Marcos 4

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesus túsikaaníí bahgee iłch’ígó’aah nkenágodidzaa: áígee nṉee łą́ą́go baa náńłsą́ą́, áík’ehgo tsina’eełíí yihiyaago dahnezdaa; áídá’ nṉeehíí tábąąyú íła’adzaa lę́k’e.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Áígee na’goṉi’íí yee łą́ą́go yił ch’ígó’aah gáṉíígo,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 Ídaayesółts’ąą; k’edileehíí yił ke’go k’edileeyú óyáá,
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 K’edileegee k’edilzíí ła’ intín bahyú nanehezdee, áík’ehgo dlǫ́’ íła’adzaago ąął nádaihezlaa.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ła’ k’edilzíí tsétahyú nanehezdee, ákú łeezh doo dázhǫ́ łą́ą́yú da; łeezh da’ayą́háhíí bighą dagoshch’į’ hadaazhjeed:
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Áídá’ ya’áí hanadáhgee dilid; bikeghad doo yúyahyú nel’ąą dahíí bighą nádaahesgą.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ła’ihíí hosh bitahyú nanehezdee, áík’ehgo hoshihíí igháńłsąągo nadaistseedgo binest’ą’ da’ádįh.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ła’ k’edilzíí łeezh nłt’ééyú nanehezdee, áí zhą́ hadaazhjeedí’ nchaa daasilįįgo nest’áń áyíílaa, ła’ tádin, ła’íí gostądin, ła’íí dała’á gonenadín bitisyú ánálzaa.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Hadíń bijeyi’ golííníí íyésts’ąą le’, ṉii, Jesus.
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jesus dasahndi nṉee ła’ t’ah biṉaayú nadaazį’íí bitsiłke’yu biłgo nabídaadiłkidgo gádaabiłṉii, Iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí bee nohwił nadaagosíńłṉi’íí nt’é nṉiigo ánṉii?
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Áík’ehgo gáyiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí doo bígózį da n’íí nohwíí bídaagonołsįįhgo nohwaa daagodest’ąą: áídá’ doo néé zhiṉéé daanlįį dahíí iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí zhą́ bee bił na’goṉi’:
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Áík’ehgo dédaineł’įį ndi doo daayo’įį da doleeł; dédaidits’ag ndi doo bił ídaagozį da doleeł; doo ágát’éé dayúgo binchǫ’íí yits’ą́ t’ąązhį’ nakáhgo binchǫ’híí bighą baa nágodit’aah doleeł ni’.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Ya’ iłch’ígót’aahgo nohwił nagosisṉi’ n’íí doo nohwił ídaagozį da née? Áídá’ hagot’éégo iłch’ígót’aahgo nada’goṉi’íí dawa nohwił ídaagozį doleeł? ṉii, Jesus.
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 K’edileehíí Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ k’eidilee.
14 O semeador semeia a palavra.
15 K’edilzíí intín bahyú nanehezdee n’íí áí nṉee yati’ biyi’ k’edolzaahíí ádaat’ee, áídá’ yati’ dédaidits’agdá’ Satan baa nyaago daabijíí yuṉe’ yati’ k’edolzaa n’íí bits’ą́’ hayiné’.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Da’ágánánát’éégo tsétahyú nanehezdee n’íí yati’ daidits’ago dagoshch’į’ bił daagozhǫ́ǫ́go nádaidnné’hi;
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Áídá’ daabiyi’yú bikeghad doo yúyahyú nel’ąą dago dá’aṉahzhį’ begodigháh; áídá’ yati’híí bighą nagontł’ogíí bee, dagohíí nṉee daabich’ołaahíí bighą biniigonłt’ééhíí begowáhgee dagoshch’į’ t’ąązhį’ nanánihidéh.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Hosh bitahyú nanehezdee n’íí yati’ daidits’ag,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Áídá’ ni’gosdzáń biká’zhį’ nabi’dintł’ogíí, hágołdzilgohíí k’izé’idiłteehíí, ła’íí dawahá biká hágot’iiníí bijíí biyi’ bitis silįįgo, hosh igháńłsą́ą́go yati’ k’edolzaa n’íí naistseed, áík’ehgo doo binest’ą’ goleeh da.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Łeezh nłt’ééyú nanehezdee n’íí yati’ daidits’ago nádaagodin’ąą, áík’ehgo nest’áń ánádail’įįh, ła’ tádin, ła’íí gostądin, ła’íí dała’á gonenadín bitisyú ánádail’įįh.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Jesus gánádaayił’ṉii, Ik’ah kǫ’íí ch’otį́į́łgo táts’aa bił hayaa nch’í’áah née? Kástíné yitł’ááhyú nch’í’áah née? Ik’ah kǫ’íí biká’ dahnásiłt’áhé biká’ dahch’i’aahgohi at’éé.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Dawahá nanl’į’ n’íí ch’í’ṉah ádolṉiił; dawahá doo hit’įį da n’íí bígózįhgo ádolṉiił.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Hadíń bijeyi’ golííníí íyésts’ąą
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Da’dohts’agíí nłt’éégo ídaayesółts’ąą. Dáhołąągo kaa daasohné’ láńshį n’íí k’ehgo da’ágáhołąągo nohwaa nádo’né’; ła’íí nohwíí daadohts’agíí dayúweh bitisyú ínágodáhgo nohwaa nádo’né’, biłṉii.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Dahadíń íyésts’ąągo ígoł’aahíí, bigoyą’íí itisgo baa nádo’né’; áídá’ dahadíń doo íyésts’ąą dahíí ayą́hágo íyésts’ąą n’íí ndi bits’ą́’ da’ílíí nádodleeł.
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesus gáṉíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí díí k’ehgo at’éé: ła’ nṉee k’edilzíí yił ke’go k’edilee;
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Ánágoldohgo tł’é’gee iłhoshdá’ t’ahbįgo nádidáhdá’ k’ednláá n’íí hadaazhjeedí’ ńdaandésąą, hagot’éégo shįhíí doo yígółsį da ndi.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ni’ dabíí inest’ą’ yińdíłsé, bit’ąą ntsé hadaajah, áígeehíí bilatáhé daagoleeh, áídí’ binest’ą’ nłt’éégo nt’į́.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Nłt’éégo nest’ąągee dagoshch’į’ tł’oh bená’itłíshé bee higeesh nkegonigháh, da’nest’ąągee ngonyááhíí bighą.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jesus gánádi’ṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí hant’é bił łíshhah ndleego baa nadaagohiilṉi’? Nt’éshą’ iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí baa nadaagohiilṉi’?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Ch’il mustard holzéhi biyigéhíí k’ehgo at’éé; áík’edilzeegee k’edilzíí dawa bitahgee bízhą́ ałts’ísę́hihi at’éé:
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Áídá’ k’edolzaadá’ hadag nołsééł, áídí’ ch’il dawa bitisgo at’éhi hileeh, bits’ádaaz’aahíí nchaa hileeh, áík’ehgo dlǫ́’ yúdahyú nada’iṉiihíí bit’oh ádaagole’, bichagosh’ohyú.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Iłch’ígót’aahgo nada’goṉi’íí ágádaat’eehíí łą́ą́go Jesus Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bee bił nagosṉi’ lę́k’e, bił ídaagozįhíí bik’ehgo.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Dá’iłch’ígót’aahgo nada’goṉi’íí zhą́ bee bich’į’ yałti’ lę́k’e: áídá’ dasahndi bitsiłke’yu yił nadaaháztąąyúgo, dawahá bił ch’í’ṉah áyíílaa.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Da’áí bijįį o’i’ą́ą́yú Jesus bitsiłke’yu gádaayiłṉii, Noo’, hanaazhį’ nohwił nada’do’éeł.
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Nṉee baa náńłsą́ą́ n’íí nádihołséh daayiłnṉiidá’, Jesus t’ah tsina’eełíí yiyi’ dahsdaago bitsiłke’yu bił oda’iz’éél. Tsina’eeł ádaałts’ísę́hi ałdó’ ba’ashhah dahi’eeł lę́k’e.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Nt’éégo yat’éégo deyolgo tsina’eełíí tú nádidáhíí beh nádilk’oołgo bee ha’dezbįh.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Áídá’ tsina’eełi biyi’ iké’dí’ tsi’aał biká’ Jesus iłhosh: bitsiłke’yu ch’ínádaabisidgo gádaabiłṉii, Iłch’ígó’aahíí, goyéégo nohwich’į’ godegháhíí doo nił hago’at’éé da née?
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Áík’ehgo ch’ínádzidgo nyolhíí yich’į’ hadzii, áídí’ túsikaaníí gáyiłṉii, Dákohégo, nkegohin’ą́ą́ le’. Áík’ehgo oyólgo nkenágoheltǫ’ lę́k’e.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Áídí’ Jesus gádaabiłṉii, Hant’é lą́ bighą ńdaałdzid? Hant’é bighą doo Bik’ehgo’ihi’ṉań bada’ohłíí da?
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Áík’ehgo bitsiłke’yu dázhǫ́ tsídaadesyizgo gádaałiłdi’ṉii, Nṉee lą́ą́ daat’éhi díí, nyolhíí ła’íí tú ndi da’áyiłṉiiyú ádaat’įį.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.