Lucas 8
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARC
1 Áí bikédé’go Jesus kįh nagozṉilyú ła’íí gotahyú dahot’éhé nṉee áígee daagolííníí yich’į’ yałti’go ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí nłt’éégo baa na’goṉi’íí yaa nagolṉi’go naghaa lę́’e: bitsiłke’yu nakits’ádah yił nakai,
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Ła’íí isdzáné spirits nchǫ’íí biyi’ daagolį́į́ n’íí ła’íí kah iłtah at’ééhíí yaa nadaakai n’íí nádaabi’dilzii lę́’ehi yił nakai ałdó’, Mary, Mágdalene daałch’iṉiihi, ch’iidn gosts’idn biyi’gé’ hakaihi,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ła’íí isdzán Joánna, nant’án Hérod bikįh yá bik’ehi, Chúza holzéhi, bi’aad; ła’íí Susánna, ła’íí isdzáné doo ałch’ídé dahi, ałdó’ yił nakai, áí isdzánéhíí bíyééhíí łahzhį’ Jesus yee yich’odaazṉi’.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Ił’ánigé’ kįh nagozṉilgé’ nṉee łą́ą́go Jesus yaa náńłsą́ą́, áígee na’goṉi’íí yee yił ch’ígó’aahgo gáṉíí:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 K’edileehíí yił ke’go k’edileeyú óyáá: k’edileegee k’edilzíí ła’ itín bahyú nanehezdee; áí ła’ nṉee yiká’ naskai, ła’ihíí dlǫ́’ nádaihezlaa.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ła’ k’edilzíí tsééká’ nanehezdee; ndi hadaazhjeedgo dagoshch’į’ daanłṉago nádaahisgą, doo nłt’éégo godit’oodyú hadaazhjeed dahíí bighą.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Ła’ihíí hosh bitahyú nanehezdee; áík’ehgo hoshihíí igháńłsąągo nadaistseed.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ła’ k’edilzíí łeezh nłt’ééyú nanehezdee, áí zhą́ hadaazhjeedgo dała’á gonenadín bitisyú ánálzaa. Ąął nagosṉi’ná’ gánṉiid, Hadń bijeyi’ golííníí íyésts’ąą le’.
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Bitsiłke’yu nabídaadiłkidgo gádaabiłṉii, Iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí bee nohwił nadaagosíńlṉi’íí hat’íí ṉiigo ánṉii?
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Jesus gáṉíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’áni doo bígózį da n’íí nohwíí bídaagonołsįįhgo nohwaa daagodest’ąą: áíná’ ła’ihíí iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí zhą́ bee bił na’goṉi’; áík’ehgo dédaineł’įį ndi doo daayo’įį da doleeł, ła’íí dédaidits’ag ndi doo bił ídaagozį da doleeł.
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí hat’íí ṉiigo ádishṉii shįhíí baa nohwił nagoshṉi’: K’edilziihíí Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ at’éé.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 K’edilzíí itínyú nanehezdee n’íí áí nṉee yati’ daidezts’ąą, ndi ch’iidn nant’án nyáágo yati’ bijíí yuṉe’ benagoz’aaníí bich’ą́’ náyihezlaa’íí ádaat’ee, doo da’osdląądgo hasdákai dahíí bighą.
12 e os que
13 K’edilzíí tséé yiká’ nanehezdee n’íí nṉee bił daagozhǫ́ǫ́go daidezts’ąą; áíná’ tł’oh bikeghad ádįįhíí k’ehgo ádaat’eego, dét’įhézhį’ yati’ daayodląą, áíná’ nabída’dintaahgee t’ąązhį’ nanánihidéh.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 K’edilzíí hosh biyi’ nanehezdee n’íí nṉee yati’ daidezts’ąą, ndi dahikáhyú ni’gosdzáń biká’ ágot’eehíí, ízisgo it’ííníí, ła’íí gonedliiníí zhą́ yaa natsídaakeesíí ádaat’ee, áík’ehgo doo nest’ą’ goleeh da.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 K’edilzíí łeezh nłt’ééyú nanihezdee n’íí yati’ daidezts’ąąná’ daabijíí nłt’éhi biyi’ yuyaa yati’ ích’iyołtą’, áík’ehgo nest’ą’ nłt’ééhíí yinłt’ąą dayúweh yaa hikaahgo.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 Doo hadń ik’ah kǫ’íí yidiłtłaadgo dahat’íhíta yitł’ááh ch’aanáidił’įį da, dagohíí doo kástíné yitł’ááhyú nyiłt’áah da; áíná’ ik’ah kǫ’íí biká’ dahnásiłt’áhé yiká’ dahyi’aah, áík’ehgo hayíí ha’áhikáhíí áí kǫ’íí yee daago’į́į́.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Dawahá nanl’į’ n’ií ch’í’ṉah ádolṉiił; dawahá doo hit’įį da n’íí bígózįhgo hit’įį doo.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Áí bighą da’dołts’agíí nłt’éégo ídaayesółts’ąą: dahadń íyésts’ąągo ígoł’aahń bigoyą’íí itisgo baa nádo’né’; áíná’ dahadń doo íyésts’ąą dahń, ayą́hágo ígoł’ąą n’íí ndi bich’ą́’ da’ílíí nádodleeł.
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Jesus bimaa ła’íí bik’isyú biłgo baa hikai, ndi Jesus baa ch’iląąhíí bighą doo hago’at’éégo baa hikáh da lę́’e.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Nimaa ła’íí nik’isyú biłgo naa hikáh hádaat’įįhíí bighą dadáńyú nadaazį, daabiłch’inṉiid.
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Jesus hadziigo gáṉíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ yidezts’ąągo yikísk’eh ádaat’eehíí shimaa ła’íí shik’isyú ádaat’ee.
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Łah jįį Jesus tsina’eełíí yeh hiyaa, bitsiłke’yu biłgo: bitsiłke’yu gádaayiłṉii, Noo’, hanaazhį’ nohwił nada’do’éel. Áík’ehgo bił dahda’n’eel.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Bił da’o’ołyú Jesus iłhaazh lę́’e: áígé’ dát’éégo deshch’iidgo tú nádidáh silįįgo tsina’eełíí bidaadesk’olgo ńgodzid lę́’e.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Áík’ehgo Jesus ch’ínádaabisidgo gádaabiłṉii, NohweBik’ehń, nohweBik’ehń, k’azhą́ téłtł’áh nohwił ogo’eeł. Áík’ehgo ch’ínádzidgo ńch’iidíí ła’íí tú hashkeego nádídáhíí yich’į’ hadziigo óch’iidgo nkenágoheltǫ’.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Jesus bitsiłke’yu gáyiłṉii, Hago’at’éégo nohwi’odlą’íí doo bada’ołíí da? Tsídaadolyiz ła’íí bił díyadaagot’eego gádaałiłdi’ṉii, Hago’at’éégo ląą, díí nṉeehń tú ła’íí ńch’iidíí ndi da’áyiłṉiiyú ádaat’ee!
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Gadarénes daagolį́į́yú Gálilee biṉaazhį’yú bił nada’diz’eel.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Jesus tsina’eełíí yiyi’gé’ háyáágo kįh gozṉilgé’ nṉee ła’ doo áníiná’ godezt’i’go ch’iidn biyi’ golíni baa nyáá, áń bidiyágé da’ádįhgo nagháhi, nṉee łena’ṉiłíí goz’ąąyú gólíni, doo kįh biyi’ da.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Jesus yiłtsąąná’ nádidilghaazhgo yiyahzhį’ hayaa adzaago, nawode gáṉíí, Hago lą́ą́ áshíle’go áńt’įį, Jesus, Bik’ehgo’ihi’ṉań da’tiséyú at’éhi biYe’ ńlíni? Nánoshkąąh, shiniigodoléh hela’.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 (Jesus spirit nchǫ’íí ałk’iná’ gáyiłnṉiid, An biyi’gé’ hanṉáh. Doo ałch’ídn ch’iidnhíí nabihesłaa da: bésh hishbizhíí ła’íí kokee bee łínádaach’iłtł’óhíí bee łíbi’destł’ǫǫ; ndi łíbi’destł’ooníí nyihidzįįzgo ch’iidn da’ilįįyú onábinyo’.)
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesus nabídiłkidgo, Hat’íí honlzéé? biłṉii. Shíí Łáni honszee, nṉiid: ch’iidn doo ałch’ídé biyi’ oheskai dahíí bighą.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Jesus nádaayokąąhgo, Doo yúyahgo o’i’áńyú dołkáh nohwiłdoṉii hela’, daanṉiid.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Áígee dziłyú góchi da’ayąągo nanałsé’: ch’iidn Jesus nádaayokąąhgo gádaaṉii, Góchi behokáh. Áík’ehgo Jesus yaa goden’ą́ą́.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Áík’ehgo nṉeehíí yiyi’gé’ hakaigo góchi nanałsé’íí yiyi’ oheskaigé’ túnteel sikaaníí yeh nałsą́ą́go hayaa nádnkįįgo tú yił daadesdzii.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Góchi yiṉádaadéz’įį n’íí díí ágodzaahíí daayiłtsąąná’ nádnkįįgo, kįh gozṉilyú ła’íí biṉaayú gotahyú yaa nadaagosṉi’.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Nṉee bił nada’gosṉi’íí áí ágodzaahíí daineł’į́į́yú oheskai lę́’e. Jesus yaa hikainá’ nṉee ch’iidn biyi’ golį́į́ n’íí Jesus bikeeyú sidaago daayiłtsąą, áí nṉeehíí ch’iidn biyi’gé’ haheskaigo k’adíí biini’ golį́į́go bidiyágé gólį́į́go sidaa, áík’ehgo ńdaaldzid lę́’e.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Nṉee biṉááł ágodzaahíí hago’at’éégo nṉee ch’iidn isná ábiłsį n’íí biyi’gé’ ch’iidn hainiyoodgo nailziihíí yaa nadaagosṉi’.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Nṉee Gadarénes daanliiníí bini’yú daagolínihíí dawa ńdaaldzidhíí bighą Jesus, Nohwich’ą́’zhį’ dahnṉáh, daayiłṉii; áík’ehgo tsina’eełíí yeh nádzaago t’ąązhį’ bił oná’í’éél.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Nṉee ch’iidn yiyi’gé’ hanałsą́ą́ n’íí nábokąąhgo, Nił nádósht’aash, ṉii: áíná’ Jesus t’ąązhį’ onábíł’a’, gáṉíígo,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Nigowąyú nádńdáhgo Bik’ehgo’ihi’ṉań hago nłt’éégo ánániidlaahíí baa nagólṉi’yú. Áík’ehgo Jesus hago nłt’éégo ánábiidlaahíí kįh dágozṉil nt’éégo yaa nagolṉi’go anádaał.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Jesus hanaayú bił naná’dez’eelná’ akú nṉee łą́ą́go biba’ dała’at’éégo Jesus baa nyááhíí yaa bił daagozhǫ́ǫ́ lę́’e.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Nṉee ła’ Jáirus holzéhi, Jews ha’ánáłséhíí yebik’ehń, Jesus yaa nyáá lę́’e; yiyahzhį’ hayaa adzaago náyokąąhgo gáṉíí, Shigowąyú ńṉáh:
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Bizhaazhé dała’áhi it’eedn nakits’ádah shį bił łegodzáhi k’azhą́ datsaahíí bighą áṉíí. Jesus higaałyú nṉee daabiłjizh lę́’e.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Áígee isdzán dił bigháńlį́į́go nakits’ádah bił łégodzáhi itah lę́’e, dawahá bíyéé n’íí izee nant’án yich’į’ nayihezṉil ndi doo hwaa ła’ nábilziih da.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Áń Jesus yine’gé’ ninyaago bi’íí bidá’yú yedelṉiih: dagoshch’į’ dił bigháńlį́į́ n’íí ésdįįd.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Jesus gáṉíí, Hadń shedelṉiih? Nṉee baa náńłsą́ą́híí, Nohwíí doo hwaa ádaahiit’įį da, daanṉiidgo, Peter ła’íí yił nakaihíí Jesus gádaayiłṉii, NohweBik’ehń, nṉee łą́ą́go niṉaayú náńłsą́ą́go daałiłjizh, hat’íí bighą, Hadń shedelṉiih? nṉii, áíná’?
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Jesus gáṉíí, Shinawodíí łahzhį’ shich’ą́’zhį’ adzaahíí bighą hadńshį shedelṉiihgo bígonsį.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Isdzánihíí doo nant’į’ dago yígołsįįdná’ tsídolyizgo ditłidgo Jesus yiyahzhį’ hayaa adzaago hat’íí bighą Jesus yedelṉiih shįhíí, ła’íí hago’at’éégo dagoshch’į’ nábi’dilziihíí nṉee dawa yiṉááł nagosṉi’ lę́’e.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Jesus isdzánihíí gáyiłṉii, Shilah, nił gozhǫ́ǫ́ le’: ni’odlą’íí nłt’éégo ánániidlaa; iłch’į’gont’éégo dahnádńdáh.
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Áígee t’ah yałti’ná’ Jews ha’ánáłséhíí yebik’ehń bigowągé’ nṉee ła’ baa nyáágo gábiłṉii, Nitsi’ daztsąą; Jesus doo dayúweh nańłtł’og da.
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Jesus díí yidezts’ąągo gáṉíí, Doo ńńłdzid da: ondląągo zhą́ nitsi’ nłt’éé nádodleeł.
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Jesus gowąyú ńyááná’ Peter, John ła’íí James biłgo ła’íí it’eedn daztsaanihíí bitaa ła’íí bimaa zhą́ bił ha’ashkáh, nṉiid lę́’e.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 It’eedn n’íí nṉee dawa baa daachag ła’íí baa ch’aadaaneshzhil: áíná’ Jesus gáṉíí, Doo daałchag da, it’eedn doo daztsąą da, daazhógo ałhoshgo at’éé.
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Áí bighą nṉee dázhǫ́ baa daadloh, it’eedn da’aṉii daztsąą yídaagołsįhíí bighą.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Jesus nṉee dała’adzaahíí, Ch’ínołkáh, daayiłnṉiidná’ it’eedn bigan yiłtsoodgo gáyiłṉii, Shina’ilį’, nádndáh.
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Bi’ihi’ṉa’ nágosdlįįgo dagoshch’į’ nádiidzaa lę́’e: áígé’ Jesus, Bá’dołné’, ṉii.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Bitaa ła’íí bimaa bił díyadaagot’ee: áíná’ Jesus gábiłṉii, Díí ágodzaahíí hadń baa bił nadaagołṉi’ hela’.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.