Marcos 14
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARC
1 Bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgo da’idąązhį’, ła’íí báń benilzoołé da’ádįhgo báń alzaahi daadąązhį’ naki yiłkaah godziih: okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi biłgo hagot’éégo dánant’į’eego Jesus daayiłtsoodgo daayiziłheego yee ndaagoshchįį lę́k’e.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Áídá’, Doo da’idąąhíí bijįį daahiiltsood da, nṉee dánko bádaagochįįhgo godnch’aad doleełhi at’ééhíí bighą, daaṉii.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Béthanyú Simon, łóód doo ínádįh dahi leprosy holzéhi yaa naghaa n’íí, bigową yuṉe’ Jesus iyąągo sidaadá’, isdzán ła’, ch’il bik’ah spikenard holzéhi łáń ílíni, tús alabáster bee alzaahi besi’áni ha’áyí’ą́ą́go baa nyáá; áídí’ tús bidá’gee yists’iłgo ik’ahíí Jesus bitsits’in yiká’ yaa yiziid lę́k’e.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Áígee ła’ doo bił dábik’eh dago gádaałiłdi’ṉii, Nt’é bighą ik’ahíí da’ílíí yishchįį?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Ik’ahíí taadn gonenadín zhaali, penny holzéhi, bitisyú izlįįgo nahazṉii láńshį n’íí zhaalihíí tédaat’iyéhíí bitahi’ṉiih le’at’éhi, daaṉii. Áík’ehgo isdzánhíí yída’iłtah lę́k’e.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Áídá’ Jesus gáṉíí, Doo nt’é daabiłdohṉii da; hant’é bighą nadaanołtł’og? Nłt’éégo áshíílaa.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Tédaat’iyéhíí dabik’ehn nohwitahyú nadaakai, áí hádaaht’įįgee nłt’éégo ádaał’įį doleeł: áídá’ shihíí doo dahazhį’ nohwitahyú nashaa da doleeł.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Yínel’ąąhíí ąął łayiilaa: doo hwahá łeeh shi’dilteeh dadá’ ik’ahíí shits’í yiká’ yaa yiziid.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Da’aṉii gádaanohwiłdishṉii, Ni’gosdzáń dágoz’ąą nt’éégo dahayú yati’ baa gozhóni bee na’goṉi’gee, díí isdzán adzaahíí baa na’goṉi’ doleeł, bee bíná’godiṉíhgo.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Áídí’ Judas Iscáriot, nakits’ádahíí itah nlíni, okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi yaa nyáá, Jesus ch’íyí’aah doleełgo.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Áí daidezts’ąądá’ bił daagozhǫ́ǫ́ lę́k’e, áík’ehgo Judas zhaali yaa daayiné’go yándaagoz’ąą. Áídí’ hagot’éégo Jesus ch’íyí’aahíí yiká déz’įį.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Báń benilzoołé da’ádįhgo báń alzaahi daadaaníí, Bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’goṉiihgee dibełį́į́ zhaazhé zesdįįdá’, bitsiłke’yu Jesus gádaayiłṉii, Bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo da’idaaníí hayú ná iłch’į’daagohiidle’?
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Áídí’ bitsiłke’yu naki oyił’a’, gáyiłṉiigo, Ti’i, kįh gozṉilyú doh’aash, áígee nṉee ła’ tús tú beyo’áłi nohwaa hiṉáh doleeł: áń biké’doh’aash.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Dahayú ha’ayááyú, nṉee bigową golííníí gábiłdohṉiih, Iłch’ígó’aahíí gániłṉii, Gosta’ nakaahíí hayú bágoz’ąą, ákóṉe’ bitis‐hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo shitsiłke’yu bił da’ishąą doleeł?
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Áík’ehgo ik’ehyú dahnágost’ąą yuṉe’, iłk’idá’ dawa siṉili, nohwiba’ goz’ąąyú bił nkáh doleeł: ákóṉe’ nohwá iłch’į’gohłe’.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Áídí’ bitsiłke’yu dahizh’aazhgo kįh gozṉilyú ó’áázh, ákú Jesus da’ádaabiłṉii n’íí k’ehgo yaa n’áázh: áígee bitis hagowáh n’íí bee bíná’godiṉíhgo da’idaaníí iłch’į’daizlaa.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Áídí’ o’i’ą́ą́yú Jesus nakits’ádahíí yił hikai.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Áígee da’iyąągo naháztąądá’ Jesus gáṉíí, Da’aṉii gánohwiłdishṉii, Nohwíí ła’ ch’íshinoh’aah doleeł, hadíń bił dała’ ishaaníí.
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Áík’ehgo doo bił daagozhǫ́ǫ́ dago dała’á daantį́į́go, Ya’ shíí née? daabiłṉii nkegonyaa.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Jesus gádaabiłṉii, Nakits’ádah daanohłiiníí dała’á, hadíí its’aa biyi’zhį’ dała’ bił éédisht’áhi.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, dá shaa k’e’eshchiiníí shee godolṉiił: áídá’ nṉee ch’íshí’aahíí bá góyéé doleeł! Áí nṉeehíí doo bi’deshchįį dayúgo bá nłt’éé doleeł ni’.
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Da’iyąągo Jesus báń náidn’ąągo ya’ihénzįgo oskąądá’ iłk’ídaizné’go bitsiłke’yu yitaizṉiih, Nkóh, daohsąą: díí shits’í át’éé, ṉiigo.
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Áídí’ idee beda’iskaaníí náidnkąą, áí ya’ihénzigo oskąądá’ iłtah daizkąągo dawa daayodląą.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Jesus gádaabiłṉii, Díínko shidił nṉee łą́ą́go bá idijoołíí bee áníidégo Bik’ehgo’ihi’ṉań hik’e nṉee biłgo łángont’aahi at’éé.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Da’aṉiigo gádaanohwiłdishṉii, Kodí’ godezt’i’go dahts’aa bitoohíí doo naanáshdlą́ą́ da, dahadíí bijįį Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee goz’ąąyú áníidéhi naadishdląąłgo zhą́.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Áídí’ sį ła’ hadaidez’ąądá’, dził Olives holzéhi si’ąąyú okai.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Áígee Jesus gádaabiłṉii, Tł’é’go áshi’dilṉe’híí bighą daanohwigha t’ąązhį’ ádaahṉe’: díí baa k’e’eshchiiníí k’ehgo, Dibełį́į́ Nanyoodíí biṉí’dishṉíh, áík’ehgo dibełį́į́híí da’adzaayú nkenelt’ee doleeł.
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Áídá’ dasiitsą́ą́dí’ naadisdzaago Gálileeyú nohwádįh disháh doleeł.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Peter gábiłṉii, Nṉee dawa nits’ą́’ t’ąązhį’ ánádaasdzaa ndi, shíí doo ágáoshṉe’ at’éé da.
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jesus gánábiłdo’ṉiid, Da’aṉiigo gániłdishṉii, Tł’é’go tazhik’áné doo hwahá nakidn áṉiih dadá’ taadn, Áń doo bígonsį da, shiłdinṉíił.
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Áídá’ Peter nawode gábiłṉii, Dała’ nił dastsaah ndi, Áń doo bígonsį da, doo niłdoshṉiih at’éé da. Ła’ihíí bitsiłke’yu dawa da’áík’ehgo ádaanṉiid.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Áídí’ Gethsémane golzéhi goz’ąąyú hikaidá’ Jesus bitsiłke’yu gádaayiłṉii, Dádząą nahísóotąą, oshkąąhyú déyáádá’.
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Áídí’ Peter, James, ła’íí John yił okai, áígee Jesus dázhǫ́ doo bił gozhǫ́ǫ́ dago bijíí nṉiih nkegonyaa lę́k’e.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Áík’ehgo gádaabiłṉii, Shiyi’siziiníí dázhǫ́ doo bił gozhǫ́ǫ́ da, dák’azhą́ dastsaahíí ga’at’éé; dádząą nahísóotąągo daadeh’į́į́.
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Áídí’ da’aṉahyú óyááyú ni’zhį’ adzaadá’ okąąh, gáṉíígo, Bígonedząąyúgo, díí shich’į’ begodigháhíí shits’ą́’zhį’ begodogaał.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Gánádi’ṉii, Ábba, shiTaa, doo nt’é ná nyee da; díí hishdląą doleełíí shits’ą́’zhį’ ánle’: áídá’ shíí doo beshik’eh da, ni zhą́ benik’eh.
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Áídí’ bitsiłke’yu dá’iłhoshgo yaa nadzaa, áík’ehgo Peter gáyiłṉii, Simon, iłhosh née? Dała’á łedihikeezzhį’ ndishą’ doo díń’įį le’ágot’ee da née?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Daadeh’į́į́go da’ohkąąh, nanohwída’dintaah bídaanołdzil doleełhíí bighą. Nohwiyi’siziiníí da’aṉii hat’į́į́ ndi nohwits’íhíí doo nłdzil da.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Áídí’ onaanádzaayú da’ágánádi’ṉiigo naa’okąąh.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Áídí’ bitsiłke’yu da’iłhoshgo yaa nánádzáá, (dázhǫ́ bił daanzįgo,) áígee hant’é daaṉiih shįhíí doo yídaagołsį da lę́k’e.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Taadngee baa naanádzáágo gádaabiłṉii, Akú da’ołhoshgo hanádaahsoł gádnii: shí k’adí’, shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, nṉee doo bik’ehyú ádaat’ee dahíí bilák’e shi’dilteehgo ch’íshi’det’ąąhíí iłk’idá’ biká’ ngonyáá.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nádohkáh, hiikaah le’: ch’íshí’aahíí kodí’ higaał.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Dagoshch’į’ Jesus t’ah yałti’dá’, Judas, nakits’ádahíí bił itah nlíni, nṉee łą́ą́go bésh be’idiltłishé ła’íí tsį be’idiltłishé dahdaayiṉííłgo okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi, ła’íí Jews yánazíni daabides’a’íí yił náłsą́ą́.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Ch’íbí’aah doleełíí iłk’idá’ bebígózį doleełíí yengon’ą́ą́ lę́k’e, gáṉíígo, Hadíń hists’ǫsíí áń doleeł; daahołtsoodgo biṉádaadeh’į́į́go bił dohkáh.
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Áík’ehgo Judas ákú ńyáágo dagoshch’į’ Jesus yich’į’ daheswodgo, Iłch’ígó’aahíí, Iłch’ígó’aahíí, yiłṉiigo yizts’ǫs.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Áídí’ Jesus yił ndaazdeelgo daayiłtsood.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Áídá’ bit’ahgee naziiníí dała’á bibéshbe’idiltłishé hayidzį́į́zgo okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni binal’a’áhi yontłízhgo bijaa naidnłgizh lę́k’e.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Áídí’ Jesus nṉee baa nánłsąąhíí gádaayiłṉii, Ya’ bésh be’idiltłishé ła’íí tsį be’idiltłishé dahdaanohṉiiłgo daashołtsoodgo nánołsąą née, in’įįhíí daach’iłtsoodhíí k’ehgo?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Dawa jįį la’ da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ nohwił ch’ídaagonsh’aahgo nohwitah nashaa ni’ ndi doo hak’i daashołtsood da ni’: áídá’ Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’eshchiiníí begolṉe’ doleełhíí bighą ánágot’įįł.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Áígee bitsiłke’yu dawa bits’ą́’zhį’ ádaasdzaago bits’ą’ iłhadeskai.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Nṉee áníid nagháhihi nak’ą’łigaihi zhą́ binasti’go Jesus yiké’ itah higaał lę́k’e; áń nṉee áníid nakaiyéhi bił ndaazdeel:
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 Áídá’ nak’ą’ binasti’ n’íí yiyi’ halwodgo dáłichiigo ch’a’olwod.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Nṉee Jesus daabiłtsoodíí okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni yaa yił hikai: áígee okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, Jews yánazíni, hik’e begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi biłgo íła’adzaa lę́k’e.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Peter da’aṉahgo biké’dí’ higaał, áídí’ okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bikįh biṉaa łé’ditł’įįh yuṉe’ ha’ayáá: áígee kǫ’ diltłi’zhį’ aasiṉilíí yił naháztąą, nániiłdziiłgo.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi ła’íí yánádaaltihi dawa Jesus zidee hádaat’įįgo, yaa dahgosi’aahíí yiká daadéz’įį ndi doo ła’ da lę́k’e.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Łááni daazhógo ádaaṉiigo baa dahgo’aahgo baa yádaałti’ ndi doo ła’ łełt’ee da.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Áígee nṉee ła’ daahizį’go łéda’iłchoogo baa yádaałti’, gádaaṉiigo,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 Áń gáṉíígo daadihiits’ag ni’, Díí kįh biyi’ da’ch’okąąhi nṉee áyíílaahíí taanágoshṉił, áídí’ taagi jįį hileehgo ła’ihíí nṉee doo áyíílaa dahíí ánágoshdle’, ṉiigo.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Gádaaṉii ndi doo łełt’eego ádaaṉii da.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Áídí’ okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni da’iłṉí’gee hizį’go Jesus nayídiłkidgo gáṉíí, Ya’ nihíí doo nt’é nṉiihgo hadziih da née? Díí naa dahgo’aahgo naa yádaałti’íí hago’at’éé?
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Áídá’ Jesus doo nt’é ṉii dago doo t’ąązhį’ hanádzii da. Okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni nabínádiłkidgo, Ya’ ni Christ, Bik’ehgo’ihi’ṉań Dilzini biYe’ ńlį́į́ née? biłṉii.
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Jesus, Ha’oh, áń nshłįį, ṉii: shíí nṉee k’ehgo Niyááhíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań da’tiséyú binawod golíni bigan dihe’nazhiṉéégo dahsídáágo yaaká’dí’ yaak’os shił hoṉahgo daashidołtsééł.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Áík’ehgo okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni bidiyágé ídánayihesdzį́į́zdá’ gáṉíí, Nt’é bighą nṉee ła’i baa nanaagolṉi’ doleeł?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Bik’ehgo’ihi’ṉań nchǫ’go yaa yałti’íí daadisots’ąą: hagot’éégo baa natsídaahkees? Dawa gádaaṉii, Zideego bángonot’aah.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Áídí’ ła’ bik’ídaadihizheeh nkegonyaa, ła’íí binii yináda’isti’dá’ nádainłts’į, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú yáńłti’yúgo, hadíń náninłts’į shįhíí nohwił nagolṉi’, daabiłṉiigo; ła’íí aasiṉilíí bitł’adaayika’ lę́k’e.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Peter yúyahyú kįh biṉaa łedn’aahíí biyi’ yuṉe’ sidaadá’ isdzán, okąąh yebik’ehi da’tiséyú sitíni yána’iziidi, baa nyáá:
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Áń Peter kǫ’zhį’ nániiłdziiłgo yo’įįdá’, Ni la’ ałdó’ Jesus, Nazaréne nlíni, bił na’aash ni’, biłṉii.
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Áídá’, Dah, hant’é nṉiigo ánṉiihíí doo bígonsį da, ṉii. Áídí’ kįh bahgee ch’ínágohen’ą́ą́yú ch’ínyáá; áígee tazhik’áné ánṉiid lę́k’e.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Áígee isdzán na’iziidi naabiiłtsąą, áík’ehgo áígee naziiníí gáyiłṉii, Díí nṉeehíí áí itah nlįį.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Áídá’, Dah, naado’ṉiid. Dét’įhék’e áígee naziiníí Peter gánádaayiłdo’ṉiid, Da’aṉii ni áí itah nlį́į́: Gálileedí’ gonlį́į́, áí yádaałti’híí k’ehgo yáńłti’.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Áídá’ Peter bitł’a dahdidilṉiihgo hashkeego nchǫ’go yałti’ nkegonyaa gáṉíígo, Nṉee baa yádaałti’íí doo bígonsį da.
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Nt’éégo tazhik’áné ánádo’ṉiid nakidngee. Peter Jesus gábiłnṉiid n’íí yénálṉiih, Tazhik’áné doo hwahá nakidn áṉiih dadá’ taadngee, Áń doo bígonsį da, shiłdinṉíił. Áí yaa natsekeesgo hichag lę́k’e.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.