Marcos 5
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB
1 Hanaayú Gadarénes daagolį́į́yú bił nada’diz’eel.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesus tsina’eełíí yiyi’dí’ háyáágo nṉee łena’ṉiłíí goz’ąądí’ nṉee spirit nchǫ’íí biyi’ golíni baa nyáá,
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Áń nṉee łena’ṉiłíí goz’ąąyú golínihi; doo hadíń łínábółtł’óh adzaa da, bésh hishbizhíí bee ndi:
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Goląąn bésh hishbizhíí ła’íí kokee bee łínádaach’iłtł’óhíí bee łíbi’destł’ǫǫ ndi bésh hishbizhíí iłk’ínáyidzįįs, ła’íí bikee łínádaach’iłtł’óhíí nyihidzįįz lę́k’e: doo hadíń nzhǫǫgo ábóle’ ágódzaa da.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Tł’é’gee ła’íí jįįgee dziłyú nṉee łena’ṉiłíí bitahyú dádilwoshgo zhą́ naghaa, tséé yee n’ídilgeeshgo.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Áídá’ dáńzaadí’ Jesus yiłtsąądá’ yich’į’ nádilwodgo yiyahzhį’ hayaa adzaago,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Yat’éégo gáṉíí, Hago ląą áshíle’go ánt’įį, Jesus, da’tiséyú át’éhi biYe’ ńlíni? Shiniigodnléh hela’, Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee nánoshkąąh.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Jesus spirit nchǫ’íí iłk’idá’ gáyiłnṉiid, An biyi’dí’ hanṉáh, spirit nchǫ’íí ńlíni.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Jesus nabídiłkidgo, Hant’é honlzéé? biłṉii. Shíí Łáni honszee: hiidląąhíí bighą, ṉii.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Díí goz’ąądí’ ch’ídaanohwinyóód hela’, ṉiigo náyokąąh.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Áígee dził biṉahzhį’yú góchi da’ayąągo nanałsé’ lę́k’e.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Áík’ehgo ch’iidn dawa nádaayokąąh, Góchi biyi’ onohwinyóód, áí beh náhiilzéh, daaṉiigo.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Áík’ehgo Jesus baa goden’ą́ą́. Spirits daanchǫ’íí nṉeehíí yiyi’dí’ hanałsą́ą́dá’ góchi yiyi’ onałsą́ą́; áídí’ góchi n’íí (nakidn doo náhóltagyú shį,) hayaa nádnkįįgo túsikáni yeh nałsą́ą́go tú yił daadesdzii.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Góchi yiṉádaadéz’įį n’íí nádnkįįgo kįh gozṉilyú ła’íí biṉaayú gotahyú yaa nadaagosṉi’. Nṉee yił nadaagosṉi’íí áí ágodzaahíí daineł’į́į́yú oheskai lę́k’e.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jesus yaa hikaidá’ nṉee ch’iidn isná ábiłsį n’íí, spirits daanchǫ’i łáni biyi’ golį́į́ n’íí, bidiyágé gólį́į́go, biini’ ndi golį́į́go sidaago daayiłtsąą lę́k’e; áík’ehgo ńdaaldzid.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Nṉee biṉááł ágodzaahíí hagot’éégo nṉee ch’iidn isná ábiłsį n’íí biyi’dí’ Jesus ch’iidn hainiyoodíí, ła’íí góchi hago ádaasdzaahíí yaa nadaagosṉi’.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Áík’ehgo, Nohwini’dí’ ch’ínṉáh, yiłṉiigo náyokąąh nkegonyaa.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jesus tsina’eełíí yeh nádzaago nṉee ch’iidn isná ábiłsį n’íí nábokąąhgo, Nił nádósht’aash, ṉii lę́k’e.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Áídá’ Jesus, Dah, biłṉii, gowąyú nádńdáhgo nit’eké Bik’ehgo’ihi’ṉań dázhǫ́ ná áyíílaahíí baa bił nadaagolṉí’, ła’íí hagot’éégo naa ch’oba’íí.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Áídí’ dahiyaago Decápolis biṉaayú Jesus bá áyíílaahíí yaa nagolṉi’ nkegonyaa; áík’ehgo nṉee dawa bił díyadaagot’ee lę́k’e.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jesus hanaayú bił naná’dez’eeldá’ ákú nṉee łą́ą́go baa náńłsą́ą́; áń tábąąyú sizįį lę́k’e.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Áígee Jews ha’ánáłséhíí yebik’ehi ła’ Jáirus holzéhi nyáá; áń Jesus yiłtsąądá’ yiyahzhį’ hayaa adzaago,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Náyokąąhgo gáṉíí, Shitsi’ ałts’ísę́hi k’azhą́ datsaah: noo’, nłt’éé nádleeh doleełgo bik’enlṉíh; áík’ehgo hiṉaa doo.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Áík’ehgo Jesua yił onát’aazh; higaałgo nṉee łą́ą́go biké’ nałseełgo daabiłjizh lę́k’e.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Áígee isdzán dił bigháńlį́į́go nakits’ádah bił łegodzaa,
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Izee nant’án łáń ch’éh ádaabił’įįd, ła’íí bizhaali dawa nayihiṉiił ndi doo nzhǫǫ nádleeh da, áídá’ da’tiségo adzaa.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Jesus ya’ikonzįįgo biṉe’dí’ ch’iląągee ninyaago bi’íí yedelṉiih lę́k’e.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Ídił yalti’go gáṉíí, Bi’íí zhą́ ndi bedenshṉiihyúgo, nłt’éé náshdleeh.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Dagoshch’į’ dił bigháńlį́į́ n’íí ésdįįd; áík’ehgo kah yaa naghaa n’íí nábi’dilziigo yígołsįįd lę́k’e.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jesus, binawodíí bits’ą́’ hagoshį adzaago yígołsįįdgo, dagoshch’į’ nṉee biké’ náńłsą́ą́híí yich’į’ łedidzaago gáṉíí, Hadíń shi’íí yedelṉiih?
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Bitsiłke’yu gádaabiłṉii, Nṉee niṉaayú daałiłjizhgo hí’į́į́; nt’é bighą, Hadíń shedelṉiih, nṉii áídá’?
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Hadíń át’ííníí yígołsįįhgo, nṉee yitah dez’įį.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Isdzánhíí ábi’dilzaahíí yígołsįįdgo néldzidgo ditłidgo Jesus yiyahzhį’ hayaa adzaago, adzaahíí da’aṉiigo yaa yił nagosṉi’
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesus gáyiłṉii, Shilah, ni’odlą’íí nłt’éégo ánániidlaa; iłch’į’gont’éégo nadááł, kah baa nanṉaa n’íí nándzii.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesus áígee t’ah yałti’dá’ Jews ha’ánáłséhíí yebik’ehi bigowądí nṉee hikaigo gádaabiłṉii, Nitsi’ dastsąą; nt’é bighą Iłch’ígó’aahíí dayúweh nańtł’og áída’?
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ádaaṉiihíí Jesus yidezts’ąągo ha’ánázéh yebik’ehi gáyiłṉii, Doo néńldzid da, Bik’ehgo’ihi’ṉań hondlą́ą́.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Áídí’ Peter, James hik’e bik’isn Johnhíí zhą́ yił dikáhgo ngon’ą́ą́.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ha’ánázéh yebik’ehi bigowąyú ńyáágo godnch’aadgo ła’íí nṉee díyat’éégo daachago yiłtsąą.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Gową yuṉe’ ha’ayáágo gádaabiłṉii, Nt’é bighą daagodinołch’aadgo daahchag? Na’ilíhn doo daztsąą da, daazhógo iłhoshgo at’éé.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Áí bighą nṉee dázhǫ́ baa daadloh lę́k’e. Nṉee íła’adzaahíí, Ch’ínohkáh, daayiłṉiidá’, na’ilíhnhíí bą́ą́, bitaa hik’e yił nakai n’íí biłgo na’ilíhn sitįį yuṉe’ ha’akai.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Áígee bigan yiłtsoodgo gáyiłṉii, Talítha cúmi; áí, Na’ilíhn, nádndáh, (niłdishṉii,) golzeego ágolzee.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Dagoshch’į’ nádiidzaago dahiyaa; áń nakits’ádah bił łegodzáhi. Áígee dázhǫ́ koł díyadaagodzaa lę́k’e.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ágodzaahíí hadíń baa bił nadaagołṉi’ hela’, daayiłṉii, Jesus; ła’íí gánádaabiłdo’ṉiid, Bá da’dohné’.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.