Marcos 15

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hayiłką́ą́yú okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, Jews yánazíni, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi, ła’íí yánádaaltihi dawa biłgo íła’adzaago Jesus yaa ndaagoshchįį, áídí’ łídaistł’ǫǫdá’ dahdainlǫ́ǫ́zgo Pílate yaa daidez’ąą.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Áígee Pílate Jesus nayídiłkid, Ya’ ni Jews ízisgo biNant’a’i ńlį́į́ née? Da’áígee ánṉii, biłṉii, Jesus.
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí doo ałch’ídéyú baa dahgoz’ąą da; ndi doo nt’é ṉii da lę́k’e.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 — ausente —
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 — ausente —
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Bitis hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo da’idąągee ha’áshijeedíí dała’á, hadíí nṉee hádaat’iiníí, Pílate bá ch’ínáyíłteeh lę́k’e.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Áígee nṉee, Barábbas holzéhi, ha’ásitįį lę́k’e; áń nṉee nant’án agohet’aa nkegonyaago nada’iłtseedihi yił ha’áshijeed.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Áík’ehgo nṉee Pílate yaa náńłsą́ą́go daadilwoshgo gádaayiłṉii, Da’ánál’įįhíí k’ehgo nohwá áńléh.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Ya’ Jews ízisgo biNant’a’ nohwá ch’ínánshteehgo hádaaht’įį née? biłṉii, Pílate.
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Pílate yígółsį, nṉee dawa Jesus bił daanzhǫǫhíí bighą okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehíí Jesus yik’edaanṉiihgo baa daabidez’ąą.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Áídá’ okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi nṉee łą́ą́go íła’adzaahíí biini’ yá ádaagozlaa, gádaayiłṉiigo, Barábbas nohwá ch’ínáńłteeh, daadohṉii.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Áík’ehgo Pílate gánádaabiłdo’ṉiid, Jews ízisgo biNant’a’, daadohṉiigo daahohshíhishą’ hago ląą nohwá áshłéh áídá’?
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Áídá’ nnádaadidilghaazhgo, Tsį’iłna’áhi bíhołkałgo zodéé, daaṉii.
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Nt’é bighą, hant’é bee nchǫ’go adzaago? ṉii, Pílate. Áídá’ da’tiségo nanádaadidilghaazhgo, Tsį’iłna’áhi bíhołkałgo zodéé, daaṉii.
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Áík’ehgo Pílate nṉeehíí yił daagoyiłshǫ́ǫ́ hát’į́į́go Barábbas bich’į’ ch’ínáinłtį́į́, áídá’ Jesus habí’oltsaazdá’ tsį’iłna’áhi bíhołkałgo zideego nṉeehíí yaa daidez’ąą.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Áídí’ silááda yáná’itih goz’ąą yuṉe’, Pretórium holzéhi, Jesus odaizt’e’; áígee silááda dawa baa íła’ádaizlaa.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Áídí’ diyágé łichíígo dotł’izhi Jesus yá ádaagozlaadá’ hosh diwozhi nánihezwodgo nant’án bich’ah k’ehgo alzaahi bik’e daidez’ąą.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Áídí’ daidnłsįgo ádaadil’įįgo, Gozhǫ́ǫ́, Jews ízisgo biNant’a’ ńlíni, daabiłṉiigo yaa daadilwosh nkegonyaa lę́k’e.
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Áídí’ tsį bee bitsits’inyú nádainłtłish, áídí’ bik’ídaadihizheeh, áídí’ biyahzhį’ nádaahilzhishgo daayokąąh nádaadi’ṉiihé lę́k’e.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Ąął baa daadlohdá’ diyágé łichiigo dotł’izh n’íí yaa daidnłtsoozdá’ dabíí bidiyágé yá ánádaagosdlaa, áídí’ tsį’iłna’áhi yiká’ daiziłheeyú bił nádeząą.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Nṉee ła’, Simon holzéhi, Alexánder hik’e Rúfus bitaahi, Cyréne golzeedí’ gólíni, k’edolzaadí’ nádaałgo, silááda tsį’iłna’áhi yogheełgo ádaabizlaa.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Áík’ehgo Gólgotha golzeeyú bił náńzą́ą́; áí golzeego itsits’in si’áni golzeego ágolzee.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Áígee wine, jeeh nch’í’i, myrrh holzéhi, bił nadesdziidgo Jesus yaa daizką́ą́; áídá’ doo yodląą da.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Áígee tsį’iłna’áhi yídaabiskałdá’ bidiyágé iłta’isṉiigo yighą da’diłjoł lę́k’e, hadíí gonesnaahíí bíyéé hileehgo.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Ńgost’áí bik’ehenkéézgee tsį’iłna’áhi yídaabiskał lę́k’e.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Nt’é baa dahgost’aaníí ádaagozlaago díínko bik’ehgee dahgoz’ąą, JEWS ÍZISGO BINANT’A’ NLÍNI, golzeego k’e’eshchįį.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Áígee nṉee da’in’įįhíí naki ałdó’ Jesus ba’ashhahdí’ tsį’iłna’áhi bídaahaskał, ła’ dihe’nazhiṉéégo, ła’íí be’eshganzhiṉéégo.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Áík’ehgo Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’ eshchiiníí, Begoz’aaníí doo yikísk’eh ádaat’ee dahíí bił da’ch’ołtag lę́k’e, ṉii n’íí begolzaa.
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Bahyú ch’íhikáhíí bitsits’in daidiłtasgo yati’ yee daabokáałgo gádaaṉii, Háhái’, biyi’ da’ch’okąąhíí taagoshṉiłgo taagi jįį hileehgo ánágoshdle’, nṉii ni’,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Haląą, dáni hasdá’ídnlteehgo tsį’iłna’áhi biká’dí’ gódah ch’ínṉáh.
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi biłgo Jesus yaa daadloh, gádaałiłdi’ṉiigo, Nṉee ła’íí hasdáyihiṉiił; áídá’ bííhíí doo hasdá’ídilteeh da.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Christ, Israel hat’i’íí ízisgo biNant’a’ nliiníí, haląą tsį’iłna’áhi yiká’dí’ naadowáh, áík’ehgo daahihiiltsąągo zhą́ daahohiidląąh. Áídí’ bit’ahyú tsį’iłna’áhi bił bídaach’iskałíí yati’ yee daabokáał lę́k’e.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Isk’áhńyáádí’ taagi nehenkéézzhį’ ni’ biká’ dahot’éhé godiłhił gozlįį lę́k’e.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Taagi nehenkéézgo Jesus nádidilghaazhgo gáṉíí, Éloi, Éloi, láma sabákthani? áí, Bik’ehgohinshṉaahíí, Bik’ehgohinshṉaahíí, nt’é ląą bighą shits’ą́’zhį’ ándzaa? golzeego ágolzee.
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ła’ áígee nadaaziiníí daabidits’ago, Isąą, Elías yich’į’ aṉii, daaṉii.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ła’ nádilwodgo tú daabits’ǫsíí vinegar yiyi’ naiz’ąą, áídí’ tsį yaa dahyiz’ąągo Jesus bizé’zhį’ dahyída’nłtsiih, gáṉíígo, Ntséńt’ah; bídaagonolzįįh, Elías baa higháhgo nanábidiłteeh shį.
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Áídí’ Jesus nádidilghaazhgo oyol.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Áígee kįh biyi’ da’ch’okąąhíí biyi’ yuṉe’ daadintsoozíí bighą́’dí’ hayaago iłch’idláád lę́k’e.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Silááda dała’á gonenadín binant’a’íí Jesus bich’į’go siziiníí Jesus nádidilghaazhdá’ oyolgo yígołsįįdá’ gáṉíí, Díí nṉeehíí da’aṉii Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ nlíni ląą.
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Isdzáné aṉahdí’ nazįį daabineł’į́į́go, Mary Mágdalene, Mary, James iké’yú nagháhi hik’e Joses bąąhíí, ła’íí Salóme biłgo, itah nazįį lę́k’e.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Áí Jesus Gálileeyú naghaadá’ biké’ anákah lę́k’e, bich’odaaṉiigo; ła’íí isdzáné Jerúsalemyú bił hikaihíí ałdó’ łą́ą́go itah nadaazįį.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 K’ad o’i’aahyú iłch’į’golṉe’íí bijįį, áí iskąą hik’e Jews daagodnłsiníí bijįį doleełhíí bighą.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Nṉee Joseph holzéhi, Arimathéa golzeeyú gólíni, doo biini’ hą́h dago Pílate yich’į’ oyáá, Jesus bits’íhíí yíyókeedgo; áń nṉee godnłsíni, yánádaaltihíí itah nlíni, Bik’ehgo’ihi’ṉań nant’aa doleełíí yibad sidáhi.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pílate, Jesus daztsąą shį dashą’at’éé nzįgo, silááda binant’a’ yiká ánṉiidgo nayídíłkid, Iłk’idá’ daztsąą née? yiłṉiigo.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Áík’ehgo silááda binant’a’, Ha’oh, daztsąą, biłnṉiiddá’ Pílate Jesus bits’íhíí Joseph yaa yiden’ą́ą́.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Áík’ehgo Joseph nak’ą’łigaihi nłt’éhi nayihesṉii, áídí’ Jesus bits’íhíí tsį’iłna’áhi yiká’dí’ nanáidnłtįįgo nak’ą’łigaihi yik’íyidesdiz, áídí’ tsébii’i’áńgo ágolzaa yuṉe’ nyinłtį́į́dá’ tséé yidaidenłhiz lę́k’e.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Mary Mágdalene hik’e Joses bą́ą́ biłgo hayú nniltiiníí daayo’į́į́ ni’.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.