabiłṉii, Noo’, danéé zhą́ da’igolį́į́yú ch’a’ohkáh, hanádaahidzoołyú; nṉee łą́ą́go baa nihikáhíí bighą doo da’iyąą da le’ágot’ee lę́k’e.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Áík’ehgo doo hadíń naghaa dayú dabíí zhą́ bił oda’iz’eel.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Áídá’ nṉee bił oda’iz’eelgo daabiłtsąą lę́k’e, áík’ehgo łą́ą́go Jesus yídaagołsįįdgo ił’anigo kįh gozṉildí’ dáni’go akú dantsé ńkį́į́, áídí’ baa náńłsą́ą́.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Jesus ákú bił nda’iz’eelgo nṉee łą́ą́go íła’adzaahíí yo’įįgo yaa daach’oba’, dibełį́į́ nanyoodíí da’ádįhgo nakai łehíí k’ehgo ádaat’eehíí bighą; áík’ehgo łą́ą́go yił ch’ídaago’áah nkegonyaa.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 O’i’ą́ą́zhį’ godeyaayú bitsiłke’yu baa hikaigo gádaabiłṉii, Kú da’igolį́į́yú doo hadíń gólį́į́ da, k’ad o’i’aahzhį’ goldoh:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Nṉeehíí dahayú gotahyú nádaadnł’áá, báń nadaayiłṉiihyú; bi’idáń da’ádįhíí bighą.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Áídá’ Jesus gádaabiłṉii, Nohwíígo bá da’dohné’. Bitsiłke’yu gánádaabiłdo’ṉiid, Báń naki gonenadín zhaali, penny holzéhi, dábik’ehgo nadaahiilṉiihyú nkáh née, bá da’n’né’go?
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Báń dijolé da’kwíí nadaahné’? ṉii, Jesus, Ti’i, akú hadaadeh’į́į́. Yídaagołsįįdá’ gádaaṉii, Ashdla’i ląą, łógíí naki biłgo.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jesus gádaabiłṉii, Nṉee dawa ni’yú tł’oh dotł’izhi biká’yú ił’anigo dinohbįh daabiłdohṉii.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Áík’ehgo dała’á gonenadíngo ła’íí ashdladingo dinezbįh.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Áídí’ Jesus báń ashdla’ihíí łóg nakihíí biłgo náidnné’go hadag déz’įįgo ya’ihénzįgo oskąądí’ iłk’ídaizné’go bitsiłke’yu yaa daizné’, nṉee yitada’iṉiihgo; ła’íí łóg nakihíí nṉee dawa yitada’izṉii.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Áígee nṉee dawa da’iyąągo náda’isdįįd lę́k’e.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ch’ékaadíí táts’aa nakits’ádah bik’ehgo nádaihezlaa, báń hik’e łóg biłgo.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Nṉee ashdladn doo náhóltagyú áhołánishį báń daiyą́ą́.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Áídí’ Jesus bitsiłke’yu gádaayiłṉii, Tsina’eełíí beh hohkáhgo shádįhyú nohwił ido’éeł hanaayú, Bethsáidayú, shíhíí nṉee nádohkáh biłdishṉiidá’.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nádohkáh yiłnṉiidá’ dasahndi wą́’yú óyáá, okąąhyú.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 O’i’ą́ą́ ni’ tsina’eełíí tú iłṉí’yú hi’oł, áídá’ Jesus dasahndi ni’yú naghaa lę́k’e.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Bił da’o’ołgee bidáhzhį’ nyolgo bich’į’ nagontł’ogo Jesus yiłtsąą; áík’ehgo doo hwahá ha’i’aah dayú bich’į’ higaał, tú yiká’ higaałgo; ba’ashhah ch’egháhgo.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Nt’éégo tú yiká’ higaałgo bitsiłke’yu daabiłtsąądá’, ch’iidn at’į́į́ daanzįgo nádaadidilghaazh:
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Dawa daabiłtsąągo tsídaadolyiz. Áídá’ dagoshch’į’ Jesus bich’į’ hadziigo, Nohwił daagozhǫ́ǫ́ le’: shíí ásht’į́į́; doo nédaałdzid da, daabiłṉii lę́k’e.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Áídí’ tsina’eełíí itah yiyi’ oyáágo nyolíí isht’idedzaa: áí bighą dázhǫ́ bił díyadaagot’eego tsídaadolyiz.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Báń godiyįhgo łą́ą́go alzaa n’íí doo bił ídaagozį da; áídá’ bijíí ntł’iz daasilįį.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Hanaayú bił nada’dez’eeldá’ ni’ Gennésaret golzeeyú nda’iz’eelgo tsina’eełíí dah daayihiztł’ǫ́ǫ́.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Áígee tsina’eełíí biyi’dí’ hakaidá’ dagoshch’į’ nṉee Jesus yídaagołsįįd.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Áík’ehgo daagotahyú dahot’éhé anákeełgo daanṉiihíí ch’id yiká’ nashjeed, hayú Jesus naghaa ch’iṉiiyú anádaayołtéeh.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Dahayú naghaayú kįh nagoshjaayú, ła’íí kįh nagozṉilyú, ła’íí gotahyú, daanṉiihíí intínk’ehyú ndaayihiṉiił, Jesus náyokąąhgo, Ni’íí bidá’yú zhą́ ndi bedaadenlṉiih, daabiłṉiigo: áík’ehgo bedaadesṉiihíí dawa nádaabi’dilzii.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.