Marcos 15

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hayiłką́ą́yú okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, Jews yánazíni, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi, ła’íí yánádaaltihi dawa biłgo íła’adzaago Jesus yaa ndaagoshchįį, áídí’ łídaistł’ǫǫdá’ dahdainlǫ́ǫ́zgo Pílate yaa daidez’ąą.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Áígee Pílate Jesus nayídiłkid, Ya’ ni Jews ízisgo biNant’a’i ńlį́į́ née? Da’áígee ánṉii, biłṉii, Jesus.
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí doo ałch’ídéyú baa dahgoz’ąą da; ndi doo nt’é ṉii da lę́k’e.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 — ausente —
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 — ausente —
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Bitis hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo da’idąągee ha’áshijeedíí dała’á, hadíí nṉee hádaat’iiníí, Pílate bá ch’ínáyíłteeh lę́k’e.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Áígee nṉee, Barábbas holzéhi, ha’ásitįį lę́k’e; áń nṉee nant’án agohet’aa nkegonyaago nada’iłtseedihi yił ha’áshijeed.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Áík’ehgo nṉee Pílate yaa náńłsą́ą́go daadilwoshgo gádaayiłṉii, Da’ánál’įįhíí k’ehgo nohwá áńléh.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Ya’ Jews ízisgo biNant’a’ nohwá ch’ínánshteehgo hádaaht’įį née? biłṉii, Pílate.
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Pílate yígółsį, nṉee dawa Jesus bił daanzhǫǫhíí bighą okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí Jesus yik’edaanṉiihgo baa daabidez’ąą.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Áídá’ okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi nṉee łą́ą́go íła’adzaahíí biini’ yá ádaagozlaa, gádaayiłṉiigo, Barábbas nohwá ch’ínáńłteeh, daadohṉii.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Áík’ehgo Pílate gánádaabiłdo’ṉiid, Jews ízisgo biNant’a’, daadohṉiigo daahohshíhishą’ hago ląą nohwá áshłéh áídá’?
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Áídá’ nnádaadidilghaazhgo, Tsį’iłna’áhi bíhołkałgo zodéé, daaṉii.
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Nt’é bighą, hant’é bee nchǫ’go adzaago? ṉii, Pílate. Áídá’ da’tiségo nanádaadidilghaazhgo, Tsį’iłna’áhi bíhołkałgo zodéé, daaṉii.
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Áík’ehgo Pílate nṉeehíí yił daagoyiłshǫ́ǫ́ hát’į́į́go Barábbas bich’į’ ch’ínáinłtį́į́, áídá’ Jesus habí’oltsaazdá’ tsį’iłna’áhi bíhołkałgo zideego nṉeehíí yaa daidez’ąą.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Áídí’ silááda yáná’itih goz’ąą yuṉe’, Pretórium holzéhi, Jesus odaizt’e’; áígee silááda dawa baa íła’ádaizlaa.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Áídí’ diyágé łichíígo dotł’izhi Jesus yá ádaagozlaadá’ hosh diwozhi nánihezwodgo nant’án bich’ah k’ehgo alzaahi bik’e daidez’ąą.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Áídí’ daidnłsįgo ádaadil’įįgo, Gozhǫ́ǫ́, Jews ízisgo biNant’a’ ńlíni, daabiłṉiigo yaa daadilwosh nkegonyaa lę́k’e.
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 Áídí’ tsį bee bitsits’inyú nádainłtłish, áídí’ bik’ídaadihizheeh, áídí’ biyahzhį’ nádaahilzhishgo daayokąąh nádaadi’ṉiihé lę́k’e.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Ąął baa daadlohdá’ diyágé łichiigo dotł’izh n’íí yaa daidnłtsoozdá’ dabíí bidiyágé yá ánádaagosdlaa, áídí’ tsį’iłna’áhi yiká’ daiziłheeyú bił nádeząą.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Nṉee ła’, Simon holzéhi, Alexánder hik’e Rúfus bitaahi, Cyréne golzeedí’ gólíni, k’edolzaadí’ nádaałgo, silááda tsį’iłna’áhi yogheełgo ádaabizlaa.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Áík’ehgo Gólgotha golzeeyú bił náńzą́ą́; áí golzeego itsits’in si’áni golzeego ágolzee.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Áígee wine, jeeh nch’í’i, myrrh holzéhi, bił nadesdziidgo Jesus yaa daizką́ą́; áídá’ doo yodląą da.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Áígee tsį’iłna’áhi yídaabiskałdá’ bidiyágé iłta’isṉiigo yighą da’diłjoł lę́k’e, hadíí gonesnaahíí bíyéé hileehgo.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Ńgost’áí bik’ehenkéézgee tsį’iłna’áhi yídaabiskał lę́k’e.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Nt’é baa dahgost’aaníí ádaagozlaago díínko bik’ehgee dahgoz’ąą, JEWS ÍZISGO BINANT’A’ NLÍNI, golzeego k’e’eshchįį.
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Áígee nṉee da’in’įįhíí naki ałdó’ Jesus ba’ashhahdí’ tsį’iłna’áhi bídaahaskał, ła’ dihe’nazhiṉéégo, ła’íí be’eshganzhiṉéégo.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 Áík’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’ eshchiiníí, Begoz’aaníí doo yikísk’eh ádaat’ee dahíí bił da’ch’ołtag lę́k’e, ṉii n’íí begolzaa.
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Bahyú ch’íhikáhíí bitsits’in daidiłtasgo yati’ yee daabokáałgo gádaaṉii, Háhái’, biyi’ da’ch’okąąhíí taagoshṉiłgo taagi jįį hileehgo ánágoshdle’, nṉii ni’,
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 Haląą, dáni hasdá’ídnlteehgo tsį’iłna’áhi biká’dí’ gódah ch’ínṉáh.
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi biłgo Jesus yaa daadloh, gádaałiłdi’ṉiigo, Nṉee ła’íí hasdáyihiṉiił; áídá’ bííhíí doo hasdá’ídilteeh da.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Christ, Israel hat’i’íí ízisgo biNant’a’ nliiníí, haląą tsį’iłna’áhi yiká’dí’ naadowáh, áík’ehgo daahihiiltsąągo zhą́ daahohiidląąh. Áídí’ bit’ahyú tsį’iłna’áhi bił bídaach’iskałíí yati’ yee daabokáał lę́k’e.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Isk’áhńyáádí’ taagi nehenkéézzhį’ ni’ biká’ dahot’éhé godiłhił gozlįį lę́k’e.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Taagi nehenkéézgo Jesus nádidilghaazhgo gáṉíí, Éloi, Éloi, láma sabákthani? áí, Bik’ehgohinshṉaahíí, Bik’ehgohinshṉaahíí, nt’é ląą bighą shits’ą́’zhį’ ándzaa? golzeego ágolzee.
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ła’ áígee nadaaziiníí daabidits’ago, Isąą, Elías yich’į’ aṉii, daaṉii.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Ła’ nádilwodgo tú daabits’ǫsíí vinegar yiyi’ naiz’ąą, áídí’ tsį yaa dahyiz’ąągo Jesus bizé’zhį’ dahyída’nłtsiih, gáṉíígo, Ntséńt’ah; bídaagonolzįįh, Elías baa higháhgo nanábidiłteeh shį.
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Áídí’ Jesus nádidilghaazhgo oyol.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Áígee kįh biyi’ da’ch’okąąhíí biyi’ yuṉe’ daadintsoozíí bighą́’dí’ hayaago iłch’idláád lę́k’e.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Silááda dała’á gonenadín binant’a’íí Jesus bich’į’go siziiníí Jesus nádidilghaazhdá’ oyolgo yígołsįįdá’ gáṉíí, Díí nṉeehíí da’aṉii Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ nlíni ląą.
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Isdzáné aṉahdí’ nazįį daabineł’į́į́go, Mary Mágdalene, Mary, James iké’yú nagháhi hik’e Joses bąąhíí, ła’íí Salóme biłgo, itah nazįį lę́k’e.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Áí Jesus Gálileeyú naghaadá’ biké’ anákah lę́k’e, bich’odaaṉiigo; ła’íí isdzáné Jerúsalemyú bił hikaihíí ałdó’ łą́ą́go itah nadaazįį.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 K’ad o’i’aahyú iłch’į’golṉe’íí bijįį, áí iskąą hik’e Jews daagodnłsiníí bijįį doleełhíí bighą.
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Nṉee Joseph holzéhi, Arimathéa golzeeyú gólíni, doo biini’ hą́h dago Pílate yich’į’ oyáá, Jesus bits’íhíí yíyókeedgo; áń nṉee godnłsíni, yánádaaltihíí itah nlíni, Bik’ehgo’ihi’ṉań nant’aa doleełíí yibad sidáhi.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pílate, Jesus daztsąą shį dashą’at’éé nzįgo, silááda binant’a’ yiká ánṉiidgo nayídíłkid, Iłk’idá’ daztsąą née? yiłṉiigo.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Áík’ehgo silááda binant’a’, Ha’oh, daztsąą, biłnṉiiddá’ Pílate Jesus bits’íhíí Joseph yaa yiden’ą́ą́.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Áík’ehgo Joseph nak’ą’łigaihi nłt’éhi nayihesṉii, áídí’ Jesus bits’íhíí tsį’iłna’áhi yiká’dí’ nanáidnłtįįgo nak’ą’łigaihi yik’íyidesdiz, áídí’ tsébii’i’áńgo ágolzaa yuṉe’ nyinłtį́į́dá’ tséé yidaidenłhiz lę́k’e.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Mary Mágdalene hik’e Joses bą́ą́ biłgo hayú nniltiiníí daayo’į́į́ ni’.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.