Marcos 4

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesus túsikaaníí bahgee iłch’ígó’aah nkenágodidzaa: áígee nṉee łą́ą́go baa náńłsą́ą́, áík’ehgo tsina’eełíí yihiyaago dahnezdaa; áídá’ nṉeehíí tábąąyú íła’adzaa lę́k’e.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Áígee na’goṉi’íí yee łą́ą́go yił ch’ígó’aah gáṉíígo,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 Ídaayesółts’ąą; k’edileehíí yił ke’go k’edileeyú óyáá,
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 K’edileegee k’edilzíí ła’ intín bahyú nanehezdee, áík’ehgo dlǫ́’ íła’adzaago ąął nádaihezlaa.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ła’ k’edilzíí tsétahyú nanehezdee, ákú łeezh doo dázhǫ́ łą́ą́yú da; łeezh da’ayą́háhíí bighą dagoshch’į’ hadaazhjeed:
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Áídá’ ya’áí hanadáhgee dilid; bikeghad doo yúyahyú nel’ąą dahíí bighą nádaahesgą.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Ła’ihíí hosh bitahyú nanehezdee, áík’ehgo hoshihíí igháńłsąągo nadaistseedgo binest’ą’ da’ádįh.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Ła’ k’edilzíí łeezh nłt’ééyú nanehezdee, áí zhą́ hadaazhjeedí’ nchaa daasilįįgo nest’áń áyíílaa, ła’ tádin, ła’íí gostądin, ła’íí dała’á gonenadín bitisyú ánálzaa.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Hadíń bijeyi’ golííníí íyésts’ąą le’, ṉii, Jesus.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Jesus dasahndi nṉee ła’ t’ah biṉaayú nadaazį’íí bitsiłke’yu biłgo nabídaadiłkidgo gádaabiłṉii, Iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí bee nohwił nadaagosíńłṉi’íí nt’é nṉiigo ánṉii?
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Áík’ehgo gáyiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí doo bígózį da n’íí nohwíí bídaagonołsįįhgo nohwaa daagodest’ąą: áídá’ doo néé zhiṉéé daanlįį dahíí iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí zhą́ bee bił na’goṉi’:
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Áík’ehgo dédaineł’įį ndi doo daayo’įį da doleeł; dédaidits’ag ndi doo bił ídaagozį da doleeł; doo ágát’éé dayúgo binchǫ’íí yits’ą́ t’ąązhį’ nakáhgo binchǫ’híí bighą baa nágodit’aah doleeł ni’.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Ya’ iłch’ígót’aahgo nohwił nagosisṉi’ n’íí doo nohwił ídaagozį da née? Áídá’ hagot’éégo iłch’ígót’aahgo nada’goṉi’íí dawa nohwił ídaagozį doleeł? ṉii, Jesus.
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 K’edileehíí Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ k’eidilee.
14 O semeador semeia a palavra.
15 K’edilzíí intín bahyú nanehezdee n’íí áí nṉee yati’ biyi’ k’edolzaahíí ádaat’ee, áídá’ yati’ dédaidits’agdá’ Satan baa nyaago daabijíí yuṉe’ yati’ k’edolzaa n’íí bits’ą́’ hayiné’.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Da’ágánánát’éégo tsétahyú nanehezdee n’íí yati’ daidits’ago dagoshch’į’ bił daagozhǫ́ǫ́go nádaidnné’hi;
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Áídá’ daabiyi’yú bikeghad doo yúyahyú nel’ąą dago dá’aṉahzhį’ begodigháh; áídá’ yati’híí bighą nagontł’ogíí bee, dagohíí nṉee daabich’ołaahíí bighą biniigonłt’ééhíí begowáhgee dagoshch’į’ t’ąązhį’ nanánihidéh.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Hosh bitahyú nanehezdee n’íí yati’ daidits’ag,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Áídá’ ni’gosdzáń biká’zhį’ nabi’dintł’ogíí, hágołdzilgohíí k’izé’idiłteehíí, ła’íí dawahá biká hágot’iiníí bijíí biyi’ bitis silįįgo, hosh igháńłsą́ą́go yati’ k’edolzaa n’íí naistseed, áík’ehgo doo binest’ą’ goleeh da.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Łeezh nłt’ééyú nanehezdee n’íí yati’ daidits’ago nádaagodin’ąą, áík’ehgo nest’áń ánádail’įįh, ła’ tádin, ła’íí gostądin, ła’íí dała’á gonenadín bitisyú ánádail’įįh.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Jesus gánádaayił’ṉii, Ik’ah kǫ’íí ch’otį́į́łgo táts’aa bił hayaa nch’í’áah née? Kástíné yitł’ááhyú nch’í’áah née? Ik’ah kǫ’íí biká’ dahnásiłt’áhé biká’ dahch’i’aahgohi at’éé.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Dawahá nanl’į’ n’íí ch’í’ṉah ádolṉiił; dawahá doo hit’įį da n’íí bígózįhgo ádolṉiił.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Hadíń bijeyi’ golííníí íyésts’ąą
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Da’dohts’agíí nłt’éégo ídaayesółts’ąą. Dáhołąągo kaa daasohné’ láńshį n’íí k’ehgo da’ágáhołąągo nohwaa nádo’né’; ła’íí nohwíí daadohts’agíí dayúweh bitisyú ínágodáhgo nohwaa nádo’né’, biłṉii.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Dahadíń íyésts’ąągo ígoł’aahíí, bigoyą’íí itisgo baa nádo’né’; áídá’ dahadíń doo íyésts’ąą dahíí ayą́hágo íyésts’ąą n’íí ndi bits’ą́’ da’ílíí nádodleeł.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jesus gáṉíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí díí k’ehgo at’éé: ła’ nṉee k’edilzíí yił ke’go k’edilee;
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Ánágoldohgo tł’é’gee iłhoshdá’ t’ahbįgo nádidáhdá’ k’ednláá n’íí hadaazhjeedí’ ńdaandésąą, hagot’éégo shįhíí doo yígółsį da ndi.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Ni’ dabíí inest’ą’ yińdíłsé, bit’ąą ntsé hadaajah, áígeehíí bilatáhé daagoleeh, áídí’ binest’ą’ nłt’éégo nt’į́.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Nłt’éégo nest’ąągee dagoshch’į’ tł’oh bená’itłíshé bee higeesh nkegonigháh, da’nest’ąągee ngonyááhíí bighą.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jesus gánádi’ṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí hant’é bił łíshhah ndleego baa nadaagohiilṉi’? Nt’éshą’ iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí baa nadaagohiilṉi’?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ch’il mustard holzéhi biyigéhíí k’ehgo at’éé; áík’edilzeegee k’edilzíí dawa bitahgee bízhą́ ałts’ísę́hihi at’éé:
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Áídá’ k’edolzaadá’ hadag nołsééł, áídí’ ch’il dawa bitisgo at’éhi hileeh, bits’ádaaz’aahíí nchaa hileeh, áík’ehgo dlǫ́’ yúdahyú nada’iṉiihíí bit’oh ádaagole’, bichagosh’ohyú.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Iłch’ígót’aahgo nada’goṉi’íí ágádaat’eehíí łą́ą́go Jesus Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bee bił nagosṉi’ lę́k’e, bił ídaagozįhíí bik’ehgo.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Dá’iłch’ígót’aahgo nada’goṉi’íí zhą́ bee bich’į’ yałti’ lę́k’e: áídá’ dasahndi bitsiłke’yu yił nadaaháztąąyúgo, dawahá bił ch’í’ṉah áyíílaa.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Da’áí bijįį o’i’ą́ą́yú Jesus bitsiłke’yu gádaayiłṉii, Noo’, hanaazhį’ nohwił nada’do’éeł.
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nṉee baa náńłsą́ą́ n’íí nádihołséh daayiłnṉiidá’, Jesus t’ah tsina’eełíí yiyi’ dahsdaago bitsiłke’yu bił oda’iz’éél. Tsina’eeł ádaałts’ísę́hi ałdó’ ba’ashhah dahi’eeł lę́k’e.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Nt’éégo yat’éégo deyolgo tsina’eełíí tú nádidáhíí beh nádilk’oołgo bee ha’dezbįh.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Áídá’ tsina’eełi biyi’ iké’dí’ tsi’aał biká’ Jesus iłhosh: bitsiłke’yu ch’ínádaabisidgo gádaabiłṉii, Iłch’ígó’aahíí, goyéégo nohwich’į’ godegháhíí doo nił hago’at’éé da née?
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Áík’ehgo ch’ínádzidgo nyolhíí yich’į’ hadzii, áídí’ túsikaaníí gáyiłṉii, Dákohégo, nkegohin’ą́ą́ le’. Áík’ehgo oyólgo nkenágoheltǫ’ lę́k’e.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Áídí’ Jesus gádaabiłṉii, Hant’é lą́ bighą ńdaałdzid? Hant’é bighą doo Bik’ehgo’ihi’ṉań bada’ohłíí da?
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Áík’ehgo bitsiłke’yu dázhǫ́ tsídaadesyizgo gádaałiłdi’ṉii, Nṉee lą́ą́ daat’éhi díí, nyolhíí ła’íí tú ndi da’áyiłṉiiyú ádaat’įį.
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.